زاید بن سلطان آل نهیان

شیخ زاید بن سلطان آل نهیان (۱۹۱۸ تا ۲۰۰۴) نام کامل وی : (زاید بن سلطان بن زاید بن خلیفة بن شخبوط بن ذیاب بن عیسی بن نهیان آل نهیان الفلاحی) حاکم ابوظبی و بنیان گذار امارات متحدهٔ عربی و بیش‌از ۳۰ سال (از ۱۹۷۱ تا ۲۰۰۴) حاکم امارات متحده عربی بوده‌است.

شیخ زاید، کوچک‌ترین پسر سلطان بن زاید بن خلیفة آل نهیان (حاکم اجدادی ابوظبی از ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۶) بود.

نام او را به احترام پدربزرگ مشهورش زاید بن خلیفه آل نهیان (حاکم امارات از ۱۸۵۵ تا ۱۹۰۹) همنام با او برگزیدند.

او در ششم اوت سال ۱۹۶۶ با عزل برادرش در کودتایی بدون خونریزی، جانشین برادرش، شیخ شخبوط بن سلطان آل نهیان، به عنوان امیر امارت ابوظبی شد.

شیخ زاید نخستین بار در سال ۱۹۷۱ بدست ۶ شیخ‌نشین دیگر به حاکمیت امارات متحده عربی درآمد و ۴ بار دیگر در سال‌های ۱۹۷۶ ، ۱۹۸۱ ، ۱۹۸۶ و ۱۹۹۱ بازگزیده شد.

او به عنوان یک حاکم نسبتاً روشنفکر شناخته می‌شد که به رسانه‌های خصوصی اجازهٔ کارکردن داد.

اگرچه از آن‌ها توقع می‌رفت که خودسانسوری کنند و از نقد و نکوهش زاید و خانوادهٔ سلطنتی خودداری کنند.

امارات متحده عربی

امارات متحده عربی (به عربی: الإمارات العربیّة المتّحدة)، (مخفف انگلیسی: UAE)، کشوری در جنوب غربی قارهٔ آسیا و در شرق شبه جزیره عربستان، در خاورمیانه که از جنوب با قطر و عربستان سعودی، از شرق با عمان و از شمال با خلیج فارس همسایه است.

امارات عربی متحده، اتحادی از هفت شیخ‌نشین کوچک به نام‌های ابوظبی، دبی، شارجه، عجمان، فجیره، راس‌الخیمه و ام‌القوین است که بعد از استقلال از بریتانیا در ۲ دسامبر ۱۹۷۱ میلادی شکل گرفت. این روز را با نام روز ملی امارات جشن می‌گیرند.

هر یک از این ۷ امیرنشین از استقلال فراوانی برخوردارند، اما یک امیر موروثی به عنوان حاکم کشور ایفای وظیفه می‌کند و شورای عالی حکام که متشکل از هفت امیر است، رئیس دولت و کابینه را انتخاب می‌کند. در حال حاضر امیر و رئیس دولت امارات شیخ خلیفه بن زاید آل نهیان است. پایتخت و بزرگ‌ترین شیخ‌نشین این کشور ابوظبی است.

امارات یکی از بزرگترین ذخایر نفتی دنیا را در اختیار دارد و تولید ناخالص سرانه آن در حد ثروتمندترین کشورهای اروپای غربی است.

محتویات

    ۱ مساحت و آب وهوا
    ۲ محدوده امارات متحده عربی
    ۳ وجه تسمیه
        ۳.۱ ساحل دزدان
    ۴ تأسیس
    ۵ بنیان‌گذار امارات متحده عربی
    ۶ فرهنگ و دین
        ۶.۱ وضعیت حقوق بشر
    ۷ رسانه
        ۷.۱ تعطیلات
        ۷.۲ رؤسا و نخست وزیران امارات متحده عربی
        ۷.۳ شهرها
        ۷.۴ نگارخانه
        ۷.۵ شاعران امارات
        ۷.۶ جستارهای وابسته
        ۷.۷ منابع

مساحت و آب وهوا

مساحت این کشور ۸۳٬۶۰۰ کیلومترمربع است که در رده ۱۱۵ دنیا از نظر پهناوری قرار می‌گیرد. آب‌وهوایی بیابانی و سرزمینی هموار دارد که قسمت شرقی آن کوهستانی و سردتر است و تنها ۰٫۷۷ درصد خاک آن قابل کشاورزی است. فقط ۱۹ درصد اهالی این کشور اصلیت اماراتی دارند و ۲۳ درصد از اعراب دیگر کشورها و ایرانیان و حدود ۵۰ درصد از اهالی جنوب آسیا هستند. زبان رسمی کشور عربی است و انگلیسی، فارسی، اردو و هندی نیز کاربرد زیادی دارد. مذهب رسمی این کشور اسلام است که حدود ۹۶٪ مردم را شامل می‌شود.

واحد پول آن درهم است. جمعیت آن در سال ۲۰۱۲ حدود ۵٫۳۱۴٫۳۱۷ نفر برآورد شده و رشد جمعیت آن ۳٫۰۵ درصد است و با بیش از ۱۶ مهاجر در سال به ازای هر هزار نفر جمعیت پنجمین کشور مهاجرپذیر دنیاست. صادرات نفت خام این کشور در سال ۲۰۰۹ میلادی، حدود ۲٫۳۹۵ میلیون بشکه در روز بوده که امارات را چهارمین صادرکننده نفت دنیا می‌سازد. سرانه تولید ناخالص داخلی کشور در سال ۲۰۱۱ بر اساس قدرت خرید حدود ۴۸٬۵۰۰ دلار بوده که آن را در رتبه یازدهم دنیا قرار می‌دهد.[۲]

روابط امارات و ایران بر سر مالکیت سه جزیره تنب کوچک، تنب بزرگ و ابوموسی در خلیج فارس تنش آمیز است.

جمعیت امارات تا سال ۲۰۱۰ میلادی ۴٫۷ میلیون نفر اعلام شد.[۳]
محدوده امارات متحده عربی

محدوده امارات متحده عربی: از شمال و شمال غربی خلیج فارس، از جنوب و جنوب غربی عمان و عربستان سعودی، از سمت غرب به قطر و عربستان سعودی، و از سمت شرق به دریای عمان و عمان محدود می‌شود.
وجه تسمیه
نوشتار اصلی: شیخ‌نشین‌های امارات متحده عربی

واژهٔ «امارات» به معنی شیخ‌نشین یا امیرنشین است. نام امارات متحده عربی نیز به معنی «شیخ‌نشین‌های متحد عربی» است. تسمیت این کشور بنام «امارات» از آنجاست که پس از تشکیل اتحادیه هفت امارت امیرنشین تأسیس شده‌است، شیخ‌نشین‌های هفت‌گانهٔ که دولت امارات متحده عربی را تشکیل می‌دهند به شرح زیر است:

    ابوظبی
    دبی
    شارجه
    عجمان
    ام‌القوین
    رأس‌الخیمه
    فجیره

ساحل دزدان
نوشتار اصلی: ساحل دزدان

در قرن۱۸تا۱۹ به منطقه سواحل امروزی امارات متحده عربی و شمال عمان ساحل دزدان یا ساحل قراصنه یا ساحل پایریت در خلیج فارس گفته می‌شد. پس از پیروزی ارتش هند/بریتانیا بر دزدان و امضای قرارداد صلح نام این منطقه به ساحل متصالحه تغییر یافت.[۴]
تأسیس
نوشتار اصلی: روز ملی امارات متحده عربی

این کشور در ۲ دسامبر ۱۹۷۱ میلادی تأسیس شده‌است. قبل از تأسیس دولت اتحاد امارات متحده عربی، این منطقه «امارات متصالحه» نام داشته‌است، همچنین امارات ساحل عمان نیز نامیده شده‌است.
قصر الامارات
قصر الامارات
نقشه امارات
تقسیمات کشوری امارات متحده عربی
صحرای امارات
بنیان‌گذار امارات متحده عربی

موسس و بنیان‌گذار حکومت امارات متحده عربی شیخ زاید بن سلطان آل نهیان بوده که با همکاری شیخ راشد بن سعید آل مکتوم به تأسیس این اتحاد همت گماردند. اولین نخست وزیر در حکومت دولت اتحاد شیخ مکتوم بن راشد بود. پس از درگذشت مؤسس دولت اتحاد امارات، رئیس حکومت امارات در سال ۲۰۰۴ (میلادی) شیخ خلیفه بن زاید و نایب رئیس و نخست وزیر آن شیخ محمد بن راشد حاکم دبی هستند.
فرهنگ و دین

امارات با ریشه‌هایی که در فرهنگ اسلامی دارد، روابط خوبی با سایر جهان عرب و جهان اسلام برقرار کرده‌است. دولت امارات عمدتاً از طریق بنیاد فرهنگی ابوظبی، در صدد حفظ شکل‌های سنتی هنر و فرهنگ است. هر چند، تغییرات چشم گیری در زندگی اجتماعی صورت گرفته‌است، نگرش به زنان تغییر کرده‌است و ورزش‌های جدیدی در کنار شتر سواری سنتی کم‌کم رایج می‌شوند، همچون ورزش گلف، بیابان کهن دوبی و مسابقات گلف ابوظبی و گران‌ترین مسابقهٔ اسب دوانی جهان، جام جهانی دوبی، که هر سال در ماه مارس(اسفند-فروردین) بر‌گزار می‌شود. [۱] در امارات، بر خلاف کشور همسایه‌اش عربستان، که سعی بر جلوگیری از رواج دین‌های دیگر دارد. کلیساهای بسیاری وجود دارد. به دلیل اینکه بسیاری از آسیایی‌ها، امارات را به عنوان وطن دوم خود پذیرفته‌اند، رستوران‌ها و مراکز فرهنگی آسیایی بسیاری در این کشور وجود دارد. همچنین تعداد کمی مرکز و مدرسهٔ اروپایی نیز وجود دارد.
وضعیت حقوق بشر
نوشتار اصلی: حقوق بشر در امارات متحده عربی

وضعیت حقوق بشر در امارات متحده عربی همواره مورد انتقاد سازمان‌های حامی حقوق بشر بوده‌است. شهروندان حق انتخاب و یا تغییر دولت و عضویت در احزاب سیاسی را به دست نیاورده‌اند.[۵] در طول تاریخ این کشور تنها یک انتخابات در سال ۲۰۰۶ بر‌گزار شده‌است.[۶] که مجمع تشکیل شده بوسیله انتخابات هیچ گونه حق قانونگذاری ندارد.[۷] کارگران خارجی از بسیاری از حقوق کار محروم هستند امارات متحده عربی بسیاری از معاهدات بین‌المللی درباره حقوق کارگران را امضا نکرده‌است.

دولت امارات همچنین محدودیت‌های گسترده‌ای را برای آزادی بیان بوجود آورده‌است. این کشور رسانه‌ها را از انتقاد از مقامات سیاسی و مشکلات اقتصادی کشور برحذر داشته‌است. همچنین خودسانسوری نیز به طرز گسترده در رسانه‌های اماراتی وجود دارد.[۸]
برج خلیفه و دیگر برج های اطراف
رسانه

در حالی که رسانه یکی از نخستین صنایع است که امارت دوبی سعی بر گسترش آن در بسیاری از شهرهای کوچک کرده، مسائل مهمی دربارهٔ آزادی بیان در امارات به قوت خود باقی‌مانده‌است. شهر رسانه‌ای دوبی، دوبی را به مرکز رسانه در منطقه تبدیل کرده‌است، و شامل ایجاد رسانه، از صنعت چاپ گرفته تا تلویزیون و رسانهٔ جدید و همچنین تبلیغات و صنعت بازاریابی می‌باشد.

شماری از سازمان‌های خبری بین‌المللی که شامل رویترز، آسوشیتد پرس، فرانس پرس، بلومبرگ، داو جونز نیوزوایرز، سی ان ان و بی‌بی‌سی می‌باشند، همگی در شهر رسانه‌ای دوبی حضور دارند، و می‌توانند آزادانه در مورد حوادث منطقه‌ای و محلی گزارش تهیه کنند. با این وجود، محدودیت‌هایی برای رسانه‌های محلی وجود دارد، و به شدت از هر گونه انتقادی در مورد خانوادهٔ سلطنتی منع شده‌اند. روزنامه‌های انگلیسی زبان مهم امارات عبارتند از:

    گلف نیوز، پر تیراژترین روزنامه
    امیریتز ایونینگ پوست، تنها روزنامه انگلیسی عصر
    7روز، پر تیراژترین تبلوید
    خلیج تایمز، دارای رتبه دوم در تیراژ
    امیریتز تودی، روزنامه‌ای دولتی

تعطیلات
تاریخ     فارسی     عربی
۱ ژانویه     روز آغاز سال میلادی     رأس السنة المیلادیة
متغیر     عید قربان     عید الأضحی
متغیر     تقویم اسلامی سال جدید     رأس السنة الهجریة 
۶ اوت     تاجگذاری شیخ زاید بن سلطان آل نهیان     عید جلوس الشیخ زاید بن سلطان آل نهیان 
متغیر     معراج پیامبر     الإسراء و المعراج 
۲ دسامبر     روز ملی     العید الوطنی 
متغیر     پایان ماه رمضان     عید الفطر
رعد و برق روز بارانی در امارات (۲۶/۳/۲۰۰۹)
رؤسا و نخست وزیران امارات متحده عربی

    رؤسا:

    شیخ زاید بن سلطان آل نهیان (۱۹۷۱ _ ۲۰۰۴) میلادی.
    خلیفه بن زاید آل نهیان (۲۰۰۵ _....).

    نخست وزیر:

    شیخ مکتوم بن راشد آل مکتوم (۱۹۷۱_ ۱۹۷۶) میلادی.
    راشد بن سعید آل مکتوم (۱۹۷۶ _ ۱۹۹۰) میلادی.
    شیخ مکتوم بن راشد آل مکتوم (۱۹۹۰ _ ۲۰۰۶) میلادی.
    شیخ محمد بن راشد آل مکتوم (۲۰۰۶_....).

رؤسا: شیخ زاید بن سلطان آلنهیان (۱۹۷۱ _ ۲۰۰۴) میلادی. شیخ خلیفه بن زاید بن سلطان آلنهیان (۲۰۰۵ _....). نخست وزیر: شیخ مکتوم بن راشد آل مکتوم (۱۹۷۱ _ ۱۹۷۶) میلادی. شیخ راشد بن سعید آل مکتوم (۱۹۷۶ _ ۱۹۹۰) میلادی. شیخ مکتوم بن راشد آل مکتوم (۱۹۹۰ _ ۲۰۰۶) میلادی. شیخ محمد بن راشد آل مکتوم (۲۰۰۶_....).
شهرها
[نمایش]

    ن
    ب
    و

شهرها و روستاهای بزرگ امارات متحده عربی


نگارخانه

    فرودگاه شارجه (امارات)

    راه العین، دبی

    قریه تراث (ابوظبی)

    نافوره کورنیش ابوظبی

    ابوظبی در شب

    برج ابوظبی

    دریاچه خالد (شارجه)

    باغ وحش (العین)

شاعران امارات

    حمد خلیفه بوشهاب
    مبارک العقیلی
    محمد صالح القرق
    سالم العویس
    سیف السعدی
    نجوم الغانم
    محمد بن حاضر
    أسماء بنت صقر القاسمی
    الولید أحمد عبدالله المرزوقی
    الماجدی ابن ظاهر
    سالم الجمری
    محمد العیدروس الهاشمی
    سلطان الشاعر
    فتاة العرب
    مانع سعید العتیبة

شورش ظفار

شورش ظُفار یا انقلاب ظفار (به عربی: ثورة ظفار) به نبرد چپ‌گرایان عمانی با حکومت سلطنتی این کشور در استان ظفار در شرق این کشور گفته می‌شود. این نبرد با تأسیس جبهه آزادی‌بخش ظفار در ۱۹۶۲ میلادی آغاز شد و با شکست کامل مخالفان در سال ۱۹۷۵ پایان یافت. هدف اصلی شورشیان سرنگونی سلطان عمان (سلطان قابوس) بود. آنان به این هدف نرسیدند، اما حکومت عمان وادار به انجام اصلاحات گسترده‌ای شد.

محتویات

    ۱ تاریخچه
    ۲ حامیان سلطان عمان
    ۳ جستارهای وابسته
    ۴ منابع
    ۵ پیوند به بیرون

تاریخچه

جنبش آزادی‌بخش ظفار در ۱۹۶۲ با هدف استقلال ظفار شکل گرفت. این سازمان در ابتدا تحت تأثیر اندیشه‌های ملی‌گرایانه رهبران قبایل منطقه بود و از کمک‌های نظامی عربستان سعودی نیز سود می‌برد. چریک‌های ظفاری علاوه بر حملات خرابکارانه به ادارات دولتی و تأسیسات نفتی توانستند بخش‌هایی از ظفار را نیز آزاد کنند.

در ۱۹۶۷ دو حادثه موجب شد تا قدرت چپ‌گراها و ناصریست‌ها در این سازمان افزایش پیدا کند. اول شکست اعراب در جنگ شش روزه که دیدگاه‌های رادیکال را در تمام جهان عرب تقویت کرد و دیگری تشکیل جمهوری دمکراتیک یمن (یمن جنوبی) با خروج نیروهای انگلیسی از عدن. در کنگره دوم سازمان در شهر حمرین، یمن (سپتامبر ۱۹۶۸) بیشتر پست‌های کلیدی در اختیار رادیکال‌ها قرار گرفت و نام آن نیز به «جبهه مردمی برای آزادی خلیج عربی اشغالی» تغییر کرد. سازمان با گرایش به مارکسیسم لنینیسم از کمک‌های گسترده یمن جنوبی و چین برخوردار شد. کمک چین به‌ویژه از آن جهت بود که آن‌ها سازمانی با پایگاه دهقانی و باورهای مائوئیستی قوی بودند. چین بی‌درنگ سفارت خود را در عدن تأسیس کرد و از یمن جنوبی به عنوان محل انتقال سلاح به عمان استفاده می‌کرد. اعضای سازمان همچنین از آموزش جنگ‌های نامنظم و تعلیمات مکتبی چین و شوروی بهره می‌بردند.
حامیان سلطان عمان

تا سال ۱۹۶۹ نیروهای شورشی بر بیشتر مناطق کوهستانی ظفار تسلط یافته و تنها جاده‌ای که از صلاله به سوی این منطقه می‌رفت را قطع کرده بودند. نیروهای آن‌ها به خوبی آموزش‌دیده و مسلح به کلاشنیکف و سلاح‌های سنگینی چون تیربار دوشکا، خمپاره‌های ۸۲ میلی‌متری، راکت‌اندازهای کاتیوشای ۱۴۰ میلی‌متری ب‌ام۱۴ و ۱۲۲ م‌م گراد بودند. در مقابل سلطان عمان تنها هزار نیرو در ظفار داشت که تجهیزات بسیار بدی داشته و عمدتاً از سلاح‌های بازمانده جنگ جهانی دوم مانند تفنگ‌های گلنگدنی برخوردار بوده و تنها در سال ۱۹۶۸ تفنگ‌هایشان با تفنگ اتوماتیک اف‌ان فال تعویض شد. این نیروها حتی لباس و پوتین مناسب ناهمواری‌های این منطقه را در اختیار نداشتند و آموزش لازم برای نبرد با چریک‌ها را ندیده بودند به همین دلیل فقط قادر به حفاظت از شهر صلاله و نواحی اطراف آن بودند.

سلطان قابوس پس از به قدرت رسیدن در سال ۱۹۷۰ با گوشزد کردن خطر قوت گرفتن جنبش‌های چپ‌گرا در منطقه در صورت موفقیت شورشیان ظفار توانست حمایت‌های نظامی و مالی گسترده‌ای را از کشورهای منطقه دریافت کند.

محمدرضا شاه پهلوی در سال ۱۹۷۳ میلادی (پائیز ۱۳۵۲) واحدهای واکنش سریع ارتش شاهنشاهی ایران را با مدرن‌ترین سلاح‌ها و ۲۰ فروند بال‌گرد به ظفار اعزام کرد. اهداف عملیات نظامی ارتش شاهنشاهی ایران در ظفار شامل تامین ثبات منطقه و مقابله با جریان‌های انقلابی، تجربه جنگ واقعی برای نیروهای نظامی ایران -به همین دلیل هر چهار ماه یک بار افسران و سربازان ایرانی تعویض می‌شدند- و ضربه به رادیکال‌ترین حکومت منطقه یعنی یمن جنوبی می‌شد.

عربستان ۲٫۵ میلیارد دلار و ابوظبی ۲۰۰ میلیون دلار برای انجام پروژه‌های اقتصادی و نظامی به این کشور کمک کردند. عربستان، انگلستان، اردن، امارات، پاکستان و مصر برای آموزش نیروهای مسلح عمان اقدام کردند و اردن و امارت نیز واحدهای نظامی خود را برای انجام وظیفه در شمال عمان فرستادند تا ارتش عمان بتواند با فراغ بال در ظفار بجنگد.

۱۹۷۲ (میلادی)

سال ۱۹۷۲ (هزار و نهصد و هفتاد و دو) میلادی، یکی از سالهای دهه ۱۹۷۰ در سده ۲۰ میلادی بود. بر اساس تقویم گریگوری سال مذکور یک سال عادی با ۳۶۵ روز بود. در تقویم هجری شمسی سال ۱۹۷۲ از دی ۱۳۵۰ شروع شد و در دیماه ۱۳۵۱ خاتمه یافت.
نامگذاری‌ها

در تقویم چینی این سال سال موش نام گرفته است.
رویدادها

    ۱۱ ژانویه - استقلال بنگلادش
    ۲۶ اوت - ۱۱ سپتامبر المپیک مونیخ.
    ۲۹ آوریل - ارائه بازی کامپیوتری آتاری.
    بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ مونیخ از ۲۶ اوت ۱۹۷۲ تا ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۲.
    خروج نظامیان بریتانیا از عمان بعد از حضور چندساله در پایگاههای نظامی در این کشور و سرکوب جبهه آزادی‌بخش ظفار در خلال جنگ ظفار

جایزه امی

جایزه امی (به انگلیسی: Emmy Award) یک جایزه آمریکایی برای تولیدات تلویزیونی است، که عموماً به عنوان معادل اسکار برای تلویزیون دانسته می‌شود.

