اس ام اس موزیک / دانلود آهنگ های جدید

اس ام اس موزیک / دانلود آهنگ های جدید

اس ام اس موزیک / دانلود آهنگ های جدید

اس ام اس موزیک / دانلود آهنگ های جدید

گذرنامه

گُذَرنامه یا پاسپورت یکی از مدارک شناسایی رسمی است که از سوی دولت‌ها برای شهروندانشان صادر می‌شود. با این مدرک دولت مربوطه از دیگر دولت‌ها اجازه می‌خواهد تا به شهروندان مربوطه اجازه گذر از و یا ورود به خاک آن کشورها را بدهند. به اجازه‌ای که به این منظور از دیگر دولت‌ها گرفته می‌شود روادید یا ویزا گفته می‌شود.

در قدیم به گذرنامه «تذکره مرور» گفته می‌شد.
تعریف قانونی گذرنامه

بر طبق ماده ۱ قانون گذرنامه، گذرنامه سندی است که از طرف مقامات دارای صلاحیت مذکور در این قانون برای مسافرت اتباع ایران به خارج و یا اقامت در خارج از کشور و یا مسافرت از خارج به ایران داده می‌شود.
گذرنامه فعلی ایران
تاریخچه

یکی از اولین اشاره‌ها به کاغذهایی که به عنوان گذرنامه مورد استفاده قرار میگرفته است در کتاب مقدس عبری یافت می‌شود، در آیه کتاب مقدس، نحمیا ۹-۲:۷ مربوط به ۴۵۰ سال پیش از میلاد مسیح، اعتقاد بر این است که نحمیا از یهودیان شناخته شده که در کاخ شوش مباشر اردشیر یکم (هخامنشی) بود، برای سفر به یهودیه از اردشیر یکم نامه‌ایی دریافت می‌کند تا تضمینی برای به سلامت عبور کردن از اراضی تحت سلطه دیگر فرمانروایان باشد.

قومیت

قوم گروهی از انسان‌هاست که اعضای آن دارای ویژگی‌های نیایی و اصل و نسبی یکسان یا مشترک هستند (اسمیت، ۱۹۸۶). هم‌چنین گروه‌های قومی اغلب دارای مشترکات فرهنگی، زبانی، رفتاری و مذهبی هستند که ممکن است به آبا و اجدادشان برگردد و یا بر اساس عوامل دیگری به وجود آمده‌باشد. بنابراین یک گروه قومی می‌تواند یک جامعه فرهنگی نیز باشد.

قوم در جوامع برده‌داری و فئودالی نوعی دیگر از اشتراک افرادی است که دارای پیوندهای خونی هستند و سرزمین و زبان و فرهنگ مشترک دارند، ولی این اشتراک هنوز به اندازهٔ کافی پایدار نیست و در مقیاس کشوری نیز اشتراک اقتصادی هنوز کامل نیست.[۱]

محتویات

    ۱ انواع قومی
    ۲ ملت‌ها و ملیت
    ۳ در ایالات متحده
    ۴ جهان‌بینی قومی
    ۵ قوم‌گرایی نژادی
    ۶ تحقیق
    ۷ جستارهای وابسته
    ۸ منابع

انواع قومی

به طور کلی، در طول تاریخ انسان‌ها با دو نوع قومیت مواجه هستیم. اوّلین نوع همان قومی بر پایه علایق فامیلی و خانوادگی است که معمولاً کلمهٔ طایفه و قبیله را در ذهن تداعی می‌کند. با شروع مهاجرت جوامع انسانی نوع دوم اقوام بوجود آمد که در واقع نوعی تکامل جوامع (کشورها) را رقم زد و گروه‌های قومی با ویژگی‌های مشترک در کنار هم ملت را به وجود آوردند. تهاجم نظامی، مهاجرت، تجارت و مذاهب باعث ایجاد تکامل در اقوام قدیمی شده‌است. در همین حین تفاوت‌های قومی و نسلی هنوز در بین اقوامی که در یک کشور زندگی می‌کنند وجود دارد و با زاد و ولدهای قومی این تمایزها به حضور خود ادامه می‌دهند.

اعضای یک قوم (با ملت اشتباه گرفته نشود) همواره ادعا می‌کنند که در طول تاریخ، پیشینه فرهنگی غنی و ارزشمندی داشته‌اند، امّا برخی مورّخان و جمعیت‌شناسان بر این باورند که بسیاری از این مسائل فرهنگی زاییده سال‌های اخیر هستند در پیشینه فرهنگی قوم هیچ جایگاهی نداشته‌اند.[۲] از دیدگاه سیاسی، وجه تمایز گروه قومی و یک کشور عدم وجود حاکمیت و یکپارچگی در گروه قومی است.

در حالی که قومیت و نژاد دو مفهوم مرتبط هستند (Abizadeh ۲۰۰۱)، مفهومم قومیت بیشتر با گروه‌های اجتماعی سروکار دارد و با علایق قبیله‌ای مشترک، ملیت مشترک، ژن مشترک، آئین، زبان یا فرهنگ مشترک مشخص می‌شود در حالی که نژاد با مفهوم طبقه‌بندی بیولوژیکی «هموساپینس» سروکار دارد و بر اساس ویژگی‌های ژنوتیپ و فنوتیپ مشخص می‌شود.
ملت‌ها و ملیت

مفاهیم ملت و ملیت درارتباط تنگاتنگ با مفاهیم گروه قومی و قومیت هستند اما در جوامع سیاسی بار معنایی متفاوتی را القا می‌کند. مردمی که از یک قوم هستند و قومیت مشابه دارند ممکن است درکشورهای مختلف زندگی کنند و بنابراین ملیت متفاوت داشته باشند. کلمه nation از کلمه لاتین nasci به معنای متولد شدن اقتباس شده‌است.

سیستم دولتی هر کشور ملیت آن کشور را مشخص می‌کنند و اغلب کشورها دارای ملیت خاص خود هستند اما همه جوامع هم همگن و یکنواخت نیستند. برخی از جوامع از چند ملیت مختلف تشکیل شده‌اند و در این کشورها معمولاً ملیت‌های اقلیت به دنبال کسب قدرت (مانند کاتالونیا در اسپانیا، ایالت کبک در کانادا، بومیان آمریکا در آمریکا) و یا حتی استقلال (مانند یوگسلاوی) هستند. برخی از ملیت‌ها در میان جوامع مختلف پراکنده شده‌اند (مانند فلسطین، کولی‌ها در روم) و این مساله باعث بروز تمایلات استقلال طلبانه می‌شود.

جوامع را می‌توان به صورت فاعلی (سوبژه) یا مفعولی (اوبژه) تعریف کرد. از دیدگاه اویژه‌ای، جامعه را بر پایه زیر ساخت‌های سازمانی یا قلمرو آن جامعه تعریف می‌کنند. از دیدگاه سوبژه‌ای، جامعه را بر اساس ارتباطات روان شناختی اعضای آن تعریف می‌کنند.

ملیت لزوماً به منزله شهروند بودن نیست. بسیاری از شهروندان یک جامعه مانند آمریکا یا کانادا بومیان آمریکا نیستند ملیتی به جز ملیت آمریکایی یا کانادایی دارند. این مساله در همه جهان به چشم می‌خورد: در بسیاری از موارد، فرد دارای گذرنامه یک کشور است اما ملیت وی متفاوت از ملیت مردم آن کشور است.
در ایالات متحده

مجموعه‌ای از گروه‌های قومی مختلف را یک «قوم» می‌نامند. برای نمونه در آمریکا، گروه‌های قومی مختلف آمریکای لاتینی به همراه اسپانیایی را «هیسپانیت‌ها» می‌نامند. گروه‌های مختلف قومی آسیایی را «آسیایی‌ها» می‌نامند. همین مساله در مورد گروه‌های بومی آمریکا هم صادق است. اصطلاح «آفریقایی آمریکایی» یا آفریکن – آمریکن به گروه‌های قومی آفریقایی ساکن ایالات متحده اشاره دارد که اصل و نسبشان به بردگان آفریقایی ساکن در قاره آمریکا بر نمی‌گردد. حتی اصطلاح نژادی «سفید» در مفهوم قومی به کار می‌رود و همه گروه‌های اروپایی را شامل می‌شود، اگرچه در گذشته افرادی که نژاد اروپای جنوبی داشتند (پرتغالی‌ها، اسپانیایی‌ها، ایتالیایی‌ها و غیره) به عنوان نژاد «سفید» یا «غیرسفید» در نظر گرفته نمی‌شدند چرا که پوستی سبزه داشتند و آیین شان کاتولیک رومی بود. در مورد گروه‌های مختلفی که از خاورمیانه به آمریکا آمده‌اند، مانند ایرانی‌ها، همواره اختلاف نظر وجود داشته باشد چرا که در ایالات متحده افرادی که ریشه و اصل و نسبشان به شرق یا جنوب آسیا بر می‌گردد را «آسیایی» می‌نامند و ایرانی‌ها متعلق به این مناطق نیستند. ازدواج‌های بین قومی و اجداد چند قبیله‌ای مساله را بغرنج تر هم می‌کند.

در سرشماری ایالات متحده، گروه هیسپانیک یک گروه «قومی» است و نه «نژادی» به سرشماری اقوام ایالات متحده مراجعه کنید. گفتنی است که میلیون‌ها آمریکایی، به ویژه در کالیفرنیا، در هنگام سرشماری عبارت "Other" به معنای غیره را انتخاب می‌کنند چرا که خود را از نژاد «مکزیکی» می‌دانند و در میان گزینه‌های موجود گروه مورد نظرشان دیده نمی‌شود (به La Raza مراجعه کنید). در ایالات متحده اطلاعات مربوط به «نسب» در سازمان سرشماری کشور این گونه طبقه بندی می‌شوند: «نسب به ریشه» آباء و اجداد یا محل تولد فرد یا والدین وی یا اجداد قبل از آنها قبل از مهاجرت به ایالات متحده اشاره دارد. در زمان سرشماری پرسش‌های مربوط به اصل و نسب به تنها یک نفر از هر شش نفر به صورت تصادفی تعلق می‌گیرد و وی می‌بایست آنها را پاسخ دهد.

«آفریقایی – آمریکایی» یک گروه قومی است که به بردگان سیاه پوست اطلاق می‌شود که توسط «آمریکایی»ها به این کشور آورده شدند. «سرخ‌پوستان آمریکایی» یک گروه قومی از قبایل سرخ‌پوست هستند که در مناطق مختلف ایالات متحده زندگی می‌کرده‌اند. این اصطلاحات در بین جوامع دیگر تا حدودی ناشناخته هستند اما شهروندان ایالات متحده به این اصطلاحات توجه خاصی دارند و حتی برخی از آنها اعلام استقلال هم نموده‌اند.
جهان‌بینی قومی

در غرب، مفهوم قومیت به مانند مفاهیم نژاد و میلت در زمان گسترش مستعمرات اروپا شکل گرفت، زمانی که بازرگان‌گرایی (مرکانتیالیسم) و سرمایه‌داری بر جنبش‌های ملل مختلف تاثیر فراوانی داشت و مرز میان کشورهای مختلف با دقت بیشتری تعریف می‌شد. در قرن نوزدهم، دولت‌های مختلف با بیان آنکه کشورشان نماینده یک «ملت» است به دنبال کسب مشروعیت بودند. در همین حین عده‌ای از افراد به دلایل مختلف اجتماعی محروم بودند. اعضای گروه‌های محروم و ضعیف بر همین اساس به دنبال کسب حقوق برابر یا استقلال بودند وحتی در مواردی یک حزب سیاسی کاملاً جدایی طلب را در کشور خود به وجود آوردند.

