اس ام اس موزیک / دانلود آهنگ های جدید

اس ام اس موزیک / دانلود آهنگ های جدید

اس ام اس موزیک / دانلود آهنگ های جدید

اس ام اس موزیک / دانلود آهنگ های جدید

زیکو

زیکو (به انگلیسی: Zico) (زاده ۳ مارس ۱۹۵۳ - ریو دو ژانیرو) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل برزیل است.

محتویات

    ۱ زندگینامه
    ۲ فعالیت به عنوان بازیکن
        ۲.۱ فلامینگو
        ۲.۲ اودینزه کالچو
    ۳ جام‌های جهانی
    ۴ مربیگری
    ۵ عناوین و افتخارات
        ۵.۱ افتخارات شخصی
        ۵.۲ افتخارات به عنوان مربی
    ۶ منابع

زندگینامه

آرتور آنتونیوس کوئیمبرا (به انگلیسی: Arthur Antunes Coimbra) مشهور به زیکو در تاریخ سوم مارس ۱۹۵۳ در شهر ریو دو ژانیرو واقع در برزیل زاده شد. زیکو که به پله‌سفید هم معروف است یکی از دوست‌داشتنی ترین فوتبالیست‌های برزیل در دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ بود. او در ۸۸ بازی برای تیم ملی این کشور، ۶۶ گل وارد دروازه حریفان کرد. وی از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۳ و از ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۹ در باشگاه فلامینگو در ریو دو ژانیرو بازی می‌کرد. در این بین در ایتالیا هم با تیم اودینزه کالچو قرارداد داشت. وی هم مانند پله، در باشگاه و نیز تیم ملی، پیراهن اسطوره‌ای شماره ۱۰ را به تن می‌کرد.

ویژگی او ضربات آزادی بود که از فاصله ۱۸ تا ۳۰ متری می‌زد. او تا امروز هم یکی از بهترین کاشته‌زن‌های دنیاست. او از سوی پله در فیفا ۱۰۰ قرار گرفت، فهرستی شامل ۱۲۵ فوتبالیست برتر دنیا که هنوز در قید حیات هستند.[۱]
فعالیت به عنوان بازیکن
فلامینگو

زیکو بیشترین دوران بازی‌اش را در فلامینگو سپری کرد. او در این تیم،۵۶۸ گل در ۷۶۵ بازی زد، یعنی میانگین ۷۴/۰ گل در هر بازی. او از ابتدا پیراهن شماره ۱۰ را به تن کرد. وی با فلامینگو چهار بار (۱۹۸۰، ۱۹۸۲، ۱۹۸۳، ۱۹۸۷) قهرمان برزیل شد. به علاوه در سال ۱۹۸۱ اولین، و تاکنون تنها جام باشگاهی جهان را با این تیم فتح کرد.
اودینزه کالچو

زیکو با پیوستن به باشگاه اودینزه کالچو ایتالیا، باعث رشد چشمگیر کیفیت بازی این تیم شد. این شهر و باشگاهش با ورود او پیشرفت زیادی کردند. شاهد این تغییر هم لوئیجی مافی، روزنامه‌نگار ایتالیایی بود: " برای ما مردم ایالت فریال، زیکو مانند کی موتور فراری در بدنه یک فولکس واگن است. ما تنها جایی در دنیا هستیم که چنین اومبیل گران‌قیمت و در عین حال غیرممکنی در اختیار داریم ".

هواداران این تیم انتظارات زیادی از زیکو داشتند و حتی او را تهدید هم می‌کردند که حتی حاضرند تحت سلطه اتریش درآیند، اما بدون زیکو بازی نکنند ( فریال تا سال ۱۸۶۶ تحت سلطه کشور اتریش بود). وقتی او به اودینزه می‌رفت، در حدود ۲۰۰۰ نفر در فرودگاه به استقبالش آمده بودند.

آنچه که خیلی‌ها نمی‌دانند، گل‌های زیاد و بسیار زیبایی است که زیکو برای این تیم به ثمر رسانده است. در یک فصل، تنها یک گل از آقای گل آن فصل ایتالیا کمتر زد، در حالی که ده بازی هم کمتر از او انجام داده بود.[۲]
جام‌های جهانی

ستاره بین‌المللی زیکو در جام جهانی ۱۹۷۸ در آرژانتین طلوع کرد، گرچه در آنجا هنوز زیر سایه سلف خود در مرکز خط میانی تیم، روبرتو ریوه‌لینو قرار داشت. برزیل در آن جام سوم شد، اما زیکو در تمام بازی‌ها روی نیمکت نشسته بود.

در جام جهانی ۱۹۸۲ در اسپانیا، به عنوان بهترین کارگردان خط میانی آن زمان دنیا حضور یافت و برزیل هم در آن جام، با وجود مصدومیت مهاجمانش، کاره‌کا و رینالدو، بخت اول قهرمانی محسوب می‌شد. زیکو در کنار سوکراتس، فالکائو و تونینیو سرز، یکی از چهار بازیکن رویایی بهترین خط میانی تاریخ فوتبال برزیل را تشکیل می‌داد. در این جام زیکو چهار گل زد و برزیل ۳ بر ۱ بر آرژانتین، مدافع عنوان قهرمانی غلبه کرد، اما در مرحله بعدی ۲ بر ۳ از ایتالیا که بعد هم قهرمان جهان شد، شکست خورد. نمایش برزیل در این بازی مورد انتقادات شدیدی قرار گرفت: یک تساوی کافی بود تا برزیل به مرحله نیمه نهایی صعود کند. با وجود شکست، از تیم سال ۸۲ برزیل، تحت رهبری تله سانتانا، در کنار تیم سال ۱۹۷۰ که در مکزیک قهرمان جهان شد، به عنوان بهترین تیم‌های تاریخ فوتبال برزیل یاد می‌شود. زیکو در این باره می‌گوید: " تیم رویایی ما، بهترین تیم تمام دوران برزیل بود. شکست ما برای کل دنیای فوتبال بد بود، چراکه فوتبال در مسیر اشتباهی افتاده بود ".

در جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ در مکزیک، بازهم زیکو یکی از برترین بازیکنان جهان بود، با این حال ستاره او در حال افول بود. به دلیل مصدومیت در بیشتر بازی‌ها نتوانست حاضر باشد و فقط دقایقی کوتاهی به عنوان یار جایگزین به میدان می‌آمد. حتی در دیدار پرهیجان مرحله یک چهارم نهایی در مقابل فرانسه هم نتوانست تاثیری در نتیجه بازی داشته باشد. وی در دقیقه ۷۲ به جای مولر وارد زمین شد، در دقیقه ۸۲، ضربه پنالتی‌اش را ژول باتس، دروازه بان فرانسه مهار کرد. این بازی با پیروزی ۵ بر ۴ فرانسه در ضربات پنالتی و حذف برزیل به پایان رسید.[۳]
مربیگری

زیکو که در کنار میشل پلاتینی و دیگو مارادونا، یکی از بهترین هافبک‌های جهان در زمان خود بود، برای اولین بار در سال ۱۹۹۰ بدون قهرمانی در جام جهانی به فعالیت خود به عنوان بازیکن پایان داد و برای مدت کوتاهی در وزارت ورزش برزیل مشغول کار شد و کمی بعد از آن به عنوان بازیکن به کاشیما آنتلرز در جی لیگ ژاپن رفت.

کاشیما آنتلرز

سال ۱۹۹۴ به نیمکت کاشیما رفت و به عنوان مدیر فنی به فعالیت پرداخت. این تیم موفق شد با زیکو از دسته دوم به دسته اول صعود کند و به همین خاطر هم این شهر کوچک به عنوان یکی از شهرهای میزبان جام جهانی ۲۰۰۲ انتخاب شد.

