محمود احمدی‌نژاد (۶ آبان ۱۳۳۵) عضو کنونی مجمع تشخیص مصلحت نظام و دانش‌یار[۷] دانشگاه علم و صنعت ایران است. وی از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۴ شهردار تهران و از سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۲، ششمین رئیس جمهوری اسلامی ایران بود.
او در آرادان، گرمسار به دنیا آمد و در یک سالگی به همراه خانواده به تهران مهاجرت کرد. در سال ۱۳۵۴ برای تحصیل در مهندسی راه و ساختمان وارد دانشگاه علم و صنعت ایران شد. پس از انقلاب ۱۳۵۷، به عنوان نماینده علم و صنعت در جلسات انجمن‌های اسلامی دانشگاه‌ها شرکت می‌کرد. احمدی نژاد تحصیلات خود را در این دانشگاه تا اخذ دکترای مهندسی عمران ادامه داد و در ۱۳۶۸ به عضویت هیات علمی دانشگاه علم و صنعت ایران درآمد. در دوران دهه شصت فرمانداری ماکو و خوی را بر عهده داشت. در ۱۳۷۲ به عنوان اولین استاندار اردبیل منصوب شد و تا ۱۳۷۶ این سمت را بر عهده داشت. در سال ۱۳۷۹ برای نمایندگی ششمین دوره مجلس شورای اسلامی از تهران نامزد شد که پیروز نشد. در ۱۳۸۲ او به عنوان شهردار تهران برگزیده شد و در این موقعیت در انتخابات نهم ریاست جمهوری ایران شرکت کرد و در ۳ تیر ۱۳۸۴ در دور دوم از این دوره با کسب ۱۷ میلیون رأی در انتخابات ریاست جمهوری، پیروز شد. وی ششمین رئیس جمهور ایران بعد از انقلاب ۱۳۵۷ می‌باشد. دورهٔ اول ریاست جمهوری او همزمان با پایان کار دولت نهم در ۱۲ مرداد ۱۳۸۸ پایان یافت. احمدی‌نژاد در ۱۳۸۸، در پی انتخاباتی مناقشه برانگیز با ۲۴ میلیون و ۵۹۷ هزار رأی پیروز اعلام شد.[۸] در ۱۳۹۲، حسن روحانی با وعده بهبود شرایط کشور و تغییر سیاستهای اقتصادی، سیاست خارجی و فرهنگی جانشین احمدی نژاد شد.
محتویات
۱ اوان زندگی
۱.۱ کودکی و خانواده
۱.۱.۱ تغییر نام خانوادگی
۱.۲ تحصیلات
۱.۳ تألیفات
۲ دهه شصت
۲.۱ دعاوی شرکت در تصرف سفارت آمریکا و ترور قاسملو
۲.۲ حضور در جنگ
۳ استانداری اردبیل
۴ شهرداری تهران
۴.۱ مسئولیت‌ها و سمت‌ها پیش از ریاست جمهوری
۵ مبارزات انتخاباتی
۵.۱ انتخابات ریاست‌جمهوری دوره نهم ۱۳۸۴
۵.۱.۱ شعارها و برنامه‌ها برای انتخابات
۵.۱.۲ دور اول و دور دوم
۵.۲ انتخابات ریاست‌جمهوری دوره دهم ۱۳۸۸
۶ ریاست جمهوری
۶.۱ دور اول
۶.۱.۱ آغاز ریاست جمهوری
۶.۱.۲ گزینش وزرا
۶.۲ دور دوم
۶.۲.۱ امضای حکم ریاست جمهوری
۶.۲.۲ گزینش وزرا
۷ عملکرد ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد
۷.۱ آزادیهای اجتماعی
۷.۲ حضور در سازمان ملل
۷.۳ هولوکاست
۷.۴ الگوی نو تعداد فرزندان خانواده و راهبرد جمعیتی دولت نهم
۷.۵ نامه‌های خارجی
۷.۶ لحن گفتار
۷.۷ فرهنگ و دانشگاه
۷.۸ سفر به نیویورک (۲۰۰۷)
۷.۹ سفر محمود احمدی‌نژاد به لبنان (۱۳۸۹)
۷.۱۰ تعداد سفرهای خارجی
۷.۱۱ سؤال نمایندگان مجلس از محمود احمدی‌نژاد
۷.۱۲ پخش فیلم ملاقات مرتضوی با فاضل لاریجانی در مجلس
۷.۱۳ موافقان و مخالفان
۸ اعطای دکترای افتخاری
۹ دوران پس از ریاست جمهوری
۹.۱ احضار به دادگاه
۱۰ پانویس
۱۱ پیوند به بیرون
اوان زندگی
کودکی و خانواده
محمود احمدی‌نژاد در ۶ آبان سال ۱۳۳۵ در بخش آرادان از توابع گرمسار در استان سمنان به دنیا آمد. به گفته وی پدرش آهنگر بود و هفت فرزند داشت. محمود احمدی‌نژاد، که چهارمین فرزند خانواده‌است، به همراه خانواده در سن یک‌سالگی از آن شهرستان به تهران آمده و ساکن تهران شدند.[۹]
پروین احمدی‌نژاد، خواهر بزرگتر او در سومین دوره انتخابات شورای اسلامی شهر تهران انتخاب گردید. برادر بزرگتر او داوود احمدی‌نژاد در دولت نهم به مدت کوتاهی بازرس ویژه ریاست‌جمهوری بود.[۱۰]
تغییر نام خانوادگی
در تصاویری که از صفحه آخر شناسنامه محمود احمدی‌نژاد منتشر شده،[۱۱] توضیحاتی در مورد تغییر نام خانوادگی وی دیده می‌شود.
رابرت تیت (به انگلیسی: Robert Tait)، خبرنگار روزنامه گاردین که در سال ۱۳۸۴ به آرادان سفر کرده‌بود؛ در مطلبی در همان سال نوشت که نام خانوادگی قبلی او «سبورجیان» (به معنای رنگرز) بوده‌است و آنچنان که او از افراد محلی شنیده‌است، این تغییر نام دلایل اقتصادی و مذهبی داشته‌است. پدر او که احمد نام داشته، نام خانوادگی خود و فرزندانش را به احمدی‌نژاد تغییر داده‌است.[۱۲] چند سال بعد، مطالبی مبنی بر این که احمدی‌نژاد ریشه یهودی دارد در منابع مختلفی منتشر شد. مطابق تحقیق عبدالله شهبازی،[۱۳] یهودی‌تبار بودن احمدی‌نژاد نخستین بار در ۳ آبان ۱۳۸۷، در یک مطلب قسمت وبلاگ‌های نشریه یهودی جوئیش ژورنال با نام مستعار منتشر شد.[۱۴] در ۶ بهمن ۱۳۸۷ مهدی خزعلی در وبلاگ خود به این مسئله پرداخت.[۱۵] در سال ۱۳۸۸، این مطلب در رسانه‌هایی نظیر دیلی تلگراف انعکاس یافت و عنوان شد که سبورجیان، به معنای بافنده سبور (شال یهودیان) است و این نام در وزارت کشور در فهرست نامهای خانوادگی یهودیان ثبت شده‌است.[۱۶]
مئیر جاودانفر در مقاله‌ای در گاردین؛ این که سبور به معنای شال یهودیان است را رد کرد و با استناد به صحبت‌های رابرت تیت و کسری ناجی با مردم آرادان که تأیید کرده‌اند خانواده احمدی‌نژاد رنگرز بوده‌اند، می‌نویسد که یهودیان ایران به رنگرزی اشتغال ندارند. مادر احمدی‌نژاد سید است و پدر او هم بسیار مذهبی و معلم قرآن بوده‌است، بنابراین یهودی بودن خانواده او صحت ندارد.[۱۷]
بعدها، عنوان شد نام خانوادگی قبلی احمدی‌نژاد، «صباغیان» بوده‌است و نه سبورجیان.[۱۳][۱۸] داوود احمدی‌نژاد در سال ۱۳۹۰ به هفته‌نامه آسمان گفته‌است: «... بعد از انقلاب اعلام کردند که هر کسی فامیلی‌اش مشکل دارد و یا خوشش نمی‌آید بیاید عوض کند. پدرم از آن فامیلی [صباغیان] خوشش نمی‌آمد لذا به واسطه اسم خودشان [احمد] فامیلشان را گذاشتند احمدی‌نژاد.»[۱۸]
تحصیلات
وی دوران تحصیل خود را تا مقطع پایانی متوسطه در مدرسه‌های تهران از جمله مدرسه سعدی و مدرسه دانشمند پشت سر گذاشت و با کسب رتبه ۱۳۲ از کنکور سراسری در سال ۱۳۵۴ در رشته مهندسی راه و ساختمان دانشگاه علم و صنعت ایران دوره تحصیلات عالی را شروع کرد.[۹] در سال ۱۳۶۵، پس از فارغ‌التحصیل شدن در مقطع لیسانس در همان سال (پس از ۱۱ سال)، در مقطع کارشناسی ارشد همان دانشگاه پذیرفته شد و در سال ۱۳۶۸ نیز به عضویت در هیأت علمی دانشکده عمران دانشگاه علم و صنعت ایران درآمد. در سال ۱۳۷۶ و همزمان با داشتن سمت استانداری اردبیل و مشاور فرهنگی وزیر فرهنگ و آموزش عالی، موفق به دریافت مدرک تحصیلی دکترا در رشته مهندسی و برنامه‌ریزی حمل و نقل ترافیک شد.[۱۹]
وی طی تدریس در این دانشگاه، پژوهش‌های علمی، راهنمایی چند پایان‌نامه کارشناسی ارشد در زمینه‌های مختلف مهندسی حمل و نقل را، بر عهده داشته‌است.[۹]
احمدی‌نژاد در دوران دانشجویی عضو انجمن اسلامی و تیم فوتبال دانشگاه علم و صنعت ایران بود. او از هدایتکنندگان اصلی طیف فکری طرفداران خط امام در انجمن اسلامی بود، و به فعالیتهای سیاسی میپرداخت. مجتبی ثمره هاشمی، صادق محصولی، مسعود زریبافان و علیرضا علی‌احمدی از دوستان دوران دانشجویی احمدی‌نژاد بودند.[۲۰]
تألیفات
آمریکانیسم در چالش: متن کامل سخنان رئیس‌جمهوری‌اسلامی‌ایران دکتر محمود احمدی‌نژاد در جمع اعضای شواری روابط خارجی آمریکا. مشخصات نشر: تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۸۶.