پاداش امی توسط سه سازمان مرتبط اما مستقل از هم به برندگان اعطا می‌شود:

    آکادمی هنرها و علوم تلویزیون، جایزه ملی امی را به برنامه‌های اول وقت (به انگلیسی: primetime) غیر ورزشی تلویزیون‌های آمریکا می‌دهد،
    آکادمی ملی هنرها و علوم تلویزیون، جایزه امی را به برنامه‌های روزانه ورزشی، خبری و مستند تلویزیون‌های آمریکا می‌دهد،
    آکادمی بین‌المللی هنرها و علوم تلویزیون جایزه امی را به برنامه‌های تلویزیونی تولید شده در خارج از آمریکا اعطا می‌کند.

دو جایزهٔ اول از شهرت بیشتری برخوردار هستند و تحت عنوان «جوایز هنرهای خلاق امی» (به انگلیسی: Creative Arts Emmys) شناخته می‌شوند.

سابقه جایزه امی به سال ۱۹۴۹ میلادی باز می‌گردد، اما به تدریج جوایز متنوع‌تر شده‌است. به عنوان نمونه، جایزه مربوط به برنامه‌های روزانه، اولین بار در سال ۱۹۷۲ اعطا شده و از سال ۱۹۷۴ به طور مستقل برگزار می‌شده‌است.

ویلیام شاتنر

ویلیام آلن شاتنر (به انگلیسی: William Alan Shatner) زادهٔ ۲۲ مارس ۱۹۳۱ مونترال، کبک بازیگر، نویسنده و نوازنده کانادایی است.

وی بیش از هر چیز بخاطر ایفای نقش کاپیتان جیمز کرک در مجموعهٔ تلویزیونی پیشتازان فضا مشهور است. او ابتدا از ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۹ و در مجموعهٔ تلویزیونی این نفش را ایفا کرد و سپس در هفت فیلم سینمایی. شاتنر تا بحال سه کتاب دربارهٔ تجربیاتش در ایفای نقش جیمز کرک نوشته است. او اکنون بازیگر بوستون لیگال است.

شاتنر به عنوان نویسنده، تهیه کننده، کارگردان و نوازنده نیز فعالیت کرده است.

وی حتی با رسیدن به سن هفتاد سالگی نیز موفق است و در ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ برای دو سال پیاپی برندهٔ جایزهٔ امی شد.

اسپرانتیست

اسپرانتیست (به اسپرانتو: Esperantist)، به کسی می‌گویند که به زبان اسپرانتو سخن می‌گوید و یا آنرا به کار می‌برد. معنی لغوی آن «کسی که امید دارد» است. اگرچه برای آن تعریف‌های مختلف دیگری نیز بیان کرده‌اند اما بر اساس اعلانیه بولونیا که در اولین کنگره جهانی اسپرانتو نوشته شد، اسرانتیست را کسی می‌گویند که به زبان اسپرانتو سخن می‌گوید و یا آنرا برای هدفی به کار می‌برد. همچنین اسپرانتیست را کسی می دانند که در فرهنگ اسپرانتو مشارکت می‌نماید.

محتویات

    ۱ فهرستی از شناخته‌شده‌ترین اسپرانتیست‌ها
        ۱.۱ افراد مهم این زبان
        ۱.۲ سیاست‌مداران
        ۱.۳ نویسندگان
        ۱.۴ دانشمندان
        ۱.۵ دیگران
    ۲ منابع
    ۳ پیوند به بیرون

فهرستی از شناخته‌شده‌ترین اسپرانتیست‌ها
افراد مهم این زبان

    لودویک زامنهوف - زبان‌شناس و پزشکی که زبان اسپرانتو را پدید آورد.
    مضطر عباسی - پژوهشگر پاکستانی، از معاونان پیشین انجمن اسپرانتوی پاکستان (PakEsA)، از خدمات او می‌توان برگردان قرآن به زبان اسپرانتو را نام برد.
    ویلیام الد - شاعر سرشناس اسکاتلندی و نامزد جایزه نوبل ادبیات
    آنری باربوس - نویسنده فرانسوی و اولین رییس کمیته زبان اسپرانتو (اکنون: فرهنگستان زبان اسپرانتو)
    بوریس کولکر - دانش‌پژوه اسپرانتو و از اعضای مهم فرهنگستان زبان اسپرانتو

سیاست‌مداران

    روبرت سسیل - حقوقدان،سیاستمدارو دیپلمات انگلیسی. او برنده جایزه صلح نوبل سال ۱۹۳۷ میلادی شد.
    پارلی پارکر کرینستنسن - سیاستمدار آمریکایی و نامزد ریاست‌جمهوری سال ۱۹۲۰ میلادی در این کشور.
    ویلم درس - سیاستمدار هلندی که از ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۸ میلادی، نخست‌وزیر هلند بود.
    مالگورزاتا هاندزلیک - عضو پارلمان اروپا
    فرانز جوناس - هفتمین رییس‌جمهور اتریش از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۴
    یوسیپ بروز تیتو - رئیس جمهور یوگسلاوی و رهبر اتحادیه کمونیست‌های یوگسلاوی بود.

نویسندگان

    یوسف اعتصامی (اعتصام الملک) - پدر پروین اعتصامی. برخی او را اولین کسی می‌دانند که ایرانیان را با زبان اسپرانتو آشنا کرد.[۱]
    احمد کسروی - تاریخ‌نگار، زبان‌شناس، پژوهش‌گر، حقوق‌دان و اندیشمند ایرانی
    جی آر. آر. تالکین - نویسنده و زبان‌شناس سرشناس انگلیسی
    لئو تولستوی - نویسنده سرشناس روسی
    ژول ورن - او اسپرانتو را در آخرین کتابش که ناتمام ماند بکار گرفت.
    پتر گینز - نوجوان یهودی اهل چکسلواکی که زبان اسپرانتو را از مادر و پدر خود آموخته بود. او واژه‌نامه اسپرانتو-چک را نوشت و در سن ۱۶ سالگی در اتاقک گاز اردوگاه آشویتس کشته شد. او در اردوگاه هفته‌نامه ای را می‌نوشت و شعرها و مطالب او به زبان اسپرانتو بعدها توسط بازماندگان و دوستانش منتشر شد.
    ویلیام توماس استید - روزنامه‌نگار سرشناس انگلیسی و از پیشتازان روزنامه‌نگاری تحقیقی. او در سن ۶۲ سالگی در حادثه غرق شدن کشتی تایتانیک درگذشت.

دانشمندان

    برادران لومیر - مخترعین سینما. لوییس لومیر، پایه‌گداری صلح و گفتمان بین‌المللی را از نتایج بکارگیری زبان اسپرانتو دانسته‌است.
    دنیل بوت - برنده جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی در سال ۱۹۳۷ میلادی
    برتالان فارکاش - فضانورد اهل کشور مجارستان که در مأموریت‌های سایوز ۳۶ و سایوز ۳۵ حضور داشت.
    ویلهلم اوستوالد - برنده جایزه نوبل شیمی و از بنیان‌گذاران تخصص شیمی‌فیزیک
    رینهارد سلتن - برنده جایزه نوبل اقتصاد سال ۱۹۴۴ میلادی

دیگران

    عبدالبهاء - فرزند بهاءالله بنیان‌گذار دین بهایی.
    لیدیا زامنهوف - کوچک‌ترین دختر لودویک زامنهوف بیان‌گذار زبان اسپرانتو. او به دین بهایی گرویده بود و در سال ۱۹۴۲ میلادی در سن ۳۸ سالگی، در یکی از اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی کشته شد.
    ژان پل دوم - او چندین سخنرانی به زبان اسپرانتو داشته‌است.
    سوزان پولگار - قهرمان سه دوره شطرنج زنان جهان
    آلفرد هرمن فرید - روزنامه‌نگار، صلح‌جو، ناشر و برنده جایزه صلح نوبل سال ۱۹۱۱ میلادی.
    ویلیام شاتنر - بازیگر، نویسنده و نوازنده کانادایی
    جرج سوروس - تاجر ارز، سرمایه گذار در بازار سهام، تاجر، و فعال سیاسی امریکایی-مجاری. او از پدری و مادری اسپرانتیست به دنیا آمد. پدرش برای فرار از اذیت و آزاری که بر یهودیان روا می‌داشتند، نام‌خانوادگی خود را به سوروس (به اسپرانتو: Soros) تغییر داد که به معنی «اوج خواهد گرفت» است.

زبان اسپرانتو

زبان اسپرانتو (به اسپرانتو: Esperanto) زبان علمی یا فراساخته جهان است که از میان زبان‌های اینچنینی، بیشترین سخن‌گویان را داراست.[۱] نام این زبان از اسم مستعار لودویک زامنهوف پدیدآور این زبان گرفته شده‌است که در کتاب آموزشی خود با عنوان اونوا لیبرو∗ با نام دکترو اسپرانتو∗ امضا می‌کرد که خود در زبان اسپرانتو معنی «دکتر امیدوار» می‌دهد. هدف زامنهوف، خلق زبانی بی‌طرف و صلح‌پرور بود که یادگیری آن نیز آسان باشد و به درک متقابل فرهنگ‌های مردم مختلف جهان کمک کند. کسی که به زبان اسپرانتو سخن بگوید یا از آن استفاده کند را اسپرانتیست می‌نامند.

الفبای اسپرانتو دارای ۲۸ حرف اقتباس شده از الفبای لاتین است. چهار حرف x, w, q, y در این الفبا وجود ندارند و در عوض شش حرف ĉ، ĝ، ĥ، ĵ، ŝ، ŭ به آن اضافه شده‌اند.

محتویات

    ۱ تاریخچه
        ۱.۱ پیشنهاد ایران
        ۱.۲ کنگره‌ها
    ۲ انجمن‌ها
    ۳ واژگان اسپرانتو
        ۳.۱ پایانه‌ها
        ۳.۲ پسوندها
            ۳.۲.۱ پسوندهای دستوری
            ۳.۲.۲ پسوندهای معنایی
        ۳.۳ پیشوندها
        ۳.۴ ماخذ کلمات زبان اسپرانتو
            ۳.۴.۱ کلمه‌های وارد شده از فارسی
    ۴ فصلنامه اسپرانتوی ایران
    ۵ مراکز اسپرانتوی ایران
    ۶ جستارهای وابسته
    ۷ پیوند به بیرون
    ۸ پانویس
    ۹ منابع
    ۱۰ پیوند به بیرون

تاریخچه
لودویک زامنهوف

زبان بین‌المللی اِسپِرانتو در سال ۱۸۸۷ (میلادی) (۱۲۶۶ خورشیدی) توسط دکتر لودویک لازاروس زامنهوف لهستانی ساخته شد. اسپرانتو به علت ساختار علمی و آسان خود مورد توجه متفکران و دانشمندان با ملیت‌های گوناگون قرار گرفته و به خاطر ویژگی‌های منحصربه‌فرد آن، سازمان علمی، فرهنگی و تربیتی سازمان ملل متحد (یونسکو) در سال ۱۹۵۴ (میلادی) به اتفاق آرا آن را به عنوان زبان بین‌المللی و بی‌طرف به رسمیت شناخت و آموزش اسپرانتو را به تمامی کشورهای عضو خود توصیه کرد. همچنین «یونسکو» در استقبال از صدمین سالگرد انتشار زبان اسپرانتو در سال ۱۹۸۶ (میلادی) (۱۳۶۵) در قطعنامه‌ای دیگر ضمن تأکید بر تصمیم قبلی خود، مراتب پشتیبانی خود را از آموزش و گسترش زبان بین‌المللی اسپرانتو در سراسر جهان ابراز داشته‌است.

برخی یوسف اعتصامی (اعتصام الملک)، پدر پروین اعتصامی، را اولین کسی می‌دانند که ایرانیان را با زبان اسپرانتو آشنا کرد. احمد کسروی نیز از کسانی بوده که به گسترش اسپرانتو در ایران کمک کرده‌است. در زمان افتتاح دانشگاه تهران در سال ۱۳۱۳ خورشیدی، زبان اسپرانتو از مطالب درسی این دانشگاه بوده‌است.[۲]
پیشنهاد ایران

در دههٔ ۲۰ میلادی و تشکیل اولین اجلاس جامعه ملل، نمایندگان ایران پیشنهاد دادند تا زبان اسپرانتو به عنوان زبان مراودات بین‌المللی انتخاب شود.[۳] سیلوان زفت در این باره می‌نویسد:

    شانسی بزرگ برای اسپرانتو پدیدار شد، هنگامی که در دههٔ ۱۹۲۰ میلادی، نمایندگان ایران در جامعه ملل پیشنهاد دادند تا اسپرانتو به عنوان زبان ارتباطات بین‌المللی پذیرفته شود. در بین این مبحث حمله‌های شدیدی به اسپرانتو شد. مخصوصا هیات فرانسوی هیاهوی بسیاری بر ضد این طرح راه انداخت. از نگاه فرانسویان، زبان فرانسه باید زبان بین‌المللی می‌شد. پیشنهاد ایران شکست خورد.

کنگره‌ها

اسپرانتو، زبان ملی هیچ کشوری نیست و آموزش آن غرور فرهنگی هیچ ملتی را خدشه‌دار نساخته و باعث تحقیر ایشان نمی‌شود و بر همین اساس است که روز به روز در عرصه‌های مختلف بین‌المللی مورد استقبال و کاربرد بیشتر قرار می‌گیرد. هر سال صدها کنگره، کنفرانس، سمینار و نشست در زمینه‌های گوناگون به زبان اسپرانتو در کشورهای مختلف دنیا برگزار می‌شود، که از مهم‌ترین آنها کنگره بین‌المللی اسپرانتو (UK)، کنگره بین‌المللی جوانان اسپرانتودان (IJK)، کنگره جهانی پزشکان اسپرانتودان (IMEK) و... را می‌توان نام برد.

انجمن جهانی اسپرانتو (UEA) به عنوان مشاور رسمی سازمان ملل متحد و یونسکو در ردیف سازمان‌های بی‌طرف بین‌المللی قرار دارد و شبکه نمایندگی آن با بیش از ۲۰۰۰ عضو در ۱۰۰ کشور جهان پاسخگوی هرگونه نیاز اطلاعاتی اسپرانتودانان در زمینه‌های گوناگون است.
انجمن‌ها

شبکه Pasporta Servo (خدمات گذرنامه‌ای) از جمله خدمات ویژه‌ای است که در جهان اسپرانتو وجود دارد، بدین معنی که اسپرانتودانان در سفر به کشورهای دیگر مورد پذیرایی کسانی که آمادگی خود را جهت پذیرش مهمان در کتابچه‌ای که هر سال منتشر می‌شود، ثبت نموده‌اند، قرار می‌گیرند و بدینسان هزینه‌های اقامت در هتل‌های گرانقیمت را متقبل نمی‌شوند، هم اکنون این شبکه در ۹۱ کشور جهان فعال است.

انجمن‌های گوناگون و بین‌المللی اسپرانتو این امکان را به افراد می‌دهد که نیازهای اطلاعاتی خود را در کوتاه‌ترین زمان ممکن برآورده سازند. انجمن بین‌المللی پزشکان اسپرانتودان (UMEA)، انجمن بین‌المللی معلمان اسپرانتودان (ILEI)، انجمن علمی اسپرانتودانان (ISAE)، انجمن بین‌المللی روزنامه‌نگاران اسپرانتودان (TEĴA)، شبکه بین‌المللی ترجمه به‌وسیله اسپرانتو (ITRE)، انجمن نویسندگان اسپرانتو (EVA)، انجمن بین‌المللی مطالعات مذهبی و خداشناسی (ASISTI) و ... از جمله مراکزی هستند که اطلاعات تخصصی در اختیار علاقه‌مندان قرار می‌دهند و نشریات تخصصی خود را به اسپرانتو در سطح جهان منتشر می‌کنند.

انتشار صدها روزنامه، مجله، ماهنامه، فصلنامه، سالنامه، گاهنامه، کتابهای علمی، فنی، فرهنگی، هنری و ادبی به اسپرانتو جریان یکسویه انتقال اطلاعات در نظام کنونی بین‌الملل را متحول ساخته‌است و به همه اسپرانتودانان این امکان را می‌دهد که در شرایطی برابر از دستاوردهای علمی و فنی استفاده کنند. فرستنده‌های رادیویی بین‌المللی از بسیاری از کشورهای جهان مانند: چین، برزیل، کوبا، اتریش و ... بصورت روزانه و هفتگی به اسپرانتو برنامه پخش می‌کنند.
واژگان اسپرانتو

در زبان اسپرانتو کلمه از ریشه واژه به‌علاوه پیشوند، پسوند و پایانه تشکیل می‌شود.
پایانه‌ها

در اسپرانتو دو نوع عبارت کلمه‌ای وجود دارد؛ کلمه‌های پایانه‌دار و کلمه‌های تک. کلمه‌های پایانه‌دار را نمی‌توان به صورت منفرد به کار گرفت زیرا دارای هیچ معنی خاصی نیستند. در زبان اسپرانتو کلمه‌ها با پایانه‌هایشان شناخته می‌شوند و هویت دستوری کلمه‌ها با پایانه مشخص می‌شود؛ مانند o که پایانه اسم است، مثل Patro به معنی پدر، و a که پایانه صفت است، مانند Patra به معنی پدری یا پدرانه.

در جدول زیر هر یازده پایانهٔ مورد استفاده در زبان اسپرانتو آورده شده‌اند.
پایانه‌های اسپرانتو پایانه     نقش     مثال و معنی     مثال در جمله
―a     تبدیل ریشه به صفت     Bona = خوب، نیکو     Tiu libro estas bona rimedo. = آن کتاب یک منبع خوب است.
―o     پایانهٔ مخصوص اسم‌ها     Orelo = گوش     Ne kredu al orelo, kredu al okulo.
به گوش خود معتقد نباش، چشمانت را باور کن.
―j     نشان جمع برای
اسم‌ها و صفت‌ها     Homoj (Hom.o.j)
انسان‌ها     Se la mondon paco regus, homoj havus pli bonan vivon.
اگر صلح جهان را فرمان‌روایی می‌کرد، انسان‌ها زندگانی بهتری می‌داشتند.
―e     پایانهٔ قیدساز     Bone = به‌خوبی     Li povis kompreni Hafez poemojn tre bone.
او می‌توانست شعرهای حافظ را به‌خوبی بفهمد.
―i     مصدر فعل     Morti = مردن     Morti pro la patrujo estas agrable.
مردن به‌خاطر سرزمین، دلپذیر است.
―is     زمان گذشته     estis = بود     Sadio estis kapabla poeto. = سعدی شاعری توانا بود.
―as     زمان حال     belas = زیبا است     L'aŭtuna akvofalo belas. = آبشار پاییزی زیباست.
―os     زمان آینده     estiĝos = خواهد شد     ... kaj morgaŭ la universaleco estiĝos la homaro metodo.
... وفردا بین‌الملل طریق بشری خواهد شد.∗
―u     امری
(مستقیم و غیرمستقیم و زمان‌دار)     brilu = بدرخش     Suno brilu! Pluvo pluvu!
خورشید بدرخش! باران ببار!
―us     حالت شرطی
یا بیان آرزو     estus = اگر باشد     Se mi estus kolombo, mi ĉiam flugus super la maroj.
اگر من پرنده‌ای بودم، پیوسته بر فراز دریاها پرواز می‌کردم.
―n     مفعول
اندازه
هدف     homon = انسان را
3 metrojn = ۳ متر
domon = (به) خانه     ...
پسوندها

پسوندها در زبان اسپرانتو قبل از پایانه‌ها قرار می‌گیرند و شامل دو بخش کلی پسوندهای دستوری و پسوندهای معنایی هستند. پسوندهای دستوری خود به پسوند فاعلی و پسوند مفعولی تقسیم می‌شوند.
پسوندهای دستوری

پسوندهای دستوری اسپرانتو، نقش ریشه را در ساختار جمله مشخص می‌کنند و نیز معنی عبارت را تغییر می‌دهند.
پسوندهای معنایی

در زبان اسپرانتو پسوندهای معنایی بسیاری وجود دارند. مانند in که پسوند تأنیث یا مونث بودن است، مانند Patrino به معنی مادر، و id که پسوند زادگی است، مانند Kokido به معنی جوجه خروس.
پیشوندها
پیشوندها و میان‌وندهای اسپرانتو در اسپرانتو     معنی     مثال     معنی فارسی
bo-     خویشاوند سببی     Bopatrino     مادر زن، مادر شوهر
dis-     جدایی و تفکیک، پراکندگی     Dissemi     پخش کردن - مثلاً برای بذر
ek-     آغاز، فوریت     Ekiri     رهسپار شدن
eks-     سابق     Eksprezidento     رئیس‌جمهور سابق
fi-     کثیف، منزجرکننده (معمولاً در پورنوگرافیک)     Fimensa     دارای ذهن پلید
...
ماخذ کلمات زبان اسپرانتو

حدود ۸۰٪ واژگان اسپرانتو از زبان‌های لاتین و بقیه آن را واژگانی از زبان‌های دیگر جهان مانند فارسی، عربی، ترکی، چینی و ... تشکیل می‌دهند. علت این امر پیدایش علوم و فنون جدید در کشورهای غربی است، که عموماً زبان‌هایی با ریشهٔ زبان لاتین دارند و برای نامیدن پدیده‌ها و یافته‌های جدید از ریشه‌های لاتینی استفاده کردند. اما برای بیان مفاهیم سنتی و فرهنگی خاص ملل دیگر، مانند ایرانیان، اعراب، ترک‌ها، چینی‌ها و ... اسپرانتو از واژگان زبان‌های ایشان بهره جسته‌است.
کلمه‌های وارد شده از فارسی

چندی از کلمه‌های فارسی که در زبان اسپرانتو به کار می‌رود، اسم خاص هستند. مانند کلمه derviŝo (درویش) یا Ŝaho (شاه) که برای اشاره به مفهومی دربارهٔ ایران به کار می‌روند. در عین حال، کلمه‌هایی چون Magio (جادو)، Paradizo (پردیس)، Piĵamo (پیژامه)، Ŝako (شطرنج)، به طور مستقیم یا غیر مستقیم به زبان اسپرانتو راه یافته‌اند. برخی کلمه‌ها نیز دربارهٔ فرهنگ ایرانی هستند اما از زبان‌های اروپایی به اسپرانتو وارد شده‌اند؛ همچون Tapiŝo به معنی قالی که در زبان فرانسه به صورت Tapis، در ایتالیایی Tappeto و در هلندی Tapijt است.
فصلنامه اسپرانتوی ایران

پیام سبزاندیشان فصلنامهٔ دوزبانه‌ای (به فارسی و اسپرانتو) است که چندین سال است منتشر می‌شود. هر شمارهٔ این مجله در ۵۶ صفحه، که نیمی از آن به زبان فارسی و نیم دیگر به زبان اسپرانتو است، منتشر می‌گردد. متن کامل مطالب این مجله به صورت رایگان از جمله در این وب‌گاه در اختیار عموم قرار دارد.
مراکز اسپرانتوی ایران

    سازمان جوانان اسپرانتودان ایران در سال ۱۳۷۲ بنیانگذاری شده است. در سال ۱۳۷۵ موسسه سبزاندیشان به ثبت رسید که پوششی قانونی برای فعالیتهای سازمان بود.
    در سال ۱۳۸۳ انجمن اسپرانتوی ایران رسماً اعلام موجودیت کرد و از سال ۱۳۸۴ به عنوان شاخه کشوری انجمن جهانی اسپرانتو در ایران رسماً پذیرفته شده و با آن همکاری متقابل دارد.