برزیل

زیکو در سال ۱۹۹۸ دستیار و مدیر ورزشی تیم ملی برزیل شد.

ژاپن

پس از جام جهانی ۲۰۰۲، زیکو به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال ژاپن، جانشین فیلیپ تروسیه فرانسوی شد که این تیم رده سومی جهان را تا مرحله یک هشتم نهایی جام جهانی رسانده بود. زیکو با وجود این که نمی‌توانست به زبان ژاپنی صحبت کند، توانست در ابتدا انتظارات ژاپنی‌ها را برآورده کند، به‌خصوص با چندین پیروزی خارج از خانه در مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ در بخش آسیا. گرچه خود جام جهانی، در کمال ناباوری برای ژاپن به پایان رسید.

فنرباغچه استانبول

در ۴ ژوئیه ۲۰۰۶، زیکو مربی فنرباغچه شد. در صل ۰۷/۲۰۰۶ با این تیم قهرمان لیگ فوتبال ترکیه شد و در فصل ۰۸/۲۰۰۷ به مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا رسید.

ملی‌پوش سابق برزیل، بعد از شکست مذاکرات با مسئولین این باشگاه، در ۱۰ ژوئن ۲۰۰۸ این تیم را ترک کرد. بنیادکار تاشکند

وی از سپتامبر ۲۰۰۸ تا ژانویه ۲۰۰۹ مربی بنیادکار تاشکند ازبکستان بود.

زسکا مسکو

زیکو از سال ۲۰۰۹ نیز در روسیه سرمربی تیم زسکا مسکو شده است.[۴]
عناوین و افتخارات

    # ۱۹۸۰، ۱۹۸۲، ۱۹۸۳، ۱۹۸۷، قهرمان برزیل با فلامینگو
    # ۱۹۸۱، قهرمان باشگاه‌های جهان و قهرمان جام لیبرتادورس با فلامینگو

افتخارات شخصی

    # ۱۹۷۷، فوتبالیست سال آمریکای جنوبی
    # ۱۹۸۰، آقای گل برزیل
    # ۱۹۸۱، فوتبالیست سال آمریکای جنوبی و فوتبالیست سال جهان
    # ۱۹۸۲، فوتبالیست سال آمریکای جنوبی
    # ۱۹۸۳، فوتبالیست سال جهان (غیررسمی)
    # ۱۹۸۴، بازیکن سال ایتالیا
    # ۱۹۹۵، بهترین بازیکن جام جهانی فوتبال ساحلی
    # شماره ۹ فهرست برترین بازیکنان جهان از سوی مجله فرانس فوتبال
    # شماره ۱۴ فهرست برترین بازیکنان قرن جهان از سوی IFFHS
    # عضو فیفا ۱۰۰

افتخارات به عنوان مربی

    # ۲۰۰۴، قهرمانی آسیا با ژاپن
    # ۲۰۰۷، قهرمان باشگاه‌های ترکیه و قهرمان سوپرجام ترکیه با فنرباغچه و انتخاب به عنوان برترین مربی سال ترکیه
    # ۲۰۰۸، راهیابی به مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا با فنرباغچه
    # ۲۰۰۹، قهرمان جام حذفی و سوپرجام روسیه با زسکا مسکو[۵]

او از سال ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۳ و از ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۹ در تیم فلامینگو در ریو دو ژانیرو بازی می کرد. زیکو در تیم اودینزه کالچو بازیکن کلیدی به شمار می‌رفت. پیراهن او شماره ۱۰ بود.

تیم ملی فوتبال عراق

تیم ملی فوتبال عراق نماینده فوتبال کشور عراق در مسابقات بین‌المللی است. این تیم مجموعه‌ای است از بهترین بازیکنان رشته فوتبال در عراق و زیر نظر فدراسیون فوتبال این کشور فعالیت می‌کند.

عراق یک بار در سال ۱۹۸۶ میلادی در جام جهانی فوتبال حاضر بوده‌است. این تیم هر سه مسابقه خود را باخت.

بازی‌های باشگاهی عراق سوپر لیگ عراق نام دارد.

تیم ملی فوتبال عراق یکی از پر افتخارترین تیم‌های آسیاست و بزرگترین افتخار آنها راهیابی به جام جهانی ۱۹۸۶ مکزیک است.البتٌه نمی‌توان قهرمانی جام ملٌت‌های آسیا در سال ۲۰۰۷ با آن همه تیم سرشناس و قدرتمند از جمله ایران و عربستان سعودی و استرالیا و ژاپن و کرهٔ جنوبی و مشکلات ناشی از جنگ در عراق را از خاطره‌ها برد. این تیم چندین بار در رده‌های سنٌی مختلف آسیا قهرمان شده و چندین بار به فوتبال المپیک صعود کرده‌است.آنها حتٌی یک مقام جهانی هم در فوتبال جهان دارند آنها شگفتی ساز بازی‌های فوتبال المپیک آتن یونان نیز شدند و به یک مقام چهارمی دست یافتند. و با دستی پر از رقابت‌های المپیک آتن بازگشتند.البته آنها بدشانس بودند و گرنه حتٌی می‌توانستند تک مدال خود را از آتن و یکی از سکٌوهای سه گانهٔ المپیک در رشتهٔ فوتبال را فتح کنند.

محتویات

    ۱ تاریخچه
        ۱.۱ جام جهانی ۱۹۸۶
        ۱.۲ المپیک آتن
        ۱.۳ لیگ فوتبال عراق
    ۲ سرمربی‌های فوتبال عراق از ابتدا تا کنون
    ۳ افتخارات
    ۴ منابع

تاریخچه
جام جهانی ۱۹۸۶

فوتبال عراق تا پیش از پایان دههٔ هفتاد میلادی چندان توفیقی نداشت ولی دههٔ هشتاد اوج فوتبال عراق بود.

حمایت مالی صدام حسین و پسرش عدی که رئیس کمیتهٔ ملی المپیک و همچنین رئیس فدراسیون فوتبال عراق بود& تیم ملی عراق را به جام جهانی ۱۹۸۶ مکزیک رهنمون ساخت.
المپیک آتن

اوج درخشش فوتبال عراق رسیدن به مقام چهارم المپیک آتن در سال ۲۰۰۴ میلادی بود. عراقی‌ها در آن سال با رهبری عدنان حمد معروف و با پیروزی بر پرتغال و کاستاریکا و همچنین استرالیا به این مهم دست یافتند.البته تیم عراق از صعود به مرحله بعدی بازیهای مقدماتی جام جهانی 2010 باز ماند. این تیم در اخرین بازی در مقابل قطر شکست خورد بازی که به گفته‌ای مردم عراق یک بازی سیاسی بود و از قبل برنده‌ای بازی مشخص شده بود.تیم قطر با وجود یک بازیکن برزیلی در بازی اول که در قطر در مقابل عراق انجام داده بود از هیچ محرومیتی از سوی فیفا مواجه نشد و ان به علت نفوذ بن حمام که یک قطری است بود بن حمام ریاست فوتبال اسیا را دارد او یک قطری است.
لیگ فوتبال عراق

لیگ نه چندان حرفه‌ای فوتبال عراق شامل ۲۴ تیم است . سه گروه بغداد و شمال و جنوب عراق این لیگ را تشکیل می‌دهند و در گروه بغداد ۱۰ تیم دو گروه مجزا و در گروه شمال و جنوب هم ۱۴ تیم هر کدام ۷ تیم حضور دارند.