برخی اوقات دولت‌ها یا وابستگان آنها رفتار نژادپرستانه‌ای را نسب به گروه‌های قومی بروز می‌دهند. در قرن بیستم، افراد مختلف استدلال کردند که اختلافات میان اعضای گروه‌های قومی یا دولت‌ها و گروه‌های قومی به دو روش قابل حل است. برخی مانند جورگن هابرماسن و بروس بری اعتقاد دارند که مشروعیت دولت‌های جوامع مدرن بر اساس حقوق سیاسی افراد مستقل شکل می‌گیرد. طبق این نظریه دولت نباید گروه، ملیت یا نژاد را به رسمیت بشناسد بلکه در مقابل باید برابر حقوق سیاسی و قانونی افراد را سرلوحه کار خود قرار دهد. برخی هم مانند چارلز تیلور و ویل کیملیکا استدلال می‌کنند که مفهوم فرد مستقل یک ساخت فرهنگی است و نه درست است و نه می‌توان افراد به صورت افراد مستقل در نظرگرفت. طبق این دیدگاه، دولت‌ها می‌بایست هویت قومی افراد را به رسمیت بشناسند و تمهیداتی را بیندیشند که نیازهای مختلف گروه‌های قومی درکشور متبوعشان تامین گردد. این دیدگاه را دیدگاه ناسیونالیستی (ملی گرایی) می‌نامند.

در زبان انگلیسی، "Ethnicity" بسیار وسیع تر از ارتباط یک فرد با جامعه‌اش است (یعنی شهروندی) و بیشتر به ارتباط با یک گذشته و فرهنگ مشترک و آشکار اشاره دارد. در برخی از زبان‌های دیگر، اصطلاحات معادل قومیت و ملیت بسیار به یکدیگر نزدیک هستند.
قوم‌گرایی نژادی

در قرن نوزدهم شاهد رشد تفکر سیاسی ملی گرایی قومی بودیم و نژاد و ملی گرایی اولین بار توسط یوهان گاتفرید وان هردر به یکدیگر گره خوردند. تمرکز جوامع بر روابط قومی و حذف زمینه تاریخ از مفهوم قومیت باعث شد که طرفداران امپرالیسم و ملی گرایی به توجیه عقاید خود بپردازند. دو مثال مهم در قرن نوزدهم امپراطوری آلمان و رایش سوم هستند که هر یک بر اساس نظریه‌ای واحد شکل گرفتند: این دولت‌ها در واقع سرزمین‌هایی را که زمانی متعلق به آلمان بوده بازپس می‌گیرند. تاریخ زندگی افرادی که بعدها وارد مدل جامعه دولت محور شدند مانند افرادی که پس از فروپاشی امپراطوری‌های عثمانی و اطریش – مجارستان از جنوب شرق و شرق اروپا به پا برخاستند و یا ساکنان شوروی سابق همواره مملو از درگیری‌های قومی بوده‌است.
تحقیق

در پروژه تنوع ژنوم انسانی (HGDP) تلاش می‌شود تا نقشه DNA انسان‌های مختلف تهیه شود و اختلافات موجود میان این نقشه‌ها که در حدود ۱ درصد است مشخص گردد. این داده‌ها می‌تواند حقایقی را از منشا گروه‌های قومی مختلف آشکار سازند.

استان لرستان

استان لرستان یکی از استان‌های غربی ایران است. این استان ۲۸٫۲۹۴ کیلومتر مربع مساحت و بیش از یک میلیون و هفتصد و پنجاه و چهار هزار نفر جمعیت دارد.[۲] نرخ بیکاری در لرستان با ۲۰٫۲ درصد بالاترین نرخ بیکاری در ایران است.[۳] این استان سیزدهمین استان ایران از نظر جمعیت می‌باشد و یکی از استان‌های پرجمعیت ایران به شمار می‌رود. خرم‌آباد مرکز استان است. طبق آمار سال ۱۳۸۵، خرم‌آباد بیستمین شهر بزرگ کشور است. لرستان سرزمینی کوهستانی است و غیر از چند دشت محدود، سراسر آن را کوههای زاگرس پوشانده‌است. اشترانکوه با ۴۱۵۰ متر ارتفاع بلندترین نقطه استان واقع در شهرستان ازنا و پست ترین نقطه آن در جنوبی ترین ناحیه استان واقع شده و حدود ۵۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد.[۴] بر اساس یافته‌های باستان شناسی این منطقه یکی ازنخستین سکونتگاه‌های قدیمی بشر است و مفرغ لرستان از شهرت باستان‌شناسی زیادی برخوردار است.[۵] لرستان تنها استان ایران است که به دلیل اهمیت فوق‌العاده تاریخی یکی از ۴ بخش اصلی موزه ملی ایران را به خود اختصاص داده‌است. این ۴ بخش اصلی عبارتند از پیش از تاریخ، تاریخی و لرستان، دوران اسلامی، مهر و سکه.[۶] استان لرستان سومین استان پر آب کشور است و ۱۲ درصد آبهای کشور را در اختیار دارد.[۷] این استان علیرغم غیرمرزی بودن خسارت‌های بسیاری در جریان جنگ ایران و عراق متحمل شده‌است.

محتویات

    ۱ ریشه نام
    ۲ جغرافیای تاریخی لرستان
        ۲.۱ اتابکان لر
    ۳ شهرها و شهرستان‌ها
        ۳.۱ استان زاگرس
    ۴ جمعیت
    ۵ جغرافیا
        ۵.۱ آب و هوا
        ۵.۲ جنگل‌ها
        ۵.۳ گونه‌های اندمیک
            ۵.۳.۱ غار ماهی کور
            ۵.۳.۲ سمندر لرستانی
    ۶ انتقال آب لرستان به قم
        ۶.۱ اعتراض‌ها و خسارت‌ها
    ۷ مکان های دیدنی لرستان
        ۷.۱ آثار باستانی و تاریخی
            ۷.۱.۱ پل‌ها و دژها
            ۷.۱.۲ مسجدها
        ۷.۲ گردشگاه‌ها و دیدنی‌های طبیعی
            ۷.۲.۱ آبشارها
            ۷.۲.۲ دریاچه‌ها
    ۸ تالاب ها
        ۸.۱ چشمه‌ها وسراب‌ها
    ۹ مردم‌شناسی
        ۹.۱ زبان و گویش در لرستان
    ۱۰ موقعیت اقتصادی
    ۱۱ راه‌های ارتباطی
        ۱۱.۱ جاده‌ها
            ۱۱.۱.۱ آزادراه خرم زال
        ۱۱.۲ فرودگاه
        ۱۱.۳ راه آهن
            ۱۱.۳.۱ انتقال اداره کل
            ۱۱.۳.۲ فرسودگی خطوط
            ۱۱.۳.۳ توسعه
    ۱۲ افراد سرشناس
    ۱۳ مراکز آموزش عالی
    ۱۴ رسانه‌ها
        ۱۴.۱ شبکه افلاک
        ۱۴.۲ رادیو لرستان
    ۱۵ موسیقی لرستان
    ۱۶ جستارهای وابسته
    ۱۷ منابع
    ۱۸ پیوند به بیرون

ریشه نام

لرها مردمانی هستند که از نظر قومی جزئی از مردم کرد به‌شمار نمی‌آیند.[۸] واژهٔ کرد در دوران تاریخی پس از حمله اعراب به ایران به معنای رمه‌گردانان و کوچ‌نشینان ایرانی‌تبار فلات ایران به کار رفته‌است و معنای قومی خاص نمی‌داده‌است.[۹][۱۰][۱۱][۱۲][۱۳][۱۴][۱۵][۱۶][۸] در برخی از منابع، لرها و دیلیمان و بلوچان و اقوام دیگر را جز کرد شمرده‌اند زیرا واژه «کرد» به معنی یک نوع شیوه زندگی و نه معنی زبانی بوده‌است.[۱۷] اما از لحاظ قومیت لرها گروهی جدا از کردها حساب می‌شوند.[۱۷]نام لر در متون تاریخی پس از حمله اعراب به ایران، اولین بار در قرن ۴ هجری قمری به شکل واژه‌های اللّریه، لاریه، بلاد اللور و لوریه در متون بازمانده از آن دوران بروز می‌کند.

در لغت نامه دهخدا آمده‌است:

    لر طایفه‌ای از ایرانیان چادرنشین است. لر و یا لور نام عشیرتی است بزرگ از عشایر کرد. گروهی از اکراد در کوههای میان اصفهان و خوزستان و این نواحی بدیشان شناخته آید و بلاد لر خوانند و هم لرستان و لور گویند.[۱۸]

حمدالله مستوفی می‌گوید در زبدة التواریخ آمده‌است:

    در ذکر مقام لران و سبب وقوع اسم لری برایشان یاد کرده شدند که وقوع اسم لر بدان قوم بوجهی گویند از آنکه در ولایت مارود دیهی است آن را کرد می‌خوانند و درآن حدود دربندی آن را به زبان لری کوک اکر خوانند ودر آن دربند موضعی است که لر خوانند چون اصل ایشان از آن موضع خواسته ایشان را لر خوانند. وجه دوم آن است که به زبان لری کوه پردرخت را لِر گویند و بسبب ثقالت راء کسرهٔ لام با ضمه کردند و لر گفتند و وجه سوم اینکه این طایفه از نسل شخصی اند که او لر نام داشته و قول اول درست تر می‌نماید.[۱۹]

جغرافیای تاریخی لرستان
شیردال، موزه خاور نزدیک باستان برلین
نوشتار اصلی: تاریخ لرستان

پیش از رسیدن قوم ماد ساکنان لرستان اقوامی مانند کاسی‌ها، الیپی‌ها، لولوبیان و عیلامیها، بودند. لرستان به عنوان بخشی از سرزمین ایران شاهد مهاجرت قبایل آریایی بوده‌است. قوم ماد به غرب ایران کنونی از جمله مناطق لرستان کنونی کوچ کرده‌اند. مادها پس از ورود به زاگرس اقوام ساکن آنجا یعنی کاسی‌ها، الیپی‌ها، لولوبیان و عیلامیها و دیگر اقوام آسیایی را در خود حل کردند و زبان ایرانی خود را در منطقه رواج کامل دادند.[۲۰][۲۱][۲۲] منطقه لرستان پس از حمله اعراب به ایران، با نام‌های گوناگونی چون جبال، لر کوچک، پیشکوه و لرستان فیلی نیز شناخته می‌شده‌است.
لرستان به معنی سکونتگاه مردم لر [۲۳] واژه‌ای است که به سرزمین‌های لرنشین اطلاق می‌گردد و به معنای گستره جغرافیایی است که مردم لر در آن سکونت دارند. با این توضیح می‌توان حدود لرستان را از دشت‌های غرب خانقین و مندلی در عراق تا دشت ارژن در استان فارس در ایران و از شمال از استان همدان، تا سواحل خلیج فارس به صورت حدودی تعیین کرد.[۲۴] گستره نام لرستان پیش از حکومت صفویان، سکونتگاه لرهای بختیاری، لرهای کهگیلویه و لرهای بویراحمدی را هم شامل می‌شد. اما پس از حکومت صفویان سکونتگاه لرهای بختیاری را منطقه بختیاری نام‌گذاری کردند و جغرافیای نام لرستان به حدود استان لرستان و ایلام کنونی محدود شد.[۲۳] این منطقه نیز در حکومت قاجاریان به دو بخش پشتکوه و پیشکوه تقسیم شد.[۲۳] در نمودار زیر تقسیمات لرستان از ۳۰۰ هجری قمری تاکنون آورده شده است.[۲۵]
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
    لرستان    
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
    لر کوچک    
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
    لر بزرگ    
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
    لرستان فیلی    
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
    پیشکوه    
 
   
 
    پشتکوه    
 
   
 
   
 
    بختیاری    
 
   
 
   
 
   
 
    کوه کیلویه    
 
   
 
   
 
    شولستان    
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
    استان لرستان    
 
   
 
    استان ایلام    
 
   
 
   
 
    چهارمحال و بختیاری    
 
   
 
   
 
   
 
    کهگیلویه و بویراحمد    
 
   
 
   
 
    شهرستان ممسنی    
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 
   
 


لغت نامه دهخدا در کنار توصیف استان لرستان به عنوان یکی از تقسیمات کشوری جدید، از لرستان به معنای سرزمین محل سکونت لرها نام می برد:

    لرستان یعنی اراضی لرنشین، و آن ناحیتی است وسیع به مغرب ایران، که از شمال محدود است به کرمانشاه و از مشرق به کوههای بروجرد و ملایر و از مغرب به عراق و از جنوب به خوزستان... [۲۶]

.
به این ترتیب ناحیه مورد نظر شامل نیمه غربی استان لرستان فعلی از حدود پل هرو در شرق تا مرز استان ایلام در غرب و از گاماسیاب در جنوب شهرستان نهاوند در شمال تا رود دز در شمال خوزستان در جنوب می شود. این منبع همچنین تنها مرکز شهری ناحیه لرستان را خرم آباد ذکر کرده است :

    تنها شهر (لرستان) خرم آباد است و آن قصبه ای است که در حدود پنجهزار نفر جمعیت دارد و در دره تنگی واقع شده که کشکان رود از آن می گذرد. (همان)

.


