سولفید باریم

سولفید باریم (به انگلیسی: Barium sulfide) با فرمول شیمیایی BaS یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۸۵۷۵۹۷ است. که جرم مولی آن ۱۶۹٫۳۹ g/mol می‌باشد.

واجبی

واجبی، طین، حنازرد، یا نوره، فراورده‌ای خاک‌گون و پودر شکل است که از آمیخته شدن آهک و زرنیخ درست می‌شود و از آن برای موزدایی٬ به کار گرفته می‌شود.[۱] منابع دینی، جن ها را مخترعین واجبی می دانند.[۲]

محتویات

    ۱ تاریخچه
    ۲ شیمی
    ۳ سم‌شناسی
    ۴ پانویس

تاریخچه

یافته‌های باستان شناسان نشان می‌دهد که انسان‌های نخستین، از درهم آمیختن زرنیخ، سنگ آهک، صمغ و چکیدهٔ گیاهان، چنین آمیخته‌ای را برای رستن به دست می‌آورده‌اند. چهرهٔ پاک و تراشیدهٔ مصریان باستان، گواهی دهندهٔ وجود چنین آمیخته‌هایی است. به گفتهٔ هرودوت مصری‌ها بر این باور بودند که تنها در دنیای پس از مرگ، مو و ریش آن‌ها پروانهٔ رشد دارند. آن‌ها با به کار بردن نشاسته، آرسنیک و آهک آمیخته‌هایی برای پاکی خود از مو داشته‌اند. چنین وسواسی برای بی‌مویی و زیبایی به اندازهٔ بهداشت و جاویدی ارزش داشته است.

برچیدن تمام موهای بدن، یک روش پیشگیرانه در برابر عفونت و پلشتی بوده است. بدون شک آمیخته‌های نخستین، برای برداشتن مو دربرگیرندهٔ مادهٔ خمیری قندی از پختن شکر با لیمو و دیگر ادویه‌های طبیعی بوده است که با کشیدن در خلاف جهت رشد مو به کار گرفته می‌شده است. مایهٔ قندی باعث مهار رشد باکتری در محیط گرم این سرزمین می‌شده است. این روش حتی به خارج از خاور میانه هم رفته است. در شب پیش از زناشویی، عروسان در لبنان، فلسطین، ترکیه و مصر بدن خود را با چنین آمیخته‌ای از هر گونه مو پاک می‌کرده‌اند. با نگرش به افسانه‌ها، بدن بی‌موی عروسان در درازای زندگی زناشویی، نمادی از پاکیزگی و گرامی داشتن شوهر خود است.[۳]
شیمی

این محلول شامل ۶۵ درسد calcium bicarbonate Ca(HCO3)2 و ۲۵ درصد (Arsenic Sulfide (As2S3 و ۱۰ درصد آهک و رطوبت است. فرایند شیمیایی به صورت زیر می‌باشد CaCO3 + CO2 + H2O → Ca(HCO3)2

Ca(OH)2 + CO2 = CaCO3+H20[۴] هر دو نمک‌های آرسنیک (اسید) و آهک (بازی)، خورنده هستند و برای همین، آمیخته‌شان، خاصیت شدید خورندگی دارد. آرسنیک بسیار سمی و کشنده است و برای همین، واجبی به عنوان مادهٔ آرایشی سمی به شمار می‌آید.
سم‌شناسی

بیمارستان لقمان حکیم در تهران، بزرگترین مرکز سم‌شناسی ایران در یک برنامهٔ چند ساله رابطهٔ میان آمیختهٔ شیمیایی واجبی موجود در بازار ایران در سال‌های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۵ و شمار مسمومیت‌های گزارشی مرتبط با آرسنیک را پژوهش کرد. برایند این برنامهٔ پژوهشی نشان داد در سال ۱۹۹۹ با گسترش واجبی بدون آرسنیک در بازار شمار مسمومین به شدت کاهش یافته است. از همان سال دسترسی واجبی از طرح قدیم در زندان‌ها محدود شد. واجبی طرح جدید با نام‌های تجاری خورفه تیزباز ممتاز جمع نور ساخته شده که از سولفید یا سولفید باریوم به عنوان جایگزین آرسنیک استفاده می‌کنند.[۵] شاید علت این مقدار آماری که بیان‌گر مسمومیت بوده، بیشتر برامده از خورده شدن چنین واجبی‌هایی بوده باشد وگرنه بو کشیده شدن آرسنیک، پیامد ناگوار مسمومیتی‌ای را به همراه ندارد.

