اس ام اس موزیک / دانلود آهنگ های جدید

اس ام اس موزیک / دانلود آهنگ های جدید

اس ام اس موزیک / دانلود آهنگ های جدید

اس ام اس موزیک / دانلود آهنگ های جدید

۲۰۰۴ (میلادی)

رویدادها

    بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ آتن از ۱۳ اوت ۲۰۰۴ تا ۲۹ اکتبر ۲۰۰۴ میلادی.

وقایع
فوریه

    ۴ فوریه - فیسبوک تاسیس شد.
    ۱۵ فوریه - ایران پیشنهاد می‌کند تحت نظارت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، سوخت رآکتور هسته‌ای بفروشد [۱].
    ۱۸ فوریه - روزنامه‌های شرق و یاس نو به دستور دادستانی تهران توقیف می‌شوند. [۲][۳]
    ۲۰ فوریه - انتخابات هفتمین مجلس شورای اسلامی برگزار می‌شود، با پیروزی قاطع محافظه‌کاران در بسیاری از حوزه‌ها [۴].
    ۲۶ فوریه
        ممنوعیت سفر از آمریکا به لیبی پس 23 سال لغو شد.
        بوریس ترایکوفسکی رئیس جکهور مقدونیه در اثر سانحه هوایی در نزدیکی شهر موستار در بوسنی و هرزگووین کشته شد.

مارس

    ۶ مارس - ئاشتی، اولین روزنامهٔ کردی ایران منتشر می‌شود [۵].

آوریل

    ۱۳ آوریل - ۹ نفر از بازیکنان تیم ملی فوتبال افغانستان در ایتالیا ناپدید می‌شوند [۶].
    ۱۷ آوریل - روزنامهٔ وقایع اتفاقیه با الهام از نام روزنامهٔ وقایع اتفاقیهٔ امیرکبیر منتشر می‌شود [۷][۸]
    ۲۰ آوریل - لوح یادبود قربانیان میکونوس در برلین پرده‌برداری می‌شود[۹].

زادگان
درگذشتگان
فوریه

    ۱۷ فوریه - عماد خراسانی، شاعر کلاسیک [۱۰].

آوریل

    ۳۰ آوریل - طنز پرداز ایرانی کیومرث صابری مشهور به گل‌آقا [۱۱].

مه

    ۳ مه: سوسن، خواننده
    ۴ مه: احمد میرفندرسکی، سیاست‌مدار

ژوئیه

    ۱ ژوئیه: مارلون براندو، بازیگر آمریکایی.

سپتامبر

    ۲ سپتامبر: دلکش، خواننده

اکتبر

    ۸ اکتبر: ژاک دریدا، فیلسوف الجزایری‌الاصل مقیم فرانسه.

متروی مسکو

متروی مسکو (به روسی: Московский метрополитен) سامانه قطارهای شهری کلان‌شهر مسکو است. متروی مسکو با داشتن ۱۲ خط فعال، ۱۸۰ ایستگاه و مسیری به طول ۲۹۸ کیلومتر، یکی از قدیمی‌ترین خطوط متروی شهری در جهان است.
حملات انتحاری

    ۲۹ مارس ۲۰۱۰: انفجار انتحاری دو بمبگذار زن در ایستگاه متروی لوبیانکا و ایستگاه متروی پارک کلتوری منجر به کشته‌شدن بیش از ۳۸ نفر و مجروح شدن بیش از ۶۰ نفر انجامید.[۱]
    فوریه ۲۰۰۴: یک انفجار انتحاری به کشته شدن حدود ۴۰ نفر و مجروح شدن یک‌صد نفر انجامید.

متروی مادرید

متروی مادرید سامانه قطار شهری مادرید پایتخت کشور اسپانیا است. متروی مادرید پس از متروی لندن، متروی نیویورک، متروی مسکو، متروی سئول و متروی شانگهای در رده ششمین متروی جهان از لحاظ طول خطوط است.

متروی مادرید دارای ۱۳ خط و ۲۳۴ ایستگاه است.