اتابکان لر
نوشتار اصلی: اتابکان لرستان

اتابکان لرستان عنوان کلی دو سلسله مشهور به اتابکان لر بزرگ و اتابکان لر کوچک است که از اواخر عصر سلجوقیان بیش از چهار سده بر نواحی وسیعی فرمان راندند.
شهرها و شهرستان‌ها
دورود
ازنا
خرم آباد
کوهدشت
سلسله
پلدختر
الیگودرز
دوره-چگنی
دلفان
بروجرد
نوشتار اصلی: فهرست آبادی‌های استان لرستان

برابر با جدیدترین تغییرات در تقسیمات کشوری، استان لرستان ۱۰ شهرستان، ۲۷ بخش و ۸۴ دهستان دارد. استان لرستان هم اکنون دارای ۲۳ نقطه شهری و نزدیک به ۳۰۰۰ روستا می‌باشد. شهرستانهای این استان عبارت‌اند از:

    ازنا
    الیگودرز
    بروجرد
    پل‌دختر
    خرم‌آباد
    دورود
    دوره-چگنی
    دلفان(نور آباد)
    رومشگان (چغابل)
    سلسله (الشتر)
    کوهدشت

لرستان در ابتدای تقسیمات کشوری دوره پهلوی بخشی از فرمانداری کل خوزستان و لرستان بود که خیلی زود از خوزستان جدا و با عنوان فرمانداری کل لرستان مستقل شد. در ابتدای تشکیل، دارای دو شهرستان خرم‌آباد در غرب و بروجرد در شرق بود. در فاصله کوتاهی، الیگودرز از شهرستان گلپایگان جدا و سومین شهرستان استان شد. روند تشکیل شهرستان‌های جدید تا اواخر دهه ۱۳۶۰ متوقف شده بود اما در پایان جنگ ایران و عراق، دورودو چالانچولان نیز از بروجرد، و کوهدشت و نورآباد هم از خرم آباد جدا و به شهرستان تبدل شدند. در سالهای بعدالشتر و پلدختر از شهرستان خرم‌آباد و نیز ازنا از شهرستان الیگودرز جدا و تبدیل به شهرستان‌های مستقل شدند. شهرستان دوره در اواخر سال ۱۳۸۹ از شهرستان خرم‌آباد جدا و مستقل شد. جدیدترین شهرستان این استان شهرستان رومشگان است که در اواخر سال ۱۳۹۲ از شهرستان کوهدشت جدا و مستقل شد. مرکز این شهرستان، شهر چغابل است. استان لرستان هم اکنون دارای ۲۴ نقطه شهری است. بزرگترین شهرهای لرستان به ترتیب جمعیت عبارتند از: خرم‌آباد، بروجرد، کوهدشت،دورود، الیگودرز. بزرگترین شهر این استان از نظر وسعت شهری و جمعیت شهر خرم‌آباد و بزرگترین شهرستان استان شهرستان الیگودرز می‌باشد.
خرم‌آباد از فراز کوه مدبه
بروجرد از فراز تپه چغا سرخه
استان زاگرس

استان زاگرس طرح پیشنهادی برای تشکیل استانی جدید در شرق استان لرستان به مرکزیت بروجرد است.[۲۷][۲۸][۲۹][۳۰] این استان گاه با نامهای دیگر مانند استان بوستان، استان بروجرد و یا استان لرستان شرقی هم نام برده شده است. طرح اولیه تشکیل این استان در سال ۱۳۷۵ به هنگام سفر رئیس جمهور وقت حکومت جمهوری اسلامی، اکبر هاشمی رفسنجانی به بروجرد از سوی نمایندگان مردم بروجرد در مجلس شورای اسلامی ارائه شد.[۳۱][۲۸][۲۹][۳۰] محدوده پیشنهادی برای استان زاگرس شهرستانهای کنگاور، تویسرکان، شازند، خنداب و ملایر را شامل می‌شود.[۲۷]
پیشنهاد تشکیل استان زاگرس با یازده شهرستان انتقاداتی را در بر داشته است به گونه‌ای که برخی خبرگزاری‌ها مانند خبرگزاری فارس با انتشار یک خبر یکسان آن را «فتنه قومیتی» نامیدند.[۲۷]
جمعیت

بر اساس سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت استان لرستان دوره در سال ۱۳۹۰ برابر با ۱٬۷۵۴٬۲۴۳ نفر بوده است که ۲٫۳ درصد از جمعیت ایران را تشکیل می‌دهد. تراکم جمعیت استان لرستان در همین سال برابر با ۶۲ نفر در هر کیلومتر مربع بوده است. همچنین طی دوره پنج ساله ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۰، متوسط نرخ رشد سالانه جمعیت استان لرستان ۰٫۴۴ درصد بوده است.[۲] در سرشماری سال سرشماری ۱۳۸۵، جمعیت لرستان ۱٫۷۱۶٫۵۲۷ نفر گزارش شده‌بود.[۳۲] تعداد خانوارهای استان لرستان در سال ۱۳۹۰ برابر با ۴۶۲٬۵۲۸ نفر بوده است. تعداد خانوارهای لرستان در سال ۱۳۸۵ برابر ۳۸۴٬۰۹۹ نفر بوده است. به این ترتیب طی یک دوره پنج ساله تعداد خانوارهای لرستانی بیش از ۲۰ درصد رشد کرده است. بر اساس همین سرشماری، جمعیت شهرنشین استان لرستان در سال ۱۳۹۰ برابر با ۱٬۰۷۵٬۹۵۱ نفر بوده است که نسبت به سال ۱۳۸۵ از رشدی برابر با ۵٫۵ درصد برخوردار بوده است. به این ترتیب ضریب شهرنشینی در استان لرستان ۶۱٫۳ درصد است.[۲]
جغرافیا
نوشتار اصلی: جغرافیای لرستان

استان لرستان یکی از استانهای کوهستانی در غرب ایران است. بیشتر مناطق این استان را کوههای زاگرس پوشانده‌است. آب و هوای این استان متنوع است و تنوع آب و هوا در آن از شمال شرق به جنوب غرب کاملا مشهود است. لرستان از شمال با استان‌های همدان و مرکزی، از شرق با استان اصفهان، از جنوب با خوزستان و از غرب با استان‌های کرمانشاه و ایلام همسایه‌است. همچنین این استان از طریق باریکه‌ای در سمت جنوب شرقی دارای مرز بسیار کوتاهی با استان چهارمحال و بختیاری است. لرستان ۳۶۳٫۰۱ کیلومتر از تهران فاصله دارد.[۳۳]
نمای اشترانکوه بلندترین نقطه لرستان از الیگودرز
آب و هوا
پریزکوه شهرستان دورود
نقشه میانگین بارندگی در ایران[۳۴]
سمندر لرستانی
طبیعت شهرستان خرم‌آباد
لاله های واژگون

لرستان به لحاظ اقلیم و هواشناسی یک استان چهار فصل است و دارای آب وهوای متنوعی است، این تنوع از شمال به جنوب و از شرق به غرب کاملا محسوس است. زمستان هنگامی که در شمال لرستان برف و کولاک ادامه دارد قسمتهای جنوبی آن دارای هوایی مطبوع و بارانی است. اختلاف ثبت شده در شهرهای استان لرستان بین حداکثر و حداقل مطلق دما بیش از ۸۰ درجه سانتیگراد است. حداکثر دمای ثبت شده ۴۷/۴ وحداقل دمای مطلق ثبت شده ۳۵- است.

استان لرستان با بارش میانگین سالانه ۵۵۰ تا ۶۰۰ میلی‌متر بعد از استانهای گیلان و مازندران سومین، استان از نظر بارندگی در کشور است.[۳۵]

بطور کلی در استان لرستان سه ناحیه مشخص آب و هوایی دیده می‌شود:[۳۶]

    سرد کوهستانی
    متعدل مرکزی
    گرم جنوبی

جنگل‌ها
نوشتار اصلی: جنگل‌های زاگرس

حدود ۱ میلیون و ۲۰۰ هزار هکتار از مساحت استان لرستان پوشیده از جنگل است که این جنگل های حوزه رویشی زاگرس از با ارزش ترین ذخایر جنگلی جهان است. مهم ترین گونه گیاهی در جنگل های لرستان بلوط است که این درختان نقش فوق العاده اکولوژیستی دارند و منابع مهمی برای حفظ آب و خاک محسوب می‌شوند. جنگل های لرستان از سال ۱۳۸۸ دچار بیماری و خسارت شده اند که بخشی از این بیماری متوجه عوامل انسانی و بخشی نیز به دلیل عوامل بیولوژیکی است و تا کنون تحقیقاتی در این زمینه انجام نشده است.[۳۷]
تغییر اقلیم و وجود پدیده گرد و غبار، افزایش درجه حرارت، تغییر بارش ها از برف به باران و عدم تعادل در پراکنش بارندگی ها موجب تشدید خشکسالی و نابودی بلوط لرستان شده است. ۷۰ درصد علل بیماری خشکسالی تشخیص داده شده است.[۳۸]
گونه‌های اندمیک
غار ماهی کور

غار ماهی کور تنها اثر طبیعی ملی استان لرستان است. این اثر در سال ۸۲ به عنوان اثر طبیعی ملی ثبت شده‌است. ماهی کور یکی از گونه‌های کمیاب و اندمیک ایران است که در دنیا گونه‌ای منحصر به فرد محسوب شده که در غاری واقع در استان لرستان زندگی می‌کند و اولین "غارماهی" حقیقی جهان است که اولین بار ژئولوژیست دانمارکی در سال ۱۹۳۷ ضمن مسافرتی که به ایران داشت آن را کشف کرد و مطالعاتی بر روی این گونه انجام داد. این گونه تنها در استان لرستان وجود دارد و به این لحاظ از ذخایر ارزشمند ایران زمین است.[۳۹]
سمندر لرستانی

سمندر لرستانی یکی دیگر از گونه‌های اندمیک لرستان است که در معرض خطر انقراض می‌باشد. بیشتر در نواحی جنوبی لرستان و شمال خوزستان یافت می‌شود.[۴۰][۴۱]این گونه سرخ در فهرست سرخ قرارداد حمایت از گونه‌های طبیعی (سایتس) قرار دارد.[۴۲] وزغ بی گوش نیز یک گونه انحصاری زیست بوم لرستان می‌باشد.[۴۳]
انتقال آب لرستان به قم
نوشتار اصلی: انتقال آب الیگودرز به قم

پس از اجرای طرح انتقال آب از الیگودرز در شرق استان لرستان به قم که رسانه‌های ایران از آن با عنوان کلی و مبهم «طرح انتقال آب از سرشاخه‌های دز به قم» نام می‌برند، شهرستان الیگودرز اکنون تامین کننده اصلی آب مصرفی (شرب، صنعتی، کشاورزی) شهرهای خوانسار، گلپایگان، خمین، محلات، نیم ور، سلفچگان و قم می‌باشد.[۴۴][۴۵][۴۶] به گفته فتاح وزیر وقت نیرو این آب یکی از بهترین آبهای دنیا است.[۴۷]
در مجموع ظرفیت انتقال و جمع‌آوری آب در این طرح ۲۳ متر مکعب بر ثانیه‌است در حالی که بیشترین میزان آبی که از سد کرج به تهران می‌آید ۱۱ متر مکعب بر ثانیه بوده و ظرفیت سامانه یادشده بیش از دو برابر آب انتقالی از سد کرج به تهران است. این سامانه سالیانه ۱۸۳ میلیون متر مکعب آب به پشت سد کوچری منتقل می‌کند. ظرفیت نهایی انتقال آب در این پروژه ۵۰۰۰ لیتر در ثانیه‌است.[۴۸][۴۹] مقدار انتقال آب برای افق سال ۱۴۱۰ به ۲۴۰ میلیون مترمکعب می‌رسد که مطالعات آن در حال انجام است.[۴۸][۵۰]
اعتراض‌ها و خسارت‌ها

