اس ام اس موزیک / دانلود آهنگ های جدید

اس ام اس موزیک / دانلود آهنگ های جدید

اس ام اس موزیک / دانلود آهنگ های جدید

اس ام اس موزیک / دانلود آهنگ های جدید

ایالت

واحد سیاسی و سرزمینی تشکیل‌دهنده دولت فدرال را ایالَت می‌گویند.[۱] واحدهای سیاسی تشکیل‌دهنده کشورهای غیر فدرال را استان می‌گویند.

ایالت به مجموعه‌ای و یا گروهی خود مختار گویند که بر روی منطقه‌ای بطور مستقل اختیار حکومتی دارند. [۲] و بر خلاف استان، ایالت دارای حالت خودمختارتری است.

بر خلاف کشور، ایالت معمولاً قسمتی از یک مجموعه بزرگتر (مثل کشور) است. بطور نمونه، کشور آلمان از ایالات بایرن، زاکسن، و... و کشور آمریکا از ۵۰ ایالت جدا از هم همانند هاوایی، تگزاس، فلوریدا، و... تشکیل یافته‌اند که هر یک قوانین و اختیارات خود را دارند.

در کشورهایی با ساختار فدرال قدرت بین حکومت مرکزی و ایالاتش تقسیم می شود.

بوبانسور

بوبانسور مرکز ایالت اوریسا در کشور هندوستان است. این شهر در شرق ایالت اوریسا قرار دارد.

اوریسا

اوریسا ایالتی در شرق کشور هندوستان در کنار خلیج بنگال است. اوریسا نام امروزی منطقه ای باستانی است که کالینگا نامیده می‌شد که آشوک امپراتور سلسله موریا در ۲۶۱ پیش از میلاد به آنجا حمله کرد.

اوریسا نوزدهمین ایالت بزرگ هند از نظر وسعت و یازدهمین از نظر کثرت جمعیت است و مرکز آن بوبانسور می‌باشد.

زبان سانسکریت

سانسکریت(saṃskṛtam संस्कृतम्) زبان باستانی مردم هندوستان و زبان دینی مذاهب هندوییسم، بودیسم و جاینیسم می‌باشد که از لحاظ زبان‌شناسی با پارسی باستان هم‌ریشه‌است. زبان سانسکریت؛ از خانوادهٔ زبان‌های هندواروپایی به حساب می‌آید. نسک ارجمند وداها به این زبان است. در دورهٔ نوین دانش سانسکریت کمک بسیاری به خوانش نبشته‌های این دو زبان باستانی نموده‌است.

محتویات

    ۱ بن و ریشه شناسی
    ۲ تاریخ زبان
        ۲.۱ سانسکریت ودایی
    ۳ سانسکریت کلاسیک
    ۴ مرگ سانسکریت
    ۵ نفوذ به سایر زبانها
    ۶ مکان زبان مادری
    ۷ پانویس
    ۸ پیوند به بیرون

بن و ریشه شناسی

واژهٔ سانسکریت از واژه سامس‌کَرْتَه (خودساخته) مشتق شده و به معنی خودسازه است. این واژه بعدها معنی «فرهنگی» به‌خود گرفت و زبان سانکریت (سانسکریت واک) به معنی زبان فرهنگ بالا استفاده شد. به این زبان اصطلاحاً دِوا باگا نیز گفته می‌شود که به معنی "زبان خدایان" است. نظریه جدیدی معتقد است که زبان سانسکریت در حوزه فلات ایران شکل گرفته و از جمله حوزهٔ تمدن جیرفت را از جایگاههای آن می دانند.زبان سانسکریت ارتباط بسیار نزدیکی با زبان اوستایی دارد.
تاریخ زبان

سانسکریت از خانواده زبان های هندو و ایرانی و آرین است . نزدیکترین زبان به آن زبان پارسی باستان و زبان اوستایی است . ریگ ودا قدیمی ترین متنی است که از سانسکریت باقی‌مانده است
سانسکریت ودایی
Rigveda (padapatha) manuscript in دیواناگری, early 19th century

متن های این زبان به سالهای 1500–1200 قبل از مسیح بر می گردد.
سانسکریت کلاسیک

متونی است که به هزارهای بعد از میلاد و 1500 سال قبل برمی گردد.
مرگ سانسکریت

سانسکریت اندک اندک رو به زوال گرایید و امروزه فقط 14 هزار گویش ور دارد.
نفوذ به سایر زبانها
Kashmiri شایویسم manuscript in the Sharada script (c. 17th century)
مکان زبان مادری

در روستاها و مکان های زیر زبان مادری مردم سانسکریت است. .