مادرید

مادرید پایتخت و بزرگترین شهر اسپانیا است. مادرید هم‌چنین پایتخت یک بخش خودمختار و مرکز استان مادرید نیز هست.
CiudadMadridPosicion.PNG

مادرید در وسط کشور، و در فلات اسپانیا واقع شده‌است. این شهر پس از لندن و برلین سومین شهر بزرگ اتحادیه اروپا است و منطقه کلان‌شهری آن پس از لندن و پاریس سومین منطقه کلان‌شهری بزرگ این اتحادیه است.[۱][۲] جمعیت مادرید حدود ۳.۳ میلیون نفر است[۳] و منطقه کلان‌شهری مادرید (مادرید و حومه) ۶.۲۷۱ میلیون نفر جمعیت دارد. مساحت شهر مادرید ۶۰۴.۳ کیلومتر مربع است.[۴]

شهر مادرید به خاطر مرکزیت جغرافیایی، پیشینه، و کارکردهای سیاسی و مالی‌اش شهر اصلی از شبه جزیره ایبری به‌شمار می‌آید. با وجود این‌که این شهر امروزه شبکه آمدوشد شلوغ و سومین شبکه متروی بزرگ در اروپا را دارد، اما بیشتر محله‌های آن توانسته‌اند حال و هوای اصلی خود را حفظ کنند.

جاذبه‌های عمده دیدنی در مادرید عبارتند از پالاسیو رئال یا کاخ سلطنتی، پارک رتیرو، موزه باستان‌شناسی، و سه موزه هنری معروف: موزه دل پرادو، موزه ملی مرکز هنری رئینا سوفیا و موزه تایسن-بورنمیسا. شهردار کنونی مادرید آلبرتو رویز گالاردون از حزب مردمی است.

محتویات

    ۱ پیشینه
    ۲ ترابری
    ۳ آثار باستان
    ۴ زلزله خیزی
    ۵ دیدنی‌های مادرید
        ۵.۱ کاخ سلطنتی
        ۵.۲ موزه إل پرادو
        ۵.۳ موزه موم
        ۵.۴ پارک رتیرو
        ۵.۵ طاق پیروزی
    ۶ منابع

پیشینه

نخستین اطلاعات موجود تاریخی در مورد مادرید به سده نهم میلادی بازمی‌گردد.[۵] که در مقایسه با شهرهای دیگر اسپانیا بسیار دیرهنگام است. برخلاف دیگر شهرها چون سویا، والنسیا و بارسلون در مادرید آثاری چندانی از دوران رومی‌ها و ویزیگوت‌ها یافت نشده‌است. این امر احتمالاً به این خاطر است که منطقه مادرید امروزی برای این دو قوم جذابیتی نداشت زیرا نه در کنار دریا و بنادر بود و نه در مسیر شهرهای اصلی قرار داشت.

بخش اعظم شبه جزیره ایبری در سده نهم میلادی در دست مورهای مسلمان بود. محمد اول قرطبه، امیر عرب اندلس در آن زمان کاخی در محل کنونی پالاسیو رئال در مادرید ساخت و در آن محل ارگ کوچکی نیز به نام المدینه بنا کرد.[۶]

این کاخ در کنار رود مانزانارس قرار داشت و مورها این رود را مَیرا می‌نامیدند که به معنای سرچشمه و منبع مادر است؛ بعدها پسوند رومی-ایبری «-ایت» به معنای مکان به آن چسبید. مادرید امروزی و نام این شهر از این بنا و این نام سرچشمه می‌گیرد.

ارگ مادرید در سال ۱۰۸۳ توسط آلفونسو ششم کاستیا، که در واقع در راه خود به تولدو بود، فتح شد. وی مسجد آن زمان مادرید را تبدیل به کلیسا کرد و آن را کلیسای جامع الُمِدنا نامید.[۷] ساکنان شهر مادرید را تا دهه‌های زیادی از سده پانزدهم مورها و یهودیان سفاردی‌ها تشکیل می‌دادند.