اتحادیه اروپا

اتحادیه اروپا یک اتحادیه اقتصادی-سیاسی است که از ۲۸ کشور اروپایی تشکیل شده‌است. منشأ اتحادیه اروپا به جامعه اقتصادی اروپا که در سال ۱۹۵۷ با توافقنامه رم بین ۶ کشور اروپایی شکل گرفت و صرفاً یک اتحادیه اقتصادی بود باز می‌گردد. از آن تاریخ با اضافه شدن اعضای جدید، اتحادیه اروپا بزرگ‌تر شد. در سال ۱۹۹۳، توافق ماستریخت چارچوب قانونی کنونی اتحادیه را پایه‌گذاری کرد.

اتحادیه اروپادر سال ۱۹۹۹ واحد پول مشترکی به نام یورو را معرفی کرد که تاکنون در ۱۹ کشور جایگزین پولهای ملی شده‌است.

اتحادیه اروپا با ۵۰۰ میلیون شهروند در سال ۲۰۱۱ میلادی به تولید ناخالص داخلی ۱۷٫۶ تریلیون دلار دست یافت.

۲۱ کشور از اعضای اتحادیه اروپا عضو ناتو می‌باشند.

اتحادیه در حال حاضر بازار واحد مشترکی دارد که موارد زیر را در بر می‌گیرد: اتحادیه گمرکی، واحد پول –یورو- که تحت اداره بانک مرکزی اروپاست (تا کنون ۱۷ کشور آن را پذیرفته‌اند)، سیاست مشترک کشاورزی، سیاست مشترک تجارت و سیاست مشترک شیلات.

سیاست مشترک خارجه و امنیت نیز به عنوان دومین ستون از سه ستون اتحادیه اروپا شکل گرفت. پیمان شنگن کنترل روادید را لغو کرد، ایستهای گمرکی نیز در بسیاری از مرزهای داخلی برداشته شد و امکان رفت‌وآمد شهروندان اتحادیه اروپا برای زندگی، مسافرت، کار و سرمایه‌گذاری بیشتر شد.

مهمترین نهادهای اتحادیه اروپا عبارتند از: شورای اروپایی، شورای اتحادیه اروپایی، کمیسیون اروپا، دادگاه اروپا، پارلمان اروپا، بانک مرکزی اروپا و دیوان محاسبات. اصل و ابتدای پارلمان اروپا بر می‌گردد به دهه ۱۹۵۰ و معاهده‌های پایه‌گذاری، از سال ۱۹۷۹ اعضای این اتحادیه توسط نمایندگان کشورهای عضو انتخاب می‌شوند. هر ۵ سال یکبار انتخابات بر‌گزار می‌شود که شهروندان کشورهای عضو اتحادیه اروپا می‌توانند در آن شرکت کرده، رای دهند. فعالیتهای اتحادیه اروپا اکثر سیاستهای عمومی را تحت پوشش قرار می‌دهد، از سیاست اقتصادی گرفته تا امور خارجه، دفاع، کشاورزی و تجارت. با این حال، گستره قدرت آن در حوزه‌های مختلف بسیار متفاوت است. در برخی حوزه‌ها اتحادیه مانند فدراسیون عمل می‌کند (برای مثال در مسائل پولی، کشاورزی، تجاری، محیط زیست و سیاستهای اقتصادی و اجتماعی) و در دیگر حوزه‌ها مانند یک سازمان بین‌المللی (برای مثال در امور خارجه).

محتویات

    ۱ موقعیت
    ۲ مسائل جاری
    ۳ پیدایش و تاریخچه
    ۴ کشورهای عضو
    ۵ توسعه‌های آتی و روابط نزدیک
    ۶ توسعه اتحادیه اروپا
        ۶.۱ محل استقرار نهادهای اتحادیه اروپا
    ۷ چارچوب حقوقی
        ۷.۱ نقش جامعه اروپا در داخل اتحادیه
            ۷.۱.۱ مجامع اروپا: جامعه اروپا به علاوه جامعه انرژی اتمی اروپا
            ۷.۱.۲ اتحادیه اروپا: مجامع اروپا به همراه PJCC, CFSP
            ۷.۱.۳ تأثیرات معاهده قانون اساسی
            ۷.۱.۴ چند ملیتی گرایی و میان دولتی گرایی
        ۷.۲ بازار واحد
            ۷.۲.۱ سیاستهای داخلی
        ۷.۳ سیاستهای خارجی و ارتش
        ۷.۴ همکاری و هماهنگی در سایر مناطق
    ۸ پیمان شنگن
    ۹ اقتصاد
    ۱۰ سیاست مشترک کشاورزی
    ۱۱ گوناگونی زیستی
    ۱۲ موانع زبانی
    ۱۳ منابع

موقعیت
کشورهای عضو اتحادیه اروپا


اتریش
بلژیک
بلغارستان
قبرس
جمهوری چک
دانمارک
استونی
فنلاند
فرانسه
آلمان
یونان
مجارستان
ایرلند
ایتالیا
لتونی
لیتوانی
لوکزامبورگ
مالت
هلند
لهستان
پرتغال
رومانی
اسلواکی
اسلوونی
اسپانیا
سوئد
بریتانیا

اعضای اتحادیه اروپا این اتحادیه را کاملاً مقتدر و مستقل ساخته‌اند (بیش از تمامی دیگر سازمانهای بین‌المللی غیر مستقل). در برخی حوزه‌ها اتحادیه اروپا همچون فدراسیون یا کنفدراسیون عمل می‌کند، با این حال، از لحاظ حقوقی، کشورهای عضو "رئیس معاهده‌ها" هستند بدین معنی که اتحادیه این قدرت را ندارد که بدون توافق اعضا و از طریق معاهده‌های بین‌المللی، از کشورها قدرت بگیرد و به قدرت خود اضافه کند. به علاوه، در بسیاری از حوزه‌ها، به خصوص حوزه‌های مهم و کلیدی مانند امور خارجه و دفاع، کشورهای عضو تنها از مقدار کمی از استقلال و اقتدار ملی خود صرف نظر کرده‌اند، به دلیل این ساختار منحصربه‌فرد اکثراً اتحادیه اروپا را پدیده‌ای بی نظیر تلقی می‌کنند.

در ۲۹ اکتبر ۲۰۰۴، سران دولتهای کشورهای عضو اتحادیه اروپا معاهده‌ای که قانون اساسی اروپا را وضع می‌کند به امضا رساندند که بعداً ۱۳ کشور عضو آن را تصویب کردند. اما در اغلب موارد، تصویب بیشتر بر اساس عملکرد پارلمانی است تا رای عمومی، که این فرایند در ۲۹ می۲۰۰۵، زمانیکه رأی دهندگان فرانسه قانون اساسی را با ٪۵۵ به ٪۴۵ رد کردند نامشخص و متزلزل باقی‌ماند. سه روز پس از رفراندوم فرانسه در مورد قانون اساسی اروپا، هلند نیز طی رفراندومی با ٪۶۱، قانون اساسی اروپا را رد کرد.

بنابراین وضعیت فعلی و آتی اتحادیه اروپا همچنان موضوع بحثهای جنجال برانگیز سیاسی خواهد بود و کشورهای عضو هرکدام دیدگاه متفاوتی نسبت به آن دارند: برای مثال، در انگلستان یک همه پرسی نشان داد که ٪۵۰ از مردم نسبت به اتحادیه اروپا بی تفاوتند و ٪۲۰ به حزبهایی رأی داده‌اند که می‌خواستند در انتخابات ۲۰۰۴ اتحادیه اروپا از این اتحادیه کناره بگیرند. نظر عموم مردم در دانمارک و اتریش نیز تردیدآمیز است. با این حال سایر کشورها بیشتر طرفدار یکپارچه سازی اتحادیه اروپا هستند. بلافاصله پس از اینکه فرانسه و هلند به قانون اساسی رای منفی دادند. کرندداچی از لوکزامبورگ رأی مثبت داد. معنای واقعی عبارت "یکپارچه سازی اتحادیه اروپا" نیز خود موضوع بحث و مناظره‌است.
مسائل جاری

مسائلی که در حال حاضر اتحادیه اروپا با آن روبه‌روست عبارتند از عضویت، ساختار، فرایندها و سیاستها که موفقیت و آینده قانون اساسی و توسعه و گسترش اتحادیه در شرق و جنوب، مسائل مربوط به درستکاری و امانتداری مالی و پاسخگویی و دموکراتیک، پایداری نسبی اقتصادی، تجدید نظر در قوانین "معاهده رشد و ثبات" و بودجه آتی و سیاست مشترک کشاورزی را در بر می‌گیرد.

در شورای اروپا در دسامبر ۲۰۰۵، نشستی که هر ۶ ماه یکبار با حضور سران دولتها و دول کشورهای عضو اتحادیه بر‌گزار می‌شود، در مورد چگونگی تخصیص بودجه اتحادیه اروپا برای ۷ سال آینده (۲۰۱۳-۲۰۰۷) تصمیماتی اتخاذ شد. همچنین پس از اینکه اعضای اتحادیه در مورد بودجه بر سر یک و چهل و پنج هزارم درصد از تولید ناخالص داخلی اروپا توافق کردند "چشم اندازهای مالی" نیز تعریف شد.

نخست وزیر وقت انگلستان، تونی بلر، علی‌رغم قولی که به پارلمان داده بود پذیرفت تا تخفیف انگلستان را که مارگارت تاجر در سال ۱۹۸۴ مورد مذاکره قرار داده بود دوباره مورد بررسی و تجدید نظر قرار دهد. رئیس جمهور وقت فرانسه، ژاک ژیراک، اظهار داشت که افزایش بودجه به اروپا این امکان را می‌دهد تا سیاستهای مشترک را مانند سیاست مشترک کشاورزی، سیاست برنامه ششم توسعه تحقیقات و فناوری را تأمین اعتبار نماید، با این حال تقاضای فرانسه برای کاهش مالیات بر ارزش افزوده رد شد.

مسائل جنجال برانگیز در طی منازعات مربوط به بودجه عبارتند از تخفیف به انگلستان، منافع فرانسه از سیاست مشترک کشاورزی، کمکهای گسترده آلمان و هلند به بودجه اتحادیه اروپا و اصلاح صندوق اعتبارات توسعه منطقه‌ای اروپا. بسیاری از مفسران بر این باورند که این منازعات نشان دهنده این است که میان دولتهایی چون فرانسه و آلمان که خواهان بودجه بیشتر و اتحادیه‌ای فدرالتر هستند و دولتهایی همچون انگلستان که بودجه کمی می‌خواهند اما متقاضی اعتبارات گسترده برای تحقیقات و فناوری اند (و شعارشان هم مدرنیزه شدن است) شکاف عمیقی وجود دارد.

معاهده‌ای که قانون اساسی اروپا را وضع می‌کند و عموماً "قانون اساسی اروپا" نامیده می‌شود، معاهده ایست بین‌المللی با هدف تدوین قانون اساسی برای اتحادیه اروپا. ناکامی این قانون (اساسی) برای جلب حمایت عمومی در برخی کشورهای عضو (فرانسه و هلند) سبب شد که سایر کشورها نیز تصویب قانون اساسی را متوقف سازند و یا به بعد مؤکول کنند و بدین ترتیب آینده این قانون نامشخص مانده‌است.

اگر که این قانون تصویب شده بود، معاهده از یک نوامبر ۲۰۰۶ قابل اجرا می‌شد با این حال، در ماه می۲۰۰۶، اتریش، بلژیک، قبرس، استونی، آلمان، یونان، اتریش، ایتالیا، لتونی، لیتوانیا، لوکزامبورگ، مالتا، اسلواکی، اسلوونی و اسپانیا به قانون اساسی رأی مثبت دادند و آن را به تصویب رساندند. کشورهای بلغارستان و رومانی نیز که از ۲۰۰۷ عضو اتحادیه شدند، پیشاپیش معاهده قانون اساسی را پذیرفته و معاهده پذیرششان را هم تصویب کرده‌اند.
پیدایش و تاریخچه

تلاشهایی صورت گرفته تا تاریخ گذشته اروپا را که مؤکد اعتبار هویت ملی اروپاست بازسازی کنند.

امپراطوری روم را که در مدیترانه متمرکز بود بنا به دلایلی چند نمی‌توان تمثیل مناسبی برای اتحادیه اروپا دانست. این دو نهاد سیاسی موقعیت جغرافیایی یکسانی نداشتند، امپراطوری روم بخشهایی از آفریقا و آسیا را شامل می‌شد، اما بخش وسیعی از آلمان، اسکاندیناوی، اسکاتلند و شرق اروپا را در بر نمی‌گرفت، امپراطوری روم با توسل به زور گسترش پیدا کرد، به وسیله ایالتی مرکزی کنترل می‌شد و از تعداد معدودی از ایده‌آلها و ساختارهای اتحادیه اروپا برخوردار بود.

امپراطوری فرانک در پارلمان و امپراطوری روم مناطق وسیعی را تحت دولتی نه چندان مستحکم صدها سال یکپارچه و متحد نگه داشتند. شاید اتحادیه گمرکی در سده ۱۸۰۰ و در دروه تصدی ناپلئون فرانسه برای مقایسه مناسبتر باشد، اما آن‌هایی که طرفدار گسترش اتحادیه اروپا هستند احتمالاً بر این عقیده‌اند که هرچه کمتر در مورد کشورگشایی‌های نازیهای آلمان در دهه ۱۹۴۰ صحبت کنیم بهتراست.

با در نظر گرفتن زبانهای اروپا، فرهنگها و گروههای قومی آن، این تلاشها اغلب متضمن اشغال نظامی کشورهای مخالف که سبب بی‌ثباتی می‌شدند بود. بقیه صدها سال پابرجا ماندند و دروه‌هایی از پیشرفت فناوری و اقتصادی و صلح را رواج دادند. یکی از نخستین پیشنهادها برای برقراری اتحاد صلح آمیز از طریق همکاری و برابری اعضا را ویکتورهوگوی صلحگرا در سال ۱۸۵۱ بیان نمود. پس از فاجعه جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم، انگیزه برای تشکیل اتحادیه اروپا بیشتر شد و این انگیزه ناشی از تصمیم به بازسازی اروپا و از بین بردن احتمال جنگی دیگر بود. این احساس در نهایت منتهی شد به شکل گیری جامعه ذغال سنگ و فولاد اروپا توسط کشورهای آلمان، فرانسه، ایتالیا و بنلوکس (هلند، بلژیک، لوکزامبورگ). این امر از طریق معاهده پاریس (۱۹۵۱)، که در آوریل ۱۹۵۱ به امضا رسید و از ژولای ۱۹۵۲ به اجرا درآمد میسر گردید.

نخستین اتحادیه گمرکی در ابتدا "جامعه اقتصادی اروپا" (که به طور غیر رسمی در انگلستان "بازار مشترک" نامیده می‌شود) نام داشت و با معاهده روم در سال ۱۹۵۷ شکل گرفت و از یکم ژانویه ۱۹۵۸ به اجرا درآمد. این اتحادیه بعدها به "جامعه اروپا" تغییر نام دارد که طبق معاهده مستریچت نخستین ستون اتحادیه اروپا محسوب می‌شود. اتحادیه اروپا متحول شد و از یک سازمان تجاری به مشارکتی سیاسی و اقتصادی مبدل گشت. رئیس جمهور سابق فرانسه و لری جیسکار و استانیک درمقام رئیس کنوانسیون آینده اروپا پیشنهاد داد که نام اتحادیه اروپا را به اروپای متحد تغییر دهند که البته تصویب نشد. بخشی از فرایند ایجاد هویتی ملی برای اتحادیه اروپا می‌تواند تاریخی از اروپا به دست دهد که وجود اتحادیه اروپا را توجیه می‌سازد. بعضاً به دلیل فقدان این بخش از تاریخ است که در میان برخی از شهروندان کشورهای عضو اتحادیه احساسات ضد اروپایی وجود دارد. در هر حال، ارزش واقعی اتحادیه اروپا در گرو این است که چگونه اتحادیه اروپا بتواند آینده اتحادیه را ارتقا بخشد نه اینکه چگونه گذشته آن را توجیه نماید.
کشورهای عضو
نقشه اتحادیه اروپا

اتحادیه اروپا هم اکنون شامل ۲۸ کشور مستقل است که مجموعاً ایالت‌های عضو خوانده می‌شوند و عبارت‌اند از:

آلمان، اتریش، اسپانیا، استونی، اسلوواکی، اسلوونی، انگلیس،ایتالیا، ایرلند، بلژیک، بلغارستان، جمهوری پرتغال، جمهوری چک، دانمارک، رومانی، سوئد، فرانسه، فنلاند، قبرس، کرواسی، لاتویا، لوکزامبورگ، لهستان، لیتوانی، مالت، مجارستان، هلند و یونان[۱۰]

هم اکنون ۵ نامزد رسمی برای عضویت در اتحادیه درخواست کرده‌اند. ترکیه- ایسلند- مونتنگرو- صربستان- مقدونیه
توسعه‌های آتی و روابط نزدیک

ترکیه رسماً نامزد پیوستن به اتحادیه اروپاست. آرمانهای اروپا – ترکیه از قرارداد آنکارا در سال ۱۹۶۳ آغاز شد. ترکیه مذاکرات مقدماتی را در ۳ اکتبر ۲۰۰۵ آغاز کرد. اما تحلیل‌گران معتقدند که نزدیکترین تاریخ ممکن برای به عضویت درآمدن ترکیه ۲۰۱۵ خواهد بود زیرا ترکیه اصلاحات اجتماعی و اقتصادی بسیاری دارد که باید به انجام برساند و نیز بدین دلیل که پذیرش عضویت ترکیه مستلزم صرف هزینه‌های زیادی خواهد بود که در بودجه ۲۰۱۳-۲۰۰۷ جایی برای آن در نظر گرفته نشده.

بخشی از مشکل پذیرش ترکیه این است که ٪۹۷ از زمینهای ترکیه در شبه جزیره آناتولیان در غرب آسیا واقع شده و تنها ٪۳ آن در قاره اروپاست. مقامات ترکیه در رویارویی با این مشکل چنین بیان داشته‌اند که کشورهایی نظیر اوکراین و بلاروس نیز در شرق دور واقع شده‌اند و گرجستان که از لحاظ جغرافیایی بعضاً در اروپاست، حتی نسبت به ترکیه نیز بیشتر به سمت شرق پیشرفته‌است و دور بخشی از ناحیه شمال شرقی با ترکیه هم‌مرز است. بنابراین، می‌توان ادعا نمود که ترکیه هم از طرف شرق و هم از طرف غرب با کشورهای اروپایی هم‌مرز است.

به مقدونیه نیز نامزدی رسمی برای عضویت داده شده بود (دسامبر ۲۰۰۵)

اعضای اتحادیه تجارت آزاد اروپا – کشورهای نروژ، ایسلند و لیختن اشتاین- اعضای منطقه اقتصادی اروپا نیز هستند که این امکان را به آن‌ها می‌دهد تا از جهات بسیاری در بازار واحد کشور اتحادیه تجارت آزاد اروپا، پس از رفراندومی عضویت در منطقه اقتصادی اروپا را رد کرد و اما از طریق معاهدات دوجانبه متعدد روابط نزدیکی با اتحادیه اروپا برقرا کرده‌است.
توسعه اتحادیه اروپا

حامیان اتحادیه اروپا چنین استدلال می‌کنند که رشد اتحادیه اروپا می‌تواند قدرتی برای برقراری صلح و دموکراسی باشد. آن‌ها معتقدند که جنگ‌هایی که در تاریخ اروپا به صورت دوره‌ای تکرار می‌شد و مشخصه اروپا محسوب می‌گردید با تشکیل "جامعه اقتصادی اروپا (که بعداً اتحادیه اروپا نام گرفت) در دهه ۱۹۵۰ متوقف گردید. آن‌ها همچنین بر این باورند که در اوایل دهه ۱۹۷۰، کشورهای یونان، اسپانیا و پرتغال کشورهای دیکتاتوری بودند، اما علاقه جوامع تجاری این سه کشور به عضویت در اتحادیه اروپا انگیزه‌ای قوی برای برقراری دموکراسی در این کشورها شد. دیگران معتقدند که برقراری صلح در اروپا پس از جنگ جهانی دوم بیشتر بنا به دلایل دیگری می‌باشد مانند تعدیل تاثیرگذاری آمریکا و ناتو، نیاز به نشان دادن عکس العملی یکپارچه به تهدیدات شوروی، نیاز به بازسازی پس از جنگ جهانی دوم، خستگی عموم از جنگ و اینکه کشورهای دیکتاتوری ذکر شده بنا به دلایلی کاملاً متفاوت منحط شدند.

تقریباً در سالهای اخیر، اتحادیه اروپا نفوذ خود را در شرق گسترش داده‌است. کشورهای چندی را که قبلاً در پس «میله‌های آهنین» بودند به عضویت پذیرفته و در نظر دارد عضویت تعداد دیگری از کشورها را نیز قبول نماید. امید آن می‌رود که عضویت این کشورها، همان‌طورکه در مورد ورود اسپانیا، پرتغال و یونان در دهه ۱۹۸۰ رخ داد، سبب افزایش و تحکیم ثبات سیاسی و اقتصادی شود.