انتقال آب از شرق استان لرستان و شهرستان الیگودرز به شهرهای خوانسار، گلپایگان، خمین، محلات، نیم ور، سلفچگان و قم باعث پایین رفتن شدید سطح سفره‌های آب زیرزمینی و در نهایت خشک شدن چاههای آب این منطقه شده‌است. بیش از ۶۰ حلقه چاه خشک شده و ۱۷۱ حلقه از چاه‌های منطقه نیز در آستانه خشکیدن قرار دارند، اما تاکنون حقابه یی برای این روستاها در نظر گرفته نشده‌است.[۵۱] این طرح درحالی برای استان‌های دیگر هدف گذاری شده‌است که ۸۹۲ روستای لرستان مشکل آب آشامیدنی دارند و ۶۸ هزار جمعیت روستایی این استان به وسیله تانکر آب رسانی می‌شوند.[۵۲][۵۳][۵۴] از سوی دیگر نام‌گذاری این طرح به عنوان مبهم «طرح انتقال آب از سرشاخه‌های دز به قم» و همچنین نام گذاری پروژه ساخت و اجرای این طرح با نام پروژه قمرود باعث واکنش‌هایی در میان مردم استان لرستان شد تا جایی که محمد تقی توکلی نماینده شهرستان الیگودرز هم نسبت به نام‌گذاری این طرح اعتراض کرد و آن را مجعول خواند. خشک شدن چاهها و چشمه های شهرستان الیگودرز علاوه بر خسارات بسیاری که به بخش کشاورزی وارد کرده‌است باعث از بین رفتن مجتمع‌های پرورش ماهی در این شهرستان شده‌است. پرویز فتاح، وزیر نیروی پیشین دولت نهم مدعی شد که وی مدافع حقوق مردم الیگودرز است.[۵۵]
این پروژه تنها پروژه ایران است که کلنگ آن برای آنکه باعث مطالبه‌ای از سوی مردم لرستان نشود به جای مبدا در مقصد طرح به زمین زده شده است.[۵۳]
مکان های دیدنی لرستان
قلعه فلک الافلاک خرم آباد
نقاب زرین ایرانی، نیمهٔ نخست هزارهٔ نخست پیش از میلاد، در موزهٔ ملی ایران نگهداری می‌شود.
صفحه برنزی ، هزاره اول قبل میلاد، موزه رایتبرگ زوریخ
پل‌دختر، متعلق به دوره ساسانیان
نوشتار اصلی: فهرست جای‌های دیدنی استان لرستان

استان لرستان سرزمینی زیبا با آب و هوای معتدل و کوهستانی است که بین ۴۶ درجه و۵۱ دقیقه تا ۵۰ درجه و۲۲ دقیقه عرض شمالی در کوههای زاگرس میانی واقع شده‌است.اشترانکوه با ۴۱۵۰ متر ارتفاع بلندترین نقطه استان لرستان است و پست‌ترین نقطه در جنوبی‌ترین منطقه استان واقع شده و ارتفاع آن از سطح دریا ۵۰۰ متر است. از دیگر کوههای بلند می‌توان به کوه گرین با ارتفاع ۳۷۰۰متر از سطح دریا در بروجرد نام برد.
آثار باستانی و تاریخی
ایوان جنوبی و گلدسته‌های مسجد جامع بروجرد
نوشتار اصلی: فهرست جای‌های تاریخی و فرهنگی استان لرستان

لرستان جایگاه آثار باستانی و تاریخی فراوانی است که می‌توان آن‌ها را به سه دوره پیش از تاریخ، دوره ایران باستان و دوره اسلامی تقسیم کرد. یافته‌های پیش از تاریخ لرستان، بیشتر شامل نقاشی‌ها، کنده‌کاری‌های غارها، سفالینه‌ها و اشیای مفرغی هستند. به دلیل کوهستانی بودن منطقه، نخستین ساکنان در مناطق مرکزی و غربی لرستان سکونت یافتند. در این استان، بیش از ۲۵۰ غار و پناهگاه صخره‌ای وجود دارد که نیمی از آنان در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده‌اند. از جلمه غارهای مهم می‌توان به غارهای منقوش پیش از تاریخ هومیان یک، هومیان دو و میر ملاس کوهدشت و دوشه بخش چگنی خرم‌آباد، غارهای مسکونی پیش از تاریخ دره خرم‌آباد مانند غارهای پاسنگر، قمری، کنجی، گرارجنه و یافته و غار باستانی و شگفت انگیز کلماکره پلدختر و غار تمندر، غار شاهرود و غار بزنوید الیگودرز اشاره کرد[۵۶]
پل‌ها و دژها

از دوره‌های هخامنشیان و ساسانیان، پل‌ها و دژهای ویران شده فراوانی به جای مانده‌است. پل گاومیشان، پل دختر، پل کشکان، پل شاپوری، پل کلهر، پل معمولان و نیز قلعه نصیر، قلعه می‌شوند، کاروانسرای چمشک وقلعه فلک الافلاک از این دسته‌اند. گورستان‌ها و تپه‌های تاریخی فراوانی در بیشتر مناطق این استان وجود دارند که هنوز مورد کاوش باستان‌شناسی قرار نگرفته‌اند.فلک‌الافلاک یا دژ شاپورخواست قلعه‌ای تاریخی در مرکز شهر خرم‌آباد در استان لرستان است. فلک الافلاک با نام قلعه دوازده برجی هم شناخته می‌شود. قلعه فلک الافلاک بر فراز تپه‌ای مشرف به شهر خرم‌آباد و در نزدیکی رودخانه خرم‌آباد قرار گرفته و چشم گیرترین اثر تاریخی و گردشگری درون شهر خرم‌آباد است.قلعه باجول و قلعه مندیش در الیگودرز نیز نشان از قدمت تاریخی این منطقه دارد.
مسجدها

مسجدها و امامزاده‌ها نیز از مهم‌ترین آثار به جای مانده از دوره‌های پس از اسلام در این منطقه هستند که مسجد جامع، مسجد سلطانی بروجرد مسجد جامع خرم‌آباد، امامزاده پیرشمس الدین بن موسی، امامزاده جعفر بروجرد، شاهزاده احمد پلدختر، شاهزاده محمد کوهدشت، امامزاده ابراهیم نورآباد، شاهزاده عبدالله، امامزاده زیدبن علی و امامزادگان ابوالوفا واقع در شهر خرم‌آباد، امامزاده محمد بن حسن الیگودرزاز قدیمی‌ترین و مهم‌ترین این آثار به شمار می‌آیند. از جمله مهم‌ترین مساجد استان لرستان می‌توان به مسجد جامع بروجرد که به مسجد جمعه نیز شناخته می‌شود اشاره کرد، این مسجدی تاریخی از بناهای معماری سرشناس در شهر بروجرد است. مسجد جامع بروجرد یکی از نخستین مسجدهای ساخته شده در ایران است که در قرن دوم تا سوم هجری در شهر بروجرد بنا نهاده شده‌است. این مسجد زیبا در دل یکی از محله‌های تاریخی شهر با نام دو دانگه واقع شده و به لحاظ معماری و قدمت، از بناهای منحصر به فرد استان لرستان و شهر بروجرد است.



سراسر نمایی از مسجد سلطانی بروجرد
گردشگاه‌ها و دیدنی‌های طبیعی

استان لرستان به دلیل قرارگیری در رشته کوههای زاگرس و وجود منابع فراوان آب دارای موقعیت بسیار خوبی از لحاظ گردشگاه‌ها و دیدنی‌های طبیعی است. این استان به دلیل آن که یک استان چهار فصل و دارای آب وهوای متنوعی است و سه ناحیه مشخص آب و هوایی دارد می‌توان هر گونه دیدنی طبیعی را در این استان مشاهده نمود. کوهستان‌های مرتفع، آبشارهای متعدد، دریاچه‌های طبیعی، جنگل‌های وسیع بلوط و چند دشت وسیع در لرستان نشان می‌دهد که این استان ظرفیت‌های بسیاری برای جذب گردشگر دارد. از مهمترین گردشگاه‌ها و دیدنی‌های طبیعی لرستان می‌توان به این مکان‌ها اشاره کرد:
سپیددشت
دریاچه گهر
منطقه گردشگری گلدشت، بروجرد

    دریاچه گهر
    اشترانکوه
    لاله‌های واژگون دالانی الیگودرز
    پارک جنگلی شورآب
    منطقه گلدشت
    دریاچه کیو
    مجموعه تالاب‌های پلدختر
    آبشارها

آبشارها
منطقه نوژیان
waterfall
آبشار آب سفید
Bishe Waterfall
آبشار بیشه

لرستان به دلیل قرار گرفتن در مناطق کوهستانی و همچنین به دلیل برخوردار بودن از منابع آب بسیار و چشمههای فراوان در موقعیت بسیار خوبی برای به وجود آمدن آبشارهای طبیعی است. در لرستان بالغ بر ۵۰ آبشار وجود دارد که هر ساله در فصل‌های مختلف علاقه مندان بسیاری را به خود جذب می‌کنند.
آبشارهای شهرستان الیگودرز

    آبشار آب سفید
    آبشار چکان
    آبشار برنجه
    آبشار تیندر
    آبشار لوچ
    آبشار خورشید
    آبشارهای دورک
    آبشار وارگ
    آبشار چونگ شنه
    آبشار تاف
    آبشار دره ماهی
    آبشار مبارک‌آباد

آبشارهای شهرستان پلدختر

    آبشار افرینه
    آبشار آبتاف پلدختر
    آبشار دره گرگ

آبشارهای شهرستان خرم‌آباد

    آبشار بیشه
    آبشار تله زنگ
    آبشار نوژیان
    آبشار سرکانه
    آبشار وارک
    آبشار مخمل کوه

آبشارهای شهرستان دلفان

    آبشارغسلگه
    آبشار سویله

آبشارهای شهرستان دورود

    آبشار دره اسپر


دریاچه‌ها

دریاچه گهر

نوشتار اصلی: دریاچه گهر

دریاچه گهر در میان رشته کوه اشترانکوه در استان لرستان واقع است. این دریاچه در منطقه حفاظت شده اشترانکوه و بین ززو ماهرو الیگودرز و بخش مرکزی دورود قرار دارد. این دریاچه که به «نگین اشترانکوه» معروف است یکی از زیباترین دریاچه‌های طبیعی ایران به شمار می‌رود و با ارتفاع ۲۳۶۰ متر از سطح دریا در میان منطقه حفاظت شده اشترانکوه واقع شده‌است. دسترسی به این دریاچه از طریق شهرهای الیگودرز و دورود امکان‌پذیر است.

دریاچه کیو

نوشتار اصلی: دریاچه کیو

دریاچه کیو در شمال غرب شهر خرم‌آباد قرار گرفته‌است. مساحت دریاچه هفت هکتار و عمق آن بین سه تا هفت متر است. این دریاچه از ارزشهای توریستی درون شهری برخوردار بوده و همچنین زیستگاهی مناسب برای جانوران آبزی و پرندگان بومی و مهاجر است. کیو در گویش لری مردمان خرم‌آباد به معنی کبود رنگ و آبی است و دلیل استفاده آن آب زلال و عمیق این دریاچه‌است که به رنگ آبی و نیلی دیده می‌شود.


سراسرنما از دریاچه کیو در شمال شهر خرم‌آباد


دریاچه شط تمی

نوشتار اصلی: دریاچه شط تمی

دریاچه تمی یکی از جاذبه‌های گردشگری الیگودرز است. دریاچه تمی یکی از زیباترین دریاچه‌های کوهستان لرستان به شمار می‌رود که در جنوب استان لرستان و شهرستان الیگودرز در منطقه‌ای کوهستانی قرار دارد. تمی در گویش محلی به مکانی صاف و هموار که در جایی بلند قرار گرفته گفته می‌شود.