پس از دشواری‌های بسیار و یک آتش‌سوزی ویرانگر، شهر توسط هنری سوم کاستیا بازسازی شد اما خود او برای امنیت، بیرون از دیوارهای شهر و در دهکده‌ای به نام «ال پاردو» در نزدیکی مادرید مستقر شد. در این زمان اسپانیا شاهد نبرد میان پادشاهی کاستیل و پادشاهی آراگون بود که بازگشت ایزابلای یکم و فردیناند دوم به این ستیزها پایان بخشید.
ترابری

شهر مادرید دارای فرودگاه‌های داخلی و بین‌المللی از جمله فرودگاه مادرید-باراخاس است و هم‌چنین راه‌های جاده‌ای و ریلی بسیار مجهزی می‌باشد. حمل و نقل عمومی در مادرید کارآمد است. قطارها و متروی مادرید به عنوان اصلی‌ترین بخش حمل و نقل عمومی فعالیت می‌کنند و در کنار این دو اتوبوس، مونوریل و تراموا به عنوان مکمل فعالیت می‌کنند.
آثار باستان

در قرن پنجم توسط ویلیام شانز ناپلئون نمای باغ ایتوکولیا درست شد و آن جز آثار این شهر بود اما در قرن هفتم این آثار توسط زلزله ویران کننده مادرید این آثار و عمارت تخریب شد و در قرن هفتم پادشاه مردی به نام جلویس پادشاه آن موقع ارگ مادرید را درست کرد و همراه آن کلیسای میکارمن لارام را درست کرد که امروزه تبدیل به یک موزه باستان شناسی شده است و کلیسای ناپلئون را درست کرد و در این شهر آرامگاه شیخ جلویس ایمن را در این شهر قرار دارد .
زلزله خیزی

زلزله خیزی مادرید هزار بار زلزله ویران کننده و حتی در زمان قرن هفتم زلزله ویران کننده ای آمد که در تاریخ ثبت شد خطر هرلحظه زلزله در این شهر بسیار است که خطر زلزله خیزی این شهر همه ی مردم میدانند و همه ی شهرستان های مادرید هم زلزله خیز هستند برای این که خاک این شهر بسیار نرم است مانند شن میباشد .


دیدنی‌های مادرید
کاخ سلطنتی

بنای این کاخ توسط آرشیتکت ایتالیائی جیووانی ساچتی و بدستور فیلیپ پنجم در سال ۱۷۳۶ شروع و تا سال ۱۷۶۴ بطول انجامید. قبلاٌ در این محل کاخی بوده که در اثر حریق سال ۱۷۳۴ بکلی از بین رفته است. اگرچه اکنون این کاخ به یکی از اماکن مهم ودیدنی تبدیل شده است، اما به لحاظ اهمیت تاریخی آن هنوز نیز بسیاری از مراسم تشریفاتی پادشاه در آن برگزار می‌شود.
موزه إل پرادو

این موزه یکی از غنی ترین موزه‌های دنیا بوده و در آن بیش از ۳۰۰۰ تابلو عالی و نفیس گردآوری شده است. در این موزه آثاری از هنرمندانی چون گویا، رامبراند، گویا، روبنس، ولاسکز، مورییو، و ال گرگو بچشم می‌خورد. چنانچه برای دیدن تمام قسمتهای این موزه وقت کافی ندارید از آثارگویا که شاهکارهایش در دنیا بی نظیر است، دیدن نمائید.
موزه موم

در این موزه مجسمه بسیاری از شخصیتها ی بزرگ تاریخ معاصرجهان به شکل موم به نمایش گذارده شده است. در قسمت فوقانی آن بازدیدکننده با وضعیت اروپا در قرون وسطی وزندانها وشکنجه گاههای وابسته به حکومتهای قرون وسطایی آشنا می شودکه صحنه‌های دلخراشی است.
پارک رتیرو

این پارک زیبا که دارای فواره‌ها و مجسمه‌های زیبائی می‌باشد قسمتی از جنگلهائی است که در زمان فلیپ دوم اطراف مادرید را احاطه کرده بودند. نزدیک درب ورودی این پارک دریاچه کوچک و زیبایی قرار دارد و قایقهای داخل دریاچه همواره مورد استفاده مردم می‌باشد.
طاق پیروزی

این طاق زیبا در سال ۱۷۷۸ توسط آرشیتکت معروف ساباتین بنا شده و در زمانی یکی از دروازه‌های مهم شهر بوده است.

