تاریخچه علامت @

علامت @، از سال 1972، که ری تاملینسون Ray Tomlinson ، آن را، به عنوان جداگری در نشانی‌های پست الکترونیک به کار برد، جزئی مهم از اینترنت و یکی از طلایه‌داران آن گردید. با نگاهی به نظرات گیج‌کننده‌ای که گاه به گاه در گروههای خبری (newsgroup ) مختلف منعکس می‌شود می‌توان فهمید که بزرگترین مشکل بیشتر کاربران شبکه، این است که آن را چه بنامند. عجیب نیست که به غیر از کسانی که به دفترداری، فاکتورنویسی و زمینه‌های وابسته مشغولند، تعداد کمی بطور مرتب از آن استفاده می‌کنند. تعداد کمتری هم، به دنبال نامی، چیزی مثل "حرفی که دورش یک خط گرد است"، برای آن بوده‌اند.

در واقع، تاریخ استفاده @ در تجارت، به اواخر قرون وسطی، باز می‌گردد. یک مدرس ایتالیایی، به نام جورجیو استبایل Giorgio Stabile ، استاد تاریخ علم La Sapienza University ، اخیرا ادعا کرده که شواهدی، دال بر استفاده آن در اسناد تجار فلورانس Florentine حدود 500 سال پیش، یافته است. در آن زمان، نماد آمفورا (amphora = مقیاسی برابر با ظرفیت یک خمره سفالی معمول آن زمان، که برای حمل و نقل غلات و مایعات، در مدیترانه، به کار می‌رفت، معادل یک‌سیم بشکه {barrel }) بود. این علامت، یک A (نماد آمفورا) دستنویس بود، که به آن اضافات تزئینی دستخط خاص فلورانس نیز، افزوده شده بود.

قبلا تصور می‌شد، که این علامت مخفف کلمه ad لاتین، به معنای "به، به سمت، در" است به همین سبب، در خط سرهم انگلیسی، خط عمودی d به سمت چپ می‌چرخید، و پیرامون a کشیده می‌شد، تا سرانجام، بخش پائینترش به a پیوسته، نمادی را ایجاد می‌کرد.

این نماد، صرف‌نظر از خاستگاهش، ظاهرا خیلی زود در اروپای شمالی، معنای جدیدش، "به بهای"، را اختیار کرد. و استفاده از آن، در صورت‌حسابها، به عنوان قیمت واحد چیزی، باب شد ("3 yds of lace for my lady @ 1/4d a yard").

چون @ در تجارت استفاده می‌شد، از سال 1880 به این طرف، در صفحه‌کلید ماشین‌تحریرها، جای داده شد. جالب اینکه، به عقیده بعضی از طراحان ، این علامت آنقدر مهم نبود که در ماشین‌تحریرهای اولیه، جای داده شود (تا سال 3781، نه صفحه‌کلید Sholes ، آن را داشت، و نه صفحه‌کلید Caligraph ، به جای آن & را داشتند). بعدها جزئی از صفحه کلید استاندارد شد، ودر دهه شصت، جزء مجموعه کاراکترهای EBCDIC و ASCII استاندارد کامپیوتر شد. از آن پس، و بویژه به دلیل رواجش در اینترنت، به همه جای دنیای شبکه‌کاری شده، حتی به زبانهایی مثل عربی، تامیل و ژاپنی، که از الفبای لاتین استفاده نمی‌کنند، نفوذ کرد.

بحثی روی لیست بحث LINGUIST، در مورد نامهای @، در زبانهای مختلف، حقایق زیادی را آشکار می‌کند. بعضی تنها at (= به نرخ) انگلیسی را، به زبان بومی خود ترجمه کرده‌اند. جالب اینکه، تقریبا در همه زبانها، نامهای عامیانه‌ای، با منشاء حیوانی یا غذایی، برای آن ساخته‌اند.