دریاچه خان‌آباد

نوشتار اصلی: خان‌آباد (الیگودرز)

دریاچه سد خان‌آباد یکی از جاذبه‌های الیگودرز می‌باشد. این دریاچه در ۵۰ کلیومتری جنوب شرقی الیگودرز قرار دارد که شامل امکانات تفریحی همچون قایق تفریحی، جت اسکی و اسکان شبانه می‌باشد.
تالاب ها

از مهم ترین تالاب‌های لرستان می‌توان به تالاب‌های پلدختر اشاره کرد. این تالاب‌ها در ۱۵ کیلومتری جنوب پلدختر قرار دارد و از طریق یک جاده خاکی فرعی کنار جاده پلدختر - اندیمشک قابل دسترس است. زندگی بسیاری از حیوانات آن منطقه به این تالاب‌ها بستگی دارد. به طوری که شکار در آن منطقه ممنوع است. تعداد تالاب‌های پلدختر به ۱۰ عدد می‌رسد.
چشمه‌ها وسراب‌ها
تالاب پلدختر
نوشتار اصلی: تالاب‌های استان لرستان

ازجمله موارد طبیعی و اکوتوریستی در لرستان وجود چشمه هاوسراب‌های متعدد در سطح این استان است. این سراب‌ها وچشمه‌ها شرایط مناسبی را جهت جذب جمعیت توریستی داخل استان و خارج از استان را فراهم می‌نماید. سراب هنام و سراب کهمان در الشتر، سراب چگنی، کیو و چشمه‌های گلستان،، گرداب سنگی در خرم‌آباد، سراب جانیزه، سراب زرشکه، سراب سفید، سراب زارم، سراب کرتول، و چشمه‌های ونایی، دره خونی، هفت چشمه و اسل در بروجرد و اشترینان، سراب غارتمندر و گردکانک، ماهی چال، فرسیان، گایکان، سر دره، رود آب در الیگودرز، سراب چشمه و رودک در دو رود، و چشمه فلفلی در ازنا، اطراف برخی از این چشمه‌ها و سرابها از پوشش گیاهی نادری برخوردار بوده و در طول فصول مساعد شرایط مناسبی را جهت جذب گردشگران فراهم می‌نماید.
مردم‌شناسی
نوشتار اصلی: فهرست طایفه‌های لرستان

جمعیت استان را طایفه‌ها و تیره‌هایی از قوم ایرانی لر و لک تشکیل می‌دهند. مردم لرستان به گویش لری خرم‌آبادی،لری بختیاری، لری ثلاثی، لری بالاگریوه‌ای و زبان لکی ٫ فارسی تکلم می‌کنند. محدوده سرزمین‌های لرنشین محدود به استان لرستان نیست و دراستان‌های چهارمحال و بختیاری، فارس، اصفهان، کهگیلویه و بویراحمد، بوشهر، خوزستان، همدان، مرکزی و ایلام نیز طایفه‌های گوناگون لر پراکنده‌اند.[نیازمند منبع]

برخی از مردم لرستان به زبان لکی تکلم می کنند.از جمله شهرهایی که مردمانشان به زبان لکی تکلم می کنند می توان الشتر (سلسله) ، نورآباد (دلفان) ، فیروزآباد ، کوهدشت و بخش هایی از منطقه چغلوندی را نام برد.
زبان و گویش در لرستان
نوشتار اصلی: زبان لری
توزیع جغرافیایی مناطقی که در آن‌ها به زبان لری سخن گفته می‌شود

گویش‌های لُری نزدیک‌ترین گویش‌های ایرانی به زبان فارسی هستند.[۵۷] زبان لری همانند زبان فارسی نواده‌ای از زبان پارسی میانه است[۵۸] و واژه‌های آن همانندی بسیاری با فارسی دارد..[۵۸] ریشه زبانهای ایرانی لری-بختیار مانند زبان فارسی به پارسی میانه(پهلوی ساسانی) و از طریق پارسی میانه به پارسی باستان(زبان هخامنشیان) برمی‌گردد[۵۹]. ویژگی‌های زبان لری نشان می‌دهد که چیرگی زبان‌های ایرانی در منطقه کنونی لرستان در تاریخ باستان از سوی ناحیه پارس صورت گرفته و نه از سوی ناحیه ماد.[۶۰][۶۱] زبان‌شناسانی دیگر لری را یک پیوستار زبانی از گویش‌های ایرانی جنوب غربی بین گونه‌های فارسی و کردی دانسته‌اند،[۶۲] که میان مردم لُر در غرب و جنوب غرب ایران رایج است و خود از سه گویش جدا تشکیل می‌شود که عبارتند از گویش لرستانی، بختیاری و لری جنوبی (کهگیلویه و ممسنی و بویراحمدی) و در دو سوی پیوستار با انواعی از زبان‌های کردی وفارسی شانه به شانه‌است.[۶۲]به عبارت دقیق تر این خانواده یک گروه جدا اما مرتبط از چند زیر گروه پیوسته از ایلات و طوایف است، شناخته شده‌ترین این گروهها عبارتند از فیلی یا لر کوچک و بختیاری، بویراحمد، کهگیلویه و ممسنی (چهار گروه اخیر لر بزرگ را تشکیل می‌دهند). فیلی بیشتر به پیشکوه و پشتکوه تقسیم می‌شود، چند گروه کوچکتر دیگر هم هستند.[۶۳]

نظرسنجی سال ۱۳۸۹

طی پژوهشی که شرکت پژوهشگران خبره پارس به سفارش شورای فرهنگ عمومی در سال ۸۹ انجام داد و براساس یک بررسی میدانی و یک جامعه آماری از میان ساکنان ۲۸۸ شهر و حدود ۱۴۰۰ روستای سراسر کشور، درصد اقوامی که در این نظر سنجی نمونه گیری شد در استان لرستان به قرار زیر بود: ۴٫۶ فارس (۴٫۶٪ مرد، ۴٫۲٪ زن)، ۰٫۳ ترک (۰٫۵٪ مرد)، ۰٫۵ کرد (۱٫۱٪ زن)، ۰٫۵ عرب (۰٫۵٪ مرد)، ۹۱٫۵ لُر (۹۱٫۸٪ مرد، ۹۲٫۱٪ زن)، ۰٫۳ شمالی شامل گیلک، مازنی، تالشی و ترکمن (۰٫۵٪ مرد)، ۱٫۸ سایر و ۰٫۵ بدون‌جواب بودند.[۶۴]
موقعیت اقتصادی

استان لرستان به سبب داشتن کوهستانهای پهناور و مراتع بسیار، از گذشته‌های دور زیستگاه مردمی بوده که دامپروری و کشاورزی پیشه اصلی آنان بوده‌است. به همین سبب ساختار طایفه‌ای در این استان از اهمیت بسیاری برخوردار بوده‌است. ایلات و طوایف لرستان گستردگی زیادی دارند اما در مجموع به دو گروه کوچ رو و ساکن تقسیم می‌شوند. طایفه‌هایی از لر بختیاری در شرق لرستان، در مناطق الیگودرز و ازنا ساکن هستند و یا هر ساله به این منطقه کوچ می‌کنند. مراتع فراوان و بارندگی مناسب، امکان پرورش دام و کشاورزی را در این منطقه فراهم نموده‌است. از همین رو پیشه سنتی مردم لرستان دامپروری و کشاورزی بوده‌است. ساکنان مناطق شهری، پیشه‌ور، بازرگان و یا صنعت‌گر بوده‌اند. امروزه درصد قابل توجهی از ساکنان شهرها را کارمندان ادارات دولتی، آموزشی و نظامی تشکیل می‌دهند. دامپروری از جمله فعالیتهای مهم مردم این استان به شمار می‌رود. از لحاظ صنعتی نیز استان لرستان در حال توسعه می‌باشد که می‌توان به صنایع ساختمانی، سیمان، فلزی، سرامیک، غذایی، پوشاک، صنایع دستی و شیمیائی اشاره کرد. معادن این استان شامل سنگ تراورتن، مرمریت، فلدسپات، تالک، سنگ آهک، سرب و روی می‌باشد.
راه‌های ارتباطی
جاده‌ها

Freeway in Iran.pngRoad5.png
آزادراه 5
5 آزادراه
اطلاعات مسیر
طول:     ۹۴۰ کیلومتر (۵۸۰ مایل)
۸۴ مایل (۱۳۵ کیلومتر) اراک-خرم آباد در حال ساخت
موقعیت
شهرستان‌ها:     پردیس، تهران، ساوه، سلفچگان، اراک، شازند، بروجرد، خرم آباد، اندیمشک، شوشتر، اهواز، بندر امام خمینی
سیستم بزرگ‌راه
بزرگراه‌های ایران
آزادراه خرم‌زال بخشی از آزادراه شماره پنج

در پی تاسیس وزارت طرق و شوارع در سال ۱۳۰۸ اداره طرق و شوارع خوزستان و لرستان در سال ۱۳۱۲ شروع به فعالیت کرد. در ابتدای فعالیت این وزارت حدود ۳۱۰ کیلومتر راه شوسه در محدوده استان لرستان قابل استفاده بود که این مقدار با تبدیل وزارت طرق و شوارع به وزارت راه به ۵۹۰ کیلومتر ارتقا یافت. اداره کل راه و ترابری استان لرستان به طور مستقل در سال ۱۳۵۴ تشکیل و حوزه راه استان لرستان و خوزستان رسماً از یکدیگر جدا شدند. تا پایان سال ۱۳۸۱ طول راه‌های برون شهری استان لرستان عبارتند از ۱۶۷۱ کیلومتر راه آسفالت اصلی و ۱۵۳۳ کیلومتر راه آسفالت روستایی و ۲۷۵۰ کیلومتر راه شوسه روستایی.[۶۵]
آزادراه خرم زال

آزادراه خرم‌زال که با نام آزادراه خرم‌آباد - پل زال نیز شناخته می‌شود و عملیات ساخت آن از سال ۱۳۸۴ آغاز شده بود در حد فاصل دو شهر خرم‌آباد و اندیمشک به طول ۱۰۴ کیلومتر قرار گرفته است. از جمله اهداف ساخت این آزادراه کاهش تصادفات، کاهش زمان سفر و همچنین صرفه جویی سالانه ۴۰۰ میلیارد ریال در مصرف سوخت، کاهش ۶۰ کیلومتری طول آزاد راه نسبت به مسیر قدیمی خرم‌آباد - پلدختر - اندیمشک، کاهش بار ترافیکی و افزایش سرعت مطمئن در این محور عنوان شده است.[۶۶][۶۷]
فرودگاه

اولین هواپیما در سال ۱۳۰۴ در این فرودگاه به زمین نشست.[۶۸] پس از انقلاب ۱۳۵۷ هیچ‌گاه پروازهای منظمی در این فرودگاه صورت نگرفته و در برخی مواقع این فرودگاه به صورت کامل تعطیل شده است.[۶۹][۷۰][۷۱] خطوط هوایی فعال در فرودگاه خرم‌آباد، خط هوایی خرم‌آباد، فرودگاه مهرآباد و خط هوایی خرم‌آباد، فرودگاه بین‌المللی شهید هاشمی‌نژاد مشهد است.[۷۲]
راه آهن
[نهفتن]راه آهن لرستان
BSicon .svg     LUECKE
        به سمت راه آهن اراک
BSicon .svg     BHF
        دورود
BSicon .svg     HST
        بیشه
BSicon .svg     HST
        سپیددشت
BSicon .svg     HST
        چمسنگر
BSicon .svg     HST
        کشور
BSicon .svg     HST
        تنگ هفت
BSicon .svg     HST
        تنگ پنج
BSicon .svg     HST
        تله زنگ
BSicon .svg     HST
        شهبازان
BSicon .svg     HST
        مازو
BSicon .svg     HST
        بالارود
BSicon .svg     HST
        گل محک
BSicon .svg     HST
        دو کوهه
BSicon .svg     BHF
        اندیمشک
BSicon .svg     LUECKE
        به سمت راه آهن خوزستان