اسراییل؛ کانون ناامنی: مواضع ضد صهیونیستی رئیس‌جمهوری اسلامی ایران دکتر محمود احمدی‌نژاد/به کوشش حسین عبدلی. مشخصات نشر: تهران: مضراب، ۱۳۹۰.
ایثارگران چلچراغ هدایت بشری: ایثار و شهادت در بیانات دکتر محمود احمدی‌نژاد رییس جمهوری اسلامی ایران (۱۳۸۴-۱۳۸۸)/ به اهتمام حسین رمادان؛ زیرنظر علی‌اکبر رضایی. مشخصات نشر: تهران: ریاست جمهوری، مرکز پژوهش و اسناد، نشر جمهور، ۱۳۹۰.
تجلی گفتمان عدالت و معنویت در مدیریت جهانی: مجموعه سخنرانیهای دکتر محمود احمدی‌نژاد رئیس جمهوری اسلامی ایران در مجمع عمومی سازمان ملل متحد و کنفرانس بین‌الملل خلع سلاح/ گردآوری و تدوین مرکز پژوهش و اسناد ریاست جمهوری؛ مترجمان قیس آل قیس (عربی)، الهام سروندی (انگلیسی)؛ ویراستار حسین رمادان. مشخصات نشر: تهران: ریاست جمهوری، مرکز پژوهش و اسناد، نشر جمهور، ۱۳۸۹.
تجلی هویت ایرانی در نیویورک/محمود احمدی‌نژاد. وضعیت ویراست: [ویراست ۲] مشخصات نشر: تهران: ریاست جمهوری، مرکز پژوهش و اسناد، نشر جمهور، ۱۳۸۶.
تونل به زبان ساده/ محمود احمدی‌نژاد؛ حسین صالح زاده مشخصات نشر: تهران: دانشگاه علم و صنعت ایران، ۱۳۸۲
حقیقت؛ گوهر گمشده جهان سیاست: نشست پرسش و پاسخ رئیس جمهوری اسلامی ایران در دیدار گروهی از نخبگان کانونهای اندیشه در امریکا. مشخصات نشر: تهران: ریاست جمهوری، مرکز پژوهش اسناد، نشر جمهور، ۱۳۸۷
دولت ایرانی - اسلامی: سیری در مبانی و مولفه‌های تکوین دولت بومی در آرای دکتر محمود احمدی‌نژاد... / گردآوری و تدوین مرکز پژوهش و اسناد ریاست جمهوری (معاونت ارتباطات و اطلاع‌رسانی). مشخصات نشر: تهران:ریاست جمهوری، مرکز پژوهش و اسناد، نشر جمهور، ۱۳۸۷
دیپلماسی‌نامه: نامه‌های رئیس جمهوری اسلامی ایران به سران کشورها... /با مقدمه حمید مولانا. مشخصات نشر: تهران: ریاست جمهوری مرکز پژوهش و اسناد، نشر جمهور، ۱۳۸۷
راهنمای طراحی و ایمن‌سازی پایه علائم راه: شرکت مهندسی مشاوران رهروان عمران؛ مدیر پروژه حسین قهرمانی؛ ناظر محمود احمدی‌نژاد. مشخصات نشر: تهران وزارت راه و ترابری، معاونت آموزش تحقیقات و فناوری پژوهشکده حمل و نقل ، ۱۳۸۴
زن و خانواده در اندیشه رییس دولت مهر / کاری از گروه مشاوران جوان مرکز امور زنان و خانواده [ ریاست جمهوری ]. مشخصات نشر: تهران: ریاست جمهوری، مرکز امور زنان و خانواده، ۱۳۸۹
سخنان ریاست محترم جمهور جناب آقای دکتر محمود احمدی‌نژاد در جلسه هیئت دولت و استانداران آبان ۸۵/تدوین کننده حسین حسینی‌نژاد. مشخصات نشر: تهران: ریاست جمهوری اسلامی ایران، دفتر هیئت دولت، ۱۳۸۵
عدل و صلح (گفتارهای رئیس جمهوری اسلامی ایران در چهارمین سفر کاری به امریکا)/تدوین گروه پژوهش‌های راهبردی؛ با مقدمه حمید مولانا؛ ویراستار بهنام صدری و همکاران. مشخصات نشر: تهران: ریاست جمهوری. مرکز پژوهش و اسناد، نشر جمهور، ۱۳۸۷
عیدانه: سخنرانی دکتر محمود احمدی‌نژاد شهرداری تهران در جمع عمومی کارکنان شهرداری مشخصات نشر: تهران موسسه نشر شهر
فروپاشی اسطوره هولوکاست: سیری در آراء و اندیشه‌های دکتر محمود احمدی‌نژاد رئیس جمهوری اسلامی ایران پپرامون فلسطین و رژِیم اشغالگر قدس / به اهتمام علیرضا سلطانشاهی؛ [برای مرکز پژوهش و اسناد ریاست جمهوری ]. مشخصات نشر: تهران: ریاست جمهوری، مرکز پژوهش و اسناد، نشر جمهور، ۱۳۸۸
گزیده دیدگاه‌های دکتر احمدی‌نژاد. /[حوزه مشاوران جوان ریاست جمهوری]. مشخصات نشر: تهران: ریاست جمهوری، حوزه مشاوران جوان، ۱۳۸۶.
گفتمان عدالت در جهان جدید: مجموعه سخنرانیهای دکتر محمود احمدی‌نژاد رئیس جمهوری اسلامی ایران در اجلاس منطقه‌ای و بین‌المللی (از اجلاس هزاره سازمان ملل متحد تا بیانیه تهران) / با مقدمه منوچهر متکی؛ گردآوری و تدوین مرکز پژوهش و اسناد ریاست جمهوری، گروه مشاوران جوان وزارت امور خارجه؛ زیر نظر فرهاد زیویار. مشخصات نشر: تهران: ریاست جمهوری، مرکز پژوهش و اسناد، نشر جمهور، ۱۳۸۹
مطالعات حمل و نقل ترجمه و تالیف حمید بهبهانی، محمود احمدی‌نژاد، محسن ابوطالبی اصفهانی. مشخصات نشر: اصفهان دانش پژوهان برین ارکان، ۱۳۸۴.