تیم فوتبال ألزٌوراء پر افتخارترین تیم این کشور است و رکورددار تعداد قهرمانی در لیگ این کشور محسوب می‌شود.
سرمربی‌های فوتبال عراق از ابتدا تا کنون

    عراق ضیاء حبیب (۱۹۵۱)
    عراق اسماعیل محمد (۱۹۵۷)
    عراق شوقی عبود (۱۹۵۹)
    عراق هادی عباس (۱۹۵۹)
    عراق شوقی عبود (۱۹۶۳-۱۹۶۴)
    عراق عادل بشیر (۱۹۶۴)
    عراق شوقی عبود (۱۹۶۵)
    عراق عادل بشیر (۱۹۶۶)
    عراق جلیل شهاب (۱۹۶۷)
    عراق عبد الاله محمد حسن (۱۹۶۸)
    عراق عادل بشیر (۱۹۶۸)
    یوگسلاوی کوکیزا (۱۹۶۹)
    روسیه د۰ یوری (۱۹۶۹-۱۹۷۱)
    عراق عادل بشیر (۱۹۷۱-۱۹۷۲)
    عراق عبد الاله محمد حسن (۱۹۷۲)
    مجارستان تالاکی (۱۹۷۳)
    عراق ثامر محسن (۱۹۷۳)
    عراق واثق ناجی (۱۹۷۴)
    عراق ثامر محسن (۱۹۷۴)
    عراق واثق ناجی (۱۹۷۵)
    اسکاتلند دانی ماکلنن (۱۹۷۵-۱۹۷۶)
    یوگسلاوی غاغا(کاکا) (۱۹۷۶-۱۹۷۸)
    عراق عمو بابا (۱۹۷۸-۱۹۸۰)
    عراق واثق ناجی (۱۹۸۰)
    عراق انور جسام (۱۹۸۰)
    یوگسلاوی فویا (۱۹۸۱)
    عراق دکلص عزیز (۱۹۸۱)
    عراق عمو بابا (۱۹۸۱-۱۹۸۴)
    عراق اکرم سلمان (۱۹۸۵)
    عراق واثق ناجی (۱۹۸۵)
    برزیل جورج فییرا (۱۹۸۵)
    برزیل ایدو (۱۹۸۶)
    برزیل ایفرستو (۱۹۸۶)
    عراق اکرم سلمان (۱۹۸۶)

   

    عراق عمو بابا (۱۹۸۷-۱۹۸۸)
    عراق د۰جمال صالح (۱۹۸۸)
    عراق عمو بابا (۱۹۸۸-۱۹۸۹)
    عراق د۰جمال صالح (۱۹۸۹)
    عراق انور جسام (۱۹۸۹-۱۹۹۰)
    اتحاد جماهیر شوروی یوری موروزوف (۱۹۹۰)
    عراق عدنان درجال (۱۹۹۲-۱۹۹۳)
    عراق عمو بابا (۱۹۹۳)
    عراق عمو بابا (۱۹۹۶)
    عراق یحیی علوان (۱۹۹۶-۱۹۹۷)
    عراق ایوب اودیشو (۱۹۹۶-۱۹۹۷)
    عراق عمو بابا (۱۹۹۷)
    عراق اکرم سلمان (۱۹۹۸)
    عراق ناجح حمود (۱۹۹۹)
    عراق عدنان حمد (۲۰۰۰)
    یوگسلاوی میلان جیفادینوفتش (۲۰۰۰-۲۰۰۱)
    عراق عدنان حمد (۲۰۰۱)
    کرواسی رودولف بیلین (۲۰۰۱)
    عراق عدنان حمد (۲۰۰۲)
    آلمان برند شتانکه (۲۰۰۲-۲۰۰۴)
    عراق عدنان حمد (۲۰۰۴)
    عراق اکرم سلمان (۲۰۰۵-۲۰۰۷)
    برزیل جورفان فییرا (۲۰۰۷)
    نروژ ایغل اولسن (۲۰۰۷-۲۰۰۸)
    عراق عدنان حمد (۲۰۰۸)
    برزیل جورفان فییرا (۲۰۰۸)
    صربستان بورا میلوتینویچ (۲۰۰۹)
    برزیل زیکو (۲۰11)

   
تیم ملی فوتبال عراق در سال ۲۰۱۲ میلادی


افتخارات

    حضور در جام کنفدراسیون ها(جام جهانی کوچک) (۱ بار (صعود کرد)

باسم عباس

باسِم عبّاس گاطع العقیلی (به عربی: Bassim Abbas Gatea Al-Ogaili) فوتبالیست حرفه‌ای عراق است. او در حال حاضر به عنوان یک مدافع برای باشگاه فوتبال بغداد در و تیم ملی فوتبال عراق بازی می‌کند.

باشگاه فوتبال العربی قطر

باشگاه ورزشی العربی (به عربی: النادی العربی‎ الریاضی) یک باشگاه ورزشی در شهر دوحه و در کشور قطر می‌باشد که تیم فوتبال آن در لیگ ستارگان فوتبال قطر بازی می‌کند.[۱]

این باشگاه در سال ۱۹۵۲ میلادی تأسیس شده است.

این تیم ۷ بار به مقام قهرمانی و ۱ بار به مقام نایب قهرمانی در لیگ ستارگان قطر رسیده است.

العربی ۸ مقام قهرمانی در جام امیر قطر٬ ۶ مقام قهرمانی در جام شیخ جاسم قطر و ۱ قهرمانی در جام ولیعهد قطر را در کارنامهٔ خود دارد.

این باشگاه در سال ۱۹۹۵ با شکست مقابل تای‌فارمرز بانک تایلند به مقام نایب قهرمانی در مسابقات جام باشگاه‌های آسیا رسید.

محتویات

    ۱ دست‌آوردها
    ۲ عملکرد در مسابقات ای‌اف‌سی
    ۳ بازیکنان برجسته
    ۴ منابع
    ۵ پیوند به بیرون

دست‌آوردها

    لیگ ستارگان قطر
        قهرمانی (۷): ٬۱۹۸۳ ٬۱۹۸۵ ٬۱۹۹۱ ٬۱۹۹۳ ٬۱۹۹۴ ٬۱۹۹۶ ۱۹۹۷
    جام امیر قطر
        قهرمانی (۸): ٬۱۹۷۸ ٬۱۹۷۹ ٬۱۹۸۰ ٬۱۹۸۳ ٬۱۹۸۴ ٬۱۹۸۹ ٬۱۹۹۰ ۱۹۹۳
    جام ولیعهد قطر
        قهرمانی (۱): ۱۹۹۷
    جام شیخ جاسم قطر
        قهرمانی (۶): ٬۱۹۸۰ ٬۱۹۸۲ ٬۱۹۹۴ ٬۲۰۰۸ ٬۲۰۱۰ ۲۰۱۱

عملکرد در مسابقات ای‌اف‌سی

    جام باشگاه‌های آسیا: ۵ حضور

        ۱۹۸۷: مرحله گروهی
        ۱۹۹۳: مقدمانی – دور اول
        ۱۹۹۵: نایب قهرمان به تایلند تای‌فارمرز بانک تایلند
        ۱۹۹۶: مرحله گروهی
        ۱۹۹۹: دور اول

    جام برندگان جام آسیا: ۲ حضور

        ۱۹۹۰-۹۱: دور دوم
        ۱۹۹۳-۹۴: نیمه نهایی

    لیگ قهرمانان آسیا: ۱ حضور

        ۲۰۱۲: مرحله گروهی

بازیکنان برجسته

بازیکنان قطری

    قطر ابراهیم الغانم
    قطر عبدالعزیز کریم

بازیکنان ایرانی

    ایران عبدالعلی چنگیز
    ایران جعفر مختاری‌فر
    ایران ابراهیم قاسم‌پور
    ایران مجتبی محرمی
    ایران هادی شکوری
    ایران هادی عقیلی
    ایران اشکان دژآگه

بازیکنان خارجی

    آلمان اشتفان افنبرگ
    آرژانتین گابریل باتیستوتا
    برزیل کابوره
    عراق باسم عباس

گابریل باتیستوتا

گابریل عمر باتیستوتا (به اسپانیایی: Gabriel Omar Batistuta) (زادهٔ ۱ فوریهٔ ۱۹۶۹) بازیکن بازنشستهٔ فوتبال آرژانتینی است.