راه آهن استان لرستان به دلیل کوهستانی بودن مسیر یکی از مناطق پراهمیت شبکه ریلی ایران است. مسیر ریلی استان لرستان هم‌اکنون ۲۱۵ کیلومتر است که در طول این مسیر ۱۵ ایستگاه ایجاد شده‌است. مسیر راه آهن لرستان دارای ۱۳۳ تونل است، همچنین این مسیر در کنار رودخانه‌های دز و سزار می‌باشد. ساخت راه آهن سراسری شمال به جنوب از سال ۱۳۰۶ آغاز و در سال ۱۳۱۷ به بهره‌برداری رسید. راه آهن لرستان ابتدا جزء ناحیه جنوب بود و در اواخر سال ۱۳۲۴ و پس از خروج متفقین از مناطق کوهستانی راه آهن جنوب بین ایستگاههای دورود و اندیمشک بوجود آمد.[۷۳]
انتقال اداره کل

اداره کل راه آهن لرستان از ابتدای استقلال از بخش جنوب در شهر اندیمشک مستقر بود. در حال حاضر این اداره کل به شهر دورود در استان لرستان منتقل شده‌است.[۷۴]
فرسودگی خطوط

فرسودگی خطوط راه آهن منطقه لرستان همواره سبب ایجاد حوادث متعدد و مسدود شدن تنها خط ارتباط ریلی تهران به جنوب شده‌است.[۷۵]
توسعه

طی طرحی که در دولت محمود احمدی نژاد مطرح گردیده‌است با اختصاص بودجه‌ای ۱۳۰۰۰ میلیارد ریالی راه آهن سراسری از شهر دورود به شهر بروجرد و شهرهای خرم‌آباد، کوهدشت، پلدختر و اندیمشک متصل کند. معاون ساخت و توسعه راهها و راه آهن وزارت راه و شهرسازی ایران سرعت ساخت در این طرح را ۱۰۰ کیلومتر در ساعت عنوان کرده‌است.[۷۶]
افراد سرشناس

    آیت الله العظمی بروجردی
    مهدی کروبی (ریاست دوره ششم مجلس شورای اسلامی و نماینده دوره اول مجلس شورای اسلامی مردم الیگودرز)[۷۷]
    احمد کروبی (از روحانیون سرشناس و پدر مهدی کروبی)[۷۸]
    عبدالحسین زرین‌کوب ادیب و تاریخدان
    سید جعفر شهیدی مورخ و نویسنده
    مهرداد اوستا ادیب و شاعر
    باباطاهر عارف و چامه سرا
    زهرا رهنورد همسر میر حسین موسوی
    امیرخان سپهوند پدر حقوق جزای ایران
    ربیعا اسکینی از حقوقدانان برجسته
    علی اکبر شکارچی موسیقیدان
    مسعود رایگان هنرمند
    شهره لرستانی هنرمند
    لوریس چکناواریان رهبر ارکستر
    هوشنگ اعظمی لرستانی پزشک لرستانی و از فعالان سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران
    سیامک اسدیان فرمانده نظامی و از اعضای کمیتهٔ مرکزی سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران
    سید فرید قاسمی معروف به آبروی حرفه‌ روزنامه‌نگاری
    سینا سرلک (خواننده و شاگرد برجسته شجریان)[۷۹]
    مهدی غضنفری (وزیر صنعت، معدن و تجارت ایران)[۸۰]
    محسن آرمین[۸۱])سیاست‌مدار اصلاح‌طلب و پژوهشگر دینی ایرانی است.[۸۲]نمایندهٔ سابقتهران در دورهٔ ششم مجلس شورای اسلامی
    عبدالمحمد آیتی استاد برجسته حکمت و فرهنگ مترجم قرآن[۸۳]
    جواد بختیاری از استادان برجسته خوشنویسی و خط نستعلیق معاصر ایران
    ایرج رحمانپور خواننده موسیقی لری
    نصیر شیرخانی نویسنده و تحلیلگر مسایل نفت و گاز
    همایون بهزادی بازیکن تیم ملی فوتبال و باشگاه پرسپولیس
    رضا سقایی خواننده لری
    فاطمه گودرزی هنرمند
    مرتضی اعظمی لرستانی
    رضا مریدی دلفان نوازنده سرنا موسیقی لکی و لری
    شامیرزا مرادی نوازنده و خواننده موسیقی لری
    آیت الله روح الله کمالوند
    فرج علیپور آهنگساز، نوازنده کمانچه و خواننده موسیقی لری
    علیرضا دلیخون دروازه بان سابق تیم ملی
    غلامرضا محمدی مربی تیم ملی کشتی
    آرش میراسماعیلی قهرمان جودو
    حمید ایزد پناه نویسنده و پژوهشگر تاریخ و موسیقی
    علی خاکی صدیق استاد دانشگاه و رئیس سابق دانشگاه خواجه نصیر
    ابراهیم میرزاپور فوتبالیست
    بیژن کوشکی فوتبالیست
    غضنفر آذرفر فرمانده لشکر ۶۴ ارومیه و فاتح عملیات کربلای ۷(پس از پیروزی روح‌الله خمینی طی یک تماس بی سابقه از طریق بیسیم از حماسه آفرینی رزمندگان تقدیر کرده و این پیروزی را به امیر آذرفر تبریک گفت.)[۸۴][۸۵]

فهرست اهالی مشهور این استان را در رده:اهالی استان لرستان ببینید.
مراکز آموزش عالی
دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی خرم‌آباد

    دانشگاه علوم پزشکی لرستان
    دانشگاه لرستان
    دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات خرم‌آباد
    دانشگاه آزاد اسلامی خرم‌آباد
    دانشگاه آزاد اسلامی الیگودرز
    دانشگاه آزاد اسلامی واحد پلدختر
    دانشگاه آزاد ازنا
    دانشگاه آیت الله بروجردی
    دانشگاه آزاد اسلامی بروجرد
    دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات بروجرد
    دانشگاه آزاد اسلامی دورود
    حوزه علمیه کمالیه

رسانه‌ها
شبکه افلاک
نوشتار اصلی: شبکه افلاک

شبکه افلاک که با نام شبکه استانی سیمای مرکز لرستان نیز شناخته می‌شود. شبکه تلویزیونی استانی متعلق به سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران است که ویژه مردم استان لرستان برنامه پخش می‌کند.[۸۶] تلویزیون از سال ۱۳۵۱ با نصب چند ایستگاه فرستنده تلویزیونی بخشی از شهرستانهای لرستان تحت پوشش قرار گرفت. برنامه‌های این مرکز پیش از ایجاد شبکه استانی از سال ۱۳۶۷ با افتتاح نلویزیونی محلی استان فعالیت خود را به طور منسجم در مر کز آغاز نمود.
رادیو لرستان
نوشتار اصلی: رادیو لرستان

رادیو لرستان در سال ۱۳۳۷ آغاز به کار کرد. در آن زمان نیروی ارتش و لشکرمستقر در خرم‌آباد به وسیله بی سیم، هفته‌ای یک روز به مدت شصت دقیقه برنامه‌های مختلفی پخش می‌کرد. در سال ۱۳۵۱ یک فرستنده یک کیلوواتی با پخش روزانه ۹ ساعت برنامه در خرم‌آباد آغاز به کار کرد که از این مدت ۸ ساعت به تقویت شبکه سراسری رادیو و یک ساعت نیز اختصاص به پخش اخبار و ترانه داشت. در سال ۱۳۵۲ در یکمین سالگرد تاسیس رادیو مرکز لرستان ساعات کار این مرکز به ۱۰ ساعت رسید که از این ده ساعت دو ساعت تولید محلی و بقیه آن تقویت شبکه بوده‌است.[۸۷]
موسیقی لرستان
شامیرزا مرادی در حال نواختن سرنا
نوشتار اصلی: موسیقی لرستان

موسیقی لرستان از تنوع و پیشینه‌ای کهن برخوردار است که به دو بخش کلی، موسیقی‌های آوازی (کلامی) و موسیقی‌های سازی تقسیم می‌شود. هم اکنون موسیقی لری در قالب ترانه به هفت بخش تقسیم می‌شود. بر اساس کاوش‌های باستان‌شناسی در مناطق لرنشین، تصویری از رقص و پایکوبی بر قطعه‌ای سفالی به دست آمده که قدمت موسیقی در این منطقه را به هزاره چهارم پیش از میلاد مسیح رقم می‌زند. همچنین از آثار و شواهد به دست آمده در این مناطق تصاویری از آلات موسیقی دوران مانند شیپور و تنبور بر روی ظروف نقره وجود دارد که حاکی از رواج موسیقی نزد این قوم در عهد ساسانی است. امروزه نیز برخی از نغمه‌های باستانی در قالب مقامهای موسیقی قومی باقی مانده‌است. موسیقی و ترانه‌های مردم لر معمولاً در میزانهای مرسوم۴/۲، ۸/۶، ۸/۷ اجرا می‌شوند. همانطور که مشاهده می‌شود این وزنها در موسیقی مردم کرد نیز وجود دارند. اما نکته قابل ملاحظه در این میان نحوه اجرای تاکیدها در هر قوم است که باعث تفاوت و ایجاد ویژگی برای هر قوم می‌گردد.

جای حاتم

جای حاتم، روستایی از توابع بخش کاکاوند شهرستان دلفان در استان لرستان ایران است.
جمعیت

این روستا در دهستان ایتیوندجنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۳۲ نفر (۲۷خانوار) بوده‌است.

جمعیت

به تعداد افرادی که در یک کشور، استان، شهرستان، بخش، دهستان، شهر و روستا، و به طور خلاصه در یک سکونتگاه و مکان مرزدار زندگی می‌کنند جَمعیَّت گفته می‌شود. جمعیت افزایش و کاهش میابد. اگر تعداد افرادی که متولد می‌شوند بیشتر از افرادی که می‌میرند باشد جمعیت افزایش و اگر تعداد افرادی که می‌میرند بیشتر باشد جمعیت کاهش میابد.

اسلام‌آباد

اسلام‌آباد (دربارهٔ این پرونده آوا راهنما·اطلاعات) شهری در شمال جمهوری اسلامی پاکستان و پایتخت این کشور است.

محتویات

    ۱ تاریخچه
    ۲ جغرافیا
        ۲.۱ مناطقی که اسلام‌آباد را احاطه کرده‌اند
    ۳ پوشش گیاهی
    ۴ جمعیت
    ۵ شهرهای خواهر
    ۶ جستارهای وابسته

تاریخچه
نوشتار اصلی: تاریخ اسلام‌آباد


جغرافیا

شهر اسلام‌آباد در لبه گود فلاتی و در جنوب تپه‌های مار قلعه واقع شده‌است. شهر نو و شهر قدیمی اسلام‌آباد که نام شهر قدیمی گاخار ( این شهر در گذشته قسمت‌هایی از شهر راولپندی محسوب می‌شده‌است که در حال حاضر به عنوان شهر قدیم اسلام آباد مطرح می‌شود ) است و در کنار هم واقع شده‌اند و کشور گذشته و کشور کنونی را نشان می‌دهند . در حومه شهر اسلام‌آباد سه دریاچه با نام‌های سنارس، سیملی و خانپور واقع شده‌اند که در زیبایی و خوش آب و هوایی شهر تاًثیر فراوانی دارند.

این شهر با جمعیت ۵۳۰٬۰۰۰ نفر در شمال شرقی و در ناحیه‌ای به نام «پایتخت اسلام‌آباد» واقع شده‌است. البته از نظر تاریخی این منطقه بخشی از ناحیه پنجاب به‌شمار می‌آید.

شهر اسلام‌آباد در ۳۳°۴۰' شمالی و ۷۳°۱۰' شرقی قرار دارد و در کناره فلات پوتوهار، در جنوب تپه‌های مرگالا واقع شده است.

سه دریاچه سد ساخته‌شده به دست انسان به نامهای راول، سیملی و خانپور هوای این منطقه را تعدیل کرده‌اند. تابستان‌های آن گرم است و باران‌های شدید موسمی در ماه‌های مرداد و شهریور می‌بارد. در زمستان هوای شهر سرد و گاه زیر صفر است و در تپه‌های اطراف، مانند پیر سوهوا و مرگالا برف نیز می‌بارد.
مناطقی که اسلام‌آباد را احاطه کرده‌اند

    شرق: کتلی ساتتیان / موری
    شمال شرق: موری / کاهوتا
    شمال غرب: تاکسیلا / واه کانت / ناحیه آتوک
    جنوب شرق: گوجار خان / کلار سیدان / روات / مند راه
    جنوب غرب: راولپندی
    غرب: NWFP

پوشش گیاهی

اسلام‌آباد در منطقه‌ای حاصل‌خیز با جنگل‌های انبوه واقع شده و درختانی چون اوکالیپتوس، انجیر هندی و بلوط، این شهر و نواحی پیرامون آن را پوشانده‌اند. پوشش گیاهی اسلام‌آباد هیچ‌گونه کمبودی از لحاظ مواد نیتروژنی و فسفری در طی مراحل رشد و شکوفایی از خود نشان نمی‌دهد.