در آلمانی، اغلب Klammeraffe (= میمون عنکبوتی)، نامیده می‌شود (می‌توانید دم این میمون را مجسم کنید)، معنای تصویری این کلمه بسیار شبیه leech انگلیسی است (He grips like a leech ). در زبان دانمارکی grisehale (= دم خوک) هست، (مثل زبان نروژی)، ولی معمولا a=) snabel a خرطوم‌دار) به کار می‌رود، مثل آنی که در زبان سوئدی هست، و از طرف شورای زبان سوئدی پیشنهاد شده است. زبان هلندی apestaart یا apestaartje (= دم میمون {je = ک [واژه تصغیری]}) را دارد، که در زبان فریزی به شکل apesturtsje و در زبان سوئدی و فنلاندی به شکل apinanhanta دیده می‌شود. در زبان فنلاندی kissanhäntä (= دم گربه)، و از آن عجیبتر miukumauku (= علامت میومیو) هم هست. در زبان مجاری kukac (=کرم کرمینه)، در زبان روسی سگ کوچک، در زبان صربی majmun (=میمون)، و در زبان بلغاری اصطلاحی مشابه آن هست. زبانهای اسپانیایی و پرتغالی هر دو arroba دارند، که از واحد وزن یا حجمی، که به گفته استاد استبایل خویشاوندی نزدیکی با آمفورا دارد، مشتق شده است. در زبان تایلندی به آن "حرف کرم‌سان وول‌زننده" می‌گویند. چکها اغلب آن را zavinêc به معنی شاه‌ماهی لوله شده می‌نامند. در زبان عبری بیشتر strudel می‌گویند، که از شیرینی سیب لوله شده ونیزی مشتق شده است. نام دیگری که در زبان سوئدی متداول است، kanelbulle (= نان گرد دارچینی) است.

عجیبترین کلمه مورد استفاده، چون به نظر می‌رسد از ریشه‌های دور آن، که نمی‌دانیم چه بوده‌اند، مشتق شده است، snail (= حلزون) است. فرانسویها مدتهاست که آن را، (با وجود اصطلاحات رسمی arobase یا commercial a)، آن را escargot می‌نامند. کلمه‌ای که در ایتالیا متداولتر است، chiocciola است. کلمه‌ای که اخیرا در عبری، پدیدار شده، shablul است. در زبان کره‌ای به آن dalphaengi و در زبان اسپرانتو به آن heliko می‌گویند.

در زبان انگلیسی، متداولترین نام این علامت at ، یا بطور کامل commercial at (at تجاری) است، که نام رسمی آن، در مجموعه کاراکترهای استاندارد بین‌المللی می‌باشد. نامهای دیگر آن، whirlpool (= گرداب، برگرفته از زبان طنز کامپیوتری INTERCAL ) و fetch (= واکشی، برگرفته از FORTH )، هستند، که تداول کمتری دارند. دو نام بین‌المللی، که به زبان انگلیسی نفوذ کرده‌اند، یکی snail است که نسبتا زیاد استفاده می‌شود، و دیگری، که عجیبتر است، snabel از زبان دانمارکی است.

با توجه به علاقه انگلیسی‌زبانان، احتمالا نام این نماد، همچنان at خواهد ماند. شواهد زیادی هستند، دال بر اینکه این نماد خود را از اینترنت، به انتشارات چاپی، منتقل خواهد کرد. احتمالا، @، تا مدتی نشانه مورد قبول اینترنت، می‌شود، اگرچه به نظر می‌رسد، محبوبیت ترکیبات e- رو به افول باشد.

لیست دستورات اجرائی ویندوز

این کاملترین لیست دستورات اجرایی در سیستم عامل ویندوز است که امیدوارم برای شما کارایی داشته باشد.