با استمرار توسعه اتحادیه اروپا در شرق، پذیرش کشورهای متقاضی عضویت جنجال برانگیزتر خواهد شد. همان‌طور که قبلاً توضیح داده شد، اتحادیه اروپا مذاکراتش را با رومانی و بلغارستان در خصوص پذیرش تقاضای عضویت به انجام رساند و این دو کشور در سال ۲۰۰۷ به اتحادیه پیوستند. با این حال، رد اساسنامه اتحادیه اروپا از جانب فرانسه و هلند و همچنین رشد اقتصادی ضعیف اتحادیه اروپا، توانایی اتحادیه را برای پذیرش کشورهای جدید و فقیرتر، پس از رومانی و بلغارستان به کشورهای مهم اقتصادی اتحادیه اروپا نظیرانگلستان، آلمان، ایتالیا و فرانسه نیز به این تردید دامن زده‌است. به تازگی این کشورها توانسته‌اند جریان عمده ورود از کشورهای عضو مانند لهستان و جمهوری چک (به خصوص در انگلستان و آلمان) را کنترل کنند، هرچند که در اکثر موارد ورود به این کشورها اغلب مورد استقبال قرار گرفته‌است زیرا این مهاجران در بازار کار قدیم به انجام کارهایی با دست مزد کم می‌پردازند و یا در زمینه‌هایی مانند خدمات ساختمانی یا لوله کشی که در سطح ملی با کمبود افراد ماهر مواجه هستند مشغول به کار می‌شوند. با این حال این کشورهای بزرگ اقتصادی از این می‌ترسند که ممکن است نتوانند بیش ازاین مهاجران اقتصادی را که پیش بینی می‌شود تعداد آن‌ها از ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ به صدها هزار نفر برسد کنترل و اداره نمایند. رومانی و بلغارستان نیز از این می‌ترسند که متضرر "کاهش مغزهای نیروی کار ماهر و متخصص شوند، مشابه آنچه که هم اکنون افرادی که از کشورهای عضو در سال ۲۰۰۴ وارد شده‌اند با آن مواجه هستند.
محل استقرار نهادهای اتحادیه اروپا

به محض اینکه جامعه اقتصادی اروپا (EEC) شکل گرفت درگیریهای سیاسی و حقوقی بر سر اینکه نهادهای این سازمان در کجا مستقر شوند آغاز شد. کشورهای عضو به ویژه از زمانی که مفهوم "حوزه اروپا که از جانب جین منت مطرح شد مورد توجه و حمایت کمی قرار گرفت. در مورد محل استقرار دائم نهادها به توافق نمی‌رسیدند. از سال ۱۹۵۸، کمیسیونهای EEC و آزانس انرژی اتمی اروپا (EAEC) در بروکسل مستقر شدند.

تا زمانی که بالأخره کشورهای عضو در مورد مکانی واحد برای استقرار دائم نهادهای EEC به توافق رسیدند، مقامات اروپایی در بروکسل، لوگزامبورگ و استرازبورگ پراکنده بودند که این امر سبب افزایش هزینه‌ها شده بود. بروکسل به عنوان محل استقرار «کمیسیون واحد» و «شورای وزیران» انتخاب شد. این امر درعمل بدین معنا بود که اکثر مقامات اروپا در این دو مرکز مشغول به کار بودند. لوکزامبورگ درصد جبران خسارات ناشی از از دست دادن قدرت مرکزی و جابه‌جایی "شورای ویژه وزیران جامعه ذغال سنگ و فولاد اروپا به بروکسل برآمد. با این حال، لوکزامبورگ به محل دائم استقرار بانک سرمایه‌گذاری اروپا (EIB)تبدیل شد و به لوکزامبورگ اطمینان داده شد که برخی از نشستهای شورای وزیران در آوریل، ژوئن و سپتامبر در این شهر بر‌گزار خواهد شد.

دادگاه، اداره مرکزی آمار، اداره انتشارات رسمی اجتماعات اروپا، کمیته مشاوره و خدمات مالی جامعه ذغال سنگ و فولاد اروپا و دبیرخانه مجمع کنگره درلوکزامبورگ باقی ماندند. در این ضمن فرانسه از دست برداشتن از ادعای خود مبنی بر اینکه استرازبورگ جایگاه مناسبی برای مجمع کنگره‌است اجتناب می‌کرد. دراین زمینه مصالحه‌ای نامناسب و با صرف هزینه بسیار انجام گرفته که به موجب آن قرار شد اعضای کنگره در جلسه‌ای عمومی در استرازبورگ با یکدیگر دیدار داشته باشند اما جلسات و نشستهای کمیته‌های کنگره در بروکسل بر‌گزار شود. قرار شد که جلسات عمومی ای در لوگزامبورگ، که محل استقرار دبیرخانه کنگره اروپا است، نیز بر‌گزار گردد.

اتحادیه اروپا هچ مرکز (پایتخت) رسمی ندارد و نهادها و ارگانهای آن در شهرهای مختلف پراکنده‌است:

    بروکسل: پایتخت عکلی (دو فاکتو) اتحادیه اروپا محسوب می‌شود و محل استقرار «کمیسیون اروپا و شورای وزیران است. همچنین محل برگزاری نشستها و جلسات کوچک کمیته‌های کنگره اروپاست. و (از سال ۲۰۰۴) شهر میزبان تمامی جلسات» شورای اروپا بوده‌است.
    استراسبورگ: محل استقرار پارلمان اروپا و نیز محل برگزاری نشستهای عمومی سالانه‌است که ۱۲ هفته به طول می‌انجامد. این شهر همچنین محل استقرار شورای اروپا و دادگاه حقوق بشر اروپاست، این دو نهاد از اتحادیه اروپا جدا شده‌اند.
    لوکزامبورگ: محل استقرار دادگاه اروپا، دبیرخانه پارلمان اروپا و بانک سرمایه‌گذاری اروپاست.

چارچوب حقوقی

قانون اتحادیه اروپا متشکل از تعداد زیادی ساختارهای حقوقی و نهادی است که بر یکدیگر همپوشانی دارند. این امر نتیجه این است که معاهده‌های بین‌المللی یکی از دیگری به تعریف این قانون می‌پردازند و هرکدام قوانین قبلی را اصلاح و تکمیل می‌کنند. در سالهای اخیر، تلاشهای قابل توجه برای ساده کردن و تحکیم کردن معاهده‌ها انجام گرفته که این تلاشها با نسخه نهایی معاهده‌ای که قانون اساسی اروپا را تدوین می‌کند به اوج خود رسید. در صورتیکه این معاهده پشتیبانی تصویب شود، جایگزین معاهده‌های قبلی که همپوشانی بسیار دارند و اساسنامه فعلی اتحادیه اروپا را تشکیل می‌دهند خواهد شد.

نخستین معاهده اتحادیه اروپا، معاهده پاریس (۱۹۱۵) بود (که از ۱۹۵۲ قابل اجرا شد) که جامعه ذغال سنگ و فولاد اروپا میان گروه متشکل از ۶ کشور اروپایی راه‌اندازی کرد. از زمان انقضای این معاهده، فعالیتهای آن توسط دیگرمعاهده‌ها دنبال می‌شود. از سوی دیگر، معاهده دوم در سال ۱۹۵۷ همچنان به قوه خود باقی و قابل اجراست. هرچند که از آن زمان تاکنون توسط معاهده‌هایی چند به ویژه معاهده ماستریچت در سال ۱۹۹۲ - که نخستین بار نام اتحادیه اروپا را برای این سازمان برگزیده – اصلاح شده‌است. جدیدترین اصلاحاتی که در مورد معاهده دوم صورت گرفته به عنوان بخشی از معاهده پذیرش ۲۰۰۳، معاهده پذیرش ۱۰ کشور جدید به عنوان عضو که از یک می۲۰۰۴ قابل اجرا شد، پذیرفته گشت. کشورهای عضو اتحادیه اروپا اخیراً در مورد متن معاهده جدیدی که قانون اساسی اروپا را تدوین می‌کند | معاهده قانون اساسی، به توافق رسیده‌اند که اگر کشورهای عضو این معاهده را تصویب کنند، نخستین قانون اساسی رسمی اتحادیه اروپا خواهد بود و جایگزین تمامی معاهده‌های قبلی خواهد شد. هرچند که اکثر کشورها این معاهده را نپذیرفته‌اند، اما فرانسه در یک همه پرسی در ۲۹ می۲۰۰۵، با اکثریت ٪۵۵ و نیز هلند در همه پرسی یک ژوئن ۲۰۰۵ با اکثریت ٪۶۲ این معاهده را رد کردند.

اگر همه کشورهای عضو به قانون اساسی رأی مثبت ندهند و این قانون تصویب نشود، لازم خواهد بود که مجدداً در مورد آن مذاکراتی صورت گیرد. بسیاری از سیاست‌مداران و مقامات بر این عقیده‌اند که ساختارهای پیش قانون اساسی فعلی در سطح متوسط برای اتحادیه‌ای متشکل از ۲۷ کشور عضو (که این تعداد رو به افزایش است) کارآمد نخواهد بود. سیاست‌مداران ارشد در برخی از کشورهای عضو (علی‌الخصوص فرانسه) پیشنهاد کرده‌اند که اگر تنها تعداد معدودی از کشورها این قانون را تأیید نکنند، سایر کشورها باید بدون آن‌ها (کشورهای مخالف) به کار خود ادامه دهند و احتمالاً «تجمعی نوین و پیشتاز» و یا «اتحادیه داخلی از کشورهای عضو متعهدتر» تشکیل دهند.
نقش جامعه اروپا در داخل اتحادیه
مجامع اروپا: جامعه اروپا به علاوه جامعه انرژی اتمی اروپا

عبارت مجامع اروپا جمعاً به دو سازمان اشاره دارد: جامعه اقتصادی اروپا (که هم اکنون جامعه اروپا خوانده می‌شود) و جامعه انرژی اتمی اروپا (که یوراتم نیز نامیده می‌شود) و هرکدام متعاقب معاهده جداگانه‌ای در دهه ۱۹۵۰ تشکیل شدند. سازمان سومی با عنوان جامعه ذغال سنگ و فولاد اروپا نیز قبلاً جزئی از مجامع اروپا به حساب می‌آمد اما از سال ۲۰۰۲ با اتمام (انقضای) معاهده آن، این سازمان نیز از بین رفت. از سال ۱۹۶۷، مجامع اروپا از نهادهای مشترکی به ویژه شورای اروپا، کنگره اروپا، کمیسیون و دادگاه اروپا، برخوردارند. در سال ۱۹۹۲، جامعه اقتصادی اروپا، که در آن زمان هر سه سازمان فوق‌الذکر بیشترین میزان فعالیت خود را داشتند، به موجب معاهده ماستریخت به "جامعه اروپا تغییر نام داد.
اتحادیه اروپا: مجامع اروپا به همراه PJCC, CFSP

مجامع اروپا یکی از سه ستون اتحادیه اروپا محسوب می‌شدند، مهمترین ستون و تنها ستونی که در وهله اول از طریق نهادهای فراملی فعالیت می‌کند. دو ستون دیگر- سیاست مشترک خارجه و امنیت (CFSP) و همکاری مشترک پلیس و قوه قضایه در امور کیفری (PJCC) – تقسیم بندی‌های ضعیفتر میان دولتی هستند. جای تعجب دارد که این دو ستون بسیار مورد توجه جامعه اروپا بوده‌است.
تأثیرات معاهده قانون اساسی

در صورتیکه معاهده پیشنهادی جدید که قانون اساسی اروپا را وضع می‌کند تصویب شود، این معاهده به ساختار سه ستونی خاتمه خواهد داد و در نتیجه تمایز میان اتحادیه اروپا و جامعه اروپا از بین می‌رود و تمامی فعالیتهای جامعه اروپا تحت توجهات اتحادیه اروپا قرار می‌گیرد و شخصیت حقوقی جامعه اروپا به اتحادیه تبدیل می‌شود. با این حال، یک محدودیت وجود دارد: به نظر می‌رسد که یوراتم (جامعه انرژی اتمی اروپا) همچنان به عنوان سازمانی مجزا که به وسیله معاهده‌ای مجزا داده می‌شود باقی خواهد ماند. (و این امر بدین دلیل است که بحث و جدال شدیدی که مسئله انرژی هسته‌ای به راه انداخته و نیز بی اهمیتی نسبی یوراتم، سبب شده که مجزا نگه داشتن یوراتم در جریان اصلاح قانون اساسی اتحادیه اروپا به مصلحت تلقی شود). ۱۱۲
چند ملیتی گرایی و میان دولتی گرایی

در اتحادیه اروپا میان چند ملیتی گرایی و میان دولتی گرایی کشمکشی بنیادی وجود دارد. میان دولتی گرای روشی است برای تصمیم گیری در سازمانهای بین‌المللی که در آن قدرت در اختیار کشورهای عضو است و تصمیمات با اتفاق آراء اتخاذ می‌شود. منصوب شدگان مستقل دولتها و یا نمایندگان منتخب تنها فعالیتهای اجرایی و مشاوره‌ای انجام می‌دهند. امروزه بسیاری از سازمانهای بین‌المللی از روش میان دولتی گرایی استفاده می‌کنند.

چند ملیتی گرایی یکی از روشهای تصمیم گیری در سازمانهای بین‌المللی است. در این روش قدرت در اختیار مقامات مستقل منصوب شده یا نمایندگان منتخب پارلمان و یا افرادی از کشورهای عضو است. دول کشورهای عضو نیز همچنان قدرت دارند، اما باید قدرت خود را با دیگرانی که نقش ایفا می‌کنند تقسیم نمایند. به علاوه، تصمیم گیریها با اکثریت آرا، انجام می‌شود و در نتیجه این امکان وجود دارد که یکی از کشورهای عضو مجبور شود تصمیم اتخاذ شده بر خلاف میل خود بپذیرد و اجرا سازد.

برخی در اتحادیه اروپا طرفدار رویکرد میان دولتی گرایی هستند و برخی دیگر طرفدار چند ملیتی گرایی، حامیان روش چند ملیتی گرایی چنین استدلال می‌کنند که این روش موجب یکپارچگی می‌شود و این امکان را فراهم می‌آورد تا با سرعتی بالا که در غیر این صورت امکان‌پذیر نبود به پیش رویم. هنگامی که قرار است تصمیم گیری توسط دولتها و با اتفاق آراء انجام شود، این کار سالها طول می‌کشد البته اگر در نهایت تصمیمی گرفته شود! طرفداران میان دولتی گرایی بر این عقیده‌اند که چند ملیتیسم تهدیدی است برای حاکمیت ملی و دموکراسی. این افراد مدعیند که تنها دول ملی باید از قانونیت دموکراتیک لازم برخوردار باشند. میان دولتی گرایی بیشتر مورد علاقه و توجه ملتهایی نظیر انگلستان، دانمارک و سوئد است. در حالیکه کشورهایی مانند نبلوکس (هلند، بلژیک و لوکزامبورگ)، فرانسه، آلمان و ایتالیا رویکرد چند ملیتی گرایی را ترجیح می‌دهند.

اتحادیه اروپا تلاش می‌کند بین این دو روش توازن برقرار سازد. با این حال، چنین توازنی پیچیده خواهد بود و ممکن است سبب پیچیده شدن فرایند تصمیم گیری شود.

    همکاری، کشورهای عضو که در شورای اتحادیه اروپا با یکدیگر دیدار می‌کنند، توافق نمودند تا سیاستهای داخلی خود را با یکدیگر هماهنگ سازند و با یکدیگر همکاری داشته باشند.

کشمکش میان صلاحیت اتحادیه اروپا و صلاحیت ملی در جریان رشد و توسعه اتحادیه اروپا همواره باقی خواهد ماند. تمامی اعضای آتی اتحادیه اروپا قوانینی وضع نمایند تا آن‌ها را در راستای چارچوب قانونی اتحادیه قرار دهد.
بازار واحد

بسیاری از سیاستهای اتحادیه اروپا به ایجاد و حفظ بازاری واحد و کارآمد مرتبط است. تلاشهای قابل توجه برای وضع استانداردهای هماهنگ صورت گرفته تا سودهای اقتصادی از طریق ایجاد بازارهای بزرگتر و کارآمد حاصل شود. بازار واحد ابعاد داخلی و خارجی دارد:
سیاستهای داخلی

    تجارت آزاد کالاها و خدمات در میان کشورهای عضو.
    قانون رقابت اتحادیه اروپا که فعالیتهای ضد رقابتی شرکتها را از طریق قانون ضد اعتماد و کنترل ادغام و فعالیتهای ضد رقابتی کشورهای عضو را از طریق نظام کمکهای ایالتی کنترل می‌کند.
    معاهده شنگن حذف نظارت بر مرزهای داخلی و نیز هماهنگ سازی نظارت بر مرزهای خارجی را میان کشورهای عضو میسر ساخته‌است. این معاهده انگلستان و ایرلند را که تنزل داشته‌اند حذف می‌کند اما کشورهای غیر عضو در اتحادیه اروپا مانند ایسلند و نروژ را در بر می‌گیرد. سوئیس نیز در سال ۲۰۰۵ به قرار گرفتن در منطقه شنگن رأی مثبت داد.
    آزادی شهروندان کشورهای عضو برای زندگی و کار همراه با اعضاء خانواده در هر جایی از اتحادیه اروپا، مشروط بر اینکه شاغل یا محصل باشند یا منابع مالی کافی در اختیار داشته باشند. البته در عمل حتی اگر هیچ کدام از این موارد صادق نباشد باز هم می‌توانند به زندگی در کشور میزبان ادامه دهند تا زمانیکه هزینه‌های غیرموجه به کشور میزبان تحمیل نکنند. (این مسئله در مورد کشورهای منطقه اقتصادی اروپا و سوئیس نیز صادق است). این امر نابسامانی شدیدی را به دنبال داشته، زیرا مزایای رفاه اجتماعی مربوط به خانواده را کشور عضو می‌تواند در محل استخدام شهروند اتحادیه اروپا پرداخت نماید، حتی زمانی که خانواده کارمند مورد نظر در جای دیگری از اتحادیه ساکن باشند.
    جابه‌جایی آزادانه سرمایه میان کشورهای عضو (و دیگر کشورهای منطقه اقتصادی اروپا).

هماهنگ سازی مقررات دولتی، قانون شرکتها و ثبت مارکهای تجاری.

    منطقه یورو، منطقه‌ای که در آن تنها واحد پولی رایج یورو است (که انگلستان و دانمارک از جمله کشورهایی هستند که به نرخ برابری ارز نپویسته و بدین ترتیب داوطلبانه خود را از اتحادیه پولی خارج ساخته‌اند)
    هماهنگی وسیع سیاستهای محیط زیست در سرتاسر اتحادیه.
    سیستم عمومی مالیات غیر مستقیم، مالیات بر ارزش افزوده و نیز عوارض گمرکی و مالیات غیر مستقیم مشترک بر محصولات.
    تأمین اعتبار برای رشد و توسعه مناطق محروم. اعتبارات ساختاری و انسجامی و نیز کمکهای مالی اضطراری، اعتبار برای و حسرت و انسجام.

سیاستهای خارجی و ارتش

    تعرفه گمرکی خارجی مشترک و موقعیتی مشترک در مذاکرات بین‌المللی تجارت.
    تأمین اعتبار برای برنامه‌های کشورهای داوطلب و سایر کشورهای اروپایی و نیز کمک به بسیاری از کشورهای در حال توسعه از طریق برنامه‌هایی مانند ISPA,TACIS,Phare.
    ایجاد جامعه انرژی تک بازاری از طریق معاهده جامعه انرژی جنوب – شرق اروپا.
    ایجاد منطقه مشترک هواپیمایی اروپا / منطقه هواپیمایی با بازار واحد.
    تأسیس مؤسسه دفاع اروپا.
    ایجاد نیروی ضربت اروپا.

همکاری و هماهنگی در سایر مناطق

    آزادی شهروندان اتحادیه اروپا در رأی دادن در انتخابات دولتهای محلی و پارلمان اروپا در کشور محل زندگی (حتی اگر تبعه آن کشور نباشند).
    همکاری در مسائل کیفری (شامل در اختیار قرار دادن اطلاعات جاسوسی از طریق EURUPOL و سیستم اطلاعاتی شنگن، توافق در مورد تخلفات کیفری و آیین دادرسی سریع.
    سیاست خارجی و امنیتی مشترک به عنوان هدف آتی، البته تحقق این امر زمان

می‌برد. اختلافات میان کشورهای عضو و کشورهایی که در آن زمان هنوز عضو نبودند در مرحله آماده‌سازی برای حمله به عراق در سال ۲۰۰۳ آشکار ساخت که تحقق این امر به زمان زیادی نیاز دارد.

    سیاست دفاع و امنیت اروپا ابلیس امنیتی مشترک، شامل راه‌اندازی نیروی ضربتی اروپا متشکل از ۶۰ هزار نیرو برای حفظ صلح، استخدام کارکنان نظامی / ارتشی و نیز مرکز اتحادی (ماهواره‌ای) اتحادیه اروپا (برای اهداف جاسوسی).
    سیاست مشترک در مورد پناهندگی و مهاجرت.
    تأمین اعتبار هزینه‌های تحقیقات و رشد و توسعه فناوری، از طریق برنامه ۴ ساله توسعه تحقیقات و فناوری.