آنتیموان

آنتیموان (به انگلیسی: Antimony) از عنصرهای شیمیایی جدول تناوبی است. نشانه کوتاه آن Sb و عدد اتمی آن ۵۱ است.[۱].این عنصر در متنهای کهن فارسی به نام روی سخته یا روی سخته مصری نامیده شده است.[۲]


قلع → آنتیموان ← تلوریم
As
↑
Sb
↓
Bi    
Element 1: هیدروژن (H), Other non-metal
       
Element 2: هلیوم (He), Noble gas
Element 3: لیتیوم (Li), Alkali metal
   
Element 4: برلیوم (Be), Alkaline earth metal
       
Element 5: بر (B), Metalloid
   
Element 6: کربن (C), Other non-metal
   
Element 7: نیتروژن (N), Other non-metal
   
Element 8: اکسیژن (O), Other non-metal
   
Element 9: فلوئور (F), Halogen
   
Element 10: نئون (Ne), Noble gas
Element 11: سدیم (Na), Alkali metal
   
Element 12: منیزیم (Mg), Alkaline earth metal
       
Element 13: آلومینیوم (Al), Other metal
   
Element 14: سیلسیم (Si), Metalloid
   
Element 15: فسفر (P), Other non-metal
   
Element 16: گوگرد (S), Other non-metal
   
Element 17: کلر (Cl), Halogen
   
Element 18: آرگون (Ar), Noble gas
Element 19: پتاسیم (K), Alkali metal
   
Element 20: کلسیم (Ca), Alkaline earth metal
       
Element 21: اسکاندیم (Sc), Transition metal
   
Element 22: تیتانیوم (Ti), Transition metal
   
Element 23: وانادیم (V), Transition metal
   
Element 24: کرم (Cr), Transition metal
   
Element 25: منگنز (Mn), Transition metal
   
Element 26: آهن (Fe), Transition metal
   
Element 27: کبالت (Co), Transition metal
   
Element 28: نیکل (Ni), Transition metal
   
Element 29: مس (Cu), Transition metal
   
Element 30: روی (Zn), Transition metal
   
Element 31: گالیم (Ga), Other metal
   
Element 32: ژرمانیم (Ge), Metalloid
   
Element 33: آرسنیک (As), Metalloid
   
Element 34: سلنیم (Se), Other non-metal
   
Element 35: برم (Br), Halogen
   
Element 36: کریپتون (Kr), Noble gas
Element 37: روبیدیم (Rb), Alkali metal
   
Element 38: استرانسیم (Sr), Alkaline earth metal
       
Element 39: یوتریم (Y), Transition metal
   
Element 40: زیرکونیم (Zr), Transition metal
   
Element 41: نیوبیم (Nb), Transition metal
   
Element 42: مولیبدن (Mo), Transition metal
   
Element 43: تکنسیم (Tc), Transition metal
   
Element 44: روتنیم (Ru), Transition metal
   
Element 45: رودیم (Rh), Transition metal
   
Element 46: پالادیم (Pd), Transition metal
   
Element 47: نقره (Ag), Transition metal
   
Element 48: کادمیم (Cd), Transition metal
   
Element 49: ایندیم (In), Other metal
   
Element 50: قلع (Sn), Other metal
   
Element 51: آنتیموان (Sb), Metalloid
   
Element 52: تلوریم (Te), Metalloid
   
Element 53: ید (I), Halogen
   
Element 54: زنون (Xe), Noble gas
Element 55: سزیم (Cs), Alkali metal
   
Element 56: باریم (Ba), Alkaline earth metal
   
Element 57: لانتان (La), Lanthanoid
   
Element 58: سریم (Ce), Lanthanoid
   
Element 59: پرازئودیمیم (Pr), Lanthanoid
   
Element 60: نئودیمیم (Nd), Lanthanoid
   
Element 61: پرومتیوم (Pm), Lanthanoid
   
Element 62: ساماریوم (Sm), Lanthanoid
   
Element 63: اروپیم (Eu), Lanthanoid
   
Element 64: گادولینیم (Gd), Lanthanoid
   
Element 65: تربیوم (Tb), Lanthanoid
   
Element 66: دیسپروزیم (Dy), Lanthanoid
   
Element 67: هولمیم (Ho), Lanthanoid
   
Element 68: اربیم (Er), Lanthanoid
   
Element 69: تولیم (Tm), Lanthanoid
   
Element 70: ایتربیوم (Yb), Lanthanoid
   
Element 71: لوتتیم (Lu), Lanthanoid
   
Element 72: هافنیم (Hf), Transition metal
   
Element 73: تانتال (Ta), Transition metal
   
Element 74: تنگستن (W), Transition metal
   
Element 75: رنیوم (Re), Transition metal
   
Element 76: اوسمیوم (Os), Transition metal
   