نام برنامه اجرایی	نام دستور
Accessibility Controls	access.cpl
Add Hardware Wizard	hdwwiz.cpl
Add/Remove Programs	appwiz.cpl
Administrative Tools	control admintools
Automatic Updates	wuaucpl.cpl
Bluetooth Transfer Wizard	fsquirt
Calculator	calc
Certificate Manager	certmgr.msc
Character Map	charmap
Check Disk Utility	chkdsk
Clipboard Viewer	clipbrd
Command Prompt	cmd
Component Services	dcomcnfg
Computer Management	compmgmt.msc
Date and Time Properties	timedate.cpl
DDE Shares	ddeshare
Device Manager	devmgmt.msc
Direct X Control Panel - If Installed	directx.cpl
Direct X Troubleshooter	dxdiag
Disk Cleanup Utility	cleanmgr
Disk Defragment	dfrg.msc
Disk Management	diskmgmt.msc
Disk Partition Manager	diskpart
Display Properties	control desktop
Display Properties	desk.cpl
Display Properties w/Appearance Tab Preselected	control color
Dr. Watson System Troubleshooting Utility	drwtsn32
Driver Verifier Utility	verifier
Event Viewer	eventvwr.msc
File Signature Verification Tool	sigverif
Findfast	findfast.cpl
Folders Properties	control folders
Fonts	control fonts
Fonts Folder	fonts
Free Cell Card Game	freecell
Game Controllers	joy.cpl
Group Policy Editor - XP Pro	gpedit.msc
Hearts Card Game	mshearts
Iexpress Wizard	iexpress
Indexing Service	ciadv.msc
Internet Properties	inetcpl.cpl
IP Configuration - Display Connection Configuration	ipconfig /all
IP Configuration - Display DNS Cache Contents	ipconfig /displaydns
IP Configuration - Delete DNS Cache Contents	ipconfig /flushdns
IP Configuration - Release All Connections	ipconfig /release
IP Configuration - Renew All Connections	ipconfig /renew
IP Configuration - Refreshes DHCP & Re-Registers DNS	ipconfig /registerdns
IP Configuration - Display DHCP Class ID	ipconfig /showclassid
Java Control Panel - If Installed	jpicpl32.cpl
Java Control Panel - If Installed	javaws
Keyboard Properties	control keyboard
Local Security Settings	secpol.msc
Local Users and Groups	lusrmgr.msc
Logs You Out Of Windows	logoff
Microsoft Chat	winchat
Minesweeper Game	winmine
Mouse Properties	control mouse
Mouse Properties	main.cpl
Network Connections	control netconnections
Network Connections	ncpa.cpl
Network Setup Wizard	netsetup.cpl
Notepad	notepad
Nview Desktop Manager - If Installed	nvtuicpl.cpl
Object Packager	packager
ODBC Data Source Administrator	odbccp32.cpl
On Screen Keyboard	osk
Opens AC3 Filter - If Installed	ac3filter.cpl
Password Properties	password.cpl
Performance Monitor	perfmon.msc
Performance Monitor	perfmon
Phone and Modem Options	telephon.cpl
Power Configuration	powercfg.cpl
Printers and Faxes	control printers
Printers Folder	printers
Private Character Editor	eudcedit
Quicktime - If Installed	QuickTime.cpl
Regional Settings	intl.cpl
Registry Editor	regedit
Registry Editor	regedit32
Remote Desktop	mstsc
Removable Storage	ntmsmgr.msc
Removable Storage Operator Requests	ntmsoprq.msc
Resultant Set of Policy - XP Pro	rsop.msc
Scanners and Cameras	sticpl.cpl
Scheduled Tasks	control schedtasks
Security Center	wscui.cpl
Services	services.msc
Shared Folders	fsmgmt.msc
Shuts Down Windows	shutdown
Sounds and Audio	mmsys.cpl
Spider Solitare Card Game	spider
SQL Client Configuration	cliconfg
System Configuration Editor	sysedit
System Configuration Utility	msconfig
System File Checker Utility - Scan Immediately	sfc /scannow
System File Checker Utility - Scan Once At Next Boot	sfc /scanonce
System File Checker Utility - Scan On Every Boot	sfc /scanboot
System File Checker Utility - Return to Default Setting	sfc /revert
System File Checker Utility - Purge File Cache	sfc /purgecache
System File Checker Utility - Set Cache Size to size x	sfc /cachesize=x
System Properties	sysdm.cpl
Task Manager	taskmgr
Telnet Client	telnet
User Account Management	nusrmgr.cpl
Utility Manager	utilman
Windows Firewall	firewall.cpl
Windows Magnifier	magnify
Windows Management Infrastructure	wmimgmt.msc
Windows System Security Tool	syskey
Windows Update Launches	wupdmgr
Windows XP Tour Wizard	tourstart
Wordpad	write