پیمان شنگن
نوشتار اصلی: پیمان شنگن

پیمان شنگن موافقت نامه‌ای است که به برداشته شدن مرز بین چندین کشور اروپایی انجامید و امکان مسافرت بدون روادید بین این کشورها را فراهم کرد. این پیمان در سال ۱۹۸۵ بین پنج کشور اروپای غربی به امضا رسید، و کشورهای دیگر به تدریج به این پیمان ملحق شدند. در حال حاضر پیمان شنگن شامل ۲۵ کشور اروپایی است.
ورود کشورهای اروپائی به پیمان شنگن پرچم     کشور     وسعت
(km²)     جمعیت
[۱۱]
    تصمیم به الحاق
    تاریخ اجرا
اتریش     اتریش     ۸۳٬۸۷۱     ۸٬۴۱۴٬۶۳۸     ۲۸ آوریل ۱۹۹۵     ۱ دسامبر ۱۹۹۷
بلژیک     بلژیک     ۳۰٬۵۲۸     ۱۱٬۰۰۷٬۰۲۰     ۱۴ ژوئن ۱۹۸۵     ۲۶ مارس ۱۹۹۵
جمهوری چک     جمهوری چک     ۷۸٬۸۶۶     ۱۰٬۵۳۵٬۸۱۱     ۱ مه ۲۰۰۴     ۲۱ دسامبر ۲۰۰۷
دانمارک     دانمارک     ۴۳٬۰۹۴     ۵٬۵۶۴٬۲۱۹     ۱۹ دسامبر ۱۹۹۶     ۲۵ مارس ۲۰۰۱
استونی     استونی     ۴۵٬۲۲۶     ۱٬۳۴۰٬۱۹۴     ۱ مه ۲۰۰۴     ۲۱ دسامبر ۲۰۰۷
فنلاند     فنلاند     ۳۳۸٬۱۴۵     ۵٬۳۹۱٬۷۰۰     ۱۹ دسامبر ۱۹۹۶     ۲۵ مارس ۲۰۰۱
فرانسه     فرانسه     ۶۷۴٬۸۴۳     ۶۵٬۸۲۱٬۸۸۵     ۱۴ ژوئن ۱۹۸۵     ۲۶ مارس ۱۹۹۵
آلمان     آلمان     ۳۵۷٬۰۵۰     ۸۱٬۷۹۹٬۶۰۰     ۱۴ ژوئن ۱۹۸۵     ۲۶ مارس ۱۹۹۵
یونان     یونان     ۱۳۱٬۹۹۰     ۱۰٬۷۸۷٬۶۹۰     ۶ نوامبر ۱۹۹۲     ۲۶ مارس ۲۰۰۰
مجارستان     مجارستان     ۹۳٬۰۳۰     ۹٬۹۷۹٬۰۰۰     ۱ مه ۲۰۰۴     ۲۱ دسامبر ۲۰۰۷
ایسلند     ایسلند     ۱۰۳٬۰۰۰     ۳۱۸٬۴۵۲     ۱۹ دسامبر ۱۹۹۶     ۲۵ مارس ۲۰۰۱
ایتالیا     ایتالیا     ۳۰۱٬۳۱۸     ۶۰٬۶۸۱٬۵۱۴     ۲۷ نوامبر ۱۹۹۰     ۲۶ اکتبر ۱۹۹۷
لتونی     لاتویا     ۶۴٬۵۸۹     ۲٬۲۴۵٬۳۵۷     ۱ مه ۲۰۰۴     ۲۱ دسامبر ۲۰۰۷
لیختن‌اشتاین     لیختن اشتاین     ۱۶۰     ۳۶٬۰۱۰     ۲۸ فوریه ۲۰۰۸     ۱۹ دسامبر ۲۰۱۱
لیتوانی     لیتوانی     ۶۵٬۳۰۳     ۳٬۲۰۷٬۰۶۰     ۱ مه ۲۰۰۴     ۲۱ دسامبر ۲۰۰۷
لوکزامبورگ     لوگزامبورگ     ۲٬۵۸۶     ۵۱۱٬۸۴۰     ۱۴ ژوئن ۱۹۸۵     ۲۶ مارس ۱۹۹۵
مالت     مالت     ۳۱۶     ۴۱۷٬۶۰۸     ۱ مه ۲۰۰۴     ۲۱ دسامبر ۲۰۰۷b
هلند     هلند     ۴۱٬۵۲۶     ۱۶٬۷۰۳٬۷۰۰     ۱۴ ژوئن ۱۹۸۵     ۲۶ مارس ۱۹۹۵
نروژ     نروژ     ۳۸۵٬۱۵۵     ۴٬۹۹۳٬۳۰۰     ۱۹ دسامبر ۱۹۹۶     ۲۵ مارس ۲۰۰۱
لهستان     لهستان     ۳۱۲٬۶۸۳     ۳۸٬۱۸۶٬۸۶۰     ۱ مه ۲۰۰۴     ۲۱ دسامبر ۲۰۰۷
پرتغال     پرتغال     ۹۲٬۳۹۱     ۱۰٬۶۴۷٬۷۶۳     ۲۵ ژوئن ۱۹۹۲     ۲۶ مارس ۱۹۹۵
اسلواکی     اسلوواکی     ۴۹٬۰۳۷     ۵٬۴۴۰٬۰۷۸     ۱ مه ۲۰۰۴     ۲۱ دسامبر ۲۰۰۷
اسلوونی     اسلوونی     ۲۰٬۲۷۳     ۲٬۰۴۸٬۹۵۱     ۱ مه ۲۰۰۴     ۲۱ دسامبر ۲۰۰۷
اسپانیا     اسپانیا     ۵۰۶٬۰۳۰     ۴۶٬۰۳۰٬۱۰۹     ۲۵ ژوئن ۱۹۹۲     ۲۶ مارس ۱۹۹۵
سوئد     سوئد     ۴۴۹٬۹۶۴     ۹٬۴۱۵٬۵۷۰     ۱۹ دسامبر ۱۹۹۶     ۲۵ مارس ۲۰۰۱
سوئیس     سوییس     ۴۱٬۲۸۵     ۷٬۸۶۶٬۵۰۰     ۲۶ اکتبر ۲۰۰۴     ۱۲ دسامبر ۲۰۰۸
اقتصاد

اگر اتحادیه اروپا را سازمانی واحد تصور کنیم، این اتحادیه با فهرستی از کشورهایی که در سال ۲۰۰۵، ۱۲۴۲۷۴۱۳ میلیون دلار آمریکا تولید ناخالص داخلی داشته‌اند و از تعادل «موازنه قدرت خرید» استفاده می‌کنند، بزرگترین اقتصاد جهان را داراست. از آنجا که تعداد کشورهایی که به اتحادیه سیاسی می‌پیوندند رو به افزایش است و نیز با توجه به اینکه کشورهای جدید معمولاً از حد متوسط اتحادیه اروپا پایین‌تر هستند (فقیرترند) و این ظرفیت را دارند که با سرعت بیشتری رشد کنند، انتظار می‌رود که اقتصاد اتحادیه اروپا ظرف دهه آینده افزایش چشمگیر داشته باشد. شورای اروپا برآوردهای انجام شده در ۱۷ دسامبر ۲۰۰۵ را منتشر ساخت که نشان داد اقتصاد اتحادیه اروپا تقریباً ٪۵/۱ درسال ۲۰۰۵ و ٪۳/۲ در سال ۲۰۰۶ افزایش داشته که از رشد پیش بینی شده بیشتر بوده‌است. گزارش کامل کمیسیون اروپا در ۸ می۲۰۰۶.
سیاست مشترک کشاورزی

سیاست مشترک کشاورزی (CAP) سیستم یارانه‌ای است که به کشاورزان اتحادیه اروپا پرداخت می‌شود. هدف اصلی از این سیاست این است که تولید حداقل میزان محصول تضمین شود تا مردم اروپا همواره غذای کافی برای خوردن داشته باشند و همچنین برای تضمین استاندارد زندگی عادلانه برای کسانی که زندگیشان به کشاورزی وابسته‌است. این سیاست را به اتهام اینکه دهها سال است تجارت محصولات کشاورزی را مختل کرده مورد انتقاد قرار می‌دهند. در حالیکه اتحادیه اروپا به کشاورزانش تضمین می‌دهد که محصولات شان به قیمتی چندین برابر قیمت بازار جهانی فروش رود، تولیدکنندگان جهان سوم بی ثمرانه تلاش می‌کنند تا با این بازار ناعادلانه به رقابت بپردازند. این یارانه‌ها که از مالیات دهندگان اتحادیه اروپا به دست می‌آید، از طرفی استاندارد زندگی کشاورزان را در کشورهای اتحادیه اروپا تضمین می‌کند و از سوی دیگر تهدیدی است برای کار در جهان سوم که احتمالاً به افزایش فقر و سوء تغذیه نیز منجر می‌شود.

این سیاست حدود ۳۰ میلیارد پوند در سال (معادل نیمی از ۶۰ میلیارد پوند بودجه سالانه اتحادیه اروپا) هزینه خواهد داشت. مثالهایی از تلاشهای مشترک برای متناسب ساختن مسائل مالی عبارت است از افزودن ۹ پوند به هزینه غذای هفتگی خانوار ۴ نفره و نیز اینکه درآمد سالانه لبنیات سازی اتحادیه اروپا از نیمی از جمعیت انسانی جهان پیشی گرفته‌است. مشکل دیگر این است که یارانه سبب تولید بیش از نیاز می‌شود. سیاست مشترک کشاورزی (CAP) را همچنین به دلیل ترغیب به زراعت گسترده که مخرب محیط زیست خواهد بود مورد انتقاد قرار داده‌اند. منتقدین می‌گویند CAP بسیار نامتوازن شده‌است به طوری که ٪۷۰ از اعتبارات آن صرف ٪۲۰ از زمینهای کشاورزی اروپا می‌شود (عمدتاً بزرگترین زمینها) و حدود سه چهارم کشاورزان اتحادیه اروپا با کمتر از ۵۰۰۰ پوند در سال سر می‌کنند. زمینهای کوچکتر حدود ٪۴۰ از زمینهای اتحادیه اروپا را تشکیل می‌دهند، اما تنها ٪۸ یارانه از بروکسل دریافت می‌کنند. برای مثال، بر طبق ارقام دولت انگلستان، ۵ عدد از زمینهای انگلستان سالانه بیش از یک میلیون پوند یارانه می‌گیرند.

از سال ۲۰۰۳، در بخشهای مختلف، یکی پس از دیگری اصلاحات بنیادین صورت گرفته‌است. به جای اینکه به کشاورزان برای تولید پول بدهند (و بدین ترتیب به آن‌ها انگیزه دهند تا محصول مازاد برنیاز تولید کنند و در بازار جهانی به فروش برسانند)، به آن‌ها برای خود خدماتی مانند حفظ و توسعه روستایی اعتبار می‌دهند. هرچند که میزان کل حمایت مالی کاهش پیدا نکرده، اما تغییر در نوع یارانه تأثیر منفی بر روی تولیدکنندگان محصولات کشاورزی در کشورهای غیر عضو در اتحادیه اروپا را به میزان قابل توجه کاهش داده‌است. فرانسه گروه ضد اصلاحی متشکل از اسپانیا، جمهوری ایرلند و احتمالاً آلمان تشکیل داده‌است، در حالیکه سوئد و هلند خواهان تغییر هستند. یورو واحد پول اتحادیه اروپا است
گوناگونی زیستی

اتحادیه اروپا مأموریت ایجاد طرح عملیاتی گوناگونی زیستی را (با توجه به دیگر کشورهای پیشرفته) و به موجب قرار ریو در سال ۱۹۹۲ به شیوه‌های مختلف تفسیر کرده‌است. اتحادیه به جای اینکه فهرستی مشروح از بیوتا، و تحلیل تهدید ناشی از آن و طرحهای عملیاتی برای گونه‌های زیستی، در متن سیاستهای رشد اقتصادی مربوط به ماهگیری، کشاورزی و غیره، به حفاظت از منابع زیستی اشاره کرده‌است.

هرچند که تعدادی از کشورهای در حال توسعه نیز از همین استراتژی استفاده کرده‌اند، اما اتحادیه اروپا به استانداردهایی که دیگر کشورهای پیشرفته مانند انگلستان، کانادا و استرالیا در خصوص شناسایی گونه‌ها، تحلیل راههای انقراض گونه‌ها و توسعه طرحهای بازیابی بسیار ویژه وضع نموده‌اند توجه نکرده‌است. با این حال تعدادی از کشورهای عضو اتحادیه اروپا (مانند سوئد) اسنادی را مطابق با متن قرار داد ریو و با شرح جزئیات تنظیم کرده‌اند به گونه ای که با استانداردهای دیگر کشورهای پیشرفته مطابقت داشته باشد.
موانع زبانی

یکی از انتقادات عمده‌ای که به اتحادیه اروپا وارد است این است که در این اتحادیه برای ۲۷ کشور عضو، ۲۴ زبان رسمی وجود دارد. (هرچند که در کمیسیون اروپا تنها سه زبان کاربرد دارد.) این امر باعث شده که به طور بالقوه به ۳۸۰ مترجم برای ترجمه تمامی بیانات به تمامی زبانهای اتحادیه اروپا نیاز باشد.

پارلمان اروپا بیش از ۴۰۰۰ مترجم در استخدام دارد که این امر سالانه تقریباً یک میلیارد یورو هزینه در بردارد و معمولاً یک هفته طول می‌کشد تا ترجمه‌ها به زبان تمامی کشورهای عضو انجام شود. یکی از مشکلات این است که گاه اوقات (به دلیل اینکه برای برخی از زبانها مترجمی وجود ندارد) لازم است ترجمه از طریق یک زبان میانجی صورت گیرد، که معمولاً سبب از بین رفتن برخی اطلاعات، از بین رفتن وضوح و حتی بدتر از آن، اشتباه و ترجمه می‌شود.

پیشنهاد شده‌است که به ویژه از سوی مأمور سابق انگلستان در اتحادیه اروپا با قرار دادن زبان انگلیسی به عنوان زبان رسمی اتحادیه اروپا می‌توان این هزینه‌ها را حذف کرد. برخی نیز پیشنهاد کرده‌اند که از اسپرانتو به عنوان زبان دوم در اتحادیه اروپا استفاده شود.

از سوی دیگر، بحث دموکراتیکی وجود دارد مبنی بر اینکه تمامی قوانین و در حقیقت تمامی قوانین پیشنهادی باید به زبان ملی اعضای اتحادیه اروپا در اختیار آن‌ها قرار گیرد. اتحادیه اروپا قوانین بسیاری را تصویب می‌کند که در مورد همه کشورهای عضو قابل اجرا است: اگر افراد عادی نتوانند به این اسناد به زبان خودشان دسترسی داشته باشند مناظره و پاسخگویی به شدت مختل خواهد شد و حتی بدتر از آن اینکه با این کار به برخی از کشورها بهای بیشتری داده خواهد شد.