مهدویت و صلح کل: امام زمان عجه‌الله تعالی فرجه‌الشریف از دیدگاه محمود احمدی‌نژاد /محمود احمدی‌نژاد. مشخصات نشر: تهران: ریاست جمهوری، مرکز پژوهش و اسناد، ۱۳۸۷
ندای رحمت: متن کامل نامه دکتر محمود احمدی‌نژاد به جرج بوش رئیس جمهوری آمریکا. مشخصات نشر: قم: تجرید، ۱۳۸۵.
نگاهی تازه به مقابله با زلزله: اتاق امن / تالیف موسی مظلوم، محمود احمدی‌نژاد، علی‌اکبرمحرابیان. مشخصات نشر: تهران دانشگاه علم و صنعت ایران، ۱۳۸۴
گفتمان جهانی عدالت و معنویت: نگاهی به مواضع رئیس جمهوری اسلامی ایران، دکتر محمود احمدی‌نژاد پیرامون روابط حاکم بر نظام بین‌الملل و راهکارهای اصلاح آن/مؤلفان مهدی عباسی، حسین عبدلی. مشخصات نشر: تهران: مضراب، ۱۳۹۱.
دهه شصت
احمدی‌نژاد در دههٔ شصت خورشیدی، چهارسال سمت معاون و فرماندار ماکو و خوی در استان آذربایجان غربی و ۲ سال سمت مشاور استاندار کردستان را بر عهده داشت[۹].
دعاوی شرکت در تصرف سفارت آمریکا و ترور قاسملو
ادعا شده بود که در این عکس، محمود احمدی‌نژاد نفر دوم از راست است.
نوشتار اصلی: ادعای شرکت محمود احمدی‌نژاد در تصرف سفارت آمریکا
پس از انتخاب احمدی‌نژاد به ریاست جمهوری چند نفر از کارمندان سفارت آمریکا که در جریان تصرف سفارت آمریکا به گروگان گرفته شده بودند، احمدی‌نژاد را یکی از گروگان‌گیرها معرفی کردند.[۲۱] علاوه بر این برخی گروههای بسیجی در ایران نیز وی را از شرکت کنندگان در این واقعه نام برده بودند.[۲۲] با این حال سازمان سیا معتقد است که هیچ مدرکی تاکنون دال بر این ادعاها قابل اثبات نبوده‌است.[۲۳]
این موضوع بلافاصله از سوی تعدادی از دانشجویان فعال در ماجرای اشغال سفارت آمریکا رد شد.
پس از آنکه پیتر پلز سخنگوی حزب سبز اتریش اعلام کرد که احمدی‌نژاد در ترور عبدالرحمان قاسملو دبیر کل حزب دموکرات کردستان ایران در وین نقش داشته‌است، سخنگوی وزارت کشور اتریش اعلام کرد که تحقیقاتی را دراین زمینه آغاز خواهد کرد.[۲۴][۲۵] این موضوع توسط دو نفر از چهره‌های اطلاعاتی اصلاح طلب، سعید حجاریان و علی ربیعی (عضو شورای عالی امنیت ملی) تکذیب شد.[۲۶]
حضور در جنگ
به نوشته تابناک وی در دوران جنگ ایران و عراق به عنوان داوطلب بسیج در قسمت‌های متعدد جبهه به ویژه مهندسی حضور پیدا کرد.[۲۷]
استانداری اردبیل
از سال ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۶ در شرایطی که به عنوان مشاور فرهنگی وزیر فرهنگ و آموزش عالی فعالیت می‌کرد به عنوان اولین استاندار استان جدیدالتأسیس اردبیل منصوب شد. وی پس از پایان فعالیت در اردبیل، در سال ۱۳۷۷ کاندیدای نخستین دوره انتخابات شورای شهر تهران و در سال ۱۳۷۸ کاندیدای ششمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی از تهران بود که در هر دو انتخابات ناکام شد. وی همچنین متهم به دستکاری در نتیجه انتخابات از طرف شورای نگهبان است.[۲۸]
احمدی‌نژاد در سال ۱۳۷۲ و در دولت دوم اکبر هاشمی رفسنجانی به سمت استانداری استان تازه تأسیس اردبیل بر گزیده شد و تا پایان کار دولت دوم رفسنجانی (سال ۱۳۷۶)این سمت را بر عهده داشت.[۲۹] برخی اقدامات و دست آوردهای او در زمان استانداری به شرح زیر است:
راه‌اندازی تشکیلات اداری استان
انتخاب به عنوان استاندار نمونه کشور در سه سال متوالی
استانداری برتر در زمینه فعالیت عمرانی
بازسازی ۷۵۰۰ واحد مسکونی تخریب شده در جریان زلزله اردبیل در طول ۷ماه[۹].
اقدامات احمدی‌نژاد در بازسازی سریع خانه‌های تخریب‌شده در زمان زلزله اردبیل در سال ۱۳۷۵ که هزار کشته به جای گذاشت، مورد تقدیر قرار گرفت. ولی در آرای انتخابات ریاست جمهوری در استان اردبیل او از میان هفت کاندیدای انتخاباتی رتبه ششم را به دست آورد، منتقدین او، این رأی را نشانه نارضایتی مردم اردبیل از استانداری او دانستند.[۳۰]
او رییس ستاد انتخاباتی اکبر هاشمی رفسنجانی در انتخابات دوره ششم مجلس شورای اسلامی در منطقه نارمک بود.[۳۱]
در زمان استانداری اردبیل، شکایت وی مبنی بر نشر اکاذیب از روزنامه سلام، همراه با کیفرخواست یکی از اعضای موتلفه از طرف نمایندگان، در روند تعطیلی روزنامه سلام در تیرماه ۱۳۸۷ مؤثر بود. این در حالی بود که وزارت اطلاعات به عنوان شاکی اصلی، شکایت خود را از روزنامه سلام پس گرفته بود.[۳۲]
احمدی‌نژاد در انتخابات دوره ششم ریاست جمهوری و دورهٔ دوم هاشمی رفسنجانی، زمانی که استاندار اردبیل بود از مسئولین ستاد تبلیغاتی هاشمی در تهران بود.[۳۳]
وی پیش از شرکت در نهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری، در سال ۱۳۷۷ در انتخابات نخستین دوره انتخابات شورای شهر تهران شرکت کرد، اما رأی نیاورد. او در سال ۱۳۷۸ نیز، در ششمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی زیر عنوان «فهرست ۳۰ نفره ائتلاف خط امام و رهبری» در کنار هاشمی رفسنجانی، علی لاریجانی و غلامعلی حدادعادل در انتخابات شرکت کرد ولی شکست خورد.[۳۴]
شهرداری تهران
نوشتار اصلی: عملکرد محمود احمدی‌نژاد در دوران شهرداری تهران
احمدی‌نژاد در ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۲ و به دنبال پیروزی فهرست آبادگران در انتخابات دوم شورای اسلامی شهر تهران به عنوان شهردار این شهر توسط این شورا انتخاب شد[۹].
مسئولیت‌ها و سمت‌ها پیش از ریاست جمهوری
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
فرماندار ماکو
فرماندار خوی
مشاور استاندار کردستان
مشاور فرهنگی وزیر فرهنگ و آموزش عالی در سال ۱۳۷۲
استاندار استان اردبیل در سالهای ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۶
عضو هیات علمی دانشکده عمران دانشگاه علم و صنعت ایران از سال ۱۳۶۸ تا کنون[۳۵]
شهردار تهران از سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۴
مؤسس و عضو انجمن تونل ایران
عضو انجمن مهندسین عمران ایران
مدیر مسوول روزنامه همشهری
مبارزات انتخاباتی
انتخابات ریاست‌جمهوری دوره نهم ۱۳۸۴
محمود احمدی‌نژاد
در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۸۸
در انتخابات
مناظره با میرحسین موسوی
مناظره با مهدی کروبی
رأی اعتماد
وی در نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران، با شعار انتخاباتی «می‌شود و می‌توانیم» وارد عرصه رقابت شد.