مقدمه و تاریخچه

زبان برنامه‌نویسی ++C (تلفظ می‌شود: سی مثبت مثبت یا سی پلاس پلاس) یک زبان برنامه‌نویسی رایانه‌ای همه‌منظوره، شیءگرا، سطح بالا و چندرگه (که از برنامه‌نویسی رویه‌ای، تجرید داده‌ها و برنامه‌نویسی شیءگرا پشتیبانی می‌کند)، عمومی و با قابلیت‌های سطح بالا و سطح پایین می‌باشد. این زبان دارای قابلیت‌های انواع داده ایستا، نوشتار آزاد، چندمدلی، معمولاً زبان ترجمه شده با پشتیبانی از برنامه‌نویسی ساخت‌یافته، برنامه‌نویسی شیءگرا، برنامه‌نویسی جنریک است. ++C به همراه جد خود C از پرطرفدارترین زبان‌های برنامه‌نویسی تجاری هستند.

زبان ++c یک زبان سطح میانی در نظر گرفته می‌شود. این زبان دارای قابلیت زبان‌های سطح بالا و پایین به‌صورت هم‌زمان است.

زبان ++C توسط بی‌یارنه استراس‌تروپ دانمارکی در سال ۱۹۷۹ در آزمایشگاه‌های بل (Bell Labs)، برای بهبود زبان سی و بر مبنای آن ساخته شد و آن را "C با کلاس" (C With Classes) نام‌گذاری نمودند. در سال ۱۹۸۳ به ++c تغییر نام داد. توسعه با اضافه نمودن کلاس‌ها و ویژگی‌های دیگری مانند توابع مجازی، سربارگزاری عملگرها، وراثت چندگانه، قالب توابع، و پردازش استثنا انجام شد. این زبان برنامه‌نویسی در سال ۱۹۹۸ تحت نام ISO/IEC ۱۴۸۸۲:۱۹۹۸ استاندارد شد. نسخهٔ فعلی استاندارد این زبان ISO/IEC ۱۴۸۸۲:۲۰۰۳ است. نسخهٔ جدیدی از استاندارد (که به صورت غیررسمی C++۰x نامیده می‌شود) در دست تهیه است.

تاریخچه

++C بر مبنای زبان برنامه نویسی C است. زبان C در سال 1972 در آزمایشگاه Bell Telephone نوسط Dennis Ritchie به عنوان زبان پیاده سازی برای سیستم عامل یونیکس طراحی شد. مقدار زیادی از برنامه نویسی یونیکس با زبان C انجام شده است. C در نتیجه تکوین پروسه ای است که با یک زبان قدیمی تر به نام BCPL شروع شده بود. زبان BCPL زبانی بر اساس زبان B بوده است که توسط Ken Thompson در آزمایشگاه Bell طراحی شده بود.

به دلیل اینکه C زبان قدرتمند و انعطاف پذیری بود، سریعا گسترش پیدا کرد. برنامه نویسان شروع به استفاده از آن برای انواع برنامه ها کردند. سازمان های مختلف شروع به پیاده سازی نسخه های C خود شدند. تا اینکه در سال 1983، ANSI استاندارد C را تنظیم کرد که به عنوان ANSI Standard C شناخته می شود. کامپایلرهای بعدی C از این استاندارد پیروی کردند.