محتویات

    ۱ زندگی حرفه‌ای
        ۱.۱ پایان دوران بازیگری
    ۲ حاشیه
    ۳ منابع

زندگی حرفه‌ای

گابریل باتیستوتا فوتبال حرفه‌ای را از تیم نیولز اولد بویز در سال ۱۹۸۸ شروع کرد. بعد از آن به تیم‌های بوکاجونیورز و ریورپلاته پیوست.

    در سال ۱۹۹۱ به تیم فیورنتینا رفت و ۹ سال در آنجا بازی کرد.
    از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۳ در آ. اس. رم بازی کرد.

پایان دوران بازیگری

باتیستوتا در پایان دوران بازیگری خود در فوتبال به تیم العربی قطر پیوست.
حاشیه

وی یکی از گلزن ترین بازیکنان دوران خودش بود و در ۴۱۴ بازی در تیم‌های مختلف ۳۱۱ گل به ثمر رساند.[نیازمند منبع]

لقب او در زمان اوج شهرتش باتی‌گل به معنای باتیستوتای گل زن بود.[نیازمند منبع]

وی در زمانی که در آ. اس. رم بازی می‌کرد، با پیراهن این تیم گلی زیبا به تیم سابق خود یعنی فیورنتینا زد، و بعد از آن گریه کرد. به گفتهٔ خود باتیستوتا، هواداران این تیم بعد از ترک باشگاه مجسمهٔ او که در شهر قرار داشت را شکستند. ولی عده‌ای از آنها که همچنان به او علاقه‌مند بودند خرده‌های مجسمه را به عنوان یادگاری از وی با خود به خانه هایشان بردند.[نیازمند منبع]

وی همچنین ۷۸ بازی و ۵۶ گل ملی درکارنامه دارد.

تیم ملی فوتبال آرژانتین

تیم ملی فوتبال آرژانتین (به اسپانیایی: Selección de fútbol de Argentina) یک تیم فوتبال بین‌المللی است که به نمایندگی از کشور آرژانتین به میدان می‌رود. این تیم زیر نظر فدراسیون فوتبال آرژانتین فعالیت می‌کند.[۲] ورزشگاه خانگی این تیم مونومنتال آنتونیو وسپوکیو لیبرتی[۳] است و سرمربی این تیم آلخاندرو سابه‌یا می‌باشد.[۴] این تیم در حال حاضر در رتبه هفتم رده‌بندی فیفا جای دارد.[۵]

آرژانتین ۲ بار در جام جهانی فوتبال، در سال‌های ۱۹۷۸ (به عنوان میزبان) و ۱۹۸۶،[۶] قهرمان شده‌است. این تیم همراه با برزیل و اسپانیا،آلمان تیم‌هائی هستند که در خارج از قاره خود به قهرمانی جام‌جهانی رسیده‌اند.[۷]آرژانتین همچنین در مسابقات کوپا آمریکا (۱۴ بار)، المپیک (۲ بار) و جام کنفدراسیون‌ها به قهرمانی رسیده‌است.

آرژانتین به همراه فرانسه دو تیمی هستند که در سه جام معتبر فوتبال (جام جهانی، جام کنفدراسیون‌ها و المپیک) قهرمان شده‌اند.[۸] رقبای آرژانتین در دنیای فوتبال با توجه به رویدادهای تاریخی، آلمان، برزیل، اروگوئه و انگلستان هستند. بازی‌های آرژانتین با تیم‌های یاد شده همواره از حساسیت بسیار بالایی برخوردار می‌باشد.[۹][۱۰]

در سال ۲۰۰۰، دیگو مارادونا ستاره سال‌های نه چندان دور آرژانتین در رای گیری اینترنتی فیفا جهت انتخاب بهترین بازیکن فوتبال قرن بیستم بیشترین رای را بدست آورد و به عنوان بهترین بازیکن قرن بیستم توسط طرفداران فوتبال جهان شناخته شد. در همین سال گل دوم وی به انگلستان در جام جهانی ۱۹۸۶ به عنوان برترین گل قرن برگزیده شد.[۱۱]

محتویات

    ۱ تاریخچه
        ۱.۱ جام‌جهانی ۱۹۳۰
        ۱.۲ جام‌جهانی ۱۹۷۸
        ۱.۳ جام جهانی ۱۹۸۶
            ۱.۳.۱ دست خدا
    ۲ جام‌جهانی ۱۹۹۰
    ۳ جام‌جهانی ۱۹۹۴
    ۴ جام‌جهانی ۱۹۹۸
    ۵ جام‌جهانی ۲۰۰۲
    ۶ جام‌جهانی ۲۰۰۶
    ۷ جام‌جهانی ۲۰۱۰
    ۸ جام‌جهانی ۲۰۱۴
    ۹ رکوردها
        ۹.۱ عملکرد جام‌جهانی
        ۹.۲ عناوین
    ۱۰ ترکیب لباس
    ۱۱ کادر مربیان کنونی
    ۱۲ فهرست بازیکنان
    ۱۳ نگارخانه
    ۱۴ جستارهای وابسته
    ۱۵ پانویس
    ۱۶ منابع
    ۱۷ پیوند به بیرون

تاریخچه

آغاز رسمی فوتبال در آرژانتین به سال ۱۸۹۳ بازمی‌گردد.[۱۲]نخستین مسابقه رسمی تیم ملی فوتبال آرژانتین در ۱۶ می۱۹۰۱ مقابل اروگوئه در مونته ویدئو بود که با برد ۳-۲ آرژانتین به پایان رسید.[۱۳] آرژانتین تا به حال در چهار فینال جام جهانی حضور داشته که حاصل آن دو عنوان قهرمانی می‌باشد. فینال نخست بازمی‌گردد به اولین دوره جام‌جهانی در سال ۱۹۳۰، دراین مسابقه آرژانتین در مقابل اروگوئه میزبان ۴-۲ بازنده شد. آسمان آبی و سفیدها (به اسپانیایی: Albicelestes) فینال بعدی خود را در کشور خود و با پیروزی ۳-۱ مقابل هلند به پایان بردند. آرژانتینی‌ها ۸ سال بعد و در مکزیک، به رهبری دیگو مارادونا با پیروزی ۳-۲ برابر آلمان غربی دومین قهرمانی را به دست آوردند. آخرین فینال آنهابازمی‌گردد به جام جهانی ۹۰ ایتالیا، که در مسابقه‌ای بحث برانگیز ۱-۰ مغلوب آلمان غربی شدند.[۱۴]

سرمربی‌گری آرژانتین در جام‌های جهانی ۱۹۷۸ و ۱۹۸۶ را به ترتیب، سزار لوییس منوتی و کارلوس بیلاردو بر عهده داشتند.