شعارها و برنامه‌ها برای انتخابات
از مهمترین برنامه‌ها و شعارهای انتخاباتی وی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
دولت کارآمد و عدالت‌گستر
عدم وجود حرکت سختگیرانه در مورد حجاب بانوان ایرانی
سلامت مدیران
مبارزه با فساد اداری
پیشگیری از بروز شکاف بین دولت و مردم
تشکیل «دولت اسلامی»
تثبیت و تقویت آرمانخواهی و برائت از ایده‌آلیسم
گفتمان خدمت به جای قدرت
علمی کردن مدیریت
کاهش نرخ تورم از طریق کاهش هزینه‌های دولت و کاهش نرخ سود بانکی
بسط توسعه سیاسی از طریق بالا بردن قدرت نقد و مشارکت مردم
اولویت دادن به تولید داخلی
حضور دولت در هر استان برای حل مشکلات بخشی
کاهش تصدی‌گری دولت
بالندگی فرهنگ از طریق تقویت هویت ملی و تاریخی و اسلامی ایران
ایجاد فضای آرمانی و آرمانخواهی در کشور برای مقابله با معضلات فرهنگی
گفتگوی بدون واسطه با مردم و کاستن از سفرهای غیرضروری خارجی و خودداری از همراه بردن خانواده و افراد غیرلازم در سفرهای خارجی، بخش‌هایی از وعده هائی بود که آقای احمدی‌نژاد قبل و بعد از انتخاب به ریاست جمهوری در این زمینه به مردم ایران داد.[۳۶]
«دیده شدن پول نفت بر سر سفره‌های مردم» یکی از شعارهای انتخاباتی محمود احمدی‌نژاد بود. وی در اولین سخنرانی پس از پیروزی در انتخابات باز هم وعده دیده شدن پول نفت بر سر سفره مردم را اعلام کرد. وی گفت که صنعت نفت ایران در اختیار یک خانواده خاص است که در جریان انتخابات از آن به نفع خود سوء استفاده کرده‌اند. او شفاف‌سازی صنعت نفت و گاز ایران و مبارزه با مافیا را از اهداف خود اعلام کرد: «فضای حاکم بر قراردادهای (نفتی) ما در زمینه تولید و صادرات روشن نیست. ما باید آن را شفاف سازیم.»[۳۷] او هیچگاه آنچه را که مافیای نفت می‌نامید روشن نساخت و در دوران ریاست جمهوری اش چندین قرار داد نفتی را در اختیار سپاه پاسداران قرار داد و اختیار فروش نفت را نیز بر خلاف قانون به بنیاد مستضعفان سپرد.[۳۸] به گفتهٔ او، این در قالب طرح سهام عدالت عملی شده، و به زودی سود این سهام نیز، عاید ۲ دهک پایین جامعه، بازنشستگان و دیگر کسانی که مستحق دریافت این سهام بوده‌اند، می‌شود.[۳۹][۴۰][۴۱]
دور اول و دور دوم
وی در دور اول با کسب ۱۹٪ آرا پس از اکبر هاشمی رفسنجانی(۲۱٪) یعنی با کسب ۵ میلیون و ۷۱۱ هزار و ۶۹۶ رأی یعنی ۵۰۰ هزار و ۲۴۱ رأی کمتر از اکبر هاشمی رفسنجانی نفر دوم شد، و به دور دوم انتخابات راه یافت. در دور دوم، با کسب ۱۷ میلیون و با فاصله ۷ میلیونی از هاشمی رفسنجانی توانست رییس جمهور ایران شود.
انتخابات ریاست‌جمهوری دوره دهم ۱۳۸۸
یکاترینبورگ روسیه ۱۶ ژوئن ۲۰۰۹
نوشتارهای اصلی: انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸) و محمود احمدی‌نژاد در انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸)
«تحریم‌ها کاغذپاره هستند.»[۴۲]
نقش محمود احمدی‌نژاد در تحریم‌ها علیه ایران
«
»
در این دوره احمدی‌نژاد با وارد کردن اتهام‌های اقتصادی به خانوادهٔ علی اکبر هاشمی رفسنجانی و همچنین خانوادهٔ علی‌اکبر ناطق‌نوری و محسن صفایی فراهانی در مناظره با میرحسین موسوی خبرساز شد.[۴۳]
وی در این انتخابات با ۶۲٪ آراء پیروز اعلام شد. سه تن از کاندیداهای رقیب وی یعنی میرحسین موسوی، مهدی کروبی و محسن رضایی نتیجه انتخابات را زیر سؤال بردند. و بزرگترین اعتراض ایرانیان سراسر جهان علیه جمهوری اسلامی طی ۳۰ سال پیش از آن تاریخ شکل گرفت.[۴۴] محسن رضایی در هفته دوم پس از انتخابات به علت «شرایط ویژه کشور» از پیگیری شکایتش منصرف شد[۴۵] و بعدها با نفی تقلب در انتخابات گفت «ما باید به به سازوکارهای قانون‌اساسی احترام می‌گذاشتیم.»[۴۶] شورای نگهبان به عنوان مرجع رسمی رسیدگی به شکایات و اعتراض‌ها پس از بررسی، در گزارش تفصیلی خود صحت دهمین دوره انتخابات ریاست‌جمهوری را تأیید کرد.[۴۷] ولی کمیته صیانت از آرای موسوی شورای نگهبان را متهم به چشم‌پوشی از تخلفات انتخاباتی و ارائه اطلاعات نادرست کرد.[۴۸] یک عضو ستاد انتخاباتی محسن رضایی به اظهارات سخنگوی شورای نگهبان مینی بر کاهش آرای محسن رضایی در بازشماری آراء واکنش نشان داد و او را به خلاف گویی متهم کرد.[۴۹]
ریاست جمهوری
دور اول
آغاز ریاست جمهوری
Mahmoud Ahmadinejad 2010.jpg
احمدی‌نژاد در تاریخ ۲۵ مرداد ۱۳۸۴ متن کامل برنامهٔ دولت خود را اعلام کرد.[۳۶] او دولت خود را «دولت مهرورزی» یا «دولت مهر» نامید.
گزینش وزرا
نوشتار اصلی: سوابق و تغییرات در کابینه محمود احمدی‌نژاد
احمدی‌نژاد در تاریخ ۲۳ مرداد ۱۳۸۴ کابینهٔ پیشنهادی خود را به مجلس معرفی کرد. یکی از شروط گزینش وزرا از سوی احمدی‌نژاد موافقت آنان با مفاد میثاق‌نامه‌ای تحت عنوان «میثاق‌نامهٔ دولت اسلامی» و امضای آن بود. بر خلاف بسیاری از پیشبینی‌ها مبنی بر انتخاب تمامی نامزدها از سوی مجلس شورای اسلامی، نمایندگان پس از تحقیق و بحث پیرامون وزیران پیشنهادی، در تاریخ ۲ شهریور ۱۳۸۴ چهار تن از آنان را فاقد صلاحیت احراز پست وزارت تشخیص داده و به بقیه رأی اعتماد دادند. آقایان اشعری، علی‌احمدی، هاشمی و سعیدلو که به ترتیب برای وزارتخانه‌های آموزش و پرورش، تعاون، رفاه و تأمین اجتماعی و نفت پیشنهاد داده شده بودند موفق به کسب رأی اعتماد از مجلس نشدند.
احمدی‌نژاد طبق قانون اساسی، سه ماه فرصت داشت تا افراد دیگری را به جای نامزدهای ردصلاحیت‌شده به مجلس پیشنهاد بدهد.