فهرست شهرهای فرانسه

شهرهای بیش از ۲۰٬۰۰۰ نفر فرانسه
نقشهٔ فرانسه
پاریس، پایتخت فرانسه
مارسی
لیون
تولوز
نیس
استراسبورگ
نانت
مون‌پلیه
بوردو (فرانسه)
لیل (فرانسه)
رن
رنس
لو اور
تولون (فرانسه)
گرونوبل
آنژو
دیژون
برست
نیم (فرانسه)
لو مان
کلرمون فران
تور (فرانسه)
ویوربن
امیان
متز
بزانسون
پرپینان
اورلئان
مولوز
کان (فرانسه)
روان (فرانسه)
نانسی
مونتروی، سن-سن-دنی
روبه
آوینیون
تورکوآن
پواتیه
ورسای
کوربووآ
پو، پیرنه-آتلانتیک
لروشل
آنتیب
بزیه
بورژ
دنکرک
سن نزر
کولمر
مرینیک، ژیروند
ولانس، دروم
کویمپر
آژاکسیو
لو ولوآ پره
ایسی لمولینو
نویی سور سن
تروی (فرانسه)
وینو دسک
لوریان
نیور
شامبری
پسک
ونیسیو
سرژی
سن کانتن
لسن سور مر
ایوری سور سن
بووه
ایر (فرانسه)
شله
شهرهای فرانسه     شهرستان‌های فرانسه     ناحیه (فرانسه)     جمعیت، سرشماری ۲۰۰۶     رتبه
پاریس     پاریس     ایل-دو-فرانس     ۲٬۱۸۱٬۳۷۱     ۱
مارسی     بوش دو رون     پروانس آلپ-کوت دازور     ۸۳۹٬۰۴۳     ۲
لیون     رون     رون-آلپ     ۴۷۲٬۳۰۵     ۳
تولوز     اوت-گارون     پیرنه میانه     ۴۳۷٬۷۱۵     ۴
نیس     آلپ-ماریتیم     پروانس آلپ-کوت دازور     ۳۴۷٬۰۶۰     ۵
نانت     لوآر-آتلانتیک     پیی دو للوآر     ۲۸۲٬۸۵۳     ۶
استراسبورگ     به-رن     آلزاس     ۲۷۲٬۹۷۵     ۷
مون‌پلیه     ارو     لانگدوک روسیون     ۲۵۱٬۶۳۴     ۸
بوردو     ژیروند     ناحیه آکیتن     ۲۳۲٬۲۶۰     ۹
لیل     نور     شمال کاله     ۲۲۶٬۰۱۴     ۱۰
رن     ایل ئه ویلن     بریتانی     ۲۰۹٬۶۱۳     ۱۱
رنس     مرن     شامپانی آردن     ۱۸۳٬۸۳۷     ۱۲
لو اور     سن مریتیم     نرماندی علیا     ۱۸۲٬۵۸۰     ۱۳
سنت اتین     لوآر     رون-آلپ     ۱۷۷٬۴۸۰     ۱۴
تولون     ور     پروانس آلپ-کوت دازور     ۱۶۷٬۸۱۶     ۱۵
گرونوبل     ایزر     رون-آلپ     ۱۵۶٬۱۰۷     ۱۶
آنژو     منه‌لوآر     پیی دو للوآر     ۱۵۲٬۳۳۷     ۱۷
دیژون     کوت دور     بورگوین     ۱۵۱٬۵۰۴     ۱۸
برست     فینیستر     بریتانی     ۱۴۴٬۵۴۸     ۱۹
نیم     گار     لانگدوک روسیون     ۱۴۴٬۰۹۲     ۲۰
لومان     سرت     پیی دو للوآر     ۱۴۴٬۰۱۶     ۲۱
اکس‌آن‌پروانس     بوش دو رون     پروانس آلپ-کوت دازور     ۱۴۲٬۵۳۴     ۲۲
کلرمون فران     پوی ددوم     اوورنی     ۱۳۸٬۹۹۲     ۲۳
سنت دنی، رئونیون     رئونیون     رئونیون     ۱۳۸٬۳۱۴     ۲۴
تور     اندره لوآر     سانتر     ۱۳۶٬۹۴۲     ۲۵
لیموژ     او وین     لیموزین     ۱۳۶٬۵۳۹     ۲۶
ویوربن     رون     رون-آلپ     ۱۳۶٬۴۷۳     ۲۷
امیان     سم     پیکاردی     ۱۳۶٬۱۰۵     ۲۸
متز     موزل     لورن     ۱۲۴٬۴۳۵     ۲۹
بزانسون     دو     فرانش-کنته     ۱۱۷٬۰۸۰     ۳۰
پرپینان     پیرنه اوریانتل     لانگدوک روسیون     ۱۱۵٬۳۲۶     ۳۱
اورلئان     لوآره     سانتر     ۱۱۳٬۱۳۰     ۳۲
مولوز     اورن     آلزاس     ۱۱۰٬۵۱۴     ۳۳
کان     کالوادوس     نرماندی سفلی     ۱۱۰٬۳۹۹     ۳۴
بولونی بیانکور     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۱۱۰٬۲۵۱     ۳۵
روان     سن ماریتیم     نرماندی علیا     ۱۰۷٬۹۰۴     ۳۶
نانسی     مورت موزل     لورن     ۱۰۵٬۴۶۸     ۳۷
ارژانتوی     ولدوآز     ایل-دو-فرانس     ۱۰۲٬۶۸۳     ۳۸
مونتروی سن-سن-دنی     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۱۰۱٬۵۸۷     ۳۹
سن پول رئونیون     رئونیون     رئونیون     ۹۹٬۲۹۱     ۴۰
روبه     نور     شمال کاله     ۹۷٬۹۵۲     ۴۱
سن-دنی     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۹۷٬۸۷۵     ۴۲
آوینیون     وکلوز     پروانس آلپ-کوت دازور     ۹۲٬۴۵۴     ۴۳
تورکوآن     نور     شمال کاله     ۹۲٬۳۵۷     ۴۴
فور دو فرانس     مارتینیک     مارتینیک     ۹۰٬۳۴۷     ۴۵
کرتی     ول دو مرن     ایل-دو-فرانس     ۸۸٬۹۳۹     ۴۶
پواتیه     وین     پواتو-شارنت     ۸۸٬۷۷۶     ۴۷
نانتر     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۸۸٬۳۱۶     ۴۸
ورسای     ایولین     ایل-دو-فرانس     ۸۷٬۵۴۹     ۴۹
کوربوآ     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۸۴٬۴۱۵     ۵۰
پیرنه-آتلانتیک، پو     پیرنه-آتلانتیک     ناحیه آکیتن     ۸۳٬۹۰۳     ۵۱
ویتری سور سن     ول دو مرن     ایل-دو-فرانس     ۸۲٬۹۰۲     ۵۲
ازنیر سور سن     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۸۲٬۳۵۱     ۵۳
کلومب     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۸۲٬۰۲۶     ۵۴
اولنه سو بوآ     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۸۱٬۶۰۰     ۵۵
روی ملمزون     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۷۷٬۶۲۵     ۵۶
لروشل     شارانت-ماریتیم     پواتو-شارنت     ۷۷٬۱۹۶     ۵۷
آنتیب     آلپ-ماریتیم     پروانس آلپ-کوت دازور     ۷۵٬۸۲۰     ۵۸
سن مور دفوسه     ول دو مرن     ایل-دو-فرانس     ۷۵٬۲۱۴     ۵۹
کاله (فرانسه)     پا-دو-کاله     شمال کاله     ۷۴٬۸۸۸     ۶۰
شامپاین سور مرن     وال دو مرن     ایل-دو-فرانس     ۷۴٬۸۶۳     ۶۱
سن پیر رئونیون     رئونیون     رئونیون     ۷۴٬۴۸۰     ۶۲
اوبرویه     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۷۳٬۵۰۶     ۶۳
بزیه     ارو     لانگدوک روسیون     ۷۲٬۲۴۵     ۶۴
بورژ     شر     سانتر     ۷۰٬۸۲۸     ۶۵
کن (فرانسه)     آلپ-ماریتیم     پروانس آلپ-کوت دازور     ۷۰٬۶۱۰     ۶۶
لو تامپون     رئونیون     رئونیون     ۶۹٬۸۴۹     ۶۷
دنکرک     نور     شمال کاله     ۶۹٬۲۷۴     ۶۸
سن نزر     لوآر-آتلانتیک     پیی دو للوآر     ۶۸٬۸۳۸     ۶۹
درانسی     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۶۶٬۰۶۳     ۷۰
کولمر     اورن     آلزاس     ۶۵٬۷۱۳     ۷۱
مرینیک، ژیروند     ژیروند     ناحیه آکیتن     ۶۵٬۴۶۹     ۷۲
ولانس، دروم     دروم     رون-آلپ     ۶۵٬۲۶۳     ۷۳
کویمپر     فینیستر     بریتانی     ۶۴٬۹۰۲     ۷۴
آژاکسیو     کرس جنوبی     جزیره کرس     ۶۳٬۷۲۳     ۷۵
لوولوآ-پره     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۶۲٬۸۵۱     ۷۶
ایسی-لمولینو     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۶۱٬۴۷۱     ۷۷
نوی-سور-سن     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۶۱٬۴۷۱     ۷۸
تروی     اوب     شامپانی آردن     ۶۱٬۳۴۴     ۷۹
نوآزی-لو-گراند     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۶۱٬۳۴۱     ۸۰
وینو دسک     نور     شمال کاله     ۶۱٬۱۵۱     ۸۱
آنتونی، او-دو-سن     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۶۰٬۵۵۲     ۸۲
لزبیم     جزیره گوادلوپ     جزیره گوادلوپ     ۶۰٬۰۵۳     ۸۳
سرسل     ولدوآز     ایل-دو-فرانس     ۵۸٬۶۵۴     ۸۴
لوریان     موربیان     بریتانی     ۵۸٬۵۴۷     ۸۵
نیور     دو سور     پواتو-شارنت     ۵۸٬۰۶۶     ۸۶
کاین     گویان فرانسه     گویان فرانسه     ۵۸٬۰۰۴     ۸۷
شامبری     سوآ     رون-آلپ     ۵۷٬۵۴۳     ۸۸
پوسک     ژیروند     ناحیه آکیتن     ۵۷٬۱۸۷     ۸۹
ونیسیو     رون     رون-آلپ     ۵۷٬۱۷۹     ۹۰
کلیشی، او-دو-سن     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۵۷٬۱۶۲     ۹۱
سرژی     ولدوآز     ایل-دو-فرانس     ۵۶٬۸۷۳     ۹۲
سن کانتن، ازن     انه     پیکاردی     ۵۶٬۷۹۲     ۹۳
لسن سور مر     ور     پروانس آلپ-کوت دازور     ۵۶٬۷۶۸     ۹۴
ایوری سور سن     ول دو مرن     ایل-دو-فرانس     ۵۵٬۶۰۸     ۹۵
بووه     اوآز     پیکاردی     ۵۵٬۴۸۱     ۹۶
ایئر     ور     پروانس آلپ-کوت دازور     ۵۵٬۰۰۷     ۹۷
شوله     من الوآر     پیی دو للوآر     ۵۴٬۶۳۲     ۹۸
مونتوبان     ترنه گرون     پیرنه میانه     ۵۳٬۹۴۱     ۹۹
پانتن     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۵۳٬۵۷۷     ۱۰۰
بوندی     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۵۳٬۳۱۱     ۱۰۱
مزون الفور     ول دو مرن     ایل-دو-فرانس     ۵۳٬۲۳۳     ۱۰۲
ون     موربیان     بریتانی     ۵۳٬۰۷۹     ۱۰۳
اوری، اسون     اسون     ایل-دو-فرانس     ۵۲٬۶۵۱     ۱۰۴
شرلویل-مزیه     آردن     شامپانی آردن     ۵۱٬۹۹۷     ۱۰۵
ارل     بوش دو رون     پروانس آلپ-کوت دازور     ۵۱٬۹۷۰     ۱۰۶
سنت آندره، رئونیون     رئونیون     رئونیون     ۵۱٬۸۱۷     ۱۰۷
فونتنی سو بوآ     ول دو مرن     ایل-دو-فرانس     ۵۱٬۷۲۷     ۱۰۸
سرتروویل     ایولین     ایل-دو-فرانس     ۵۱٬۶۰۰     ۱۰۹
اپینه سور سن     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۵۱٬۵۹۸     ۱۱۰
فرژو     ور     پروانس آلپ-کوت دازور     ۵۱٬۵۳۷     ۱۱۱
اورو     اور     نرماندی علیا     ۵۱٬۲۳۹     ۱۱۲
لاوال     ماین     پیی دو للوآر     ۵۱٬۲۳۳     ۱۱۳
لو بلان مزنیل     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۵۱٬۱۰۹     ۱۱۴
سوران     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۵۱٬۱۰۶     ۱۱۵
انوسی     اوت سوآ     رون-آلپ     ۵۱٬۰۲۳     ۱۱۶
بلفور     تریتوآر دو بلفور     فرانش-کنته     ۵۰٬۸۶۳     ۱۱۷
نربون     اود     لانگدوک روسیون     ۵۰٬۷۷۶     ۱۱۸
لروش سور یون     وانده     پیی دو للوآر     ۵۰٬۷۱۷     ۱۱۹
کلمر     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۵۰٬۶۵۵     ۱۲۰
ویوژوئیف     ول دو مرن     ایل-دو-فرانس     ۵۰٬۵۷۱     ۱۲۱
بریو لگیرد     کورز     لیموزین     ۵۰٬۰۰۹     ۱۲۲
سن ملو     ایل ئه ویلن     بریتانی     ۴۹٬۶۶۱     ۱۲۳
سن لویی، رئونیون     رئونیون     رئونیون     ۴۹٬۴۵۵     ۱۲۴
مو     سنه مرن     ایل-دو-فرانس     ۴۸٬۸۴۲     ۱۲۵
گرس     آلپ-ماریتیم     پروانس آلپ-کوت دازور     ۴۸٬۸۰۱     ۱۲۶
البی     تارن     پیرنه میانه     ۴۸٬۷۱۲     ۱۲۷
شل، سنه مرن     سنه مرن     ایل-دو-فرانس     ۴۸٬۶۱۶     ۱۲۸
بلوآ     لوآره شر     سانتر     ۴۸٬۴۸۷     ۱۲۹
کنی سور مرن     آلپ-ماریتیم     پروانس آلپ-کوت دازور     ۴۸٬۳۱۳     ۱۳۰
بوبینی     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۴۷٬۸۰۶     ۱۳۱
شتورو     اندر     سانتر     ۴۷٬۵۵۹     ۱۳۲
وسن     ول دو مرن     ایل-دو-فرانس     ۴۷٬۴۸۸     ۱۳۳
کارکاسون     اود     لانگدوک روسیون     ۴۶٬۶۳۹     ۱۳۴
شلون سور سئون     سئونه لوآر     بورگوین     ۴۶٬۵۳۴     ۱۳۵
سن بریوک     کوت دارمور     بریتانی     ۴۶٬۴۳۷     ۱۳۶
مرتیگ     بوش دو رون     پروانس آلپ-کوت دازور     ۴۶٬۳۱۸     ۱۳۷
شلونزان شامپاین     مرن     شامپانی آردن     ۴۶٬۱۸۴     ۱۳۸
تارب     اوپیرنه     پیرنه میانه     ۴۵٬۴۳۳     ۱۳۹
مونتروژ     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۴۵٬۱۷۸     ۱۴۰
مودون     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۴۴٬۷۴۵     ۱۴۱
اوبنی     بوش دو رون     پروانس آلپ-کوت دازور     ۴۴٬۶۸۲     ۱۴۲
بایون     پیرنه-آتلانتیک     ناحیه آکیتن     ۴۴٬۴۰۶     ۱۴۳
بولونی سور مر     پا-دو-کاله     شمال کاله     ۴۴٬۲۷۳     ۱۴۴
سورزن     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۴۴٬۱۹۷     ۱۴۵
سنت اربلن     لوآر-آتلانتیک     پیی دو للوآر     ۴۳٬۹۰۱     ۱۴۶
بستیا     کرس شمالی     جزیره کرس     ۴۳٬۵۷۷     ۱۴۷
کستر     تارن     پیرنه میانه     ۴۳٬۱۴۱     ۱۴۸
ژنویه     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۴۳٬۰۵۴     ۱۴۹
ست     ارو     لانگدوک روسیون     ۴۳٬۰۰۸     ۱۵۰
پوتو     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۴۲٬۹۸۱     ۱۵۱
Saint-Ouen، سن-سن-دنی     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۴۲٬۹۵۰     ۱۵۲
وترولو     نور     شمال کاله     ۴۲٬۸۵۲     ۱۵۳
دوئه     نور     شمال کاله     ۴۲٬۷۶۶     ۱۵۴
الفورویل     ول دو مرن     ایل-دو-فرانس     ۴۲٬۷۴۳     ۱۵۵
لو کنه     آلپ-ماریتیم     پروانس آلپ-کوت دازور     ۴۲٬۵۳۱     ۱۵۶
ولانسین     نور     شمال کاله     ۴۲٬۴۲۶     ۱۵۷
آنگولم     شارانت     پواتو-شارنت     ۴۲٬۰۹۶     ۱۵۸
ایستر     بوش دو رون     پروانس آلپ-کوت دازور     ۴۲٬۰۹۰     ۱۵۹
کومپینی     اوآز     پیکاردی     ۴۲٬۰۳۶     ۱۶۰
ار     پا-دو-کاله     شمال کاله     ۴۲٬۰۱۵     ۱۶۱
مانت-اژولی     ایولین     ایل-دو-فرانس     ۴۱٬۹۳۰     ۱۶۲
لیوری-گرگان     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۴۱٬۵۵۶     ۱۶۳
کلوئیر اکوئیر     رون     رون-آلپ     ۴۱٬۴۱۸     ۱۶۴
سن ژرمن آن له     ایولین     ایل-دو-فرانس     ۴۱٬۳۱۲     ۱۶۵
روزنی سو بوآ     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۴۱٬۱۷۴     ۱۶۶
تیون ویل     موزل     لورن     ۴۱٬۱۲۷     ۱۶۷
کوربی اسون     اسون     ایل-دو-فرانس     ۴۰٬۹۲۹     ۱۶۸
تلانس     ژیروند     ناحیه آکیتن     ۴۰٬۹۲۰     ۱۶۹
شربورگ-اکتوویل     مانش     نرماندی سفلی     ۴۰٬۸۳۸     ۱۷۰
سن پریه، رن     رون     رون-آلپ     ۴۰٬۷۴۶     ۱۷۱
وو آن وولن     رون     رون-آلپ     ۴۰٬۳۰۰     ۱۷۲
مسی، اسون     اسون     ایل-دو-فرانس     ۴۰٬۱۸۳     ۱۷۳
بوران برس     ان     رون-آلپ     ۴۰٬۱۵۶     ۱۷۴
سلون دو پروانس     بوش دو رون     پروانس آلپ-کوت دازور     ۴۰٬۱۴۷     ۱۷۵
شارتر     اور-ئه-لوآر     سانتر     ۴۰٬۰۲۲     ۱۷۶
اله     گار     لانگدوک روسیون     ۳۹٬۹۴۳     ۱۷۷
مونلوسون     آلیه     اوورنی     ۳۹٬۸۸۹     ۱۷۸
لو لمونتن     مارتینیک     مارتینیک     ۳۹٬۸۴۷     ۱۷۹
گرژ لگونس     ولدوآز     ایل-دو-فرانس     ۳۹٬۶۷۲     ۱۸۰
مرکان برول     نور (فرانسه)     شمال کاله     ۳۸٬۹۳۹     ۱۸۱
بنیو، او-دو-سن     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۳۸٬۹۳۶     ۱۸۲
برون     رون     رون-آلپ     ۳۸٬۹۱۹     ۱۸۳
نوآزی لو سک     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۳۸٬۵۸۷     ۱۸۴
نیور     نیور     بورگوین     ۳۸٬۴۹۶     ۱۸۵
لو پور، رئونیون     رئونیون     رئونیون     ۳۸٬۱۴۸     ۱۸۶
گنیی     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۳۷٬۷۲۹     ۱۸۷
مولن     سنه مرن     ایل-دو-فرانس     ۳۷٬۶۶۳     ۱۸۸
آنگله     پیرنه-اتلانتیک     ناحیه آکیتن     ۳۷٬۶۴۶     ۱۸۹
اوکسر     یون     بورگوین     ۳۷٬۴۱۹     ۱۹۰
روزه     لوآر-آتلانتیک     پیی دو للوآر     ۳۷٬۳۳۳     ۱۹۱
گاپ     اوت-آلپ     پروانس آلپ-کوت دازور     ۳۷٬۳۳۲     ۱۹۲
سوینیی سور اورژ     اسون     ایل-دو-فرانس     ۳۷٬۲۵۹     ۱۹۳
ویترول، بوش دو رون     بوش دو رون     پروانس آلپ-کوت دازور     ۳۷٬۱۹۰     ۱۹۴
درگواینیان     ور (بخش)     پروانس آلپ-کوت دازور     ۳۷٬۰۸۸     ۱۹۵
لکورنو     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۳۷٬۰۳۴     ۱۹۶
ژوئه لتور     اندر الوآر     سانتر     ۳۶٬۲۳۳     ۱۹۷
شوآزی لو روآ     ول دو مرن     ایل-دو-فرانس     ۳۶٬۱۹۸     ۱۹۸
روآن     لوآر     رون-آلپ     ۳۶٬۱۲۶     ۱۹۹
پوآسی     ایولین     ایل-دو-فرانس     ۳۵٬۸۶۰     ۲۰۰
اشیرول     ایزر     رون-آلپ     ۳۵٬۶۸۷     ۲۰۱
سن شمون     لوآر     رون-آلپ     ۳۵٬۶۰۸     ۲۰۲
ویوپنت، سن-سن-دنی     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۳۵٬۵۹۲     ۲۰۳
لان، پدو کله     پا-دو-کاله     شمال کاله     ۳۵٬۵۸۳     ۲۰۴
ترامبله آنفرانس     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۳۵٬۳۴۰     ۲۰۵
سن مرتن در     ایزر     رون-آلپ     ۳۵٬۲۱۷     ۲۰۶
اگنو     به-رن     آلزاس     ۳۴٬۸۹۱     ۲۰۷
ستن     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۳۴٬۶۷۰     ۲۰۸
پونتولت کومبو     سنه مرن     ایل-دو-فرانس     ۳۴٬۵۴۶     ۲۰۹
شته لورو     وین     پواتو-شارنت     ۳۴٬۴۰۲     ۲۱۰
سیکس فور لپلاژ     ور (بخش)     پروانس آلپ-کوت دازور     ۳۴٬۳۲۵     ۲۱۱
وییوفرانش سور سئون     رون (بخش)     رون-آلپ     ۳۴٬۱۸۸     ۲۱۲
مکن     سئونه لوآر     بورگوین     ۳۴٬۱۷۱     ۲۱۳
بنیوله     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۳۴٬۰۶۹     ۲۱۴
سنت ژنویو دبوآ، اسون     اسون     ایل-دو-فرانس     ۳۴٬۰۲۴     ۲۱۵
اپینل     وزژ     لورن     ۳۴٬۰۱۴     ۲۱۶
مونتینیه لو بروتونو     ایولین     ایل-دو-فرانس     ۳۳٬۹۶۸     ۲۱۷
مونتلیمر     دروم     رون-آلپ     ۳۳٬۹۲۴     ۲۱۸
سن رافائل، ور     ور (بخش)     پروانس آلپ-کوت دازور     ۳۳٬۸۰۴     ۲۱۹
اژان     لوئه گرون     ناحیه آکیتن     ۳۳٬۷۲۸     ۲۲۰
سن لوران دو مرونی     گویان فرانسه     گویان فرانسه     ۳۳٬۷۰۷     ۲۲۱
کونفلان سنت اونورین     ایولین     ایل-دو-فرانس     ۳۳٬۶۷۱     ۲۲۲
دیئپ، سنه مریتیم     سنه مریتیم     نرماندی علیا     ۳۳٬۶۱۸     ۲۲۳
سن ژوزف، رئونیون     رئونیون     رئونیون     ۳۳٬۵۰۹     ۲۲۴
کری     اوآز     پیکاردی     ۳۳٬۴۷۹     ۲۲۵
نوی سور مرن     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۳۳٬۳۵۲     ۲۲۶
سن بنوآ، رئونیون     رئونیون     رئونیون     ۳۳٬۱۸۷     ۲۲۷
رومان سور ایزر     دروم     رون-آلپ     ۳۳٬۱۳۸     ۲۲۸
فرانکوویل، ولدوآز     ولدوآز     ایل-دو-فرانس     ۳۲٬۹۸۸     ۲۲۹
مرینیان     بوش دو رون     پروانس آلپ-کوت دازور     ۳۲٬۹۲۱     ۲۳۰
درو     اور-ئه-لوآر     سانتر     ۳۲٬۷۲۳     ۲۳۱
موبوژ     نور (فرانسه)     شمال کاله     ۳۲٬۶۹۹     ۲۳۲
لمورو     ایولین     ایل-دو-فرانس     ۳۲٬۶۳۴     ۲۳۳
کمبره     نور     شمال کاله     ۳۲٬۵۹۴     ۲۳۴
لیئون     پا-دو-کاله     شمال کاله     ۳۲٬۵۶۵     ۲۳۵
لسیوته     بوش دو رون     پروانس آلپ-کوت دازور     ۳۲٬۱۲۶     ۲۳۶
کولومیه     اوت-گارون     پیرنه میانه     ۳۲٬۱۱۰     ۲۳۷
شتیون، او-دو-سن     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۳۲٬۰۷۷     ۲۳۸
لو پورو سور مرن     ول دو مرن     ایل-دو-فرانس     ۳۲٬۰۶۷     ۲۳۹
شتونی ملبری     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۳۱٬۸۷۳     ۲۴۰
پلزیر، ایولین     ایولین     ایل-دو-فرانس     ۳۱٬۵۳۹     ۲۴۱
واندور لنانسی     مورته موزل     لورن     ۳۱٬۴۴۷     ۲۴۲
ویری شتیون     اسون     ایل-دو-فرانس     ۳۱٬۲۵۲     ۲۴۳
شیلتیگم     به-رن     آلزاس     ۳۱٬۲۳۹     ۲۴۴
تونون لبن     اوت سوآ     رون-آلپ     ۳۱٬۲۱۳     ۲۴۵
اوی     ایولین     ایل-دو-فرانس     ۳۰٬۸۳۵     ۲۴۶
نوژان سور مرن     ول دو مرن     ایل-دو-فرانس     ۳۰٬۶۳۲     ۲۴۷
اتی مون     اسون     ایل-دو-فرانس     ۳۰٬۶۱۵     ۲۴۸
ولوری     آلپ-ماریتیم     پروانس آلپ-کوت دازور     ۳۰٬۶۱۰     ۲۴۹
سنت ماری، رئونیون     رئونیون     رئونیون     ۳۰٬۵۹۶     ۲۵۰
ملکوف     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۳۰٬۵۰۹     ۲۵۱
وینو سن ژورژ     ول دو مرن     ایل-دو-فرانس     ۳۰٬۴۵۰     ۲۵۲
لی لروز     ول دو مرن     ایل-دو-فرانس     ۳۰٬۴۲۸     ۲۵۳
پلزو     اسون     ایل-دو-فرانس     ۳۰٬۳۳۹     ۲۵۴
مون دومارسان     لاند     ناحیه آکیتن     ۳۰٬۲۳۰     ۲۵۵
گوسن ویل، ولدوآز     ولدوآز     ایل-دو-فرانس     ۳۰٬۱۴۲     ۲۵۶
وین (فرانسه)، ایزر     ایزر     رون-آلپ     ۳۰٬۰۹۲     ۲۵۷
سن لوران دو ور     آلپ-ماریتیم     پروانس آلپ-کوت دازور     ۳۰٬۰۷۶     ۲۵۸
سوتووی لروآن     سن مریتیم     نرماندی علیا     ۳۰٬۰۷۶     ۲۵۹
ویونو دورون     ژیروند     ناحیه آکیتن     ۲۹٬۹۵۸     ۲۶۰
اورانژ، ووکلوز     ووکلوز     پروانس آلپ-کوت دازور     ۲۹٬۸۵۹     ۲۶۱
ریو لپپ     رون (بخش)     رون-آلپ     ۲۹٬۵۶۲     ۲۶۲
پریگو     دوردون     ناحیه آکیتن     ۲۹٬۵۵۸     ۲۶۳
لو شزنه     ایولین     ایل-دو-فرانس     ۲۹٬۵۴۲     ۲۶۴
ترپ     ایولین     ایل-دو-فرانس     ۲۹٬۵۲۹     ۲۶۵
اوریاک     کانتال     اوورنی     ۲۹٬۴۷۷     ۲۶۶
شتو     ایولین     ایل-دو-فرانس     ۲۹٬۴۷۲     ۲۶۷
کلیشی سو بوآ     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۲۹٬۴۱۲     ۲۶۸
سن کلو     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۲۹٬۳۸۵     ۲۶۹
ویه سور مرن     ول دو مرن     ایل-دو-فرانس     ۲۹٬۳۶۹     ۲۷۰
تیه     ول دو مرن     ایل-دو-فرانس     ۲۹٬۳۱۵     ۲۷۱
سن لو، رئونیون     رئونیون     رئونیون     ۲۸٬۹۶۹     ۲۷۲
مزیو     رون     رون-آلپ     ۲۸٬۷۳۸     ۲۷۳
دروی     اسون     ایل-دو-فرانس     ۲۸٬۷۳۶     ۲۷۴
پونتوآز     ولدوآز     ایل-دو-فرانس     ۲۸٬۶۷۴     ۲۷۵
سومور     منه لوآر     پیی دو للوآر     ۲۸٬۶۵۴     ۲۷۶
انومس     اوت سووآ     رون-آلپ     ۲۸٬۵۷۲     ۲۷۷
ایر     اسون     ایل-دو-فرانس     ۲۸٬۵۷۲     ۲۷۸
لامبرسار     نور     شمال کاله     ۲۸٬۵۴۳     ۲۷۹
النسون     اورن     نرماندی سفلی     ۲۸٬۴۵۸     ۲۸۰
سوآسون     انه     پیکاردی     ۲۸٬۴۴۲     ۲۸۱
شرنتون لو پون     ول دو مرن     ایل-دو-فرانس     ۲۸٬۳۹۵     ۲۸۲
ویامومب     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۲۸٬۳۳۹     ۲۸۳
گویانکور     ایولین     ایل-دو-فرانس     ۲۸٬۲۱۹     ۲۸۴
ویرزون     شر (فرانسه)     سانتر     ۲۸٬۱۴۷     ۲۸۵
ارمون     ولدوآز     ایل-دو-فرانس     ۲۸٬۰۷۴     ۲۸۶
خلیج مئو     جزیره گوادلوپ     جزیره گوادلوپ     ۲۷٬۹۰۶     ۲۸۷
سنت اتین دو رووره     سن ماریتیم     نرماندی علیا     ۲۷٬۸۱۵     ۲۸۸
برژراک     دوردون     ناحیه آکیتن     ۲۷٬۷۱۶     ۲۸۹
مانتون     آلپ-ماریتیم     پروانس آلپ-کوت دازور     ۲۷٬۶۵۵     ۲۹۰
بوزون     ولدوآز     ایل-دو-فرانس     ۲۷٬۶۵۲     ۲۹۱
کشان     ول دو مرن     ایل-دو-فرانس     ۲۷٬۵۹۰     ۲۹۲
الانکور     ایولین     ایل-دو-فرانس     ۲۷٬۵۷۷     ۲۹۳
پیروفیت سور سن     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۲۷٬۵۳۲     ۲۹۴
کرپانتره     وکلوز     پروانس آلپ-کوت دازور     ۲۷٬۴۵۱     ۲۹۵
اکس لبن     سووآ     رون-آلپ     ۲۷٬۳۷۵     ۲۹۶
لو گوسیه     جزیره گوادلوپ     جزیره گوادلوپ     ۲۷٬۳۷۰     ۲۹۷
لگرن کولمب     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۲۷٬۱۸۸     ۲۹۸
بوآ کولمب     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۲۷٬۱۵۱     ۲۹۹
ویر لو بل     ولدوآز     ایل-دو-فرانس     ۲۷٬۱۳۰     ۳۰۰
سن دیزیه     اوت مرن     شامپانی آردن     ۲۶٬۹۷۲     ۳۰۱
سان     یون     بورگوین     ۲۶٬۹۶۱     ۳۰۲
سن مدردان ژل     ژیروند     ناحیه آکیتن     ۲۶٬۹۳۴     ۳۰۳
وانو     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۲۶٬۸۷۸     ۳۰۴
بیاریتز     پیرنه-آتلانتیک     ناحیه آکیتن     ۲۶٬۶۹۰     ۳۰۵
ری اورانژی     اسون     ایل-دو-فرانس     ۲۶٬۶۲۰     ۳۰۶
مونتبلیر     دو     فرانش-کنته     ۲۶٬۵۳۵     ۳۰۷
سنت، شارانت-ماریتیم     شارانت-ماریتیم     پواتو-شارنت     ۲۶٬۵۳۱     ۳۰۸
لئون     انه     پیکاردی     ۲۶٬۵۲۲     ۳۰۹
بتون     پا-دو-کاله     شمال کاله     ۲۶٬۴۷۲     ۳۱۰
تورنی     ولدوآز     ایل-دو-فرانس     ۲۶٬۴۳۶     ۳۱۱
ایلیکیر، گرفانستدان     به-رن     آلزاس     ۲۶٬۳۶۸     ۳۱۲
وینیوسورسن     اسون     ایل-دو-فرانس     ۲۶٬۳۳۳     ۳۱۳
روشفو، شارانت-ماریتیم     شارانت-ماریتیم     پواتو-شارنت     ۲۶٬۲۹۹     ۳۱۴
سوسیان بری     ول دو مرن     ایل-دو-فرانس     ۲۶٬۲۶۱     ۳۱۵
لپوسسیون     رئونیون     رئونیون     ۲۶٬۲۴۲     ۳۱۶
لو گراند کویی     سن مریتیم     نرماندی علیا     ۲۶٬۲۲۶     ۳۱۷
گونس     ولدوآز     ایل-دو-فرانس     ۲۶٬۱۵۲     ۳۱۸
مونفرمی     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۲۶٬۱۲۱     ۳۱۹
ویشی     آلیه     اوورنی     ۲۶٬۱۰۸     ۳۲۰
گرینیی، اسون     اسون     ایل-دو-فرانس     ۲۵٬۹۸۱     ۳۲۱
سنوآ     ولدوآز     ایل-دو-فرانس     ۲۵٬۹۳۹     ۳۲۲
انن بومون     پا-دو-کاله     شمال کاله     ۲۵٬۹۱۵     ۳۲۳
برونوآ     اسون     ایل-دو-فرانس     ۲۵٬۸۵۶     ۳۲۴
اربله     ولدوآز     ایل-دو-فرانس     ۲۵٬۸۲۴     ۳۲۵
کویون     وکلوز     پروانس آلپ-کوت دازور     ۲۵٬۸۱۹     ۳۲۶
اولن     رون (بخش)     رون-آلپ     ۲۵٬۶۹۴     ۳۲۷
رامبوئییه     ایولین     ایل-دو-فرانس     ۲۵٬۶۶۱     ۳۲۸
لگرد، ور     ور     پروانس آلپ-کوت دازور     ۲۵٬۶۲۱     ۳۲۹
فرزن، ول دو مرن     ول دو مرن     ایل-دو-فرانس     ۲۵٬۵۷۵     ۳۳۰
لو کرولن-بیستر     ول دو مرن     ایل-دو-فرانس     ۲۵٬۵۶۷     ۳۳۱
تورنفوی     اوت-گارون     پیرنه میانه     ۲۵٬۴۴۴     ۳۳۲
رومن ویل     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۲۵٬۱۹۹     ۳۳۳
سوینیی لو تام     سنه مرن     ایل-دو-فرانس     ۲۵٬۱۳۰     ۳۳۴
لزولی     اسون     ایل-دو-فرانس     ۲۴٬۹۶۲     ۳۳۵
لتست دو بوک     ژیروند     ناحیه آکیتن     ۲۴٬۹۱۱     ۳۳۶
ارمانتیر     نور     شمال کاله     ۲۴٬۸۳۶     ۳۳۷
دسین شارپیو     رون (بخش)     رون-آلپ     ۲۴٬۶۶۸     ۳۳۸
دول، ژورا     ژورا     فرانش-کنته     ۲۴٬۶۰۶     ۳۳۹
متوری     گویان فرانسه     گویان فرانسه     ۲۴٬۵۸۳     ۳۴۰
وینیو لگرن     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۲۴٬۵۶۸     ۳۴۱
میرما     بوش دو رون     پروانس آلپ-کوت دازور     ۲۴٬۵۱۷     ۳۴۲
سن سباستین سور لوآر     لوآر-آتلانتیک     پیی دو للوآر     ۲۴٬۵۰۸     ۳۴۳
شام سور مرن     سنه مرن     ایل-دو-فرانس     ۲۴٬۴۹۹     ۳۴۴
اپرنه     مرن     شامپانی آردن     ۲۴٬۴۵۶     ۳۴۵
بگل     ژیروند     ناحیه آکیتن     ۲۴٬۴۱۷     ۳۴۶
شومون، اوت مرن     اوت مرن     شامپانی آردن     ۲۴٬۳۵۷     ۳۴۷
اوروو     لوآر-آتلانتیک     پیی دو للوآر     ۲۴٬۲۱۸     ۳۴۸
ابوویل     سم     پیکاردی     ۲۴٬۰۵۲     ۳۴۹
روده     آویرون     پیرنه میانه     ۲۴٬۰۲۸     ۳۵۰
ورنو، اور     اور (شهرستان)     نرماندی علیا     ۲۴٬۰۱۸     ۳۵۱
فونتنی او روز     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۲۳٬۹۶۴     ۳۵۲
لونل     ارو     لانگدوک روسیون     ۲۳٬۹۱۴     ۳۵۳
لو روبر     مارتینیک     مارتینیک     ۲۳٬۸۵۶     ۳۵۴
بروی لبوئیسیر     پا-دو-کاله     شمال کاله     ۲۳٬۸۱۳     ۳۵۵
لو کروزو     سئونه لوآر     بورگوین     ۲۳٬۸۱۳     ۳۵۶
کورو     گویان فرانسه     گویان فرانسه     ۲۳٬۸۱۳     ۳۵۷
سور     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۲۳٬۷۲۶     ۳۵۸
بورگوآن ژلیو     ایزر     رون-آلپ     ۲۳٬۶۵۹     ۳۵۹
اوبون     ولدوآز     ایل-دو-فرانس     ۲۳٬۶۴۰     ۳۶۰
موره     اوت-گارون     پیرنه میانه     ۲۳٬۶۲۲     ۳۶۱
اویونکس     ان     رون-آلپ     ۲۳٬۶۱۸     ۳۶۲
وی نو سورلو     لوئه گرون     ناحیه آکیتن     ۲۳٬۴۶۶     ۳۶۳
لو بوسکا     ژیروند     ناحیه آکیتن     ۲۳٬۴۱۱     ۳۶۴
لیزیو     کالوادوس     نرماندی سفلی     ۲۳٬۳۴۳     ۳۶۵
لو پلسی روبنسون     او-دو-سن     ایل-دو-فرانس     ۲۳٬۳۱۲     ۳۶۶
ویوپریزی     سنه مرن     ایل-دو-فرانس     ۲۳٬۳۰۲     ۳۶۷
لیبورن     ژیروند     ناحیه آکیتن     ۲۳٬۲۹۶     ۳۶۸
سنون     ژیروند     ناحیه آکیتن     ۲۳٬۱۷۱     ۳۶۹
مونژورون     اسون     ایل-دو-فرانس     ۲۳٬۱۰۵     ۳۷۰
سنتن، گوآدولوپ     جزیره گوادلوپ     جزیره گوادلوپ     ۲۳٬۰۷۳     ۳۷۱
کودوکرکو برانش     نور     شمال کاله     ۲۲٬۹۹۴     ۳۷۲
گردینیان     ژیروند     ناحیه آکیتن     ۲۲٬۹۸۸     ۳۷۳
فونتن، ایزر     ایزر     رون-آلپ     ۲۲٬۹۳۶     ۳۷۴
مونتینیه لمتز     موزل     لورن     ۲۲٬۸۴۳     ۳۷۵
ارووی سن کلر     کالوادوس     نرماندی سفلی     ۲۲٬۷۶۶     ۳۷۶
بروتنی سور اورژ     اسون     ایل-دو-فرانس     ۲۲٬۷۵۳     ۳۷۷
لمدلن، شمال     نور     شمال کاله     ۲۲٬۶۸۱     ۳۷۸
سن اوآن لومون     ولدوآز     ایل-دو-فرانس     ۲۲٬۶۸۱     ۳۷۹
لانسته     موربیان     بریتانی     ۲۲٬۶۲۷     ۳۸۰
اتامپ     اسون     ایل-دو-فرانس     ۲۲٬۵۶۸     ۳۸۱
مزون لفیت     ایولین     ایل-دو-فرانس     ۲۲٬۵۶۶     ۳۸۲
فرونتینیان     ارو (فرانسه)     لانگدوک روسیون     ۲۲٬۴۱۰     ۳۸۳
مونزان برول     نور     شمال کاله     ۲۲٬۳۶۰     ۳۸۴
تورسی، سنه مرن     سنه مرن     ایل-دو-فرانس     ۲۲٬۲۹۹     ۳۸۵
سن مانده     ول دو مرن     ایل-دو-فرانس     ۲۲٬۲۱۱     ۳۸۶
سنت فوآ للیون     رون (بخش)     رون-آلپ     ۲۲٬۲۰۸     ۳۸۷
میلو     آویرون     پیرنه میانه     ۲۲٬۱۳۳     ۳۸۸
لو پوتی کووییی     سن ماریتیم     نرماندی علیا     ۲۲٬۱۳۲     ۳۸۹
سن پول سور مر     نور     شمال کاله     ۲۲٬۱۰۰     ۳۹۰
للیلا     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۲۲٬۰۷۱     ۳۹۱
لولت دو ور     ور     پروانس آلپ-کوت دازور     ۲۲٬۰۶۷     ۳۹۲
فوربک     موزل     لورن     ۲۱٬۹۵۶     ۳۹۳
ژیف سور ایوت     اسون     ایل-دو-فرانس     ۲۱٬۸۱۶     ۳۹۴
بون     کوت دور     بورگوین     ۲۱٬۷۷۸     ۳۹۵
سرگمین     موزل     لورن     ۲۱٬۷۳۳     ۳۹۶
مورسان سور اورژ     اسون     ایل-دو-فرانس     ۲۱٬۷۱۷     ۳۹۷
سنت سوزان، رئونیون     رئونیون     رئونیون     ۲۱٬۷۱۴     ۳۹۸
سنت دی     وزژ     لورن     ۲۱٬۶۴۲     ۳۹۹
کم لویل     سنه مرن     ایل-دو-فرانس     ۲۱٬۶۰۳     ۴۰۰
اوش     ژر     پیرنه میانه     ۲۱٬۵۴۵     ۴۰۱
کورمی آن پریزیس     ولدوآز     ایل-دو-فرانس     ۲۱٬۵۰۳     ۴۰۲
سن گرتین، ولدوآز     ولدوآز     ایل-دو-فرانس     ۲۱٬۴۳۶     ۴۰۳
شولشه     مارتینیک     مارتینیک     ۲۱٬۴۱۹     ۴۰۴
بلوری لزوبره     لوآره     سانتر     ۲۱٬۴۱۸     ۴۰۵
مونمورانسی، ولدوآز     ولدوآز     ایل-دو-فرانس     ۲۱٬۴۱۶     ۴۰۶
لو، شمال     نور     شمال کاله     ۲۱٬۴۱۰     ۴۰۷
گراند سنت     نور     شمال کاله     ۲۱٬۴۰۸     ۴۰۸
اگد     ارو     لانگدوک روسیون     ۲۱٬۲۹۳     ۴۰۹
روآسیان بری     سنه مرن     ایل-دو-فرانس     ۲۱٬۲۳۰     ۴۱۰
دوی لبر     ولدوآز     ایل-دو-فرانس     ۲۱٬۲۳۰     ۴۱۱
لسل سن کلو     ایولین     ایل-دو-فرانس     ۲۱٬۲۰۲     ۴۱۲
بلنیک     اوت-گارون     پیرنه میانه     ۲۱٬۱۹۹     ۴۱۳
اورلی     ول دو مرن     ایل-دو-فرانس     ۲۱٬۱۹۷     ۴۱۴
منوسک     آلپ-دو-اوت-پرووانس     پروانس آلپ-کوت دازور     ۲۱٬۱۶۲     ۴۱۵
پوتی بور     جزیره گوادلوپ     جزیره گوادلوپ     ۲۱٬۱۵۳     ۴۱۶
ازبروک     نور     شمال کاله     ۲۱٬۱۰۱     ۴۱۷
ورتو     لوآر-آتلانتیک     پیی دو للوآر     ۲۱٬۰۹۱     ۴۱۸
گردن     بوش دو رون     پروانس آلپ-کوت دازور     ۲۱٬۰۶۲     ۴۱۹
لونگژومو     اسون     ایل-دو-فرانس     ۲۱٬۰۴۸     ۴۲۰
اولیوه، لوآره     لوآره     سانتر     ۲۱٬۰۳۲     ۴۲۱
لو مول     جزیره گوادلوپ     جزیره گوادلوپ     ۲۱٬۰۲۷     ۴۲۲
لورمون     ژیروند     ناحیه آکیتن     ۲۰٬۹۴۴     ۴۲۳
فوژر     ایل ئه ویلن     بریتانی     ۲۰٬۹۴۱     ۴۲۴
کروآ، شمال     نور     شمال کاله     ۲۰٬۹۲۶     ۴۲۵
ماندلیو لنپول     آلپ-ماریتیم     پروانس آلپ-کوت دازور     ۲۰٬۸۵۰     ۴۲۶
دمری للیس     سنه مرن     ایل-دو-فرانس     ۲۰٬۸۳۸     ۴۲۷
دکس، لاند     لاند     ناحیه آکیتن     ۲۰٬۸۱۰     ۴۲۸
ووآرون     ایزر     رون-آلپ     ۲۰٬۶۷۲     ۴۲۹
مو سنتنیان     سن مریتیم     نرماندی علیا     ۲۰٬۶۵۹     ۴۳۰
مولن، الیه     الیه     اوورنی     ۲۰٬۵۹۹     ۴۳۱
لومه سور سن     سنه مرن     ایل-دو-فرانس     ۲۰٬۵۸۰     ۴۳۲
دونن     نور     شمال کاله     ۲۰٬۳۳۹     ۴۳۳
لپن میربو     بوش دو رون     پروانس آلپ-کوت دازور     ۲۰٬۲۳۱     ۴۳۴
سپویون سو بوآ     سن-سن-دنی     ایل-دو-فرانس     ۲۰٬۲۰۴     ۴۳۵
اوزوآر لفریئر     سنه مرن     ایل-دو-فرانس     ۲۰٬۱۵۲     ۴۳۶
لنیی سور مرن     سنه مرن     ایل-دو-فرانس     ۲۰٬۰۸۶     ۴۳۷
کئور     لو     پیرنه میانه     ۲۰٬۰۶۲     ۴۳۸
سن میشل سور اورژ     اسون     ایل-دو-فرانس     ۲۰٬۰۴۱     ۴۳۹
ولیزی ویئکوبله     ایولین     ایل-دو-فرانس     ۲۰٬۰۳۰     ۴۴۰