آرژانتین در جام ملت‌های آمریکا جنوبی نیز با کسب ۱۴ عنوان قهرمانی بسیار موفق بوده‌است. قهرمانی جام کنفدراسیون‌ها در سال ۱۹۹۲، ۲ قهرمانی در بازی‌های المپیک در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۸، از دیگر افتخارات مهم این تیم می‌باشد. در ماه مارس ۲۰۰۷ آرژانتین برای اولین بار به صدر رده‌بندی جهانی فیفا صعود کرد.[۱۵]
جام‌جهانی ۱۹۳۰
نوشتار اصلی: جام جهانی فوتبال ۱۹۳۰


جام‌جهانی ۱۹۷۸
نوشتار اصلی: جام جهانی فوتبال ۱۹۷۸

فیفا در کنگره ششم ژوئیه سال ۱۹۶۶ خود در لندن تصمیم گرفت آرژانتین میزبان جام جهانی باشد و این مسوولیت در سالهای ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶ به ترتیب به کشورهای اسپانیا و کلمبیا سپرده شد. دو سال پس از کودتای نافرجام در آرژانتین، این کشور میزبان جام‌جهانی ۱۹۷۸ بود. آرژانتین پس از حضور در فینال نخستین دوره رقابت‌های جام جهانی به میزبانی اروگوئه در سال ۱۹۳۰، مدتی طولانی انتظار کشید تا جام قهرمانی را بالای سر ببرد. حمایت بی‌دریغ تماشاگران از تیم میزبان، آنها را به پیروزی مقابل هلند در دیدار فینال جام یازدهم نایل کرد در حالیکه یوهان کرایف به دلیل اوضاع سیاسی از حضور در این جام سر باز زده بود. راهیابی آرژانتین تا فینال با جنجال فراوانی همراه بود.[۱۶]

در مرحله گروهی این رقابت‌ها، ۴ گروه ۴ تیمی وجود داشت. تیمهای ایتالیا و آرژانتین از گروه ۱ به دور بعد راه یافته و فرانسه و مجارستان از راهیابی به دور بعدی محروم ماندند.[۱۷] به دلیل دوم شدن آرژانتین در مرجله اول گروهی، این تیم همگروه برزیل در دور بعدی مسابقات شد. برزیل تقریباً از حضور خود در فینال مطمئن بود زیرا آرژانتین می‌بایست پرو را در آخرین مسابقه خود با اختلاف حداقل چهار گل شکست دهد. آرژانتینی‌ها ۶بار دروازه پرو را گشودند تا به این مهم دست یابند. این پیروزی جنجال‌های بسیاری را در پی داشت. برزیلی‌ها آرژانتین را متهم به تبانی کردند. در نهایت آرژانتین در فینال و در حضور بیش از ۷۱۰۰۰ تماشاگر ورزشگاه مونومنتال آنتونیو وسپوکیو لیبرتی موفق شد هلند را با نتیجه ۳-۱ شکست دهد و برای نخستین بار قهرمان جام‌جهانی فوتبال گردد.[۱۸]
جام جهانی ۱۹۸۶
نوشتار اصلی: جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶

پس از ناکامی در جام‌جهانی ۱۹۸۲، آرژانتینی‌ها با امید بسیار وارد مکزیک شدند؛ دلیل اصلی امیدواری آنها دیگو مارادونا کاپیتان تیمشان بود. آرژانتین در گروه آ در کنار ایتالیا،بلغارستان وکره جنوبی قرار گرفت و با ۲ برد و ۱ تساوی برابر ایتالیا به عنوان سرگروه به مرحله بعد صعود کرد. در مرحله یک‌هشتم به مصاف رقیب سنتی خود، اروگوئه رفت و ۱ -۰ پیروز شد. حریف آرژانتین در مرحله بعد انگلستان بود.
دست خدا

سابقه حساسیت در بازی‌های آرژانتین و انگلیس به جام‌جهانی ۱۹۶۶ برمی گردد. در مرحله یک چهارم نهایی، آرژانتین برابر انگلیس میزبان قرار گرفت. داور آلمانی مسابقه به صورت غیر منتظره‌ای دستور به اخراج راتین، کاپیتان آرژانتین داد. اخراج راتین توسط کرتیلن آلمانی هنوز از معماهای جام جهانی است. راتین در این باره می‌گوید:«داور به تیم ما اخطار می‌داد. گویی همه انگلیسی‌ها فرشته بودند و همه ما دیو. او با من آلمانی حرف زد، بی آنکه یک کلمه‌اش را بفهمم و سپس مرا اخراج کرد... حق این است انگلیسی‌ها مجسمه کرتیلن داور آلمانی را از طلا بسازند و کنار مجسمه دریادار نلسن در میدان ترافالگر نصب کنند...»[۱۹] انگلیس سرانجام آرژانتین ده نفره را در ومبلی شکست داد. پس از بازی، سرمربی انگلیس،الف رمزی در نشست خبری، آنها را حیوان نامید.[۲۰] آرژانتین بیست سال انتظار کشید تا سرانجام در مکزیک، در همان مرحله یک چهارم نهایی، برابر انگلستان قرار گرفت، اما این‌بار این دیدار به دلیل درگیری دو سال پیش آرژانتین و انگلیس در جزایر فالکلند حساسیت بیشتری یافته بود.[۲۱]

آرژانیتن به رهبری کاپیتان خود، دیگو مارادونا در مرحاله یک چهارم نهایی برابر انگلیس قرار گرفت. وقتی دو تیم وارد زمین شدند از آن به عنوان «فالکلند۲» یاد می‌کردند. در نیمه اول آرژانتین نسبتاً برتر بود ولی موفق به شکستن سد دفاعی انگلستان نشد.[۲۲] دقیقه پس از شروع نیمه دوم مارادونا گل بحث‌برانگیز خود را به ثمر ساند. مارادونا با دست توپ را از بالای سر پیتر شیلتون، دروازه بان بلند قامت انگلیس عبور داد و یک گل تاریخی را به ثمر رساند. پس از بازی، مارادونا اعلام کرد که توپ را با دست وارد دروازه انگلستان کرده ولی آن دست، دست خدا بوده‌است.[۲۳] ۴ دقیقه پس از دست خدا، اینبار مارادونا با پشت سر گذاشتن ۷ بازیکن انگلیس گلی را به ثمر رساند که سال‌ها بعد از سوی فیفا به عنوان بهترین گل قرن بیستم انتخاب شد.[۲۴]

آرژانتین انگلیس را ۲-۱ شکست داد و در نیمه‌نهائی ۲-۰ از سد بلژیک گذشت تا در فینال حریف آلمان غربی شود. مسابقه‌ای که به یکی از زیباترین فینال‌های جام‌جهانی مبدل گشت. آرژانتین در ورزشگاه آزتک به مصاف آلمان غربی رفت، جایی که مارادونا دو گل برای خوسه لوییس براون و خورخه والدانو ساخت. این دو گل در دقایق ۲۲ و ۵۵ به ثمر رسیدند. آرژانتینی‌ها بازی را تمام شده می‌دیدند که آلمان‌های باروحیه با دو گل کارل هاینس رومنیگه (۷۴) و رودی فولر (۸۰) به بازی برگشتند. آلمان غربی به سختی می‌کوشید تا گل پیروزی را بزند، اما بازهم مارادونا مداخله‌ای سرنوشت‌ساز داشت و با یک پاس بسیار دیدنی خورخه بروچاگا را در یک ضدحمله روانه دروازه آلمان کرد تا او با خونسردی هارولد شوماخر را مغلوب کند تا آرژانتین برای دومین بار قهرمان جام‌جهانی فوتبال شود.[۲۵]
جام‌جهانی ۱۹۹۰
نوشتار اصلی: جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰

چهاردهمین دوره جام جهانی فوتبال به میزبانی ایتالیا در تاریخ ۸ ژوئن ۱۹۹۰ آغاز شد و مدافع قهرمانی در گروه دوم با تیم‌های رومانی، شوروی و کامرون هم‌گروه شد. در بازی افتتاحیه جام، آرژانتین مقابل کامرون قرار گرفت و در پایان ۱-۰ مغلوب شگفتی‌ساز جام شد. در دیدار دوم آرژانتن موفق شد شوروی را ۲-۰ شکست دهد و در بازی سوم برابر رومانی ۱-۱ به تساوی رسید.
جام‌جهانی ۱۹۹۴
نوشتار اصلی: جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴


جام‌جهانی ۱۹۹۸
نوشتار اصلی: جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸


جام‌جهانی ۲۰۰۲
نوشتار اصلی: جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲


جام‌جهانی ۲۰۰۶
نوشتار اصلی: جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶


جام‌جهانی ۲۰۱۰
نوشتار اصلی: جام جهانی فوتبال ۲۰۱۰


جام‌جهانی ۲۰۱۴
نوشتار اصلی: جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴

بیستمین دوره جام جهانی فوتبال به میزبانی برزیل در تاریخ ۱۲ ژوئن ۲۰۱۴ آغاز شد و آرژانتین در گروه ششم با تیم‌های ایران، بوسنی و نیجریه هم‌گروه شد. این تیم با پیروزی در ۳ دیدارهای مرحلهٔ گروهی به عنوان تیم نخست به مرحلهٔ بعد راه پیدا کرد. آرژانتین توانست با پشت سر گداشتن تیم‌های سوییس، بلژیک و هلند به دیدار پایانی مسابقات راه پیدا کند. حریف این تیم در فینال آلمان بود که در دبدار نیمه‌پایانی موفق شده بود با ۷ گل برزیل میزبان را در هم بکوبد. دیدار نهایی در ۹۰ دقیقهٔ قانونی با تساوی بدون گل پایان یافت و به وقت اضافه کشیده شد. در نهایت آرژانیتن با دریافت یک گل در دقیقهٔ ۱۱۳ بازی مغلوب شد جایگاه دوم مسابقات را کسب کرد. هم‌چنین لیونل مسی از سوی فیفا به عنوان بهترین بازیکن جام انتخاب گردید.
رکوردها

    آرژانتین و اروگوئه رکورد دار تعداد بازی بین دو تیم ملی در دنیا هستند. این دو تیم از سال ۱۹۰۱، ۱۹۸ بار به مصاف هم رفته‌اند؛ در ضمن اولین بازی این دو تیم در سال ۱۹۰۱ نخستین بازی فوتبال است که خارج از بریتانیا انجام شده‌است.[۲۶][۲۷]
    مارسلو تروبیانی بازیکن آرژانتین در جام‌جهانی ۱۹۸۶ با ۲ دقیقه بازی از ابتدای بازی، رکورددار کمترین حضور در میدان می‌باشد.[۲۸]

عملکرد جام‌جهانی
رکوردهای جام جهانی فوتبال         مقدماتی جام جهانی فوتبال
سال     مرحله     مقام     ت ب     ب     م     با     گ ز     گ خ     ت ب     ب     م     با     گ ز     گ خ
اروگوئه ۱۹۳۰     نایب‌قهرمان     دوم     ۵     ۴     ۰     ۱     ۱۸     ۹                        
ایتالیا ۱۹۳۴     مرحله اول     نهم     ۱     ۰     ۰     ۱     ۲     ۳                        
۱۹۳۸ تا ۱۹۵۴     انصراف    
سوئد ۱۹۵۸     مرحله گروهی     سیزدهم     ۳     ۱     ۰     ۲     ۵     ۱۰     ۴     ۳     ۰     ۱     ۱۰     ۲
شیلی ۱۹۶۲     مرحله گروهی     دهم     ۳     ۱     ۱     ۱     ۲     ۳     ۲     ۲     ۰     ۰     ۱۱     ۳
انگلستان ۱۹۶۶     نیمه نهائی     پنجم     ۴     ۲     ۱     ۱     ۴     ۲     ۴     ۳     ۱     ۰     ۹     ۲
مکزیک ۱۹۷۰     حضور نداشت     ۴     ۱     ۱     ۲     ۴     ۶
آلمان غربی ۱۹۷۴     مرحله دوم گروهی     هشتم     ۶     ۱     ۲     ۳     ۹     ۱۲     ۴     ۳     ۱     ۰     ۹     ۲
آرژانتین ۱۹۷۸     قهرمان     اول     ۷     ۵     ۱     ۱     ۱۵     ۴     –     –     –     –     –     –
اسپانیا ۱۹۸۲     مرحله دوم گروهی     یازدهم     ۵     ۲     ۰     ۳     ۸     ۷     –     –     –     –     –     –
مکزیک ۱۹۸۶     قهرمان     اول     ۷     ۶     ۱     ۰     ۱۴     ۵     ۶     ۴     ۱     ۱     ۱۲     ۶
ایتالیا ۱۹۹۰     نایب قهرمان     دوم     ۷     ۲     ۳     ۲     ۵     ۴     –     –     –     –     –     –
ایالات متحده آمریکا ۱۹۹۴     یک هشتم نهائی     دهم     ۴     ۲     ۰     ۲     ۸     ۶     ۸     ۴     ۲     ۲     ۹     ۱۰
فرانسه ۱۹۹۸     یک چهارم نهائی     ششم     ۵     ۳     ۱     ۱     ۱۰     ۴     ۱۶     ۸     ۶     ۲     ۲۳     ۱۳
کره جنوبی ژاپن ۲۰۰۲     مرحله گروهی     هجدهم     ۳     ۱     ۱     ۱     ۲     ۲     ۱۸     ۱۳     ۴     ۱     ۴۲     ۱۵
آلمان ۲۰۰۶     یک چهارم نهائی     ششم     ۵     ۳     ۲     ۰     ۱۱     ۳     ۱۸     ۱۰     ۴     ۴     ۲۹     ۱۷
آفریقای جنوبی ۲۰۱۰     یک هشتم نهائی     پنجم     ۵     ۴     ۰     ۱     ۱۰     ۶     ۱۸     ۸     ۴     ۶     ۲۳     ۲۰
برزیل جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴|۲۰۱۴]]     نایب قهرمان     فینال     دوم     ۷     ۵     ۱     ۱     ۸     ۴     ۱۶     ۹     ۵     ۲     ۳۵     ۱۵
جمع کل     ۲ قهرمانی     ۱۶/۲۰     ۷۷     ۴۲     ۱۴     ۲۱     ۱۳۱     ۸۴     ۱۱۸     ۶۸     ۲۹     ۲۱     ۱۹۶     ۱۱۱

    رنگ پس‌زمینه طلایی نشان دهنده قهرمانی، نقره‌ای نایب قهرمانی و همچنین رنگ حاشیه قرمز نشاندهنده میزبانی می‌باشد.

عناوین

    جام جهانی: ۲

        ۱۹۷۸، ۱۹۸۶

    کوپا امریکا: ۱۴

        ۱۹۲۱، ۱۹۲۵، ۱۹۲۷، ۱۹۲۹، ۱۹۳۷، ۱۹۴۱٬۱۹۴۵، ۱۹۴۶ ۱۹۴۷، ۱۹۵۵، ۱۹۵۷، ۱۹۵۹، ۱۹۹۱، ۱۹۹۳

    جام کنفدراسیون‌ها: ۱

        ۱۹۹۲

    جام سازمان ملل:۱

        ۱۹۵۴

    المپیک: ۲

        ۲۰۰۴، ۲۰۰۸

ترکیب لباس

لباس اول (میزبان) آرژانتین تشکیل شده‌است از پیراهن سفید با خطوط عمودی آبی، شورت سیاه و جوراب سفید / سیاه و سفید؛ همچنین لباس دوم (میهمان) این تیم معمولاً متشکل است از پیراهن آبی تیره، شورت سفید و جوراب آبی تیره.