    Mattur in کارناتاکا[۳]
    Mohad, District: Narasinhpur, Madhya Pradesh
    Jhiri, District: Rajgadh, مادایا پرادش[۴]
    Kaperan, District: Bundi, Rajasthan
    Khada, District: Banswada, Rajasthan
    Ganoda, District: Banswada, راجستان[۵]
    Bawali, District: Bagapat, Uttar Pradesh
    Shyamsundarpur, District: Kendujhar, اوریسا[۶]

        عدد ها در سانسکریت ار 1تا 10

    éka- اکا
    dva-دوا
    tri-تری‌یِنی
    catúr- چاتواری
    páñcan- پانچا
    ṣáṣ-سس
    saptán- سبتا
    aṣṭá- اَشتا
    návan-نَوَ
    dáśan-دَشَ

زبان هندوستانی

هندوستانی به طور تاریخی زبانی است که از دو نگاشت زبانی هندی و اردو ساخته شده‌است.

هندی استاندارد، نگاشت سانسکریت شده‌ای است که از گویش کهری بولی به‌دست آمده‌است. اما زبان اردو نگاشت فارسی‌شده از همان گویش است. این دو نگاشت در کنار هم به طور تاریخی به هندوستانی معروف هستند.

زبان هندی

زبان هندی، (हिन्दी یا हिंदी) نامی است که به یک زبان هندوآریایی داده‌اند؛ یا یک گویش پیوسته از زبان‌هایی است که در هندوستان شمالی و مرکزی سخن گفته می‌شود (کمربند هندی).

سخنگویان محلی گویش‌های هندی را ۴۰٪ از جمعیت هند می‌سازد[۱]. آنچنان که در قانون اساسی هند تعریف شده‌است، هندی زبان رسمی کشور هند است. همجنین هندی یکی از ۲۲ زبان پیش‌بینی‌شده در قانون اساسی است.[۲] هندی رسمی اغلب به‌عنوان هندی مدرن و استاندارد شناخته می‌شود، که در کنار انگلیسی، برای ادارهٔ حکومت مرکزی به‌کار می‌رود.[۳][۴] هندی استاندارد، نگاشت سانسکریت شده‌ای است که از گویش کهری بولی به‌دست آمده‌است. اما زبان اردو نگاشت عربی شده از همان گویش است. این دو نگاشت در کنار هم به طور تاریخی به هندوستانی معروف هستند.

هندی

واژه هِندی می‌تواند به مفاهیم زیر اشاره داشته باشد:

    زبان هندی
    اهل هندوستان
    آشپزی هندی
    پوشاک هندی
    صورت فلکی هندی

در گذشته در برخی از ترجمه‌های فارسی، به پیروی از زبان انگلیسی، عبارت "هندیان آمریکا" در معنی بومیان آمریکا نیز بکار رفته است.

در نوشته‌های کهن فارسی گاه جمع عربی این نام، یعنی «هُنود» را بجای هندیان بکار برده‌اند.

واژه هندی صورت فارسی واژه سندی است. در بیشتر موارد در زبان‌های ایرانی حرف «ه» برابر با حرف «س» در زبان‌های هندی بکار رفته است. بنابراین «هندی» نام فارسی تلفظ بومی «سندی» است. دیگر زبان‌های جهان این تلفظ فارسی را به وام گرفته و بیشتر به صورت «ایندیا» بکار برده‌اند.[۱]

واژه هندی از واژه سانسکریت sindhu گرفته شده که به معنی رودخانه است.

ماهی (صورت فلکی)

صورت فلکی ماهی یا حوت (به انگلیسی: Pisces) از صور فلکی منطقةالبروج است که بعد از دلو و قبل از بره قرار دارد.