فهرست شهرهای فرانسه بر پایه ایالت در زیر آمده‌اند.

محتویات

    ۱ آکیتن
    ۲ آلزاس
    ۳ اوورنی
    ۴ ایل دوفرانس
    ۵ بریتانی
    ۶ بورگونی
    ۷ پروانس آلپ-کوت دازور
    ۸ پواتو-شارنت
    ۹ پیی دو للوآر
    ۱۰ پیکاردی
    ۱۱ رون آلپ
    ۱۲ سانتر
    ۱۳ شامپانی آردن
    ۱۴ فرانش-کنته
    ۱۵ لانگدوک روسیون
    ۱۶ لورن
    ۱۷ لیموزین
    ۱۸ پیرنه میانه
    ۱۹ نرماندی سفلی
    ۲۰ نرماندی علیا
    ۲۱ شمال کاله
    ۲۲ جستارهای وابسته
    ۲۳ منابع

آکیتن

    بوردو
    پریگو
    بیاریتز
    بایون
    دکس
    پو (فرانسه)
    موندمارسان
    آژن
    ویلینوو
    مارماند
    آرکاشون
    برژراک
    لیبورن

آلزاس

    استراسبورگ
    کولمار
    مولوز

اوورنی

    کلرمون فران
    لوپرئی
    مولین
    اوریلاک
    ویشی
    مونلوسون

ایل دوفرانس

    پاریس(پایتخت فرانسه)
    سرژی پونتوآس
    ملون
    ورسای
    فونتنبلو

بریتانی

    رن
    برست
    وان (فرانسه)
    فوژر
    دینان (فرانسه)
    سن مالو
    دینار
    سن بریه
    لانیون
    مورلا (فرانسه)
    دوارننه
    کمپر
    لوریان

بورگونی

    دیژون
    اوسر
    نوه
    شالون
    آتون (فرانسه)
    بون
    سانس

پروانس آلپ-کوت دازور

    مارسی
    آوینیون
    دینی
    گاپ
    نیس
    آرل
    تولون
    اکسان پروانس
    یر
    دراگوبژنان
    کان
    مونتون
    بریانسون

پواتو-شارنت

    پواتینه
    نیور
    لاروشل
    روشفور
    روایان
    سنت
    کنیاک
    آنگولیم

پیی دو للوآر

    آنژه
    سن نازر
    لاوال
    لومان (فرانسه)
    نانت
    لابول
    لاروش سوریون
    اولون (فرانسه)
    سومور
    لافلش

پیکاردی

    امین (فرانسه)
    ابویل
    بووه
    لئون (فرانسه)
    سواسون
    سن کانتن
    سم

رون آلپ

    لیون
    آنسی (فرانسه)
    بورژن برس
    پریواس
    سنت اتین
    شامبری
    گرنوبل
    والانس
    ماکون
    روئان
    اوبناس
    مونتلیمار
    والر
    شامونی
    تونون له‌به

سانتر

    اورلئان
    بورژ
    بلوا
    تور (فرانسه)
    شاتورو
    ویرزون
    مونتارژی
    دره

شامپانی آردن

    شالون
    تروا (فرانسه)
    رمس (فرانسه)
    سن دیزیه
    شارل ویل مزیر
    شومون
    اپرنه
    لانگره
    سدان

فرانش-کنته

    بزانسون
    بلفوز
    وزول
    لون نوسونیه
    دول

لانگدوک روسیون

    مون پلیه
    مند (فرانسه)
    لیویا
    پرپینیان
    ناربون
    بزیه
    کارکاسون
    ست
    آلس
    نیم
    آلس

لورن

    نانسی
    اپینال
    بارلودوک
    متز
    وردون
    لونویل
    سرروژمن
    تیون ویل
    لانگون

لیموزین

    لیموژ
    ژوئر
    تول (فرانسه)
    بریو

پیرنه میانه

    تولوز
    رودز
    کهور (فرانسه)
    لورده
    تارب
    اوش (فرانسه)
    سن گودنس
    فوا
    کستره
    آلبی
    میو
    منوبان

نرماندی سفلی

    کان
    الانسون
    ست‌لو
    شربورگ
    لیزیو

نرماندی علیا

    روآن
    اوره (شهر)
    لوهاور
    سن لوهارو
    لترپورت
    دیئپ

شمال کاله

    لیل
    اراس
    روبه
    لانس
    بتون
    کامبره
    لتوکو
    بولونی
    کاله
    دونکر

فرانسه

فَرانسه با عنوان رسمی جمهوری فرانسه (به فرانسوی: République française) یکی از کشورهای واقع شده در اروپای غربی می‌باشد که دارای چند منطقه تحت حاکمیت نیز است. فرانسه یکی از سه کشوری است که دارای سواحی هم در دریای مدیترانه و اقیانوس اطلس دارد (دو کشور دیگر عبارتند از اسپانیا و مراکش). بخاطر ظاهر این کشور، در زبان فرانسوی به آن لقب l’Hexagone (معنی: شش‌ضلعی) را داده‌اند.

بر اساس مساحت، فرانسه بزرگ‌ترین کشور اروپای غربی و اتحادیه اروپا و همچنین سومین کشور بزرگ در کل قاره اروپا بشمار می‌آید. جمعیت فرانسه در حال عبور از مرز ۶۷ میلیون نفر است که با این رقم، فرانسه در رتبه دومین کشور پرجمعیت اتحادیه اروپا قرار می‌گیرد. مرکز فرانسه، شهر پاریس است. پاریس بزرگ‌ترین شهر این کشور و مرکز اصلی تجارت و فرهنگ فرانسه است. قانون اساسی فرانسه بر اساس رفراندومی در ۴ اکتبر ۱۹۵۸ به رسمیت رسیده است. این قانون تاکید بر ایجاد کشوری سکولار و دموکرات دارد که حق حاکمیت را در آن مردم ایجاد می‌کنند. اعلامیه حقوق انسان و شهروند که در انقلاب فرانسه ایجاد شد و در نوع خود، یکی از اولین اسناد در این زمینه بشمار می‌آید، بنوعی بیانگر عقاید این کشور است.