لباس اول (میزبان)
۱۹۰۱–۱۹۱۰
   
۱۹۱۱–۱۹۷۴
   
۱۹۷۵
   
۱۹۷۸
   
۱۹۸۶
   
۱۹۹۰
   
۱۹۹۴
۱۹۹۸
   
۲۰۰۲
   
۲۰۰۶
   
۲۰۰۸
   
۲۰۱۰
   
۲۰۱۱

لباس دوم (میهمان)
۱۹۷۸
   
۱۹۹۴
   
۱۹۹۸
   
۲۰۰۲
   
۲۰۰۶
   
۲۰۰۸
   
۲۰۱۲
   
۲۰۱۱
   
کادر مربیان کنونی
سمت     نام
سرمربی     آلخاندرو سابه‌یا
دستیار اول     جولیان کامینو
دستیار دوم     کلودیو گوگنالی
مربی بدنساز     پابلو بلانکو
مربی دروازه‌بانان     خوان خوزه رومرو
پزشکان     دانیل مارتینز، دکتر آلخاندرو رولان
درمانگران فیزیکی     لوئیس گارسیا، روبن آراگواس
فهرست بازیکنان

در ۱۳ می ۲۰۱۴، ۲۶ بازیکن تیم ملی آرژانتین برای حضور در جام جهانی ۲۰۱۴ اعلام شدند:[۲۹]
ش.     پست     بازیکن     ت‌ت (سن)     بازی     گل     باشگاه
    دروازه‌بان     سرخیو رومرو     ۲۲ فوریهٔ ۱۹۸۷ ‏(۲۷ سال)     45     0     موناکو باشگاه فوتبال موناکو
    دروازه‌بان     ماریانو آندوخار     ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۸۳ ‏(۳۱ سال)     10     0     ایتالیا باشگاه فوتبال کاتانیا
    دروازه‌بان     آگوستین اوریون     ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۸۱ ‏(۳۳ سال)     3     0     آرژانتین باشگاه فوتبال بوکا جونیورز
    مدافع     مارتین دمیکلیس     ۲۰ دسامبر ۱۹۸۰ ‏(۳۳ سال)     37     2     انگلستان باشگاه فوتبال منچستر سیتی
    مدافع     پابلو زابلتا     ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۸۵ ‏(۲۹ سال)     36     0     انگلستان باشگاه فوتبال منچستر سیتی
    مدافع     فدریکو فرناندز (بازیکن فوتبال)     ۲۱ فوریهٔ ۱۹۸۹ ‏(۲۵ سال)     24     2     ایتالیا باشگاه فوتبال ناپولی
    مدافع     مارکوس روخو     ۲۰ مارس ۱۹۹۰ ‏(۲۴ سال)     20     0     پرتغال باشگاه فوتبال اسپورتینگ پرتغال
    مدافع     ازکوئیل گارای     ۱۰ اکتبر ۱۹۸۶ ‏(۲۸ سال)     18     0     پرتغال باشگاه فوتبال بنفیکا
    مدافع     نیکولاس اوتامندی     ۱۲ فوریهٔ ۱۹۸۸ ‏(۲۶ سال)     16     1     برزیل باشگاه فوتبال اتلتیکو مینیرو
    مدافع     هوگو کامپاینارو     ۲۷ ژوئن ۱۹۸۰ ‏(۳۴ سال)     13     0     ایتالیا باشگاه فوتبال اینتر میلان
    مدافع     خوزه ماریا باسانتا     ۳ آوریل ۱۹۸۴ ‏(۳۰ سال)     8     0     مکزیک Monterrey
    هافبک     خاویر ماسکرانو     ۸ ژوئن ۱۹۸۴ ‏(۳۰ سال)     96     2     اسپانیا باشگاه فوتبال بارسلونا
    هافبک     ماکسی رودریگز     ۲ ژانویهٔ ۱۹۸۱ ‏(۳۳ سال)     53     15     آرژانتین باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز
    هافبک     فرناندو گاگو     ۱۰ آوریل ۱۹۸۶ ‏(۲۸ سال)     47     0     آرژانتین باشگاه فوتبال بوکا جونیورز
    هافبک     آنخل دی‌ماریا     ۱۴ فوریهٔ ۱۹۸۸ ‏(۲۶ سال)     45     9     اسپانیا باشگاه فوتبال رئال مادرید
    هافبک     اوار بانگا     ۲۹ ژوئن ۱۹۸۸ ‏(۲۶ سال)     24     2     آرژانتین باشگاه فوتبال نیولز اولد بویز
    هافبک     خوزه ارنستو سوسا     ۱۹ ژوئن ۱۹۸۵ ‏(۲۹ سال)     19     1     اسپانیا باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید
    هافبک     لوکاس بیگلیا     ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۸۶ ‏(۲۸ سال)     17     0     ایتالیا باشگاه فوتبال لاتزیو
    هافبک     آگوستو فرناندز     ۱۰ آوریل ۱۹۸۶ ‏(۲۸ سال)     6     1     اسپانیا باشگاه فوتبال سلتاویگو
    هافبک     انزو پرز     ۲۲ فوریهٔ ۱۹۸۶ ‏(۲۸ سال)     6     1     پرتغال باشگاه فوتبال بنفیکا
    هافبک     ریکاردو گابریل آلوارز     ۱۲ آوریل ۱۹۸۸ ‏(۲۶ سال)     5     0     ایتالیا باشگاه فوتبال اینتر میلان
    مهاجم     لیونل مسی (کاپیتان)     ۲۴ ژوئن ۱۹۸۷ ‏(۲۷ سال)     84     37     اسپانیا باشگاه فوتبال بارسلونا
    مهاجم     سرخیو آگوئرو     ۲ ژوئن ۱۹۸۸ ‏(۲۶ سال)     50     21     انگلستان باشگاه فوتبال منچستر سیتی
    مهاجم     گونسالو ایگواین     ۱۰ دسامبر ۱۹۸۷ ‏(۲۷ سال)     36     21     ایتالیا باشگاه فوتبال ناپولی
    مهاجم     ازکویل لاوتزی     ۳ مهٔ ۱۹۸۵ ‏(۲۹ سال)     29     4     فرانسه باشگاه فوتبال پاری سن ژرمن
    مهاجم     رودریگو پالاسیو     ۵ فوریهٔ ۱۹۸۲ ‏(۳۲ سال)     21     2     ایتالیا باشگاه فوتبال اینتر میلان

کارلوس روآ

کارلوس روآ (به انگلیسی: Carlos Roa) (زادهٔ ۱۵ اوت ۱۹۶۹) از دروازه‌بانان پیشین فوتبال آرژانتینی است.

وی در تیم‌های ریسینگ کلاب٬ لانوس٬ رئال مایورکا٬ آلباسته٬ لمپیو بازی کرده است و همچنین ۱۶ بازی ملی هم برای تیم ملی فوتبال آرژانتین انجام داده است.

باشگاه فوتبال رئال مایورکا

ریل کلاب دیپورتیوو مایورکا - اس‌ای‌دی (به اسپانیایی: Real Club Deportivo Mallorca, S.A.D)، باشگاه فوتبالی است که در پالما د مایورکا واقع در کشور اسپانیا قرار دارد. این باشگاه که در ۵ مارس ۱۹۱۶ تأسیس شده است، هم‌اکنون در دسته دوم باشگاه‌های اسپانیا قرار دارد. آن‌ها با پیراهن قرمزرنگ به همراه شورت و جوراب سیاه‌رنگ به میدان می‌روند. ورزشگاه خانگی تیم، اونو استادی است که ۲۳٬۱۴۲ نفر گنجایش دارد.