Element 77: ایریدیوم (Ir), Transition metal
   
Element 78: پلاتین (Pt), Transition metal
   
Element 79: طلا (Au), Transition metal
   
Element 80: جیوه (Hg), Transition metal
   
Element 81: تالیوم (Tl), Other metal
   
Element 82: سرب (Pb), Other metal
   
Element 83: بیسموت (Bi), Other metal
   
Element 84: پولونیم (Po), Metalloid
   
Element 85: استاتین (At), Halogen
   
Element 86: رادون (Rn), Noble gas
Element 87: فرانسیم (Fr), Alkali metal
   
Element 88: رادیوم (Ra), Alkaline earth metal
   
Element 89: آکتینیوم (Ac), Actinoid
   
Element 90: توریم (Th), Actinoid
   
Element 91: پروتاکتینیوم (Pa), Actinoid
   
Element 92: اورانیوم (U), Actinoid
   
Element 93: نپتونیم (Np), Actinoid
   
Element 94: پلوتونیم (Pu), Actinoid
   
Element 95: امریسیم (Am), Actinoid
   
Element 96: کوریم (Cm), Actinoid
   
Element 97: برکلیم (Bk), Actinoid
   
Element 98: کالیفرنیم (Cf), Actinoid
   
Element 99: اینشتینیم (Es), Actinoid
   
Element 100: فرمیم (Fm), Actinoid
   
Element 101: مندلیفیم (Md), Actinoid
   
Element 102: نوبلیم (No), Actinoid
   
Element 103: لارنسیم (Lr), Actinoid
   
Element 104: رادرفوردیم (Rf), Transition metal
   
Element 105: دوبنیم (Db), Transition metal
   
Element 106: سیبورگیم (Sg), Transition metal
   
Element 107: بوریم (Bh), Transition metal
   
Element 108: هاسیم (Hs), Transition metal
   
Element 109: مایتنریم (Mt), Transition metal
   
Element 110: دارمشتادیم (Ds), Transition metal
   
Element 111: رونتگنیوم (Rg), Transition metal
   
Element 112: کوپرنیسیم (Cn), Transition metal
   
Element 113: آن‌ان‌تریوم (Uut)
   
Element 114: آن‌ان‌کادیوم (Uuq)
   
Element 115: آن‌ان‌پنتیوم (Uup)
   
Element 116: آن‌ان‌هگزیوم (Uuh)
   
Element 117: آن‌ان‌سپتیوم (Uus)
   
Element 118: آن‌ان‌اکتیوم (Uuo)
51Sb
جدول تناوبی
ظاهر
توسی نقره‌ای
ویژگی‌های کلی
نام, نماد, عدد     آنتیموان, Sb, 51
تلفظ به انگلیسی     /ˈæntɨmɵnɪ/
AN-ti-mo-neeIn the UK, the variable vowel /ɵ/ is usually pronounced as a schwa [ə]; in the US, it is generally a full [oʊ].</ref>
نام گروهی برای عناصر مشابه     شبه فلزات
گروه، تناوب، بلوک     ۱۵, ۵, p
جرم اتمی استاندارد     121.760 g·mol−۱
آرایش الکترونی     &#91;Kr&#93; 4d10 5s2 5p3
الکترون به لایه     2, 8, 18, 18, 5 (تصویر)
ویژگی‌های فیزیکی
حالت     جامد
چگالی (نزدیک به r.t.)     6.697 g·cm−۳
چگالی مایع در m.p.     6.53 g·cm−۳
نقطه ذوب     903.78 K, 630.63 °C, 1167.13 °F
نقطه جوش     1860 K, 1587 °C, 2889 °F
گرمای هم‌جوشی     19.79 kJ·mol−1
گرمای تبخیر     193.43 kJ·mol−1
ظرفیت گرمایی     25.23 J·mol−۱·K−۱
فشار بخار
فشار (پاسکال)     ۱     ۱۰     ۱۰۰     ۱k     ۱۰k     ۱۰۰k
دما (کلوین)     807     876     1011     1219     1491     1858
ویژگی‌های اتمی
وضعیت اکسید شدن     5, 3, -3
الکترونگاتیوی     2.05 (مقیاس پاولینگ)
انرژی‌های یونیزه شدن
(more)     1st: 834 kJ·mol−1
2nd: 1594.9 kJ·mol−1
3rd: 2440 kJ·mol−1
شعاع اتمی     140 pm
شعاع کووالانسی     139±5 pm
شعاع واندروالانسی     206 pm
متفرقه
ساختار کریستالی     trigonal
مغناطیس     دیامغناطیس[۳]
مقاومت الکتریکی     (20 °C) 417 nΩ·m
رسانایی گرمایی     (300 K) 24.4 W·m−1·K−1
انبساط گرمایی     (25 °C) 11 µm·m−1·K−1
سرعت صوت (سیم نازک)     (20 °C) 3420 m/s
مدول یانگ     55 GPa
مدول شیر     20 GPa
مدول باک     42 GPa
سختی موس     3.0
سختی برینل     294 MPa
عدد کاس     7440-36-0
پایدارترین ایزوتوپ‌ها
مقاله اصلی ایزوتوپ‌های آنتیموان
iso     NA     نیمه عمر     DM     DE (MeV)     DP
121Sb     57.36%     121Sb ایزوتوپ پایدار است که 70 نوترون داردs
123Sb     42.64%     123Sb ایزوتوپ پایدار است که 72 نوترون داردs
125Sb     syn     2.7582 y     β−     0.767     125Te