در این پیکر آسمانی ستارهٔ درخشانی دیده نمی‌شود.[۱]

این صورت فلکی در اوائل آبانماه در بهترین وضعیت رصدی قرار می‌گیرد. در نقشه‌ها بصورت دو ماهی ترسیم شده‌اند که با طنابی به هم متصل هستند. خورشید در زمان عبور از نقطه اعتدال بهاری یعنی شروع بهار در محدوده این صورت فلکی قرار می‌گیرد. پرنورترین ستاره این صورت فلکی رشاء نام دارد که در زبان عربی به معنای گره می‌باشد. این گره در طنابی که دو ماهی را در برگرفته وجود دارد.

صورت فلکی حوت هیچ ستاره پرنور دیگری ندارد، به نحوی که بسیاری از ساکنان شهرهای بزرگ هیچ‌گاه این صورت‌فلکی را مشاهده نمی‌کنند. بابلیان باستان ستارگان این صورت‌فلکی را به صورت مادر و پسری نمایش می‌دادند، که خود را به شکل ماهی در آورده‌اند. یونانیان نیز داستان کاملاً مشابهی در این مورد دارند. «آفرودیت» (Aphrodite)، الهه عشق و پسرش «اروس» (eros) تحت تعقیب مردی به نام «تیتونوس» (tithonos) بودند، که سرنوشت عجیبی داشت: او هر چند که فناناپذیر بود، ولی مانند انسانهای معمولی پیر می‌شد. «تیتونوس»، که رومیان او را به صورت غول نفرت آوری مجسم می‌کردند، در پی آفرودیت – که رومیان او را «ونوس» می‌نامیدند – و پسر کوچکش بود.

پیش از آن که تیتونوس بتواند به آنها برسد، مادر و پسر به دریا پریدند و خود را به شکل دو ماهی در آوردند. پس از آن این ماهی‌ها از سوی خدایان به آسمان انتقال یافتند و به وسیله نوار پهنی با یکدیگر مرتبط شدند. این طریقه ارتباطی به عنوان نمود و نشانی از عشق مادری به شمار می‌آید.

صورت‌فلکی حوت برای مسیحیان پیشین نیز اهمیت ویژه‌ای داشت. دوران مسیحیت حدود ۲۰۰۰ سال قبل آغاز گردید، یعنی زمانی که نقطه اعتدال بهاری از برج حمل به برج حوت انتقال یافت. عیسی مسیح(ع)، در دوران ابتدایی مسیحیت با این صورت فلکی ارتباط داده می‌شد.[۲]
ستارگان با نام خاص

    بایر........نام...........زبان..............معنی
    ά...............الریشا....عربی..........ریسمان
    β...............سمک............عربی..............ماهی
    δ.........Linteum.............لاتین..........خط
    ό........Torcular.............لاتین..............لوله شکل‌دار
    έ...............کهت...........فارسی.........مربوط به نجوم
    ή.....Kullat Nunu.............زبان اکدی.....ماهی
    ζ..........Revati.............هندی..........ثرومتند
    به علاوه ستاره Van Maanen نیز در این صورت فلکی قرار دارد.


سال نجومی

سال نجومی مدت زمانی است که زمین نسبت به یک ستاره ثابت یک دور در مسیرش به‌دور خورشید می‌گردد. طول سال نجومی ۳۶۵۰٫۲۵۶۳۶۳۰۰۴ روز (۳۶۵روز و ۶ساعت و ۹دقیقه و ۹٫۷۶۳۵۴۵۶ثانیه) است[۱]. سال نجومی ۲۰٫۴۰۶۵۴۸۱۶ دقیقه از سال اعتدالی (طبق سال متوسط اعتدالی ۲۰۱۴ میلادی) بلندتر است. از این رو مختصات ستارگان به مرور در نقشه آسمان تغییر می‌یابد.[۲]
سال نجومی، سال اعتدالی و زمینه ستارگان

سال اعتدالی بر اساس دوبار عبور زمین از دایره انتقالی خود بر نقطه اعتدال بهاری است و از یک دوران انتقالی زمین بر یک دایره هندسی کامل نسبت به ستارگان اندکی عقبتر است از اینرو نسبت به سال نجومی که بر اساس دوران انتقالی زمین بر دایره هندسی کامل نسبت به ستارگان است ۲۰ دقیقه کوتاهتر است. از اینرو در هر سال زمینه ستارگان ثابت نسبت به یکروز مشخص سال اعتدالی یا تقویمی درحال اندکی تغییر است. این تفاضل طی ۲هزار سال موجب جابجایی صورتهای فلکی تا ۳۰ درجه قوسی شده‌است. مثلاً نقطه اعتدال بهاری که ۲هزار سال پیش در صورت فلکی حمل (بره) بوده، امروزه در صورت فلکی حوت (ماهی) به عقب کشیده شده‌است.