دهستان‌های اسپانیا

دهستان‌های اسپانیا دومین جز در تقسیمات کشوری اسپانیا پس از استان‌ها می‌باشد. هم‌اکنون اسپانیا ۸٬۱۰۸ دهستان دارد. هر دهستان جزیی از یک استان است و هر استان به نوبه خود جز یکی از ۱۷ بخش خودمختار اسپانیا است.

بر اساس تصمیم مجلس بخش خودمختار، هر بخش خودمختار می‌تواند به تعدادی دهستان نیز تقسیم شود. هر دهستان به طور میانگین ۵٬۳۰۰ نفر جمعیت دارد، اما دامنه تغییرات زیاد است. پرجمعیتترین شهرستان اسپانیا شهر مادرید با ۳٬۰۱۶٬۷۸۸ (۲۰۰۲) نفر جمعیت است. درحالی‌که چندین دهستان نیز وجود دارند که جمعیتشان کمتر از ۱۰ نفر است. مساحت دهستان معمولاً بین ۲ تا ۴۰ کیلومترمربع است، هرچند که بعضی از دهستان‌ها تا ۴۰۰ کیلومترمربع مساحت دارند.

استان تروئل

تروئل (به اسپانیایی: Teruel) استانی در مرکز شرقی اسپانیا، در جنوب بخش خودمختار آراگون است.

محتویات

    ۱ جغرافیا
    ۲ جمعیت و مساحت
    ۳ جستارهای وابسته
    ۴ منابع
    ۵ پانویس

جغرافیا

این استان هم‌مرز با استان‌های تاراگونا، کاستلیون، بالنسیا، کوئنکا، گوادالاخارا و ساراگوسا است.

مرکز استان شهر تروئل است.
جمعیت و مساحت

جمعیت استان ۱۳۸٬۶۸۶ نفر است (۲۰۰۳) که از این میان ۲۵٪ در شهر تروئل ساکن هستند. مساحت استان ۱۴٬۸۰۹ کیلومتر مربع است و ۲۳۶ دهستان دارد که بیش از نیمی از آنها دهکده‌های با کمتر از ۲۰۰ نفر جمعیت هستند.

آراگون

آراگون یکی از ۱۷ بخش خودمختار اسپانیا است. پایتخت آن ساراگُسا است. اهالی آراگون به زبان آراگونی تکلم می‌کنند
تقسیمات

این بخش از سه استان تشکیل شده است که عبارتند از:

    استان ساراگوسا
    استان هوئسکا
    استان تروئل

پیرنه

پیرنه رشته‌کوهی است در جنوب غربی اروپا و مرز طبیعی بین فرانسه و اسپانیا است. این کوه‌ها شبه جزیره ایبری را از فرانسه جدا می‌کنند و امتداد آن حدود ۴۳۰ کیلومتر از خلیج بیسکای در اقیانوس اطلس تا دماغه کرئوس در دریای مدیترانه‌است.

نام آن به فرانسوی Pyrénées، به اسپانیایی Pirineos، به کاتالانی Pirineus و به باسکی Pirinioak تلفظ می‌شود.

کشور کوچک آندورا تماماً درون این رشته‌کوه قرار دارد. بلندترین قله پیرنه، آنتو (۳۴۰۴ متر) نام دارد که در گوشه شمال شرقی منطقه آراگون اسپانیا واقع شده‌است.

این رشته‌کوه در اثر برخورد شبه جزیره ایبری با قاره اروپا در حدود ۵۰ میلیون سال پیش یعنی در مرحله کوهزایی آلپی پدید آمده‌است و این برخورد همچنان ادامه دارد.