اسلام‌آباد محل رویش گیاهان مختلف و کم‌یاب نظیر ماش وحشی و قاصدک است؛ هم‌چنین گیاهان غیربومی مانند گل‌های سرخ و یاسمن نیز در این شهر پرورش پیدا می‌کنند. گونه‌ای از درختان برگ‌ریز به شهر جلوهٔ پاییزی می‌بخشند.

درختان اسلام‌آباد سازگار با دمای بالا و بارش اندک باران در فصل تابستان هستند و رشد آن‌ها در زیر آفتاب سوزان سریع‌تر است. هجوم گیاهانی چون توت کاغذی از جنوب شرق آسیا به این منطقه و افزایش روزافزون استفاده از آن‌ها که به سرعت تکثیر می‌شوند، به همراه موریانه‌ها، زندگی گیاهان بومی این منطقه را به خطر انداخته‌است.

پوشش گیاهی اسلام‌آباد به سرعت در حال نابودی است و بیم آن می‌رود که در صورت عدم‌کشت مجدد گیاهان بومی و غیربومی در این منطقه، اسلام‌آباد مناظر طبیعی خود را از دست بدهد. رشد جمعیت این شهر که با قطع درختان جنگلی و گیاهان بومی همراه است، نابودی پوشش گیاهی را سبب شده‌است.
جمعیت
سال     جمعیت
۱۹۵۱     ۹۵٬۹۴۰ نفر
۱۹۶۱     ۱۱۷٬۶۶۹ نفر
۱۹۷۲     ۲۳۷٬۵۴۹ نفر
۱۹۸۱     ۳۴۰٬۲۸۶ نفر
۱۹۹۸     ۸۰۵٬۲۳۵ نفر

مطابق سرشماری سال ۱۹۹۸، از مجموع کل جمعیت شهر اسلام آباد، ۶۵٪ را اقوام پنجاب، ۱۰٪ را مهاجران اردو، ۱۰٪ را مهاجران پشتو و نیز ۱۵٪ را سایر اقوام (شامل سندی، بلوچی و کشمیری) تشکیل می‌دهند.

حاکمیت دینی

حاکمیت دینی (به انگلیسی: Theocracy) به نوع خاصی از حکومت گفته می‌شود که در آن اصالت به قوانین دینی و فرد روحانی داده شده‌است، و نوعی حکومت است که در آن «خدا» مبنای سیاسی یک مملکت است و مملکت توسط نمایندگان مدعی خدا در رأس امور اداره می‌گردد. طرفداران این نوع از حکومت از آن با عناوینی چون «نظام دین‌سالار» و یا «دین‌سالاری» یاد می‌کنند.

بدین ترتیب مذهب غالب اصلی‌ترین تعیین‌کنندهٔ خط و مشی اداره جامعه در نظام دین‌سالار است. دین‌سالاری در تاریخ اسلام نیز به کرات ظاهر گردیده است.[۱] امروزه، از میان ۱۹۲ عضو سازمان ملل متحد، حکومت ایران از معدود حکومتهایی است که بنا و اساس آن بر مبنای دین‌سالاری است.[۲][۳][۴][۵][۶]

محتویات

    ۱ تاریخچه
    ۲ حکومت‌های دین‌سالار در حال حاضر
        ۲.۱ ایران
        ۲.۲ افغانستان
        ۲.۳ عربستان سعودی
        ۲.۴ واتیکان
        ۲.۵ پاکستان
        ۲.۶ جمهوری اسلامی موریتانی
        ۲.۷ شمال نیجریه
        ۲.۸ آچه (شمال سوماترا در اندونزی)
    ۳ پانویس

تاریخچه

واژه تئوکراسی از واژه یونانی θεοκρατία به معنی "حکومت خداوند" ریشه می‌گیرد. تئوکراسی اولین بار توسط جوزفیوس فلاویوس در قرن اول میلادی مطرح شد تا ویژگی‌های حکومت یهودیان را مشخص کند. جوزفیوس اینچنین استدلال کرد که حکومت یهودیان به دلیل آنکه در هیچ کدام از سه نوع دولت شناخته شده یونانیان، یعنی پادشاهی، اشرافی و آنارشیسم(به مثابه پارادوکس هر نوع حکومتی) جا نمی‌گرفت، منحصر به فرد به حساب می‌آمد، از همین رو جوزفیوس تئوکراسی را به عنوان چهارمین شکل حکومتی که در آن خدا و قوانینش قدرت مطلق هستند تفسیر کرد. تعریف جوزفیوس تا قبل از عصر روشنگری کاملاً قابل قبول بود تا زمانی که این اصطلاح شروع به کسب مفاهیم جامع‌تر و به صورت غیرقابل انکاری منفی کرد، بخصوص وقتی که مورد تفسیر هگل قرار گرفت.
حکومت‌های دین‌سالار در حال حاضر
ایران

حکومت جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک جمهوری دین‌سالار تفسیر شده است. فرمانده کل قوا یا رهبر که یک فرد روحانی است توسط مجلس خبرگان رهبری انتخاب می‌شود.[۷] شورای نگهبان قانون اساسی وظیفه دارد که هر قانون تصویب شده در مجلس را با قانون اساسی و قوانین شریعت اسلام مطابقت دهد، همچنین موظف است صلاحیت همه نامزدهایی را که جهت شرکت در هر انتخابات به جز انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا در وزارت کشور ثبت نام می‌کنند را بررسی کند و پس از آن اجازه شرکت در انتخابات را به آن کاندیدا بدهد. مواردی از قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران صراحتاً به اسلامی بودن نظام و قوانین اشاره دارد.
افغانستان

نظام حکومتی افغانستان، جمهوری اسلامی است. در ماده‌ی دوم از قانون اساسی افغانستان آمده است: « دین دولت جمهوری اسلامی افغانـستان، دین مقدس اسلام است. پیروان سایر ادیان در پیروی از دین و اجرای مراسـم دینـی‌شان درحدود احکام قانون آزاد می‌باشند». هم‌چنین در ماده‌ی سه از قانون اساسی افغانستان آمده است: «در افغانستان هیچ قانون نمی‌تـواند مخالف معتقدات واحکام دیـــن مقدس اسلام باشد».[۸]
عربستان سعودی

قانون اساسی عربستان سعودی برپایه‌ی قوانین اسلامی یا شریعت نوشته شده است. قوانین اسلامی مسلمانان را امر می‌کند تا از الکل، فراورده‌های خوکی، قمار، زنا و بسیاری چیزهای دیگر که آن را حرام می‌خواند، پرهیز کنند.
واتیکان

شخص اول در اداره‌ی واتیکان، پاپ اعظم است که در عالی‌ترین مسند قراردارد و حق قانون‌گذاری و اداره‌ی دولت برای او محفوظ است.
پاکستان

در قانون اساسی جمهوری اسلامی پاکستان تصریح شده است که نوع حکومت این کشور جمهوری اسلامی است و دین رسمی کشور هم اسلام است.

کلیسای ارتدوکس شرقی

کلیسای ارتدکس یا کلیسای ارتدکس شرقی یکی از سه شاخه اصلی مسیحیت می‌باشد.[۱] این کلیسا در سال ۱۰۵۴ پس از میلاد و در پی انشقاق بزرگ در کلیسا بوجود آمد.[۲] در پی این انشقاق پاپ لئون نهم و اسقف اعظم قسطنطنیه یکدیگر را طرد کردند.[۳] این انشقاق بدلایل مختلفی صورت پذیرفت. از جمله اختلافات عقیدتی می‌توان به اختلاف نظر در مورد ماهیت روح‌القدس اشاره کرد. عقیده کلیسای شرقی این بود که روح‌القدس نشأت گرفته یا برخاسته از پدر از طریق پسر می‌باشد ولی کلیسای غربی معتقد بود که روح‌القدس برخاسته از پدر و پسر می‌باشد.[۴]

اکثر پیروان این کلیسا در یونان، روسیه، بالکان، اوکراین زندگی می‌کنند. همچنین پیروان زیادی از این کلیسا در خاورمیانه، آمریکای شمالی و استرالیا مستقر هستند. پیروان این کلیسا در عنوان پیشوای اصلی خود را اسقف اعظم قسطنطنیه (استانبول) - و نه یک پاپ - می‌دانند، اگر چه عملاً بسیاری از کلیساهای آن (مانند کلیسای ارتدکس روسیه و کلیسای ارتودکس یونان) بصورت مستقل توسط اسقف و پدران خود هدایت می‌شوند.[۱][۵]
مواضع و باورها

بر خلاف کلیسای کاتولیک که به عصمت پاپ اعتقاد دارد، کلیسای ارتدکس هیچ کس را مصون از خطا نمی‌داند. کلیسای ارتدکس به کشیش‌ها اجازه ازدواج قبل از کشیش‌شدن را می‌دهد، ولی تنها کشیش‌های مجرد می‌توانند «اسقف» بشوند. اگر زن یک کشیش فوت کند، او اجازه ازدواج مجدد ندارد. این کلیسا به پیروان خود اجازه طلاق و ازدواج مجدد را تا حداکثر دو بار می‌دهد (مشروط به اینکه در مراسم ازدواج مجدد شخص دعایی برای بخشوده شدن خود را بخواند).[۵]

در کلیساهای ارتدوکس شرقی و کاتولیک رومی این باور وجود دارد که فاسد نشدن جسد به شکل معمول آن، نشانه «تقدس» است.

جاستین اماش

جاستین اِمَاش (به انگلیسی: Justin Amash) (پخش /əˈmɑːʃ/;[۱] متولد ۱۸ آوریل، ۱۹۸۰) وکیل، سیاستمدار و نماینده کنگره ایالات متحده است. او دوره اش را از ژانویه ۲۰۱۱ به عنوان نماینده مجلس آمریکا از حوزه انتخابیه شماره ۳ میشیگان آغاز کرد.

او به عنوان یک جمهوریخواه لیبرترین، اول بار در انتخابات ۲۰۱۰ به نمایندگی برگزیده شد. او تا ۱۴ مارس ۲۰۱۲ در فهرست جوانترین نمایندگان آمریکا ۱۲ م بود.

محتویات

    ۱ اوان زندگی
    ۲ موضع سیاسی
    ۳ زندگی شخصی
    ۴ منابع

اوان زندگی

اماش که در میشیگان متولد شده یک عرب آمریکایی نسل دومی با تبار مسیحی فلسطینی و ارتدوکس یونانی سوری ست.[۲] او با درجه لیسانس اقتصاد و جی. دی از مرسه حقوق دانشگاه میشیگان فارغ التحصیل شد.[۳]
موضع سیاسی

اماش با برنامه ریزی اقتصادی مخالف است و معتقد است باعث بیکاری، تورم و چرخه‌های کسب و کار خطرناک می‌شود.

او معتقد است بیمه سلامتی نباید اجباری باشد.

او در انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در ۲۰۱۲ از ران پال حمایت کرد..[۴]
زندگی شخصی

او گفته‌است اقتصاددانان محبوبش فریدریش هایک و فردریک باستیا هستند.[۵] امش متأهل است و سه فرزند دارد. او عضو کلیسای ارتدوکس انطاکی است.