محتویات

    ۱ افتخارات
    ۲ رکوردها
        ۲.۱ رکوردهای شخصی
    ۳ جستارهای وابسته
    ۴ پیوند به بیرون

افتخارات

کوپا دل ری

    ۲۰۰۳ - قهرمان
    ۱۹۹۱، ۱۹۹۸ - نایب قهرمان

سوپرکاپ اسپانیا

    ۱۹۹۸ - قهرمان
    ۲۰۰۳ - نایب قهرمان

سگوندا دیویژن

    ۱۹۵۹-۶۰، ۱۹۶۴-۶۵ - قهرمان

جام برندگان اروپا

    ۱۹۹۹ - نایب قهرمان

رکوردها

بهترین عملکرد

    ۱۹۹۸-۹۹، ۲۰۰۰-۰۱ - سوم در لالیگا

بهترین برد در لیگ

    ۱ - ۷ در مقابل رکرتیوو هوئلوا (در خانه)، ۹ مارس ۲۰۰۸

سنگین‌ترین شکست در لیگ

    ۰ - ۷ در مقابل اتلتیکو مادرید (خارج از خانه)، ۷ فوریه ۱۹۸۸

سریع‌ترین گل

    ثانیهٔ ۲۲ام - دنی گارسیا لارا در مقابل رئال اویه‌دو، ۲۱ فوریه ۱۹۹۹

بیشترین گل زده در یک فصل

    ۶۱ گل - ۰۱-۲۰۰۰

رکوردهای شخصی

بیشترین تعداد حضور

    ۲۵۵ بار - میگل آنخل نادال

آغاز مسابقه فوتبال بین دو تیم باشگاه فوتبال بارسلونا و باشگاه فوتبال رئال مایورکا در چارچوب مسابقات لا لیگا فصل ۲۰۱۱-۲۰۱۰ (تاریخ سوم اکتبر ۲۰۱۰)

بیشترین گل زده

    ۵۴ گل - ساموئل اتوو

بیشترین گل زده در یک فصل

    ۲۷ گل - دنی گوئیزا، ۰۸-۲۰۰۷

برندهٔ عنوان پیچیچی

    دنی گوئیزا، ۰۸-۲۰۰۷

برندهٔ عنوان ریکاردو زامورا

    کارلوس روآ، ۹۹-۱۹۹۸

جام برندگان جام اروپا

جام در جام اروپا (به انگلیسی: UEFA Cup Winners' Cup) سری رقابت‌هایی بود که قهرمانان جام حذفی در کشورهای اروپایی به آن راه می‌یافتند برای همین به این رقابتها جام برندگان جام هم می‌گفتند. این رقابتها برای نخستین بار در فصل ۱۹۶۱-۱۹۶۰ برگزار شد[۱] و تیم‌های فیورنتینا از ایتالیا و گلاسگو رنجرز اسکاتلند به فینال راه پیدا کردند و فیورنتینا قهرمانی دراین جام را تصاحب کرد. در سال ۱۹۹۸ میلادی یوفا تصمیم گرفت تا این رقابت‌ها را منحل کند واز آن پس قرار شد تا قهرمانان جام حذفی کشورهای اروپایی به جام یوفا صعود کنند.

آخرین دوره جام در جام اروپا درفصل ۱۹۹۹-۱۹۹۸ برگزار شد[۱] و تیم لاتزیو ایتالیاقهرمان این رقابت‌ها شد آنها موفق شدند تا مایورکا از اسپانیا راشکست دهند

باشگاه فوتبال رنجرز

باشگاه فوتبال رنجرز یا گلاسکو رنجرز (به انگلیسی: .Rangers F.C) باشگاه فوتبال اسکاتلندی است که در شهر گلاسکو قرار دارد و هم اکنون در لیگ یک فوتبال اسکاتلند، لیگ دسته سوم از لیگ‌های حرفه‌ای فوتبال اسکاتلند بازی می‌کند.

این باشگاه در سال ۱۸۷۳ تأسیس شده است .[۱]

محتویات

    ۱ افتخارات داخلی
        ۱.۱ لیگ برتر اسکاتلند
        ۱.۲ جام حذفی اسکاتلند
        ۱.۳ افتخارات خارجی
    ۲ منابع
    ۳ پیوند به بیرون

افتخارات داخلی
لیگ برتر اسکاتلند

۱۸۹۱ ،۱۸۹۹ ،۱۹۰۰ ،۱۹۰۱ ،۱۹۰۲ ،۱۹۱۱ ،۱۹۱۲ ،۱۹۱۳ ،۱۹۱۸ ،۱۹۲۰ ،۱۹۲۱ ،۱۹۲۳ ،۱۹۲۴ ،۱۹۲۵ ،۱۹۲۷ ،۱۹۲۸ ،۱۹۲۹ ،۱۹۳۰ ،۱۹۳۱ ،۱۹۳۳ ،۱۹۳۴ ،۱۹۳۵ ،۱۹۳۷ ،۱۹۳۹ ،۱۹۴۷ ،۱۹۴۹ ،۱۹۵۰ ،۱۹۵۳ ،۱۹۵۶ ،۱۹۵۷ ،۱۹۵۹ ،۱۹۶۱ ،۱۹۶۳ ،۱۹۶۴ ،۱۹۷۵ ،۱۹۷۶ ،۱۹۷۸ ،۱۹۸۷ ،۱۹۸۹ ،۱۹۹۰ ،۱۹۹۱ ،۱۹۹۲ ،۱۹۹۳ ،۱۹۹۴ ،۱۹۹۵ ،۱۹۹۶ ،۱۹۹۷ ،۱۹۹۹ ،۲۰۰۰ ،۲۰۰۳ ،۲۰۰۵ ،۲۰۰۹ ،۲۰۱۰ ،۲۰۱۱
جام حذفی اسکاتلند

۱۸۹۴، ۱۸۹۷، ۱۸۹۸، ۱۹۰۳، ۱۹۲۸، ۱۹۳۰، ۱۹۳۲، ۱۹۳۴، ۱۹۳۵، ۱۹۳۶، ۱۹۴۸، ۱۹۴۹، ۱۹۵۰، ۱۹۵۳، ۱۹۶۰، ۱۹۶۲، ۱۹۶۳، ۱۹۶۴، ۱۹۶۶، ۱۹۷۳، ۱۹۷۶، ۱۹۷۸، ۱۹۷۹، ۱۹۸۱، ۱۹۹۲، ۱۹۹۳، ۱۹۹۶، ۱۹۹۹، ۲۰۰۰، ۲۰۰۲، ۲۰۰۳، ۲۰۰۸، ۲۰۰۹
افتخارات خارجی

    قهرمان جام در جام اروپا (۱۹۷۲)

باشگاه فوتبال ساندرلند

باشگاه فوتبال ساندرلند (به انگلیسی: Sunderland Association Football Club) یک باشگاه حرفه‌ای فوتبال در شهر ساندرلند انگلستان است.

محتویات

    ۱ افتخارات
        ۱.۱ جام حذفی انگلستان
    ۲ رکوردها
    ۳ منابع

افتخارات
جام حذفی انگلستان

    1937
    1973

رکوردها

    بزرگترین خرید:توره آندره فلو 6.75 میلیون پوند در سال 2002 از گلاسکو رنجرز
    بزرگترین فروش:مایکل بریجز 5.6 میلیون پوند سال 1999