    ن
    ب
    و

خواص فیزیکی عنصر آنتیموان :

    عدد اتمی: ۵۱
    جرم اتمی: ۱۲۱٫۷۵
    نقطه ذوب : C° ۶۳۰٫۶۳
    نقطه جوش : C° ۱۵۸۷
    شعاع اتمی : Å ۱٫۵۳
    ظرفیت: ۳و۵
    رنگ: خاکستری سیاه
    حالت استاندارد: جامد
    رنگ: خاکستری نقره‌ای درخشان
    نقطه ذوب: 903.78 K (1167.13 °F)
    حالت: جامد
    نقطه جوش: 1860 K ( 2889 °F )
    جنس : شبه فلز
    شعاع اتم: Å ۱٫۵۳
    کاشف: Tholden
    شعاع کووالانس: 138 pm
    عدد اتمی: 51
    شعاع الکترووالانس:
    عدد جرمی:
    رسانایی الکتریکی: 2.88 * 106/m اهم
    نام یا شماره گروه: 15 -VA
    رسانایی گرمایی : W/m*K24.3
    دور تناوب: 5
    ظرفیت گرمای ویژه: 210 J/kg*K
    نام بلوک: p
    حجم مولی: 18.19 ש6-10متر مکعب بر مول
    آرایش الکترون: Kr4d10 5s2 5p3
    الکترونگاتیوی: 2.05 درجه پاولینگ
    جرم حجمی: 6697 kg/m3
    اعداد اکسایش: ±1 اسیدی ملایم

آنتیموان نیز همچون آلوتروپ، شبه فلزش دارای جلای فلزی سفید مایل به آبی و بسیار شکننده است. همچنین ساختار بلورین دارد و بلافاصله پوسته پوسته می شود. آنتیموان خالص و ترکیباتش بسیار سمی است؛ پس باید در کار با آنها احتیاط لازم را به کار بست. منبع اصلی آنتیموان کانی به نام استیبنیت است که سولفیدی از آن عنصر است. همچنین در کانی های دیگر از جمله آلمینیت و گهگاهی به صورت خالص یافت می شود گر چه تا قرن هفدهم کسی نتوانسته بود آن را به شکل خالص از کانی جدا کند. آنتیموان در دمای اتاق با هوا واکنش نمی‌دهد اما روی شعله بلافاصله با نور درخشانی می سوزد و مقادیر فراوانی گاز های سفید تولید می کند. آنتیموان رسانایی ضعیف برای گرما و الکتریسیته است و به همین دلیل جز سازنه مناسبی در مواد نیمه رسانای میکروالکترونیکهاست.

آرسنیک

آرسِنیک یا ارسنیک که در فارسی به اکسید آن مرگ موش و سولفید آن زرنیخ می‌شود، عنصر شیمیایی است که در جدول تناوبی با علامت As مشخص است و دارای عدد اتمی ۳۳ است. آرسنیک شبه فلز سمی معروفی است که به سه شکل زرد، سیاه و خاکستری یافت می‌شود. آرسنیک و ترکیبات آن به‌عنوان آفت کش بکار می‌روند: علف‌کش، حشره‌کش و آلیاﮊهای مختلف.

محتویات

    ۱ ویژگی‌های فیزیکی
    ۲ ویژگیهای درخور نگرش
    ۳
    ۴ تاریخچه
    ۵ پیدایش
    ۶ هشدارها
    ۷ منابع

ویژگی‌های فیزیکی

    عدد اتمی: ۳۳
    جرم اتمی:۷۴٫۹۲۱۶۰
    نقطه ذوب : C°۸۰۸
    نقطه جوش : C°۶۰۳
    شعاع اتمی : Å ۱٫۳۳
    رنگ: خاکستری

ویژگیهای درخور نگرش

آرسنیک از نظر شیمیایی شبیه فسفر است تا حدی که در واکنشهای بیو شیمیایی می‌تواند جایگزین آن شود ازاینرو سمی است. وقتی به آن حرارت داده شود بصورت اکسید آرسنیک در می‌آید (اکسیده می‌شود) که بوی آن مانند سیر است. آرسنیک و ترکیبات آن همچنین می‌توانند بر اثر حرارت به گاز تبدیل شوند. این عنصر به دو صورت جامد وجود دارد: زرد و خاکستری فلز مانند با جاذبه‌هایی به ترتیب ۹۷/۱ و ۷۳/۵.