بعد از اواخرقرون وسطا، فرانسه تبدیل به یکی از قدرت‌های برتر در منطقه اروپا شد که در قرون ۱۹ و ۲۰ دارای کلونی‌ها و مناطق تحت استعمار بسیاری می‌شد. همچنین در طول تاریخ طولانی این کشور، فرانسه تبدیل به مهم پرورش بسیاری از هنرمندان، متفکران و دانشمندان در عرصه‌های گوناگون بوده تا جایی که این کشور را یکی از مراکز فرهنگی جهان می‌پندارند. فرانسه چهارمین کشور دارنده بیشترین میراث جهانی یونسکو در جهان است که به همین واسطه، هرساله بیش از ۸۳ میلیون توریست خارجی جذب این کشور می‌شوند - آماری بیش از هر کشور دیگری در جهان.

در عرصه‌هایی چون فرهنگ، نظامی، اقتصاد و سیاست فرانسه یکی از کشورهای مهم و تاثیرگذار جهان می‌باشد. این کشور دارای رتبه پنجمین در بین سایر کشورها از نظر بودجه و هزینه‌های نظامی را دارد. همچنین از نظر ذخایر هسته‌ای، رتبه سوم را داراست. فرانسه یکی از کشورهای توسعه‌یافته می‌باشد که دارای اقتصادی قدرتمند است. از نظر اقتصادی، دارای پنجمین اقتصاد بزرگ جهانی و از نظر برابری قدرت خرید دارای رتبه هفتم جهانی است.

در زمینه استانداردهای بین‌المللی فرانسه را می‌توان از کشورهای پیشرو دانست. استانداردهای بالای زندگی، تحصیلات، سلامت، امید به زندگی، آزادی و شاخص بالای توسعه انسانی فرانسه را از جمله کشورهای ایده‌آل برای زندگی معرفی می‌کند. فرانسه همچنین از کشورهای موسس سازمان ملل متحد بوده و یکی از پنج عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل نیز می‌باشد. فرانسه همچنین در چندین گروه و نهاد بین‌المللی دیگر چون فرانسه‌زبانی، گروه هشت، گروه بیست، ناتو، سازمان همکاری اقتصادی و توسعه، سازمان تجارت جهانی و اتحادیه لاتین عضویت دارد. این کشور همچنین از کشورهای پیشرو در تاسیس اتحادیه اروپا بوده است. البته نهایتا فرانسه از ناتو بیرون آمد.

محتویات

    ۱ ریشه نام
    ۲ تاریخ
        ۲.۱ پیش از تاریخ
        ۲.۲ گُل‌ها
    ۳ جغرافی
        ۳.۱ آب و هوا
        ۳.۲ محیط زیست
    ۴ سیاست
        ۴.۱ حکومت
        ۴.۲ قانون
        ۴.۳ سیاست خارجی
        ۴.۴ نظامی
    ۵ تقسیمات کشوری
    ۶ شهرهای اصلی
    ۷ اقتصاد
        ۷.۱ صنایع
        ۷.۲ معادن
        ۷.۳ حمل و نقل
        ۷.۴ جهانگردی
    ۸ فرهنگ
    ۹ جستارهای وابسته
    ۱۰ پیوند به بیرون
    ۱۱ منابع

ریشه نام

کلمه فرانسه (France) برگرفته شده از کلمه‌ی لاتین Francia به معنای کشور فرانک‌ها می‌باشد. البته در خصوص ریشه کلمه فرانک نیز نظریات متفاوتی وجود دارد. یکی از این تئوری‌ها اشاره به این دارد که کلمه فرانک برگرفته شده از کلمه‌ی frankon می‌باشد. تئوری دیگری نیز به این موضوع اشاره می‌کند که فرانک در زبان باستانی ژرمنی به معنای آزاد است. کلمه‌ای مخالف برده و برده‌داری.

بر اساس گفته‌های یک تاریخ‌شناس اهل جمهوری چک، نام فرانسه برگرفته شده از Franci (یا Francio) یکی از پادشاهان قدیمی ژرمن است که قلمروش تا استراسبورگ و بلژیک گستردش یافته بود. ژولیوس سزار نیز از نام Francio برای نام بردن این ملت در یادداشت‌های خودش استفاده کرده.
تاریخ
نوشتار اصلی: تاریخ فرانسه
پیش از تاریخ

بر اساس قدیمی‌ترین مدارک بدست آمده، انسان‌هایی در منطقه‌ای که امروزه تحت عنوان کشور فرانسه شناخته می‌شود در حدود ۱.۸ میلیون سال گذشته می‌زیسته‌اند. این انسان‌ها در مواجهه با عوامل مختلف آب‌وهوایی شروع به زندگی عشایری و شکارچی-گردآورنده کرده‌اند. فرانسه دارای غارهای زیادی چون لاسکو است که قدرمت آثار شکل گرفته روی آن به دوران پارینه‌سنگی می‌رسد.

بعد از پایان آخرین عصر یخبندان (حدود ۱۰.۰۰۰ سال پیش از میلاد)، هوای این منطقه رو به عادی شدن گذشت و حدود ۷.۰۰۰ سال پیش از میلاد، این منطقه از اروپای غربی وارد دوران نوسنگی شد. سپس شاهد رشد و شکوفایی در عرصه‌های جمعیتی و کشاورزی هستیم که این اتفاق در میانه هزاره چهارم و سوم اتفاق افتاد.
گُل‌ها

نیاکان بخشی از فرانسوی‌ها گُل‌ها (Gaulois) بودند و تبار سلتی داشتند. اینان تا زمان ژولیوس سزار فرمانروای قدرتمند روم فرانروایی بومی خود را داشتند تا سرانجام به دست سزار سرنگون شدند و کشورشان بخشی از امپراتوری روم شد.
جغرافی

فرانسه از شمال و شمال‌غربی دارای مرزهای مشترک با بلژیک، لوکزامبورگ، آلمان، سوئیس، ایتالیا، موناکو، اسپانیا و آندورا است. خاک کشور فرانسه در اروپا شامل مساحتی ۵۴۷.۰۳۰ کیلومترمربعی می‌شود که با این حساب، فرانسه بزرگ‌ترین کشور در بین اعضای اتحادیه اروپا، از نظر مساحت است. فرانسه همچنین دارای جاذبه‌های طبیعی بسیاری همچون جاذبه‌های ساحلی در مناطق شمالی و غربی و مناظر کوهستانی عمدتاً مربوط به رشته‌کوه‌های آلپ در قسمت شرقی است.
آب و هوا

قسمت‌های شمالی و شمال شرقی فرانسه دارای آب‌وهوای معتدل است. قسمت‌های جنوبی نیز آب‌وهوای مدیترانه‌ای دارند. قسمت‌های شرقی فرانسه دارای اقلیم اقیانوسی است که یعنی این مناطق دارای میزان بارش بالا داشته و زمستان‌هایی معتدل و تابستان‌هایی گرم را تجربه می‌کنند. در سایر مناطق نیز معمولاً تابستان‌هایی گرم و گاهی طوفانی و زمستان‌هایی سرد دارند.

    صخره‌ای آهکی در نورماندی

    آب‌وهوای مدیترانه‌ای در جنوب فرانسه - پروانس

    دشتی در بین سن و لوار

    هوا در رشته کوه‌های آلپ فرانسه

    منطقه‌ای در پروانس

    بورگوین

    آب‌وهوای کوه‌های آلپ در پارک ملی مرکانتوغ

    اقلیم گرمسیری در بورا بورا

    منطقه غربی بروتاین

    اقلیم اقیانوسی در منطقه‌ای در جنوب‌غربی فرانسه

    آب‌وهوای جزیره کرس

محیط زیست
پارک‌های طبیعی محلی، ملی و سایر مناطق طبیعی در فرانسه

فرانسه یکی از اولین کشورهای جهان است که در سال ۱۹۷۱ برای خود یک وزارت‌خانه در رابطه با محیط زیست ایجاد کرد. همچنین با اینکه فرانسه یکی از کشورهای صنعتی جهان شمرده می‌شود، ولی دارنده رتبه هفدهم تولید کننده دی‌اکسیدکربن را در جهان است و در کنار کشورهای کم جمعیت جهان چون کانادا و استرالیا جای گرفته. البته این اهمیت به محیط زیست از زمانی شروع شد که فرانسه با بحران نفتی سال ۱۹۷۳ دست‌به‌گریبان بود و تصمیم به این گرفت که روی به انرژی هسته‌ای بیاورد. اهمیت انرژی هسته‌ای برای فرانسه بقدری شد که امروزه بیش از ۷۵٪ از برق این کشور نیز از همین روش تامین می‌شود که در نتیجه برابر شد با آلودگی کمتر محیط زیست. ۲۸درصد از خاک فرانسه شامل جنگل می‌شود. این کشور همچنین دارنده ۹ پارک ملی و ۴۶ پارک طبیعی است. دولت فرانسه طبق برنامه‌هایش قرار است تا سال ۲۰۲۰ بیش از ۲۰ درصد از مناطق انحصاری اقتصادی خویش را تبدیل به مناطق حفاظت‌شده کند.

بر اساس گزارشی که توسط دو دانشگاه ییل و دانشگاه کلمبیا در سال ۲۰۱۲ تهیه شد نشان می‌دهد فرانسه ششمین کشور آگاه و هشیار در زمینه محیط زیست است. در گزارش قبلی این دو نهاد آموزشی که در سال ۲۰۱۱ منتشر شده بود، رتبه فرانسه هفتم بود که یک رتبه صعود را بیان می‌کند.
سیاست
حکومت

فرانسه دارای حکومت متمرکز نیمه‌ریاستی می‌باشد. قانون اسای فعلی این کشور بر اساس رفراندومی در ۲۸ سپتامبر ۱۹۵۸ تایید و اجرایی شد که تاکید بسیاری بر تقویت رابطه شاخه اجرایی (دولت) با شاخه قانون‌گذاری (مجلس) دارد. شاخه اجرایی خود شامل دو قسمت می‌شود، قسمت اول ریاست جمهوری است که هر پنج سال با رای مستقیم مردم انتخاب می‌شود و ریاست شاخه اجرایی را بر عهده می‌گیرد. در حال حاضر فرانسوا اولاند که پیروز انتخابات بود عهده دار این سمت است و قسمت دوم مقام نخست وزیری است که فعلاً مانوئل والس عهده دار آن است.

مجلس فرانسه نیز از دو قسمت تشکیل شده، یکی شورای ملی و دیگری سنا. شورای ملی شامل نمایندگان محلی می‌شود که با رای مستقیم مردم برای دوره‌های پنج ساله انتخاب می‌گردند. این شورا قدرت انحلال کابینه دولت را دارند. اما قسمت دوم، سنا است که شامل سناتورها می‌شود. سناتورها برای دوره‌های شش ساله (پیش‌تر 9 ساله) و توسط هیئت انتخابات انتخاب می‌شوند. قدرت قانون‌گذاری سنا محدود است. در صورت ایجاد شدن مشکل در بین شورای ملی و سنا، حرف مورد تایید نهایی را شورای ملی خواهد زد.
قانون

کشور فرانسه از نظام حقوقی رومی-ژرمنی استفاده می‌کند. به عنوان مثال، قاضی امکان ساخت و ایجاد احکام جدید را ندارد و می‌بایست بر اساس تفسیرش حکم را صادر کند (تفسیر مذکور باید مطابق با تفاسیر سایر قضات در شرایط مشابه باشد)

حقوق در فرانسه شامل دو شاخه حقوق عمومی و حقوق خصوصی می‌شود. حقوق خصوصی شامل حقوق مدنی و احکام جزایی بوده، در حالی که حقوق عمومی در خصوص احکام اداری و قانون اساسی می‌باشد. به شکل کل، قانون فرانسه شامل سه جزء اصلی می‌باشد که عبارتند از حقوق مدنی، حقوق جزا (مجرمین) و اداری. احکام جزایی متمرکز بر آینده است. حقوق اداری هم که در بسیاری از کشورها جزئی از حقوق مدنی شمرده می‌شود، در فرانسه شاخه‌ای کاملاً مجزاست.

فرانسه از کشورهای سکولار بوده و از احکام وابسته به دین استفاده نمی‌کند.
سیاست خارجی

فرانسه یکی از کشورهای عضو سازمان ملل و یکی از پنج عضو دائم شورای امنیت این سازمان می‌باشد که حق وتو دارد. فرانسه همچنین از اعضای سایر گروه‌های بین‌المللی همچون گروه هشت، گروه بیست، ناتو، سازمان همکاری اقتصادی و توسعه و سازمان تجارت جهانی است. بسیاری از نهادهای بین‌المللی همچون سازمان همکاری اقتصادی و توسعه، یونسکو، پلیس بین‌الملل، اداره بین‌المللی اوزان و مقیاس‌ها و فرانسه‌زبانی مقر اصلی خود را در خاک فرانسه ایجاد نمودند.

قدرت اصلی این کشور بعد از دوران جنگ جهانی و بعد از پیوستنش به اتحادیه اروپا - که خود یکی از کشورهای موسسش بود - روی داد. فرانسه بعد از جنگ در دهه ۱۹۶۰ شروع به ایجاد روابط نزدیکی با آلمان، که بعد از جنگ تبدیل به ویرانه‌ای شده بود، کرد و توانست قدرت خود را افزایش دهد.

کشور فرانسه از اعضای پیمان آتلانتیک شمالی - ناتو است اما بعد از ماجرای ارتباط نزدیک آمریکا و انگلیس با یکدیگر و در راستای حفظ استقلال سیاست خارجی و سیاست‌های امنیتی خود، به نشانه اعتراض، از عضویت در شورای فرماندهی ناتو انصراف داده و خارج می‌شود. فرانسه همچنین تمایل زیادی به شرکت در جنگ عراق نداشت. در سال ۲۰۰۹ و به دلیل حمایت‌های نیکولا سارکوزی، رئیس جمهور وقت فرانسه که گرایش زیادی به آمریکا داشت، فرانسه مجدداً به شورای فرماندهی ناتو ملحق شد.

فرانسه از نظر اقتصادی و نظامی کشورهایی که سال‌ها قبل، تحت استعمارش بودند، مانند چاد و ساحل عاج را حمایت کرده و حتی برای برقرای صلح در این کشورها، نیروهای نظامی خویش را روانه این کشورها می‌کند. در آخرین کمک نظامی، فرانسه برای کمک به ارتش مالی، نیروهای نظامی خود را برای کمک به این کشور اعظام نموده است.
نظامی
نوشتار اصلی: نیروهای مسلح فرانسه

نیروهای مسلح فرانسه (یا به فرانسوی: Armées françaises) نیروهای نظامی این کشور هستند که تحت فرماندهی رئیس‌جمهور قرار دارند. این نیروها شامل سه دسته اصلی نیروی زمینی، نیروی دریایی و نیروی هوایی می‌شوند. همچنین ژاندارمری فرانسه نیز از نهادهای نظامی این کشور است. کلیه واحدهای نظامی این کشور زیر نظر وزارت دفاع هستند درحالی که ژاندرمی زیرنظر وزارت کشور فرانسه فعالیت می‌کند.

ژاندارمری با کمک پلیس ملی وظیفه تامین امنیت داخل کشور (روستایی و شهری) را بر عهده دارند.

فرانسه از اعضای شورای امنیت سازمان ملل است که به شکل رسمی، از دارندگان سلاح‌های هسته‌ای می‌باشد. فرانسه پیمان ان‌پی‌تی را پذیرفته است.
تقسیمات کشوری
نور پادوکاله
پیکاردی
نرماندی
علیا
ایل دو
فرانس
شامپاین
آردن
لورن
آلزاس
فرانش-
کنته
بورگوین
سانتر
پیی دو للوآر
بریتانی
نرماندی
سفلی
پواتو-
شارنت
لیموزین
اوورنی
رون-آلپ
ناحیه آکیتن
پیرنه میانه
لانگدوک
روسیون
پروانس آلپ‌
کوت دازور
جزیره کُرس
گویان فرانسه
گوادلوپ
مارتینیک
رئونیون
بلژیک
لوکزامبورگ
آلمان
سوئیس
ایتالیا
بریتانیا
آندورا
اسپانیا
کانال مانش
خلیج بیسکای
دریای
لیگوریا
مدیترانه
شهرستان‌ها و سرزمین‌های ماورای دریاهای فرانسه

مساحت کشور فرانسه برابر با ۵۵۰۰۰۰ کیلومتر مربع بوده و وسیع‌ترین کشور اروپای غربی است (یک سوم وسعت ایران) و منطقه دریایی گسترده‌ای را در اختیار دارد . سطح فرانسه شبیه به یک شش‌ضلعی است.

بر اساس آخرین تقسیمات کشوری فرانسه به ۲۲ ناحیه تقسیم شده‌است و از ۹۶ شهرستان (یا دپارتمان) تشکیل گردیده که زیر نظر دولت مرکزی اداره شده و تحت نظارت شورای انتخابی محلی فعالیت می‌نمایند. هر ناحیه به کانتون‌ها و بخش‌هایی تقسیم شده و هر بخش از شورای شهر و شهردار خاص خود برخوردار می‌باشد.
شهرهای اصلی
نقشه جغرافیای سیاسی فرانسه همراه با ۲۲ ناحیه و ۹۶ شهرستان

    بردو
    مارسی
    لیل
    لیون
    مونپلیه
    استراسبورگ
    نانت
    نانسی
    نیس
    استراسبورگ
    تولوز
    گرونوبل

اقتصاد
جشن ساخت ایرباس A380 در تولوز

دولت سوسیالیست، بسیاری از شرکتهای بزرگ، بانکها و بیمه‌ها را خصوصی اعلام نمود. اما چندین شرکت عمده از جمله ایرفرانس، فرانس تله‌کوم، رنو و تالس در اختیار دولت است و در برخی از امور بویژه قدرت، حمل و نقل عمومی و صنایع دفاعی دولت حاکمیتی دارد.

بخش ارتباطات راه دور برای بخش خصوصی بتدریج آزاد شده‌است.
صنایع

از جمله مهم‌ترین صنایع کشور می‌توان به صنایع فلزکاری، ماشین‌آلات، شیمیایی، وسائط نقلیه، مواد خوراکی و مشروبات، منسوجات و البسه، هواپیماسازی، کشتی‌سازی، پتروشیمی، الکتریکی، اتمی و نظامی اشاره نمود. گندم، جو، سیب‌زمینی، چغندرقند، سیب، ذرت، برنج، انگور، ماهی، گاو و خوک نیز مهم‌ترین محصولات کشاورزی و دامپروری کشور را تشکیل می‌دهند.
قطار تندرو TGV
معادن

مهم‌ترین معادن کشور آهن، بوکسیت، پتاس، زغال سنگ، نیکل، نمک، نفت، گازطبیعی، سولفور، موادخام ساختمانی، سرب و روی، فسفات، پیریت و اورانیوم می‌باشد. ذخایر زیرزمینی نفت فرانسه نیز به ۵۰ میلیون بشکه بالغ می‌گردد.
حمل و نقل

در کشور فرانسه بالغ بر ۸۴۰ هزار کیلومتر راه آسفالته و بزرگراه وجود دارد. طول راه‌آهن مورد استفاده نیز بالغ بر ۵۵۵، ۴۲ کیلومتر بوده و ارتباطات هوایی بین‌المللی این کشور توسط شرکتهای هواپیمایی ایرفرانس، (UTA) و پروازهای داخلی توسط ایر- اینتر صورت می‌پذیرد. سالانه بالغ بر ۸۴۰/۲۶ هزار توریست از این کشور دیدن می‌کنند.
جهانگردی
پاریس

با ۷۰ میلیون گردشگر در سال ۱۹۹۸، فرانسه اولین کشور توریستی جهان، بالاتر از اسپانیا، آمریکا، ایتالیا، انگلستان، چین و مکزیک قرار دارد.

در سال ۲۰۰۶، ۷۹٫۱ میلیون نفر توریست به فرانسه سفر کرده‌اند که این تعداد بیشترین در میان کشورهای جهان بوده‌است. درآمد فرانسه از این تعداد توریست برابر ۴۶٫۳ میلیارد دلار بوده‌است.[۱]

روز ملی فرانسه چهاردهم ژوئیه‌است. حاکمیت و اکثریت با مسیحیت کاتولیک است، ولی پروتستان‌ها، یهودی‌ها و مسلمانان نیز در این کشور زندگی می‌کنند.
فرهنگ
نوشتار اصلی: فرهنگ فرانسه

بعضی آثار مهم فرهنگی و تاریخی این کشور عبارت‌اند از:

    برج ایفل «با حدود ۵/۶ میلیون نفر بازدید کننده در سال»
    دیسنی لند پاریس «با حدود ۵/۱۲ میلیون نفر بازدید کننده در سال»
    بلوارشانزه‌لیزه
    موزه لوور «با حدود ۵/۶ میلیون نفر یازدید کننده در سال»
    موزه اورسی «با حدود ۶ میلیون نفر بازدید کننده در سال»
    کلیسای نوترودام «با حدود ۱۲ میلیون نفر بازدید کننده در سال»
    کاخ ورسای
    معبد پانتئون
    قصر سلطنتی
    کلیسای سکره کر
    کاخ تویلری
    کاخ پلنتس
    کاخ لوکزامبورگ
    مرکز ژرژ پمپیدو
    قبرستان پرلاشز
    طاق نصرت تریومفه
    عمارت دیفنس
    عمارت اینولید
    میدان کونکورد
    بیبلیوتک ناسیونال یا کتابخانه ملی فرانسه
    خیابان ریولی
    دانشگاه سوربن
    کاخ انستیتو یا عمارت فرهنگستان فرانسه
    اپرا گارنیر
    مادلین
    قلعه وینسنز
    کاخ کونسنژری
    قطار سریع‌السیر TGV
    کاخ ووژن
    کاخ شایلوت
    عمارت گرند پله یا گراند پالاس
    برج مون‌پارناس
    میدان وندوم
    ایکل میلیتیر یا عمارت مدرسه عالی علوم نظامی
    تئاتر لاویل
    پل الکساندر سوم
    پاریس پلج
    خیابان کاردینال دو بویس
    ورزشگاه استاد دو فرانس
    مجلس ملی یا کاخ بوربون
    هتل دویل یا سالن شهر
    هتل ریتز
    رستوران آلزاس
    رستوران ماکزیم
    هتل اینولید