وی دو وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و اطلاعات کابینهٔ نهم را ۸ روز پیش از پایان کار دولت نهم عزل کرد.[۵۰]
کابینهٔ نخست احمدی‌نژاد وزیران
ر. وزیر وزارت‌خانه ر. وزیر وزارت‌خانه
۱ فرشیدی←علی‌احمدی آموزش‌وپرورش ۱۲ رحمتی←بهبهانی راه وترابری
۲ سلیمانی ارتباطات ۱۳ کاظمی←مصری رفاه
۳ محسنی اژه‌ای← برکناری اطلاعات وامنیت ۱۴ طهماسبی←محرابیان صنایع ومعادن
۴ دانش جعفری←حسینی اقتصاد ۱۵ زاهدی علوم
۵ متکی امورخارجه ۱۶ صفارهرندی← برکناری ارشاد
۶ میرکاظمی بازرگانی ۱۷ جهرمی کار
۷ باقری‌لنکرانی بهداشت ۱۸ پورمحمدی←کردان←محصولی کشور
۸ ناظمی←عباسی تعاون ۱۹ سعیدی‌کیا مسکن
۹ اسکندری جهادکشاورزی ۲۰ وزیری هامانه ← نوذری نفت
۱۰ کریمی راد←الهام دادگستری ۲۱ فتاح نیرو
۱۱ محمدنجار دفاع
معاونان ریاست جمهوری
معاون اول رییس‌جمهور: پرویز داوودی←اسفندیار رحیم‌مشایی
ر. معاون معاونت ر. معاون معاونت
۱ موسوی معاون حقوقی ۵ دهقان← استعفا بنیاد شهید
۲ رهبر← برکناری معاون برنامه‌ریزی ۶ علی‌آبادی← سعیدلو تربیت بدنی
۳ واعظ زاده علمی و فناوری ۷ جوادی محیط زیست
۴ آقازاده← استعفا انرژی اتمی ۸ رحیم‌مشایی←بقایی میراث فرهنگی
دور دوم
امضای حکم ریاست جمهوری
حکم ریاست جمهوری او در روز ۱۲ مرداد از سوی رهبر ایران امضا شد و او ۱۴ مرداد، در محل مجلس شورای اسلامی سوگند خورد. در این دو مراسم برای اولین بار رئیس جمهور اسبق و نیز رییس مجلس خبرگان رهبری و دو تن از رقبای انتخاباتی او حضور نداشتند. محسن رضایی رقیب دیگر او هم اعلام کرد برای احترام به رهبری در مراسم شرکت می‌کند.[۵۱]
گزینش وزرا
نوشتار اصلی: جلسات بررسی رأی اعتماد کابینه دوم محمود احمدی‌نژاد
او در تاریخ جمهوری اسلامی ایران تنها رییس جمهوری ست که در دولت دوم خود، ۳ زن را برای تصدی مقام وزارت به مجلس معرفی کرد که فقط یکی از آنها (وزیر بهداشت) موفق به اخذ رأی اعتماد شد. بررسی رأی اعتماد وزیران پیشنهادی کابینهٔ دوم وی، از روز یکشنبه ۸ شهریور ۱۳۸۸ در مجلس آغاز شد.[۵۲]
کابینهٔ دوم احمدی‌نژاد وزیران
ر. وزیر وزارت‌خانه ر. وزیر وزارت‌خانه
۱ حاجی بابایی آموزش‌وپرورش ۱۴ بهبهانی ← استیضاح راه وترابری
۲ تقی‌پور←نامی ارتباطات ۱۵ محصولی ← ادغام وزارت‌خانه رفاه
۳ مصلحی اطلاعات وامنیت ۱۶ محرابیان ← ادغام وزارت‌خانه صنایع ومعادن
۴ حسینی اقتصاد ۱۷ دانشجو علوم
۵ متکی ← صالحی امورخارجه ۱۸ حسینی ارشاد
۶ غضنفری ← ادغام وزارت‌خانه بازرگانی ۱۹ شیخ‌الاسلامی ← ادغام وزارت‌خانه کار
۷ وحید دستجردی ← طریقت منفرد بهداشت ۲۰ محمدنجار کشور
۸ عباسی ← ادغام وزارت‌خانه تعاون ۲۱ نیکزاد ← ادغام وزارت‌خانه مسکن
۹ خلیلیان جهادکشاورزی ۲۲ میرکاظمی←قاسمی نفت
۱۰ بختیاری دادگستری ۲۳ نامجو نیرو
۱۱ وحیدی دفاع ۲۴ عباسی ورزش و جوانان
۱۲ نیکزاد راه و شهرسازی ۲۵ شیخ‌الاسلامی ← عباسی تعاون،کار،رفاه
۱۳ غضنفری صنعت وتجارت
معاونان ریاست جمهوری
معاون اول رییس‌جمهور: محمدرضا رحیمی
ر. معاون معاونت ر. معاون معاونت
۱ مرادی معاون برنامه‌ریزی ۵ صالحی ← عباسی دوانی انرژی اتمی
۲ میرتاج‌الدینی ← فروزنده معاون پارلمانی ۶ زریبافان بنیاد شهید
۳ بداغی معاون حقوقی ۷ محمدی‌زاده محیط زیست
۴ سلطانخواه معاون فناوری ۸ بقایی←احمدزاده←موسوی←ملک‌زاده میراث فرهنگی
عملکرد ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد
نوشتار اصلی: عملکرد ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد
احمدی‌نژاد و دمیتری مدودوف
احمدی‌نژاد و لولا داسیلوا
سفرهای خارجی و استانی احمدی‌نژاد، نقطه نظرات و سخنرانیهای وی در دوران ریاست جمهوری اش، بازتاب‌های متفاوتی در ایران و دنیا داشته‌است، که می‌توان به مهمترین آنها از نظر وسعت واکنش موافقان و مخالفان با عناوین زیر اشاره کرد.
آزادیهای اجتماعی
نوشتار اصلی: طرح ارتقای امنیت اجتماعی
وی پیش و پس از پیروزی، بارها خود را از حامیان آزادیهای اجتماعی معرفی کرده و گفت هنگامیکه رقبای چپگرایش در سالهای اول انقلاب با جوانان برخورد می‌کرده‌اند وی با آنان مخالفت می‌کرده:«همین آقایان مینی‌بوس سر خیابانهای تهران می‌گذاشتند و سرباز می‌گذاشتند که آرایش‌های خانمهای مردم را کنترل کنند و هر کدام غلیظ بود، سوار مینی بوس کنند و ما معترض بودیم که اینها خلاف شرع است. حق ندارید با مردم اینگونه برخورد کنید، اینها مردم ما هستند».[۵۳] پس از بحث‌های مطرح شده راجع به طرح ارتقای امنیت اجتماعی فرمانده نیروی انتظامی (احمدی مقدم) عنوان کرد اختیار تعیین نوع پوشش مردم در طرح ابلاغی توسط احمدی‌نژاد به پلیس داده شده‌است و او در جریان جزئیات این طرح هم بوده‌است.[۵۴][۵۵][۵۶]
حضور در سازمان ملل
نوشتارهای اصلی: سفر محمود احمدی‌نژاد به نیویورک (۱۳۸۶)، سفر محمود احمدی‌نژاد به نیویورک (۱۳۸۷)، سفر محمود احمدی‌نژاد به نیویورک (۱۳۸۸)، و سفر محمود احمدی‌نژاد به نیویورک (شهریور ۱۳۸۹)
محمود احمدی‌نژاد در تمام سالهای ریاست جمهوری‌اش و در مجموع هشت بار برای سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل به نیویورک مسافرت کرد. پس از نخستین سفر او بود که ماجرای هاله نور احمدی‌نژاد خبرساز شد و نیز در آخرین سفر او همراه بردن کاروانی ۱۲۰ نفره شامل پسر، عروس و مادر عروس احمدی‌نژاد انتقاداتی را بر انگیخت که همانند ماجرای هاله نور، با وجود پخش تصاویر مربوطه، ماجرا توسط احمدی‌نژاد تکذیب شد.[۵۷]
هولوکاست