در سده بیستم آرسنِت سرب به‌عنوان آفت کش برای درختان میوه به خوبی مورد استفاده قرار گرفت (استفاده از آن در افرادی که به این کار اشتغال داشتند ایجاد آسیب‌های عصب‌شناسی کرد) و آرسنیت مس در سده نوزدهم به‌عنوان عامل رنگ کننده در شیرینی‌ها بکار رفت. سایر کاربردها:

سموم کشاورزی و حشره کشهای مختلف آرسنید گالیم یک نیمه رسانای مهمی است که در ICها بکار می‌رود.مدارها یی که از این ترکیب ساخته شده‌اند نسبت به نوع سیلیکونی بسیار سریعتر هستند (البته گرانتر هم هستند) آرسنید گالیم بر خلاف سیلیکون آن band gap مستقیم است پس می‌تواند در دیودها ی لیزری وLEDها برای تبدیل مستقیم الکتریسیته به نور بکار رود. تری اکسید آرسنیک در خون‌شناسی برای درمان بیماران سرطان خون حاد که در برابر ATRA درمانی مقاومت نشان می‌دهند بکار می‌رود. همچنین در برنز پوش کردن و ساخت مواد آتش بازی و ترقه مورد استفاده قرار می‌گیرد.
تاریخچه

آرسنیک (واﮊه یونانی arsenikon به معنی اریپمنت زرد) در دوران بسیار کهن شناخته شده است. از این عنصر به کرات برای قتل استفاده شده ِ علائم مسمومیت با این عنصر تا قبل از آزمایش مارش تا حدی نا مشخص بود. آلبرتوس مگنوس را اولین کسی می‌دانند که در سال ۱۲۵۰ این عنصر را جدا کرد. جوان شرودر در سال ۱۶۴۹ دو روش برای تهیه آرسنیک منتشر کرد. همچنین از زرنیخ برای ساخت مواد بهداشتی همچون داروی نظافت بدن(موبر)(واجبی) استفاده می‌شود واجبی از آهک و زرنیخ ساخته تشکیل یافته است. گفتنیست حتی پایه اصی کرم‌ها و اسپری‌های موبر از همین دو ماده می‌باشد
پیدایش

آرسوپیزیت (سنگ آرسنیک) میس پیکل Mispickel هم نامیده می‌شود.(سولفور) که بر اثر حرارت ِ بیشترِن مقدار آرسنیک از سولفید آهن آن جدا می‌شود.مهم‌ترین ترکیبات آرسنیک عبارت است از: آرسنیک سفید، سولفید آن ِ گرد حشره کش ِ آرسنیت کلسیم و آرسنیت سرب. از گرد حشره کش ِ آرسنیت کلسیم و آرسنیت سرب به‌عنوان سموم و حشره‌کش‌ها در کشاورزی استفاده می‌شود .این عنصر گهگاه بصورت خالص یافت می‌شود ولی معمولاً بصورت ترکیب با نقره، کبالت، نیکل، آهن - آنتیموان یا سولفور وجود دارد.
هشدارها

آرسنیک و بسیاری از ترکیبات آن سمی هستند. آرسنیک با مختل کردن وسیع سیستم گوارشی و ایجاد شوک منجر به مرگ می‌شود.

نمک

نمک خوراکی یا نمک طعام از سدیم و کلر ساخته شده است. در آب محلول است و از مهم‌ترین املاحی است که در تغذیهٔ روزانه مورد استفاده‌است. نمک طعام به صورت معادن عظیمی در ته‌نشین‌ها و رسوب‌ها در ضمن چین خوردگی‌ها وجود دارد که به شکل سنگ نمک استخراج می‌شود. همچنین در آب دریاها به مقدار فراوان موجود است و در صورت لزوم قابل استخراج می‌باشد.[۱]

نمک خوراکی مانند دیگر نمک‌ها ترکیب یونی است. عناصر این ترکیب بونی، در نمک خوراکی سدیم و کلر هستند. با ورود ناخالصی به بلور هالیت یا نمک طعام، این کانی به رنگ‌های گوناگون در می‌آید مثلاً با ورود عناصر اورانیوم و کربن به رنگ سیاه در می‌آید. این کانی به همراه سیلویت یا نمک تلخ در محیط‌های تبخیری و گرم و خشک یافت می‌شود. مزهٔ شور و جلای شیشه‌ای و سختی کم این کانی باعث شده است تا به‌راحتی میان گروهی از کانی‌های مشابه خود، تشخیص داده شود.[۲]

نمک یکی از مواد مورد نیاز برای سوخت وساز مواد غذایی در بدن، انتقال پیام‌های عصبی و کارکرد صحیح عضلات است. اما ثابت شده است که مصرف زیاد نمک در غذا موجب افزایش فشار خون می‌شود، به ویژه در افرادی که سابقه خانوادگی فشار خون بالا دارند. افزایش فشار خون نیز خطر سکته مغزی و حمله قلبی را افزایش می‌دهد. سازمان بهداشت جهانی حداکثر مقدار مصرف روزانهٔ مجاز نمک را پنج گرم اعلام کرده است.[۳]
نمک یُد دار
نوشتار اصلی: نمک یددار