رشته‌کوه

رشته‌کوه یا سلسله‌جبال که پارسی‌زبانان فرارود بدان قطارکوه می‌گویند به گروهی از کوه‌های به‌هم‌پیوسته که توسط زمین‌های کم ارتفاع احاطه شده باشند گفته می‌شود. در میان رشته‌کوه‌های گوناگون معمولاً رودخانه‌ها و دره‌هایی قرار دارند. زمین‌های یک رشته‌کوه لزوماً دارای پیشینه زمین‌شناختی یکسان نیستند. رشته‌کوه‌ها معمولاً در جهت طولی کشیده شده‌اند و در اثر عوامل زمین‌ساختی مانند فشار دو صفحه زمین ساختی به همدیگر در اثر حرکت قاره‌ها. پدید آمده‌اند.

رشته‌کوه هیمالیا در اثر برخورد صفحه هندوستان به صفحه آسیایی پدید آمده است. رشته‌کوه‌های البرز و زاگرس در ایران بخاطر برخورد و فشار صفحه عربستان به صفحه اورآسیایی پدید آمده‌اند.
رشته‌کوه‌های بزرگ
South America satellite orthographic.jpg

    هیمالایا
    آند
    سیرا نوادا
    آلپ
    اورال
    زاگرس
    البرز
    پامیر
    هندوکش
    آلتائی
    دولومیت
    قفقاز
    پیرنه

جنگ داخلی آمریکا

جنگ داخلی آمریکا (به انگلیسی: United states of American Civil War) جنگ بین ایالت‌های شمالی به رهبری آبراهام لینکلن از حزب جمهوری خواه و یازده ایالت جنوبی تحت فرمانروایی رئیس‌جمهور جفرسون دیویس که در ایالات متحده آمریکا رخ داد.

محتویات

    ۱ مقدمه
    ۲ اولین نبرد
    ۳ بسیج عمومی شمال
    ۴ جنگهای جبهه شرق
    ۵ نبرد گتیزبورگ
    ۶ فتح پایتخت جنوبی‌ها
    ۷ تسلیم ژنرال رابرت ای لی و پایان جنگ
    ۸ جستارهای وابسته
    ۹ منابع
        ۹.۱ منابع کتاب
        ۹.۲ منابع اولیه

مقدمه

چند هفته پس از انتخابات ریاست جمهوری در ۲۰ سپتامبر ۱۸۶۰، کارولینای جنوبی با رأی مجلس قانونگذاری خود، خروج از جرگه ایالات متحده را اعلام کرد. بلافاصله پس از مراسم سوگند لینکلن در ۴ مارس، ۱۸۶۱ ایالات متحده تجزیه شد. در این روز ایالت‌های کارولینای جنوبی، جورجیا، فلوریدا، آلاباما، می‌سی‌سی‌پی، لوئیزیانا و تگزاس کنفدراسیون کشورهای آمریکا را تشکیل دادند. اندک زمانی بعد، آرکانزاس، کارولینای شمالی، ویرجینیا و تنسی نیز به ایالت‌های شورشی پیوستند و تعداد ایالت‌های تجزیه طلب به ۱۱ ایالت رسید. در این کشمکش، یازده ایالت جنوبی به ایالت‌های برده مشهور شده بودند، چرا که در این مناطق برده‌داری هنوز رواج داشت و برعکس ایالت‌های شمالی ممنوع نشده بود. ایالت‌های جنوبی بلافاصله ریچموند را پایتخت خود قرار داده و جفرسن دیویس را به ریاست جمهوری برگزیدند.
اولین نبرد

قلعه سومتر در بندر چارلتون در کارولینای جنوبی در آوریل ۱۸۶۱ مورد حمله جنوبی‌ها قرار گرفت. مدافع قلعه یعنی ژنرال اندرسن شمالی قصد تسلیم نداشت اما سرانجام در اثر شدت حملات جنوبی‌ها قلعه را به مهاجمان واگذار کرد. غرش توپ‌های جنوبی چندان ادامه نیافت و جنگ تقریباً با تلفات اندکی به پایان رسید اما سقوط دژ سومتر آتش نبردی را شعله‌ور ساخت که ۴ سال به طول انجامید و ۶۰۰ هزار تن را به کشتن داد.
بسیج عمومی شمال