محمود احمدی‌نژاد در ۴ آبان ۱۳۸۴ در کنفرانسی با نام کنفرانس حمایت از فلسطینی‌ها که در تهران برگزار شد، موجودیت کشور اسرائیل و همچنین مساله هولوکاست را زیر سؤال برد. وی در سخنانش از تغییر رژیم اسرائیل سخن گفت و این عبارت را به کار برد: «جهان بدون اسرائیل امن‌تر خواهد بود». با استناد به ترجمهٔ مؤسسهٔ اسرائیلی تحقیقات خاورمیانه (میمری)، چنین برداشت شد که اسرائیل باید از روی زمین «محو» شود. ترجمهٔ رسمی حرف او در وب‌گاه ریاست جمهوری، خلاف این موضوع را بیان می‌کند. البته وی در مصاحبه با کانال France-۲۴ گفت که شوروی نیز از روی زمین محو شده‌است ولی هیچ مشکلی برای مردم دنیا پیش نیامده‌است ما نیز خواهان اینگونه محو اسراییل هستیم یعنی با برگزاری همه‌پرسی بین تمامی ساکنان آن منطقه و فلسطینیانی که از آنجا آواره شده‌اند آنها خود حکومت خود را انتخاب کنند.[نیازمند منبع] وی همچنین در مورد حقیقت داشتن هولوکاست ابراز تردید کرد و کشتار میلیون‌ها یهودی در جنگ جهانی دوم را «افسانه» دانست.[۵۸][۵۹][۶۰][۶۱] او با طرح سوالاتی درباره ماهیت هولوکاست، محققین را به تحقیق مجدد درباره این موضوع دعوت کرد.[۶۲]
وی در همین سؤالاتی را مطرح کرد و خواستار پاسخ کشورهای مدافع موجودیت هولوکاست شد. این سوالات عبارتند از:[۶۳][۶۴][۶۵]
۱ اگر واقعه هولوکاست یک واقعه تاریخی است چرا اجازه تحقیق درباره آن به دانشمندان داده نمی‌شود؟
۲ چرا دانشمندانی در اروپا به خاطر تحقیق و نظر مخالف مشهور در این مسئله، در زندان هستند؟
۳ هولوکاست در کجا اتفاق افتاده است؟
۴ چه کسانی آن جنایت را مرتکب شده‌اند؟
۵ آیا برای جبران حادثه‌ای که در اروپا اتفاق افتاده، فلسطین و مردم فلسطین باید تاوان پس بدهند؟
۶ هولوکاست یک واقعه تاریخی است چرا این قدر اهمیت پیدا کرده‌است و چه نتیجه‌ای امروز می‌خواهد از آن گرفته شود؟
بنابر گزارش بی بی سی این سخنان واکنش‌های شدید جهانی را در پی داشت. برگزاری همایش بررسی واقعه هولوکاست در تهران باعث تحریم دفتر مطالعات وزارت خارجه توسط ده‌ها موسسه مطالعاتی، اعتراض رسمی اتحادیه اروپا و ایجاد فرصت برای اسرائیل برای غیرمنطقی جلوه دادن دولت ایران شد.[۶۶]
جدا از بازتاب خارجی در داخل ایران نیز واکنش‌های متعددی نسبت به این مساله ابراز شد. چندی پس از اظهارات احمدی‌نژاد، محمد خاتمی، رییس جمهوری سابق ایران، در مصاحبه‌ای با روزنامه فایننشال تایمز ضمن تایید واقعیت هلوکاست، همزیستی اسرائیل و فلسطین را قابل قبول دانست.[۶۷]
الگوی نو تعداد فرزندان خانواده و راهبرد جمعیتی دولت نهم
پیش از محمود احمدی‌نژاد به ویژه پس از پایان جنگ ۸ ساله ایران و عراق، بینش بیشتر مردم ایران بر پایه شعار "فرزند کمتر زندگی بهتر" بود (شعاری که در دولت علی اکبر هاشمی رفسنجانی مطرح شده بود) که این دیدگاه با آغاز ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد نیز در اندیشه مردم باقی‌مانده بود. رئیس جمهور ایران در مهرماه ۱۳۸۵ این شیوه زندگی و مهار جمعیت را نکوهش کرد و داشتن تنها دو کودک و یا کمتر را، روش و راهبردی نادرست برشمرد. ششمین رییس جمهور ایران توانایی دولت در گرداندن و برآمدن یکصد و بیست میلیون نفر جمعیت را، کاری شدنی و بی‌خدشه برشمرد. این سخنان مورد سرزنش‌های بسیاری قرار گرفت و از دید کارشناسان یک بدنگری درباره تنظیم خانوار انگاشته شد. البته این در هنگامی بود که نرخ گرانی در ایران پایداری بسنده را نداشت و درصد بیکاری ۱۱٪ برآورد شده بود. این گفته‌ها یادآور و پیگیری رویه آیت‌الله خمینی مبنی برداشتن فرزند بیشتر در سالهای آغازین انقلاب اسلامی ایران بود.[۶۸][۶۹]
نامه‌های خارجی
نوشتار اصلی: نامه‌های خارجی محمود احمدی‌نژاد
در ششمین ماه از ریاست جمهوری احمدی‌نژاد، اعلام شد که رییس جمهور ایران (احمدی‌نژاد) نامهای برای سران کشورهای جهان می‌نویسد.[۷۰] این خبر به عنوان خبری مهم مورد توجه محافل خبری جهان قرار گرفت و وقتی روشن شد که مخاطب اولین نامه احمدی‌نژاد، جورج بوش رئیس‌جمهور آمریکا است، تحلیل و تفسیرها درباره متن آن شدت گرفت. وزارت خارجه آمریکا در اولین واکنش به نامه محمود احمدی‌نژاد، آن را «تلاشی ضعیف» برای گفتگو با مردم آمریکا خواند.[۷۱]
اما نامه «هجده‌صفحه‌ای» با استقبال سرد مقامات آمریکایی همراه بود.[۷۲] به گفته مقامات کاخ سفید نامه وی حاوی پیامی نبود و در حقیقت هیچ پیشنهاد مشخص سیاسی در آن نبود.[۷۳] در همین حال احمد جنتی، دبیر شورای نگهبان و از روحانیون پرنفوذ در طیف تندرو جناح محافظه کار، در خطابه نماز جمعه تهران، نامه محمود احمدی‌نژاد به جورج بوش، رییس جمهوری آمریکا را «عملی فوق العاده» و از «الهامات خدا» خواند.[۷۴]
در همین حال کاخ سفید در موضعی رسمی اعلام کرد که به نامه احمدی‌نژاد جوابی داده نمی‌شود.[۷۳] بی اعتنایی دولت آمریکا به نامه محمود احمدی‌نژاد باعث شد که وی در مصاحبه‌های مختلف، از آن به عنوان «بی‌اعتنایی رییس جمهور آمریکا به نداهای صلح جویان جهان» یاد کند.[۷۵]
دو نامه بعدی محمود احمدی‌نژاد، به آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان،[۷۶] و پاپ بندیکت شانزدهم، رهبر کاتولیک‌های جهان نوشته شد هر دو نامه احمدی‌نژاد بدون جواب ماند.[نیازمند منبع]
لحن گفتار
نوشتار اصلی: نقد گفتار محمود احمدی‌نژاد
احمدی‌نژاد دارای لحن و ادبیاتی است که رؤسای جمهور پیشین ایران از آن استفاده نمی‌کردند. کارشناسان حوزه سیاست و دیپلماسی استفاده از این ادبیات را صحیح نمی‌دانند.[۷۷] علاوه بر تعدادی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی، صادق لاریجانی رئیس قوه قضائیه نیز از طرز گفتار او انتقاد کرده‌است.[۷۸]
فرهنگ و دانشگاه
نوشتار اصلی: برخورد با دانشجویان در دولت محمود احمدی‌نژاد
مطرح کردن «انقلاب فرهنگی دوم» توسط هواداران دولت، ادعای ممانعت از تحصیل عده‌ای دانشجویان منتقد،[۷۹] انتصاب افراد روحانی به ریاست دانشگاه تهران و دانشگاه علامه طباطبایی،[۸۰] بازنشسته کردن اجباری استادان، احضار فعالان دانشجویی به کمیته‌های انضباطی و در مواردی اخراج آنان، تنش و اعتراضات گسترده دانشجویی در دانشگاه‌های مختلف،[۸۱] از تحولات مهم دوره وی در دانشگاه‌ها بود.