از آنجا که کمبود عنصر ید در رژیم غذایی انسان موجب بیماری‌های گوناگون مانند غم‌باد (گواتر) می‌شود، معمولا به نمک خوراکی تصفیه شده، یدات پتاسیم[۴] نیز اضافه می‌کنند تا مصرف‌کنندگان از آن بهره‌مند شوند و مقدار لازم روزانه را دریافت کنند. این محصول نمک یددار نامیده می‌شود. نمک‌های تصفیه شده یددار به دلیل خلوص بالا میزان ید را بهتر و به مدت بیشتر حفظ می‌کنند. در ایران با توجه به بررسی‌های انجام شده در سطح کشور از نظر میزان ید موجود در آب و خاک و شیوع گواتر، ۴۰ میکروگرم به ازای هر گرم نمک (۴۰ ppm) اضافه می‌شود.[۵]

برای حفظ ید در نمک بددار، باید نمک را در مدت کمتر از یک سال مصرف کرد، آن را دور از نور و رطوبت، و در ظرف‌های در بستهٔ پلاستیکی، چوبی، سفالی و یا شیشه‌ای تیره نگهداری کرد. همچنین هنگام پخت غذا، بهتر است نمک در انتهای پخت اضافه شود تا ید آن تا حد امکان حفظ شود.[۳]
نمک دریا

نمک دریا از تبخیر آب دریا ته‌نشین می‌شود. نمک دریا، نمکی تصفیه نشده است و ناخالصی‌های گوناگون دارد از جمله فلزات سنگین (سرب و آرسنیک) که سرطان‌زا هستند، گچ، آهک. همچنین در نمک دریا بر خلاف نمک یددار عنصر حیاتی ید اضافه نشده است.[۱][۳][۴]
چرا نمک زیاد مضر است؟

نمک یکی از چاشنی‌های مورد علاقه انسان ‌ها است. در فرهنگ خودمان نـیـز گـفته می‌شود که غذا بـدون نمک مزه نـدارد و همین امر باعث می‌شود به مرور زمان ذائـقـه خیلی از افراد به سمت غذا‌های با نمک بالا سوق داده شود که چنین غذاهایی را بپسندند و دریافت سدیم‌شان نیز به طبع افزایش می‌یابد. در بسیاری از افراد افزایش و دریافت سدیم فشار خون را افزایش می‌دهد، به این دلیل که باعث تجمع آب در بدن می‌شود و فشار و بار اضافی به قلب وارد می‌کند. پس دریافت سدیم بالا یعنی آمادگی برای ابتلا به پرفشاری خون. اگر شما فشار خون 12 بر روی 8 یا بالاتر دارید، احتمالا پزشک‌تان رژیم کم سدیم را به شما توصیه کرده است

باز (شیمی)

باز در شیمی، رایج‌ترین برداشت از ماده‌ای محلول است که می‌تواند پروتون‌ها را بپذیرد. از باز بیشتر به‌عنوان یک قلیا نام می‌برند (تنها اگر یون‌های OH− در آن باشد). این موضوع به نظریه لوری-برانستد در مورد اسیدها و بازها اشاره دارد. در تعریف دیگر، باز به هر ترکیب شیمیایی گفته می‌شود که وقتی در آب حل شد، به آن pH بیشتر از ۷٫۰ بدهد. سدیم هیدروکسید و آمونیاک نمونه‌هایی از بازهای ساده هستند.

باز نقطهٔ مقابل اسید است؛ چون اسیدها غلظت یون هیدرونیوم (H3O+) را در آب می‌افزایند و بازها از غلظت این ماده می‌کاهند. واکنش بین یک باز و یک اسید را خنثی‌سازی می‌گویند. بازها با اسیدها واکنش می‌دهند تا آب و نمک (یا محلول‌های آن‌ها) را تولید کنند.

ترقوه

ترقوه استخوانی دراز است که همراه با استخوان کتف، بازو و جناغ، کمربند شانه‌ای را تشکیل می‌دهند.این استخوان برخلاف سایر استخوان های دراز، فاقد حفره مغزی است و دارای منشاء غشائی می باشد و از سمت داخل به جناغ و از سمت خارج به استخوان کتف متصل می شود. ترقوه تنها استخوان بین تنه و اندام فوقانی است و در تمام طولش قابل لمس است. شکل استخوان ترقوه در هر طرف قفسه سینه شبیه حرف «S» می باشد.