در واشنگتن لینکلن از مردم درخواست ۷۵ هزار داوطلب را کرد اما تاپایان آوریل ۳۰۰ هزار سرباز زیر پرچم گرد آمدند. در جنوب نیز اوضاع به شدت متشنج بود. ده‌ها هزار مزرعه دار در کنار فئودال‌های بزرگ در حال شکل دادن ارتشی بزرگ برای جلوگیری از رخنه شمالی‌ها بودند. در ژوئیه ۱۸۶۱، ۳۰ هزار سرباز آمریکای شمالی حمله به سمت ریچموند را آغاز کردند اما در جنوب غرب واشنگتن در اولین درگیری با ژنرال بورگارد فرمانده جنوبی‌ها از هم پاشیدند و به صورت نامنظم به سوی واشنگتن عقب نشستند. لینکلن پس از این شکست، تا پایان جنگ در سال ۱۸۶۵ ایالت‌های جنوبی را محاصره دریایی کرد. سپس برای کاستن از انسجام نیروهای جنوب، آزادی غلامان و سیاهان جنوبی را اعلام کرد. اما اقدام سوم او گسیل یک ارتش قدرتمند آموزش دیده به فرماندهی ژنرال گرانت بود. گرانت در فوریه ۱۸۶۲ رود تنسی را تصرف کرد و در آوریل به جنگ ژنرال بورگارد رفت. در جنوب غرب تنسی نبردی سنگین درگرفت و مقاومت جنوبی‌ها چیزی نمانده بود تا سبب شکست گرانت شود اما در روز دوم با استفاده از نیروهای عظیم امدادی، جنوبی‌ها را عقب راندند. در همین زمان قوای دریایی آمریکای شمالی، نیواورلئان در جنوب را نیز به تصرف درآوردند. اکنون شمالیها برای تصرف کامل می‌سی سی پی تنها شهر ویکسبورگ را پیش رو داشتند. ژنرال گرانت و ژنرال شرمن در نوامبر ۱۸۶۲ با حمله‌ای گازانبری به نیروهای مستقر در اطراف شهر حمله بردند و سربازان جنوبی تحت فشار شدید مهاجمان ناگزیر به داخل شهر پناه گرفتند. ۸ ماه نبرد خونین سبب مرگ ده‌ها هزار سرباز و افراد غیر نظامی درآمد. سقوط ویکسبورگ سبب سقوط مدافعان هودسن نیز شد و عملاً ارتباط مدافعان جنوبی با یکدیگر گسست. شکست چاتانوگا در پاییز ۱۸۶۳ سبب شد تا جنوبی‌ها کلاً جنگ را در جبهه غرب ببازند.
پرچم شمالی‌ها موسوم به یانکی
پرچم جنوبی‌ها موسوم به ربل
جنگهای جبهه شرق

در آن زمان در جبهه شرق ژنرال مک کلیلان با ۱۰۰ هزار سرباز مستقیماً در حال تاخت به سوی ریچموند بود. این ژنرال مورد حمله ژنرال لی، فرمانده جنوبی‌ها، واقع شد. نبردی سخت درگرفت و ژنرال لی، در پایان موفق شد سپاه ۱۰۰ هزار نفری شمالی‌ها را در هم بکوبد. وی مجدداً در همان محورها سپاه کمکی شمالی‌ها را شکست داد و سبب یاس شدید شمالی‌ها شد.
نبرد گتیزبورگ

ژوئیه ۱۸۶۳ دره گتیزبورگ شاهد عظیم‌ترین نبرد قاره آمریکا بود. مردان ژنرال رابرت ای لی که قصد فتح واشنگتن را داشتند، از دو رشته کوه عبور کردند اما ده‌ها هزار سرباز شمالی با نصب صدها توپ مانع ورود جنوبی‌ها شدند. ۴۸ ساعت نبرد بی امان سبب مرگ هزاران سرباز در پای کوه‌ها شد اما در ابتدای روز سوم، جنگ برنده‌ای نداشت. در نهایت جنوبی‌ها به دلیل حجم شدید آتش شمالی‌ها و ناکارآمدی اسب در جنگ کوهستانی مجبور به عقب نشینی شدند. سپاه لی مجبور شد شبانه به سمت ویرجینیا عقب بنشیند.
فتح پایتخت جنوبی‌ها