زبان برنامه نویسی ++C بر اساس زبان C توسط Bjarne Stroustrup ابداع شد. آنچه امروزه ++C نامیده می شود از سال 1979 آغاز شده است. نسخه اولیه آن "C with classes" نامیده شد که بعدا به ++C تغییر کرد. ++C کلیه ویژگی های زبان C را داراست. تفاوت بین آنها اینستکه ++C شی گرائی را پشتیبانی می کند. البته پیشرفت های دیگری هم دارد برای مثال کار با رشته ها و سروکارداشتن با خطاها در آن قوی تر است.

نسخه اول ++C ابتدا در AT&T در سال 1983 استفاده شد. اولین نسخه تجاری آن در اکتبر 1985 به بازار آمد. در سال 1998 ANSI و ISO متفقا ++C را استاندارد کردند. به همین دلیل اغلب ++C محض را ANSI Standard ++C یا ISO Standard ++C می نامند.

با تکامل ++C یک کتابخانه استاندارد هم با آن شکل گرفت. اولین کتابخانه استاندارد ++C کتابخانه stream I/O بود که امکاناتی برای جایگزینی توابع قدیمی C مانند printf و scanf مهیا کرد. بعد از آن مهمترین کتابخانه استاندارد کتابخانه Standard Template بود.

توجه داشته باشید که کد C در کامپایلر ++C کامپایل می شود اما عکس آن صادق نیست و کد ++C لزوما در کامپایلر C کامپایل نمی شود.

ویژگی های زبان ++C و نکات اولیه

ویژگی های زبان ++C :

- ++C زبان برنامه نویسی سیستم است.

- دارای ویژگی Case Sensitive است ، یعنی نسبت به حروف کوچک و بزرگ حساس است.

- ++C دارای ویژگی Object-Oriented است ، یعنی شی گراست.

- ++C قابل حمل است.یعنی در کامپیوتر های نوع های مختلف بدون انجام تغییرات یا تغییرات اندک قابل اجراست.

- ++C زبان قابل انعطاف و قدرتمندی است و دارای کلمات کلیدی نسبتا کمی است.

- ++C یک زبان میانی است.

- در ++C هر دستور به ; ختم می شود و یک دستور می تواند در چند خط ادامه ادامه داشته باشد اما طول آن دستور نباید از 255 کاراکتر بیشتر شود.در ضمن برای اینکه در بین برنامه بتوانید توضیحاتی را بنویسید باید از // قبل از پیام و یا */  و  /* به ترتیب در ابتدا و انتهای پیام استفاده می کنیم.

مثال:

Comment//   /*comment*/

خوب ، برای ادامه کار باید کامپایلر ++C را روی دستگاه خود نصب کنید.بعد از نصب آن را اجرا کنید.محیطی که در آن قرار دارید ادیتور ++C است.برای اجرای برنامه هایی که در این محیط می نویسید باید کلید Ctrl+F9 را فشار بدهید.بعد از این کار کامپایلر شروع به ترجمه برنامه می کند.اما چون الان هیچ برنامه ای درون ادیتور ننوشته ایم کامپایلر Error می دهد.

داده ها در ++C

همانند همه زبان های برنامه نویسی در زبان ++C هم انواع مختلف داده ای را داریم.تعداد این داده ها و نوع آنها در زبان های مختلف فرق می کند.مثلا در زبان VBScript فقط یک نوع داده به نام Variant داریم.اما در زبان ++C هفت نوع داده وجود دارد.wchar_t , bool , void , double , float , char , int این هفت نوع داده هستند.در ضمن چهار کلمه کلیدی signed (با علامت) و unsigned (بدون علامت) و short (کوتاه) و long (بلند) نیز وجود دارند که با ترکیب آن با انواع داده ای می توان انواع جدیدی را ایجاد کرد.جدول زیر انواع داده ها در ++C و مقادیر قابل قبول آنها را به همراه اندازه آنها به بیت نشان می دهد.