ترقوه یا کلاویکل یا استخوان چنبری تنها استخوان دراز بدن است که به صورت افقی قرار دارد و وزن اندام فوقانی را به تنه منتقل می‌کند و باعث دور نگه‌داشتن بازو از بدن می‌شود. این استخوان اولین استخوانی است که در بدن انسان و در جنین استخوانی می‌شود.

شاید جالب باشد که بدانید استخوان ترقوه فیل از استخوان ترقوه انسان کوچکتر است و در عین حال استخوان ترقوه در نوعی میمون به نام جیبون که تنها یک سوم انسان جثه دارد، از استخوان ترقوه انسان بزرگتر است.از نظر کالبد شناختی این استخوان دارای دو انتهای داخلی و خارجی و یک تنه است. انتهای داخلی آن یا انتهای استرنال، به استخوان جناغ یا استرنوم مفصل می شود و مفصل استرنوکلاویکولار یا جناغی-چنبری را می سازد.این انتها گرد و برجسته بوده و یک چهارم فوقانی آن محل اتصال تاندون اینترکلاویکولار یا بین ترقوه ای می باشد و سه چهارم تحتانی تحتانی این انتها محل اتصال به بریدگی کلاویکولار استخوان جناغ می باشد.

جناغ

جـِناغ استخوانی در قفسه سینه است که دنده‌ها در قسمت قدامی به آن می چسبند. همچنین استخوان ترقوه به قسمت فوقانی آن وصل می‌شود.

جناغ سینه، استخوانی پهن است که در قسمت قدامی فوقانی قفسه سینه قرار گرفته و دارای طولی در حدود 15 تا 20 سانتی متر می باشد.

این استخوان از سه قسمت تشکیل شده است:

دسته[۱]: پهن‌ترین و قوی‌ترین بخش جناغ سینه است و به استخوان ترقوه، دنده اول و نیمی از دنده دوم، متصل می‌گردد. بخش فوقانی دسته را بریدگی بالاجناغی یا بریدگی ژوگولار میگویند.

تنه[۲]: بلندترین بخش جناغ سینه است که در کناره‌های طرفی دارای یک بریدگی ناقص در بالا و پایین و ۴ بریدگی کامل برای اتصال دنده‌ها می باشد.حد فاصل تنه و دسته جناغ، زاویه‌ای به نام زاویه جناغی یا زاویه لوئیس قرار گرفته است که مقداری به جلو تحدب دارد و دنده دوم سینه نیز به کناره آن از دو طرف متصل می گردد.

زائده خنجری[۳]: زایده کوچک خنجر مانندی است که در انتهای جناغ سینه قرار دارد.در هر طرف لبه خارجی آن یک نیم رویه مفصلی برای اتصال به انتهای دیستال هفتمین غضروف دنده ای وجود دارد.

پشت‌لاک

پُشت‌لاک[۱] (carapace) بخش پشتی پوست بیرونی در چند گروه از جانوران است. بندپایانی چون سخت‌پوستان و عنکبوتیان و مهره‌دارانی چون لاک‌پشت‌ها دارای پشت‌لاک هستند.

    در بدن سخت‌پوستان سر، و سینه‌گاه thorax به صورت زرهی که پشت‌لاک نام دارد در هم روییده‌اند.
    در بدن عنکبوت‌ها بخش پشتی سرسینه‌گاه cephalothorax را پشت‌لاک می‌گویند و بخش شکمی، جناغ sternum نام دارد.
    در بدن لاک‌پشت‌ها، لاک پشتی که نتیجه ادامه رشد دنده‌ها است پشت‌لاک نام دارد. لاک‌پشت‌ها یک لاک زیرین نیز دارند که زیرلاک plastron نامیده می‌شود.

زیرلاک

لاک زیر شکم لاک‌پشت‌ها زیرلاک[۱] (Plastron) نام دارد.

زیرلاک از بخش‌های گوناگونی تشکیل شده که هر بخش نام خود را دارد. زیرلاک از صفحات سختی از جنس کراتین درست شده‌است که به آن‌ها سپرچه Scute می‌گویند. لاک پشتی (پشت‌لاک carapace) لاک‌پشت‌ها به‌وسیله دنده‌ها استوار نگه داشته می‌شود اما زیرلاک چنین نیست.

در لاک‌پشت‌های نر، زیرلاک تورفتگی کم‌عمقی دارد که به آن‌ها کمک می‌کند به هنگام جفت‌گیری راحت‌تر بر پشت ماده‌ها سوار شوند. لاک‌پشت‌های جعبه‌ای در زیرلاک خود یک لولا دارند و قادرند با باز و بسته کردن زیرلاک تمامی بدن خود را در پوشش لاک‌ها قرار دهند.
صفحات استخوانی

زیرلاک از چهار صفحه استخوانی به نام‌های زیر تشکیل شده است[۲]:

    زیرلاکچه بالایی (Epiplastron): جلویی‌ترین جفت از صفحات استخوانی در پوسته استخوانی زیرلاک.
    زیرلاکچه درونی (Entoplastron): دو صفحه استخوانی وسطی در پوسته استخوانی زیرلاک.
    زیرلاکچه نعلی (Hyoplastron): دو صفحه استخوانی بخش پایین پوسته استخوانی.
    زیرلاکچه نعلی پایینی (Hypoplastron): دو صفحه پایین‌تر از زیرلاکچه‌های نعلی.
    زیرلاکچه شمشیری (Xiphiplastron): نزدیک‌ترین استخوان‌ها به پوسته استخوانی پایینی.