محمود احمدی‌نژاد در روز ۲۱ آذر ۱۳۸۵ برای سخنرانی در دانشگاه امیر کبیر حضور یافت که با استقبال عده از دانشجویان و اعتراض شدید تعدادی دیگر از دانشجویان مواجه شد. معترضین در این تجمع شعارهایی علیه اقدامات محمود احمدی‌نژاد و وزیر آموزش عالی داده و شعار مرگ بر دیکتاتور سر دادند و عکس احمدی‌نژاد نیز به آتش کشیده شد.
خبرگزاری‌ها گزارش کرده‌اند که درگیری لفظی و در برخی موارد فیزیکی مخالفان و موافقان آقای احمدی‌نژاد در طول مراسم تکرار می‌شد. مخالفان به اقدامات احمدی‌نژاد در دانشگاه‌ها اعتراض داشتند.
احمدی‌نژاد در واکنش به آتش‌زدن عکس وی در هنگام سخنرانی، خطاب به دانشجویان گفت: «اگر هزار بار هم بسوزیم، عقب‌نشینی نمی‌کنیم.»[۸۲] مدتی بعد، احمدی‌نژاد در مطلبی تحت عنوان «آزادی» که در وبلاگ خود منتشر کرد، با اشاره به مراسم دانشگاه امیرکبیر از این ماجرا به عنوان جلوه‌ای از آزادی در ایران یاد کرد و گفت که از اهانت تعدادی از دانشجویان ناراحت نشده‌است.[۸۳]
سفر به نیویورک (۲۰۰۷)
سخنرانی احمدی‌نژاد در دانشگاه کلمبیا
اعتراض مردم امریکا به حضور احمدی نژاد در دانشگاه کلمبیا
نوشتار اصلی: سفر محمود احمدی‌نژاد به نیویورک (۲۰۰۷)
محمود احمدی‌نژاد صبح روز یکشنبه ۱ مهر برای شرکت در اجلاس سالیانه مجمع عمومی سازمان ملل متحد همراه با هیئت عالی رتبه عازم نیویورک شد. او در سفر خود به نیویورک علاوه بر سخنرانی در اجلاس سالیانه مجمع عمومی سازمان ملل به دانشگاه کلمبیا رفت و همچنین با تنی چند از روسای جمهور دیگر کشورها و نیز ایرانیان مقیم آمریکا دیدار و گفتگو کرد.[نیازمند منبع]
وی در این سفر اعلام کرد در ایران همجنسگرا وجود ندارد[۸۴]
لی بولینجر رئیس دانشگاه کلمبیا، در سخنانی به شدت از وضعیت بهائیان، زنان، همجنس‌گرایان و نقض حقوق بشر در ایران و نیز از افکار و اقدامات شخص احمدی‌نژاد انتقاد کرد و وی را «دیکتاتور حقیر و سنگدل» خطاب کرد و گفت، «شما یا آشکارا قصد تحریک دارید یا اینکه به طرز شگفت آوری بی‌سواد هستید».[۸۵][۸۶] در مقابل احمدی‌نژاد در سخنرانی خود سخنان بولینگر را «توهین به اطلاعات و دانش حاضرین در جلسه» دانست[۸۷] احمدی‌نژاد پس از بازگشت از سفر، با موفق خواندن سخنرانی خود در سازمان ملل از مردم ایران خواست که به شکرانه این موفقیت سجده شکر به درگاه خدا در مساجد و حسینیه‌ها بگذارند.[۸۸] در سال ۲۰۰۹ سخنگوی دانشگاه کلمبیا هرگونه ارتباط بین دعوت از احمدی‌نژاد، با کمک‌های مالی بنیاد علوی به این دانشگاه، از جمله کمک یکصدهزاردلاری این بنیاد چند ماه قبل از سخنرانی احمدی‌نژاد را رد کرد[۸۹]
سفر محمود احمدی‌نژاد به لبنان (۱۳۸۹)
نوشتار اصلی: سفر محمود احمدی‌نژاد به لبنان (۱۳۸۹)
محمود احمدی‌نژاد، روز چهارشنبه ۲۱ مهر ۱۳۸۹ (۱۳ اکتبر ۲۰۱۰)، در اولین سفرش به لبنان، با استقبال هزاران نفر رو به رو شد وی با رئیس‌جمهوری، نخست‌وزیر و رئیس مجلس این کشور دیدار کرد، در یک کنفرانس خبری شرکت کرد و در میدان الرایه (منطقه ضاحیه) به سخنرانی پرداخت. بسیاری از شخصیت‌های سیاسی لبنان از جمله سمیر جعجع، سیاستمدار مسیحی و مروان حماده از اولین نمایندگان مجلس لبنان که پیشتر با سفر آقای احمدی‌نژاد به این کشور مخالفت کرده بودند نیز به استقبال او رفتند. احمدی‌نژاد پیش از سفر خود به لبنان به صورت تلفنی با پادشاه عربستان سعودی و پادشاه اردن گفتگو کرد. همزمان با سفر احمدی‌نژاد به لبنان، هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه آمریکا نسبت به هر گونه تلاشی برای متزلزل کردن حاکمیت ملی لبنان هشدار داد. یک مقام عالی رتبه اسرائیلی سفر احمدی‌نژاد به لبنان را تأکیدی بر تبدیل شدن کامل این کشور به عامل ایران در منطقه ارزیابی کرد.[۹۰]
تعداد سفرهای خارجی
محمود احمدی نژاد در طول ۸ سال ریاست جمهوری خود، ۱۱۹ سفر خارجی داشته که کشورهای امریکا و ونزوئلا در صدر سفرهای دولت او قرار دارد، که سهم دولت اول او ۵۸ سفر بین‌المللی است. احمدی نژاد اولین سفرهای بین‌المللی خود را در هر دو دوره ریاست جمهوری، از ایالات متحده آمریکا آغاز کرد.
احمدی نژاد از مرداد ۸۴ تا تیر ۹۲، به ۱۶ کشور آسیایی، ۱۲ کشور آفریقایی، ۷ کشور واقع در قاره آمریکا و ۵ کشور اروپایی سفر کرد.
سفر احمدی‌نژاد به کشورهای اروپایی شامل روسیه، دانمارک، ارمنستان، آذربایجان و ترکیه بوده است.
احمدی‌نژاد در مجموع ۹ بار به نیویورک، ۸ بار به ونزئلا، ۶ بار به تاجیکستان، ۵ بار به کشورهای ترکیه، سوریه و قطر، ۴ بار به چین و آذربایجان، ۳ بار به بولیوی، سنگال، ترکمنستان و پاکستان، ۲ بار به برزیل، افغانستان، قزاقستان، سودان، ارمنستان، نیکاراگوئه، کوبا، اکوادور، عربستان و اندونزی و یک بار به سایر کشورهای دیگر از جمله: گامبیا، زیمباوه، اوگاندا، مالی، نیجر، نیجریه، لبنان، موریتانی، ویتنام، مصر، بنین، غنا، عراق، کویت، الجزایر و... سفر کرده است.[۹۱]
سؤال نمایندگان مجلس از محمود احمدی‌نژاد
نوشتار اصلی: سوال نمایندگان مجلس از محمود احمدی‌نژاد
سؤال نمایندگان مجلس از محمود احمدی‌نژاد در تاریخ ۲۴ اسفند ۱۳۹۰ برگزار شد که با واکنش‌هایی از سوی محمود احمدی‌نژاد، حامیان و مخالفانش مواجه شد.
نمایندگان مجلس سؤالاتی درباره اقتصاد، مترو، مکتب ایرانی، حجاب اسلامی، غیبت یازده روزه محمود احمدی‌نژاد، وزیر ورزش و عزل منوچهر متکی پرسیدند که پاسخ‌های احمدی‌نژاد حاشیه‌هایی را در پی داشت.[۹۲][۹۳]
پخش فیلم ملاقات مرتضوی با فاضل لاریجانی در مجلس
نوشتار اصلی: یکشنبه سیاه
در تاریخ ۱۵ بهمن ۹۱ در جریان استیضاح وزیر کار در مجلس احمدی‌نژاد به منظور دفاع از وزیر کار به مجلس رفت احمدی‌نژاد در حین سخنرانی خود در دفاع از وزیر کار، خواهان پخش فیلم ملاقات فاضل لاریجانی و مرتضوی رئیس سازمان تامین اجتماعی شد. پس از پخش دقایقی از این فیلم، رئیس احمدی‌نژاد به دلیل کیفیت نامناسب به خواندن دیالوگ‌های آن پرداخت. محتوای این ویدئو مربوط به دیدار سعید مرتضوی رئیس تامین اجتماعی و فاضل لاریجانی برادر رئیس مجلس درباره قرارداد واگذاری شرکت‌های تامین اجتماعی به بخش خصوصی بود. در خلال خواندن متن این دیالوگ‌ها توسط رئیس جمهور، مجلس برای دقایقی دچار تنش شد.