نکته مهم : در نوشتن انواع داده توجه داشته باشید که این کلمات همانطور که اینجا ذکر شده اند نوشته شوند ، چون همانطور که گفتیم در ++C حروف کوچک و بزرگ با هم تفاوت دارند.مثلا ما در ++C نوع داده ای char داریم نه Char یا chaR و ...

در جدول زیر انواع متغییر ها و اندازه به بیت و بازه قابل قبول انواع داده ای در ++C را مشاهده می کنید.

نوع	اندازه به بیت	بازه قابل قبول
char  unsigned char  signed char  int  unsigned int  signed int  short int  unsigned short int  signed short int  long int  signed long int  unsigned int  float  double  long double	8 8 8 16 or 32 16 or 32 16 or 32 16 16 16 32 32 32 32 64 80	127-  تا 127 0 تا 255 127-  تا 127 32767- تا 32767 0 تا 65535 32767- تا 32767 32767- تا 32767 0 تا 65535 32767- تا 32767 2147483647- تا 2147483647 2147483647- تا 2147483647 0 تا 4294967295 7 رقم دقت (ارقام بعد از اعشار) ( تقریبا 10 بتوان 38- تا 10 بتوان 38) 15 رقم دقت ( تقریبا 10 بتوان 308- تا 10 بتوان 308) 19 رقم دقت ( تقریبا 10 بتوان 4932- تا 10 بتوان 4932)

چگونه برنامه نویسی C++ را شروع کنیم؟

برای استفاده از C++ نیازمند محیطی برای نوشتن برنامه و محیطی برای کامپایل و اجرا کردن برنامه هستیم. کد برنامه را می‌توانیم با استفاده از هر ویرایشگر متنی مثل note pad در ویندوز بنویسیم. لیکن برای کامپایل برنامه نیازمند یک کامپایلر استاندارد هستیم. کامپایلری که بر اساس استاندارد ANSI C++ کد ما را تحلیل کرده و در صورتیکه خطایی نداشت آن را به کد ماشین تبدیل کند. برای تبدیل کدهای ماشین تولید شده نیاز به یک لینکر داریم که کدهای ماشین را در قالب یک فایل اجرایی با فرمت مناسب برای سیستم عامل، مجتمع کند.

ویژوال استودیو یک محیط توسعه یکپارچه است که در آن، تمام فرایند برنامه نویسی C++ از نوشتن کد گرفته تا تولید فایل اجرایی قابل انجام است. علاوه بر این ویژوال استودیو امکانات متعدد دیگری، شامل مرتب سازی کد، برجسته سازی کد، دیباگ کردن و مدیریت پروژه در اختیار برنامه نویس قرار می­دهد که نوشتن برنامه را تا حد زیادی تسهیل می‌کند. هر چند محیطهای دیگری برای نوشتن کدهای C++ وجود دارد، لیکن ویژوال استودیو یکی از بهترین و شاید بهترین محیط توسعه برای برنامه نویسان ویندوز است. ویژوال استودیو در دو نسخه حرفه ای و سبک (Express) ارائه می شود که نسخه سبک آن رایگان بوده و از اینجا قابل دریافت است. در این سایت بیشتر از این IDE استفاده خواهیم کرد.

کتابچه راهنمای MSDN

هر محصولی نیاز به راهنما دارد، ویژوال استودیو هم یک راهنمای جامع و کامل به نام MSDN دارد که به دو صورت برخط (از طریق سایت MSDN) و برون خط (نرم افزار) قابل دستیابی است. اگر دسترسی به اینترنت سریع ندارید، بهتر است نرم افزار MSDN را از بازار تهیه کرده و نصب کنید تا کارتان سریعتر راه بیفتد.

Turbo C++ 4.5 بهترین کامپایلر ++C

برنامه ی Tubo C++ 4 برای برنامه نویسی راحت به زبان ++C

این نرم افزار را از اینجا دانلود کنید. (24.8MB)

تابعی که دو عدد را با هم جمع می کند ..

function example
#include 
using namespace std;

int addition (int a, int b)
{
  int r;
  r=a+b;
  return (r);
}

int main ()
{
  int z;
  z = addition (5,3);
  cout << "The result is " << z;
  return 0;
}

آهنگ جدید از محمدرضا به نام حس خالی ...