جان مک‌کین

جان مک کین (به انگلیسی: John Sidney McCain III) (زادهٔ ۲۹ اوت ۱۹۳۶) سیاست‌مدار آمریکایی و سناتور کنونی ایالت آریزونا است. وی نامزد انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۰۸ ایالات متحده آمریکا از حزب جمهوری‌خواه بود. او در آن انتخابات که روز چهارم نوامبر ۲۰۰۸ بر‌گزار شد با اختلاف زیادی از سناتور باراک اوباما نامزد حزب دموکرات شکست خورد.[۲]

محتویات

    ۱ سوابق
        ۱.۱ اسارت
    ۲ دیدگاه‌ها و اظهارات
    ۳ نگارخانه
    ۴ جایزه ها، افتخارات و مدالها
        ۴.۱ نظامی
    ۵ آثار
    ۶ پیوند به بیرون
    ۷ منابع

سوابق
اسارت

مک کین در بازگشت از اسارت در ویتنام شمالی، ۱۹۷۳ اسارت جان مک‌کین از ۲۶ اکتبر ۱۹۶۷ آغاز شد. او در حال انجام بیست و سومین مأموریت بمباران بر فراز ویتنام شمالی بود که اسکای هاک A-4E او با اصابت موشکی بر فراز هانوی سقوط کرد. هر دو بازو و یک پای او هنگام خروج از هواپیما شکست و هنگامی در دریاچه تروک باک فرود آمد در آستانهٔ خفگی بود. برخی ویتنامی‌های شمالی او را نجات دادند و او را به زندان مرکزی هانوی بردند.

با این که مک‌کین شدیداً زخمی بود، اسیرکنندگان او از درمان زخمهای او سرباز زدند و با زدن و بازجویی او سعی در کسب اطلاعات کردند. او تازه وقتی مداوا شد که ویتنام شمالی‌ها فهمیدند پدر او آدمیرالی برجسته است. وضعیت اسارت او بر صفحه اول روزنامه‌های اصلی درج شد. مک کین ۶ هفته در بیمارستان بود و مداوایی جزئی شد. او پس از از دست دادن ۲۳ کیلوگرم و سفید شدن موهایش در دسامبر ۱۹۶۷ به سلولی به همراه دو آمریکایی دیگر فرستاده شد که انتظار نداشتند بیش از یک هفته زنده بماند. در مارس ۱۹۶۸ مک کین به انفرادی برده شد و دو سال در آنجا ماند. او در ۱۹۷۳ آزاد شد. صدمات زمان جنگ باعث شد او برای همیشه نتواند بازوانش را از سرش بالاتر ببرد.[۳]
دیدگاه‌ها و اظهارات

جان مک کین از طرفداران سخت‌گیری بیشتر ایالات متحده در برخورد با جمهوری اسلامی ایران است. او در جریان یک سخنرانی در آوریل ۲۰۰۷ ین در یک جلسه پرسش و پاسخ در ایالت کارولینای جنوبی، آوازی منسوب به گروه بیچ بویز در پشت میکروفون به شوخی سر داد که در آن آواز خوانده شده: «بر روی ایران بمب بمب بمب بمب بریزیم»[۴][پیوند مرده][پیوند مرده] (Bomb bomb bomb bomb Iran). این واقعه باعث واکنش هایی در مطبوعات گردید.[۵][۶]

در هشتم فوریه ۲۰۰۸ نیز، جان مک کین اظهار داشت «من همچنان اندیشناک جاه طلبی آنان هستم، که چیرگی ایرانی بر منطقه به درازای تاریخ است.»[۷] این بیانات با واکنش اردشیر زاهدی در روزنامه هرالد تریبون روبرو گردید که در آن وی «خشم و اندوه خود را نسبت به سخنان سناتور جان مک کین ابراز کرد.»[۸][۹]

پیشتر از این در سال ۲۰۰۶، مک کین رژیم ایران را «حکومت دیوانگان» خوانده بود و اظهار داشت: «جای تاسف است که هزاران سال تاریخ پرگهر ایران اکنون منجر به یک دولتی گردیده است که نمی‌تواند در میان کشورهای متمدن جایی داشته باشد.»[۱۰]

مک کین در ۴ فوریه ۲۰۱۳ ، چندر روز پس از اعلام ارسال موفقیت امیز یک میمون به فضا توسط ایران[۱۱] و ساعاتی پس از اظهارات محمود احمدینژاد مبنی بر اینکه حاضر است فدایی شود و علی‌رغم ریسک بالایی که دارد اولین ایرانیی باشد که به فضا فرستاده می‌شود[۱۲] در حساب تویتر خود نوشت: "پس احمدی‌نژاد می‌خواهد اولین ایرانی در فضا باشد. مگر او همین هفته پیش آن‌جا نبود؟"[۱۳]. سخنان توهین‌آمیز مک کین واکنش‌های مختلفی را برانگیخت. جاستین اماش، نماینده کنگره ایالات متحده این سخنان را نژادپرستانه خواند.

آریزونا

آریزونا (به انگلیسی: Arizona) یکی از ایالت‌های آمریکا است که در منطقه جنوب غرب آمریکا قرار دارد. این ایالت بخشی از منطقه غرب آمریکا و منطقه کوهستانی آمریکا نیز محسوب می شود. آریزونا ششمین ایالت بزرگ و شانزدهمین ایالت پرجمعیت آمریکاست. شهر فینیکس پایتخت و پرجمعیت‌ترین شهر آریزونا می باشد.

آریزونا چهل و هشتمین ایالت و آخرین بخش از سرزمین اصلی آمریکا است که به ایالات متحده پیوسته. آب و هوای بیابانی نیمه‌ی جنوبی آریزونا با تابستان‌های گرم و زمستان‌های معتدل برای آمریکایی‌ها شناخته شده است. نیمه‌ی شمالی آریزونا که بخشی از فلات مرتفع و بزرگ کلرادو را تشکیل می دهد، پوشیده از جنگل‌های کاج، صنوبر و دوگلاس فر می باشد. از دیگر ویژگی جغرافیایی این منطقه از آریزونا وجود کانیون‌های بزرگ و ژرف است. بخشی از "کوه‌های آتش فشانی سان فرانسیسکو" نیز در شمال آریزونا واقع شده است. این منطقه از آریزونا دارای آب و هوایی معتدل در سه فصل از سال و برف‌های سنگین در زمستان می باشد.

ایالت آریزونا با ایالت‌های نیومکزیکو، یوتا، نوادا، کالیفرنیا هم مرز است. این ایالت همچنین دارای ۶۲۶ کیلومتر مرز بین‌المللی با دو ایالت مکزیکی باخا کالیفرنیا و سونورا می باشد.

با فرض این که دریاچه‌های بزرگ وجود ندارند، آریزونا پرجمعیت‌ترین ایالت محصور در خشکی امریکا محسوب می شود. پارک ملی گرند کنیون از مشورترین زیست‌بوم‌های جهان در این ایالت قرار دارد. آریزونا همچنینی چندین جنگل و پارک ملی را در خود جای داده است. حدود یک چهارم وسعت آریزونا [۳] را زمین‌های دولتی تشکیل داده است که سرزمین برخی از قبایل سرخپوست مانند قبیله‌ی ناواهو، هوپی، توهونو اودهام، یوم، آپاچی، یاواپای و هوالاپای محسوب می شود.

محتویات

    ۱ نام
    ۲ جغرافیا
    ۳ اقتصاد
    ۴ شهرستان‌ها
    ۵ دانشگاه‌ها و پژوهش
    ۶ پارک‌های مشهور
    ۷ مشاهیر
    ۸ نگارخانه
    ۹ پیوند به بیرون
    ۱۰ منابع

نام

باور عمومی بر این است که ریشه‌ی نام "آریزونا" به واژه‌ی قدیمی اسپانیایی آریزوناک بر می گردد و "آریزوناک" تلفظی از واژه‌ی آلی سوناک (واژه‌ای به زبان اودهامی) به معنای "بهار کوچک" است که در گذشته به منطقه‌ای در نزدیکی یک معدن نفره در مکزیک اطلاق می شده است.[۴][۵][۶][۷] برخی از پژوهشگران بر این باورند که "آریزونا" ریشه در عبارت اسپانیایی árida zona به معنای "منطقه خشک" دارد و برخی دیگر عبارت باسکی aritz ona را برای ریشه‌ی آریزونا پیشنهاد می کنند.(به معنای یک بلوط خوب)[۸][۹][۱۰]
جغرافیا
غروب خورشید در پارک ملی ساگوارو در توسان.
نوشتار اصلی: جغرافیای آریزونا‎

    همچنین فهرست شهرستان‌ها، جزیره‌ها، رودخانه‌ها، دریاچه‌ها، پارک‌های ایالتی, پارک‌های ملی، و جنگل‌های ملی آریزونا را ببینید.

آریزونا در جنوب غریب آمریکا قرار دارد و ششمین ایالت بزرگ آمریکاست. پانزده درصد از مساحت ۲۹۵۰۰۰ کیلومترمربعی این ایالت را اراضی شخصی تشکیل می دهد. آریزونا به خاطر داشتن چشم اندازهای بیابانی و انواع گیاهان خشک‌زی مانند کاکتوس شناخته شده است. آب و هوای آریزونا نیز از نکات قابل توجه این ایالت است. تابستان‌های داغ و زمستان‌های معتدل آب و هوای معمول آریزوناست.

همانند دیگر ایالت‌های جنوب غرب امریکا آریزونا افزون بر داشتن آب و هوای بیابانی دارای ویژگی‌های مکان‌نگاری فراوانی است. کوه‌ها و فلات در بیش از نیمی از ایالت یافت می شود. با اینکه آریزونا ایالتی خشک است اما جنگل‌ها ۲۷ درصد از مساحت ایالت را پوشانده‌اند که تقریبا با برابر با آلمان و فرانسه می باشد. بزرگترین مجموعه از جنگل‌های درخت "کاج پوندروسا" در آریزونا قرار دارد.

هوای آریزونا بدلیل قرار داشتن در مجاورت با صحرای موهاوی دارای آب و هوایی گرم و خشک است و دما در فصل تابستان به ۵۰ درجه سانتیگراد می‌رسد. در شمال این ایالت قبایل زیادی از سرخ‌پوستان آمریکایی سکونت دارند، از جمله قبیله ناواهو که در مجاورت گرند کنیون قرار دارند.
آبشار هاواسو در ایالت آریزونا متعلق به قبیلهٔ سرخ‌پوستان هاواسوپا است.
اقتصاد

در سال ۲۰۱۲، این ایالت تولید ناخالص داخلی برابر با ۲۹۰,۰۹۸ میلیارد دلار داشت، که بیش از تولید ناخالص داخلی کشور سنگاپور (۲۷۶,۵۲۰ میلیارد دلار) بود.[۱۱]

شرکت هواپیمایی یو اس ایرویز در این ایالت مستقر است.
شهرستان‌ها
موهاوی


لاپاز


یوما


مریکوپا


یاواپای


کاکانینو


ناواهو


آپاچی


گرینلی


گِرَهم


جیلا


پاینال


پیما


کوچیز


سانتاکروز


دانشگاه‌ها و پژوهش

آریزونا محل استقرار دانشگاه ایالتی آریزونا است که یکی از بزرگ‌ترین دانشگاههای آمریکا از نظر تعداد دانشجو است. دانشگاه ایالتی آریزونا در شهر تمپی (یکی از مناطق مجاور فینیکس) واقع شده و بیش از پنجاه هزار دانشجو دارد.[۱۲]

سه رصدخانه فرد لارنس ویپل، رصدخانه بین‌المللی کوه گراهام (که دارای بزرگ‌ترین و قوی‌ترین تلسکوپ ساخته شده در جهان است)، و رصدخانه ملی کیت پیک در ایالت آریزونا قرار دارند.

دانشگاههای بزرگ ایالت عبارتند از:

    دانشگاه آریزونا
    دانشگاه ایالتی آریزونا
    دانشگاه آریزونای شمالی

پارک‌های مشهور

    پارک ملی جنگل سنگی
    پارک ملی گرند کنیون
    مانیومنت ولی
    آنتلوپ کنیون
    پارک ملی ساگوارو
    یادبود ملی پرتگاه‌های ورمیلیون
    یادبود ملی ناواهو
    یادبود ملی ووپاتکی
    یادبود ملی والنات کنیون
    یادبود ملی کاکتوس لوله ارگی
    یادبود ملی صحرای سونورا
    یادبود ملی دهانه آتشفشان سانست
    یادبود ملی کنیون د شلی
    یادبود ملی چیریکاهوا
    جنگل ملی کوکونینو
    جنگل ملی تانتو

مشاهیر

از افراد مشهور این سرزمین می‌توان کوچیز، جرانیمو، استیو روچ، و سناتور جان مک کین را نام برد.