شمالی‌ها در ۱۸۶۴ پیشروی خود را به سمت بندرهای جنوب شرق آمریکا آغاز کردند. گرانت از شمال و شرمن از غرب به سمت ریچموند پیشروی کردند و سرانجام به دروازه‌های ریچموند رسیدند.
تسلیم ژنرال رابرت ای لی و پایان جنگ

ژنرال رابرت ای لی به‌ناچار ریچموند را تخلیه کرد و به ویرجینیا عقب نشست. او که ارتشی گرسنه و خسته را در اختیار داشت و حتی شهر بزرگی را هم نداشت، در ۹ آوریل ۱۸۶۵ شخصاً خود و ارتشش را به گرانت تسلیم کرد و بدین گونه، جنگهای انفصال پس از ۴ سال به پایان رسید.

فردریک داگلاس

فردریک داگلاس (به انگلیسی:Frederick Douglass)در سال ۱۸۱۸ در ایالت مریلند ایالات متحده امریکا به دنیا آمد. فردریک داگلاس یکی از رهبران بزرگ ضد برده داری در امریکا بود. وی در زمان تولدش یک برده بود.

محتویات

    ۱ زندگی به عنوان برده
    ۲ از بردگی تا آزادی
    ۳ فعالیتهای ضد برده داری
    ۴ قبل از جنگ داخلی امریکا
    ۵ جنگ داخلی امریکا
    ۶ مرگ

زندگی به عنوان برده

وی به عنوان یک برده به دنیا آمد. او صاحبان زیادی داشت.همسر یکی از صاحبانش به او اجازه داد تا درس بخواند.ولی وقتی صاحبش این را فهمید او را از درس خواندن واداشت. او در این زمان اولین بار به آزادی فکر کرد.
از بردگی تا آزادی

او یک بار تلاش کرد از دست صاحبش کلنل لیولد فرار کند ولی موفق نشد.در سال ۱۸۳۶ دوباره به فکر فرار افتاد ولی باز هم نتوانست.در آخر در ۳ سپتامبر ۱۸۳۸ موفق شد از دست صاحبش بگریزد او از طریق راه آهن گریخت و به نیویورک رفت .
فعالیتهای ضد برده داری

او یک بار در یک جلسه ی ضد برده داری شرکت کرد و در آن جلسه سخنرانی کرد از آنجایی که سخنران بسیار خوبی بود همه از سخنان او خوششان آمد.به زودی به جلسه های دیگر ضد برده داری هم دعوت شد. او به یک سخنران خوب تبدیل شد و به شهرهای دیگر می رفت و برای مردم آنجا سخنرانی می کرد. در بسیاری ازشهرها بعضی از مردم خشمگین که نمی‌خواستند برده داری تمام شود به او اعتراض میکردند ولی هر روز محبوبیت او بیشتر میشد. فردریک داگلاس در سال ۱۸۴۵ در کتاب روایت زندگینامه ی فردریک داگلاس یک برده ی امریکایی (به انگلیسی: autobiography Narrative of the Life of Frederick Douglass, an American Slave)زندگینامه ی خود را به عنوان یک برده نوشت. او سفرهایی نیز به انگلستان و ایرلند انجام داد.
قبل از جنگ داخلی امریکا

او در زمان جنگ داخلی امریکا یکی از مشهورترین سیاهپوستان در کشور امریکا بود.او به خاطر فعالیتهای انسان دوستانه ای که انجام داده بود در بین مردم مشهور بود.
جنگ داخلی امریکا

او با ارتباطی که با آبراهام لینکلن رییس جمهور امریکا در زمان جنگ داخلی امریکا داشت یکی از رهبران این جنگ و مشاور مخصوص رییس جمهور لینکلن شد. بعد از جنگ هم چند پست بزرگ دولتی به وی سپرده شد.
مرگ

فریدریک داگلاس این بزرگ مرد خود ساخته که از بردگی به جایی رسیده بود که همگان وی را میشناختند در ۲۰ فوریه ۱۸۹۵ در ۷۷ سالگی در شهر واشینگتن دی سی در گذشت.