آهنگ جدید از محمدرضا به نام حس خالی ...

(  آهنگساز، شاعر، خواننده، میکس: محمد رضا )

حلقه ها و شرط ها

یه تمرین برای حلقه ها و شرط ها:

- برنامه ای بنویسید که عددی از ورودی گرفته و تمام اعداد اول کوچکتر از ورودی را چاپ کند.

#include

void main()
{
    int c=0,x;
    register j;
    cout<<"Enter a number:(2 or bigger)"<
    cin>>x;
    cout<<"All the prime numbers less than entered number:"<<<"2\t";
    for(register int i=3;i
    {
        for(j=2;j
            if((i%j)==0)
            {
                c=1;
                break;
            }
        if(c==0)
            cout<<<"\t";
        c=0;
    }
}


//end

نوشتن اولین برنامه با ++C

سطح مقدماتی

ملزومات

همان طور که در مقاله قبلی گفتیم برای برنامه نویسی ++C نیاز به یک IDE داریم مثل ویژوال استودیو، C++ Builder، Cygwin، GCC یا هر چیز دیگری. لیکن ما پیشنهاد می‌کنیم ویژوال استودیو را استفاده کنید.

اولین تجربه در هر موضوع جدیدی که یاد می­‌گیریم، بسیار شیرین و دلچسب است؛ اولین تجربه­‌ی خود را در دوچرخه سواری یا ماشین سواری به خاطر می­آورید! حتما چنین است. البته برای شما شاید این اولین تجربه برنامه نویسی نباشد ولی واقعیت این است که برنامه نوشتن در محیط دل انگیز ویژوال استودیو یک تجربه فراموش نشدنی است.

از منوی فایل گزینه­‌ی New Project را انتخاب کنید، از قسمت نوع پروژه، Visual C++ و سپس Win32 را انتخاب کنید. از سمت راست، گزینه­‌ی Win32 Console Application را انتخاب کرده و در قسمت نام، نام مناسبی برای پروژه انتخاب کنید:

دکمه­ ی OK را بزنید و در قسمت بعدی نیز تنظیمات پیش­ فرض را پذیرفته و روی دکمه­ی Finish کلیک کنید. بدین ترتیب اولین پروژه شما ساخته شد. ویژوال استودیو به طور خودکار تعدادی فایل را در پروژه قرار می­دهد. برای دیدن لیست فایلها کافیست گزینه­ ی Solution Explorer را از لیست منوهای کشنده­‌ی سمت چپ انتخاب کنید، دو تا فایل با پسوند .cpp و دو تا فایل با پسوند .h و یک فایل ReadMe.txt تولید شده است. فایل Stdafx.h شامل فایلهای سرآیه­‌ای است که به کرات استفاده می­‌شوند و می­ توان گفت به منظور صرفه­ جویی در تایپ! ایجاد می­ شود. این فایل در اکثر فایلهای پروژه استفاده خواهد شد. فایل stdafx.cpp به منظور خالی نبودن عریضه و اینکه هر فایل سرآیه­ ای بهتر است فایل متناظر .cpp خودش را هم داشته باشد ایجاد شده است و چیز خاصی داخل آن نیست. فایل targetver.h اطلاعات نسخه­ ی ویندوز را در بردارد که باید متناسب با سیستمی که قصد دارید برنامه را روی آن اجرا کنید انتخاب شود و در نهایت فایل Exam-01.cpp که فایل اصلی برنامه­‌ی ماست! که همان اسمی است که برای پروژه انتخاب کردیم.