لاک‌پشت

لاک‌پشت‌ها، سنگ پشت و یا کَشَف‌ها[۱] خزندگانی هستند از راستهٔ لاک‌پشت‌سانان (Testudines). لاک‌پشت‌ها جزو جانوران خون‌سرد هستند.

لاک‌پشت‌سانان خزندگانی با لاک استخوانی پشتی و لاک استخوانی شکمی هستند که کمربند اندام حرکتی آنها درون دنده‌هاست و دندان ندارند.[۲]

از ۳۰۰ گونهٔ موجود برخی از آن‌ها شدیداً در معرض انقراض قرار دارند. از گونه‌های معروف آن می‌شود به لاک‌پشت زینی، لاک‌پشت چرمی و لاک‌پشت‌های سه‌چنگالی اشاره کرد.[۱]

لاک پشت فراتی نوعی لاک پشت با لاک تقریباً نرم است که در خطر انقراض قرار دارد.

محتویات

    ۱ کالبدشناسی
    ۲ ویژگی
    ۳ زاد و ولد
    ۴ نگارخانه
    ۵ منابع

کالبدشناسی

بیشتر بدن لاک‌پشت‌ها به‌وسیله یک استخوان یا صدف غضروفی حفاظت شده‌است. این استخوان یا صدف از دنده‌های آن‌ها مشتق شده است. صدف لاک‌پشت از صفحه‌های شاخی تشکیل شده است که استخوان را می‌پوشانند. ستون مهره‌ها، دنده‌ها و چند استخوان دیگر لاک‌پشت به سطح داخلی این لاک متصل‌اند. همین باعث می‌شود که لاک‌پشت‌ها موجودات بسیار کندرو و سنگینی باشند.

لاک پشتی آن‌ها را اصطلاحاً پشت‌لاک carapace و لاک شکمی را زیرلاک plastron می‌گویند. در بیشتر لاک‌پشت‌ها سطح بیرونی لاک آن‌ها با فلس‌های زبر و تیزی پوشیده شده که سپرچه scute نامیده می‌شوند.[۳]

همهٔ لاک‌پشت‌ها آرواره‌های بدون دندان دارند و در اطراف این آرواره‌ها استخوان‌های تیزی برای خرد کردن غذا وجود دارد.
ویژگی

لاک‌پشت از حیوانات بسیار جالبی است که سالیان دراز عمر می‌کند و کمتر مریض می‌شود و می‌تواند برای مدت‌های مدید غذا نخورد، یک علت طول عمر و سلامتی او شاید به خاطر همین باشد که می‌تواند برای مدت طولانی غذا نخورد. لاک‌پشت حیوانی است گیاه‌خوار و به ندرت حشره می‌خورد. در بین گیاهان از هیچ چیز بیش از جوانه‌های نورس کاهو لذت نمی‌برد. لاک‌پشت حیوانی است اجتماعی و اغلب لاک‌پشت‌ها به صورت دسته جمعی و یا جفت جفت به سر می‌برند. برای شناخت جنسیت لاک‌پشت کافی است به روپوشی که زیر شکم لاک‌پشت است نگاه کنید. اگر زیر شکملاک‌پشت بیضی شکل و محدب بود، دلیل بر آن است که وی نر است ولی اگر زیر شکم لاک‌پشت پهن باشد دلیل بر ماده بودن آن است.
زاد و ولد

لاک‌پشت‌ها بیشتر عمر خود را در دریا می‌گذرانند، ولی در فصل زاد و ولد برای جفت‌گیری به آب‌های کم‌عمق می‌آیند، لاک‌پشت‌های ماده شب به ساحل می‌آیند و تخم‌گذاری می‌کنند. بیشتر آن‌ها شب را به کندن چاله می‌گذرانند و تا ۲۰۰ تخم می‌گذارند. نه ماه طول می‌کشد تا بچه‌ها از تخم بیرون بیایند. آن وقت بچه‌لاک‌پشت‌ها از لانه بیرون می‌زنند و به طرف دریا می‌روند. بچه‌لاک‌پشت‌ها دشمنان زیادی دارند و انسان یکی از این دشمنان است. به همین دلیل خیلی از لاک‌پشت‌ها قبل از آنکه به سن تولید مثل برسند کشته می‌شوند.