بعداز پخش ویدئو هم تعداد زیادی از نمایندگان نسبت به این موضوع انتقاد داشتند که علی لاریجانی در واکنش به شلوغی صحن علنی گفت: (امروز روز مهمی است. اجازه بدهید حرفشان را بزنند اگر موضوعی راجع به بستگان ما بوده، بگذارید در این باره حرفی بزنند.)[۹۴][۹۵]
پس از پایان سخنان احمدی‌نژاد، علی لاریجانی سخنان وی را نامربوط به استیضاح و "تهمت" و "اتهام" خواند و مشکل احمدی‌نژاد را آن دانست که " بر اساس سلیقه عمل می‌کند و به قانون تمکین نمی‌کند".
لاریجانی با "مافیایی" خواندن ضبط این جلسه، گفت: "اقدامات مافیایی و توطئه آمیز در سطح یک رییس جمهور نیست و برخی رفتارهای دولت کیان اخلاقی جامعه را به فساد می‌کشاند. رییس جمهور ادبیات اخلاقی را رعایت نمی‌کند استیضاح یک چیز بود چرا اینها را مطرح کردید؟ اما خوب شد شما که مرتب در جامعه «بگم بگم» راه انداخته‌اید این فیلم را پخش کردید و حرفتان را زدید تا مردم شخصیت شما را بیشتر بشناسند".
علی لاریجانی همچنین به نقل از داوود احمدی‌نژاد، برادر محمود احمدی‌نژاد، گفت که اطرافیان رئیس دولت با سازمان مجاهدین خلق و بیگانگان رابطه دارند و دچار فساد مالی هستند.
پس از سخنان لاریجانی، احمدی‌نژاد خواستار صحبت کردن شد که لاریجانی چنین اجازه‌ای به او نداد و گفت: "شما شئونات جمهوری اسلامی را رعایت نکردید واتهام زدید دیگر حقی برای صحبت کردن ندارید، به سلامت".[۹۶]
تحلیلگران از وقایع این روز تحت عنوان یکشنبه سیاه یاد کردند.[۹۷][۹۸][۹۹][۱۰۰]این وقایع با عتاب شدید رهبر جمهوری اسلامی روبرو شد.[۱۰۱][۱۰۲][۱۰۳]
موافقان و مخالفان
رهبر ایران سید علی خامنه‌ای وی را به خاطر مقاومت در برابر فشارهای بین‌المللی برای متوقف ساختن برنامه اتمی ایران مورد تمجید قرار داده‌است. وی همچنین اعضای کابینه دولت او را به خاطر رد عقاید غربی، که به قول وی در دولت قبلی نفوذ کرده بود، ستود.[۱۰۴]
یکی از موافقان وی فاطمه رجبی همسر غلامحسین الهام می‌باشد. وی با انتشار کتابی محمود احمدی‌نژاد را «معجزه هزاره سوم» نامید.[۱۰۵]
میرحسین موسوی نخست‌وزیر پیشین ایران در انتقاد از عملکرد دولت احمدی‌نژاد گفته‌است که عملکرد این دولت آبروی ایرانیان را در جهان برده‌است. او در ادامه تصریح کرده که نباید کارهایی انجام شود که حیثیت کشور ایران در جهان خدشه‌دار شود.[۱۰۶]
علی لاریجانی، نامه‌هائی در اعتراض به قانون شکنی‌های دولت به احمدی‌نژاد نوشت.
مهدی کروبی از دیگر منتقدان وی گفت: «احمدی‌نژاد را رئیس‌جمهور ایران نمی‌دانم.» کروبی «واکنش‌های خودجوش» مردم به نتیجه انتخابات را که به گفته مقامات دولت آقای احمدی‌نژاد به پیروزی او انجامیده‌است بیانگر «عدم مشروعیت این نتیجه» دانسته‌است.[۱۰۷]
هوگو چاوز از حامیان احمدی‌نژاد گفت: «دنیا باید به پیروزی احمدی‌نژاد احترام بگذارد». رئیس جمهوری ونزوئلا، در یکی از نطق‌های هفتگیش در ۳۱ خرداد ۱۳۸۸ در رادیو و تلویزیون آن کشور، گفت: «برخی می‌خواهند با خدشه‌دار کردن پیروزی تمام‌عیار احمدی‌نژاد، دولت و انقلاب اسلامی را تضعیف کنند».[۱۰۸]
اعطای دکترای افتخاری
محمود احمدی‌نژاد، در سال ۲۰۱۲ میلادی، از دانشگاه هاوانا دکترای افتخاری گرفت.[۱۰۹]
دوران پس از ریاست جمهوری
محمود احمدی‌نژاد در روزهای پایانی دولت دهم، مجوز تأسیس یک دانشگاه بین‌المللی را از شورای عالی انقلاب فرهنگی گرفت.[۱۱۰] احمدی نژاد هنگام تحویل نهاد ریاست جمهوری به روحانی اعلام کرد پس از اتمام دولت دهم، در دانشگاه خود به فعالیت خواهد پرداخت.[۱۱۱] هر چند بر طبق اظهارات اولیه نام دانشگاه دانشگاه جامع بین‌المللی ایرانیان عنوان شده بود، اما کامران دانشجو اعلام کرد دانشگاه جامع بین‌المللی احمدی نژاد، چنین عنوانی ندارد.[۱۱۲]
روزنامه «بهار» در گزارشی نوشت ۱۶ میلیارد تومان از حساب ریاست‌جمهوری در روز آخر ریاست‌جمهوری محمود احمدی‌نژاد به حساب دانشگاه ایرانیان واریز شده است.[۱۱۳]
وی در تاریخ ۱۳ مرداد ماه ۱۳۹۲ توسط حکم رهبر ایران به عنوان یک شخص حقیقی به عضویت مجمع تشخیص مصلحت نظام درآمد. وی جانشین حسن روحانی شده است که به عنوان یازدهمین رئیس‌جمهور ایران از طرف مردم انتخاب شد. احمدی‌نژاد در دوران ریاست‌جمهوریش بیشترین غیبت را در جلسات مجمع به اسم خود ثبت کرده و انتقادات متفاوتی را نسبت به اعضای آن مطرح کرده بود.[۱۱۴] غیبت‌های بدون توجیه احمدی‌نژاد در زمان عضویتش به عنوان شخص حقیقی در مجمع نیز ادامه یافت. احمدی‌نژاد در نخستین جلسه مجمع که پس از روی کار آمدن دولت یازدهم برگزار شده بود،(۲۶ مرداد) بازهم غیبت کرد تا همچنان در طول سالهای ۱۳۸۴ تا مرداد ۱۳۹۲، تنها در دو جلسه از مجموعه جلسات مجمع شرکت کرده باشد.[۱۱۵]
احضار به دادگاه
در تاریخ ۲۷ خرداد ۱۳۹۲ احضاریه‌ای از طرف دادگاه کیفری استان تهران به دست احمدی‌نژاد رسید که در محتوای آن خبر شکایت علی لاریجانی و یعقوب خلیل‌نژاد از احمدی‌نژاد مطرح شده بود و به موجب این حکم، وی می‌بایست در روز ۵ آذر ۱۳۹۲ در شعبه ۷۶ دادگاه کیفری استان تهران حاضر شود تا به شکایات مطرح شده پاسخ گوید. احمدی‌نژاد نخستین رئیس‌جمهور ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷ است که به دادگاه احضار می‌شود.[۱۱۶] دادگاه در تاریخ مربوطه برگزار نشد .