سال

سال یکای زمان است که بر اساس رخ دادن دو رویداد در جریان حرکت زمین به‌دور خورشید تعریف می‌شود. گاه با گسترش دادن این مفهوم، واژه «سال» برای نامیدن طول زمان گردش سیاره‌های دیگر به دور خورشید نیز به‌کار می‌رود.

سال معمولاً به سال خورشیدی گفته می‌شود. گاه‌شماری قمری بر اساس سال قمری برابر ۱۲ ماه قمری است و بیش از ۱۰ روز از سال خورشیدی کوتاهتر است.

محتویات

    ۱ سال اعتدالی
    ۲ سال تقویمی یا عرفی
    ۳ سال قمری
    ۴ سال نجومی
    ۵ سال انحرافی
    ۶ سال نوری
    ۷ منابع

سال اعتدالی
نوشتار اصلی: سال اعتدالی

سال اعتدالی، فاصله زمانی بین دوبار عبور متوالی زمین از نقطه اعتدال بهاری است. زمان هر سال اعتدالی بعلت برخی تاثیرات نجومی متغیر است (سال اعتدالی متغیر) که مبنای آغاز سال در گاه‌شماری هجری خورشیدی و میانگین آن (سال اعتدالی متوسط یا میانگین)، مبنای واحد سال تقویمی در همه گاه‌شماری‌های خورشیدی است. مدت سال اعتدالی متوسط ۳۶۵ روز و ۵ ساعت و ۴۸ دقیقه و ۴۵٬۹۷۵۴۵۶ ثانیه، بعبارتی (۳۶۵٫۲۴۲۱۹۸۷۹ روز) است.

در تمدن‌های باستان با اهمیتی که دانستن هنگام فرارسیدن فصل‌ها در کشاورزی داشت مفهوم «سال اعتدالی» جهت تنظیم تقویم اهمیت داشت.
سال تقویمی یا عرفی

سال تقویمی (عرفی) مدتی است بین دو تاریخ روز که نام واحدی در تقویم دارند. مثلاً از ۵ آذر تا ۵ آذر بعد. سال تقویمی عادی ۳۶۵ روزه و کبیسه ۳۶۶ روزه‌است. تقویم خورشیدی معمولاً برای پیش‌بینی شروع فصل‌ها بکار می‌رفت.
سال قمری

سال قمری عرفی مساوی است با ۱۲ ماه هلالی و مدت آن برابر با ۳۵۴ یا ۳۵۵ شبانه روز (سال کبیسه) است. سال قمری متوسط (۳۵۴٫۳۶۷ روز) است.
سال نجومی
نوشتار اصلی: سال نجومی

سال نجومی مدت زمانی است که زمین نسبت به یک ستاره ثابت یک دور در مسیرش به‌دور خورشید می‌گردد. طول سال نجومی ۳۶۵٫۲۵۶۳۶ روز است، یعنی ۳۶۵ روز و ۶ ساعت و ۹ دقیقه و ۹٬۵ ثانیه‌است. سال نجومی ۲۰ دقیقه از سال اعتدالی بلندتر است. از این رو مختصات ستارگان به مرور در نقشه آسمان تغییر می‌یابد.[۱]
سال انحرافی

سال انحرافی عبارت است از دو دور متوالی زمین از نزدیکترین وضع آن نسبت به خورشید (حضیض) که مدت آن تقریباً ۳۶۵ شبانه روز و کسری است.
سال نوری

سال نوری عبارت است از مسافتی که نور با سرعتی معادل سیصدهزار کیلومتر در مدت یک سال (سال اعتدالی متوسط) طی می‌کند.

ساعت مچی

ساعت مچی (به انگلیسی: Watch) گونه‌ای از ساعت است که به مچ دست بسته می‌شود. در گونه‌های جدید بر روی ساعت مچی‌ها علاوه بر زمان، تاریخ روز، ماه و سال و امکانات دیگر نیز وجود دارد.