نکته: فایل سرآیه چیست؟ فایلی است که غالبا شامل تعاریف کلی مثل نام توابع و کلاسهایی است که در فایل متناظر cpp پیاده سازی شده­اند. وقتی می­خواهیم از اطلاعات یک فایل یا کتابخانه دیگر در برنامه­ی خودمان استفاده کنیم، فایل سرآیه­ی آن کتابخانه را در برنامه خودمان به صورت #include “targetfile.h” قرار می­دهیم و چون معمولا فایلهای سرآیه را در ابتدای برنامه، یا سر برنامه، قرار می­دهیم به آنها فایل سرآیه گوییم.
نکته: Solution اصطلاحی است که میکروسافت به مجموعه­ی چند پروژه در کنار هم اطلاق می­کند.

چون اولین برنامه است، سعی می کنیم توضیح کاملی بدهیم که اگر تازه کارید به زندگی امیدوار شوید، لیکن در کل دنبال کردن چنین روندی دشوار است!

 
 

#include "stdafx.h"
int _tmain(int argc, _TCHAR* argv[])
{
 return 0;
}
 
 

نگاهی بیندازیم به متن برنامه؛ دو خط اول توضیحات است که در ++C با // شروع می­ شود. خط بعدی فایل stdafx.h را به برنامه­‌ی ما افزوده است و خط بعدی تابع اصلی برنامه است. در ++C استاندارد تابع اصلی با نام main مشخص می­ شود، لیکن میکروسافت به منظور پشتیبانی از یونیکد تابع _tmain را به جای main استفاده می­کند. فعلا ذهنتان را درگیر این مسائل نکنید!

متن تابع main تنها شامل خط return 0; است که در بین دو آکلاد اسیر شده است. چاره­ ای نیست، چون همان طور که می­ دانید این گرامر ++C است که هر بلوک کد، مانند بدنه­ ی تابع، باید بین دو آکلاد باشد. تابع main باید متغیری از نوع int برگرداند، لذا وجود return 0; الزامی است.

این برنامه کوتاه، خیلی بی­ مصرف است چون هیچ کاری انجام نمی­دهد، پس بهتر است یکی دو خط دیگر به برنامه اضافه کنیم:

#include "stdafx.h"
#include 
 
int _tmain(int argc, _TCHAR* argv[])
{
 std::cout << "In the name of God!\nHi C++\n";
 return 0;
}

با استفاده از کلیدهای CTRL+F5 برنامه را اجرا کنید تا خروجی را ملاحظه کنید. دو خط در کنسول خروجی ظاهر می‌شود که ناشی از افزودن خط اول در تابع main است. عبارت std یک فضای نام است که در فایل سرآیه‌ی تعریف شده است. فضای نام به منظور جلوگیری از تداخل اسامی توابع هم‌نام از کتابخانه‌های مختلف، به وجود آمده است؛ مثلا اگر تابع ()Draw در دو فایل Rect.h و Circle.h تعریف شده باشد و هر دوی این فایلها در برنامه‌ی ما include شده باشند، برای اینکه هم خود ما و هم کامپایلر دچار مشکل نشود بهتر است برای هر کدام یک فضای نام به صورت زیر تعریف کنیم و سپس تابع Draw را به صورت ()Rect::Draw یا ()Circle::Draw فراخوانی کنیم.

namespace Rect
{
 void Draw(){
 ...
 };
} 

تابع cout که مخفف console output است همان طور که از نامش پیداست پارامتر خودش را روی کنسول چاپ می کند. در اینجا عبارت "In the name of God!\nHi C++\n" روی خروجی ظاهر می شود. نویسه ی n/ یک نویسه ی خاص است که بیانگر خط جدید است و سبب می شود رشته ی مورد نظر از این نقطه به بعد در خط جدیدی ظاهر شود.

نکته: در C++ هر دستور باید به یک نقطه ویرگول ; ختم شود.
نکته: برای توضیحات چند خطی می‌توانیم از /* و */ استفاده کنیم:

/*
This is a multi line comments
Further comments go here…
*/

امیدوارم از اولین برنامه خودتان لذت برده باشید.