آزادراه ۹ (ایران)

آزادراه ۹، آزادراهی در مرکز ایران واقع در استان اصفهان است. این آزادراه حدود ۳۲ کیلومتر درازا دارد و بلوار کاوه را به جادهٔ ۶۵ متصل می‌کند.

فهرست آزادراه‌های ایران

فهرست آزادراه‌های‌های ایران اشاره به آزادراه‌های احداث شده در ایران دارد.

البته یکی از ویژگی‌های آزادراه مطابق تعریف آن، داشتن دیوار در دو طرف است که آزادراه به این معنا در ایران تنها آزاد راه بین فولادشهر و اصفهان به طول 32 کیلومتر است. هم اکنون ایران دارای ۱٬۹۰۰ کیلومتر آزادراه می‌باشد.

محتویات

    ۱ آزادراه‌ها
        ۱.۱ آزادراه ۱
        ۱.۲ آزادراه ۲
        ۱.۳ آزادراه ۵
        ۱.۴ آزادراه ۶
        ۱.۵ آزادراه ۷
        ۱.۶ آزادراه ۹
    ۲ منابع

آزادراه‌ها
آزادراه ۱
نشان     نام     وضعیت
Road1.png     قزوین-رشت    
آزادراه ۲
نشان     نام     وضعیت
Road2.png     مشهد-باغچه    
Road2.png     باغچه-نیشابور     در دست ساخت
Road2.png     نیشابور-سمنان     در دست ساخت
Road2.png     سمنان-تهران     در دست ساخت
Road2.png     تهران-کرج    
Road2.png     کرج-قزوین    
Road2.png     قزوین-زنجان    
Road2.png     زنجان-تبریز    
آزادراه ۵
نشان     نام     وضعیت
Road5.png     تهران-ساوه    
Road5.png     ساوه-سلفچگان    
Road5.png     سلفچگان-اراک     در دست ساخت
Road5.png     اراک-خرم آباد     در دست ساخت
Road5.png     خرم آباد-پل زال-اندیمشک     در دست ساخت
Road5.png     اندیمشک-اهواز     در دست ساخت
Road5.png     اهواز-بندر خمینی    
آزادراه ۶
نشان     نام     وضعیت
Road6.png     آزادراه ساوه-همدان    
آزادراه ۷
نشان     نام     وضعیت
Road7.png     تهران-قم    
Road7.png     قم-کاشان-اصفهان    
Road7.png     کنارگذر اصفهان    
آزادراه ۹
نشان     نام     وضعیت
Road9.png     اصفهان-شاهین شهر    

آزادراه

آزادراه یا اتوبان (به آلمانی: Autobahn)، راهی است که خطوط رفت و برگشت آن از یکدیگر جدا بوده و هیچگونه تقاطع همسطح ندارد و ورود و خروج از آن محدود می‌باشد و غالباً با پرداخت عوارض همراه است و معمولاً در خارج از شهرها احداث می‌گردد.[۱] در واقع آزادراه، گونه‌ای راه بزرگ و با پهنای زیاد است که بین شهرها ساخته می‌شود و در فاصله دو شهر بریدگی برای دور زدن در جدول وسط ندارد.[۲]

آزادراه‌ها عاری از تقاطع‌های هم‌سطح، محل گذر خط آهن و خطوط عابر پیاده به‌طور هم‌سطح هستند. با ایجاد تقاطع‌های غیرهم‌سطح در مسیر آزادراه، حرکت وسائط نقلیه در این مسیر آزادانه و بدون توقف انجام می‌شود.

یک بزرگ‌راه راه پهن و دوطرفه‌ای است که ممکن است در برخی نقاط تقاطع هم‌سطح داشته باشد و بنابراین آزادراه به‌شمار نمی‌آید. به راه بزرگ اصلی میان دو نقطه که ممکن است از نوع جاده، بزرگ‌راه یا آزادراه باشد، شاهراه گفته می‌شود.

محتویات

    ۱ مقررات رانندگی
    ۲ جستارهای وابسته
    ۳ پانویس
    ۴ منابع

مقررات رانندگی

در ایران، حداقل سرعت رانندگی در آزادراه‌ها برابر ۷۰ کیلومتر بر ساعت و حداکثر سرعت مجاز برای خودروهای سواری و وانت‌ها ۱۲۰ و برای انواع اتوبوس، مینی‌بوس، تریلر، کامیون و کامیونت برابر ۱۱۰ کیلومتر بر ساعت است.[۳]
همچنین ورود و عبور عابران پیاده در آزادراه‌ها ممنوع است. در این مورد، قانون ایمنی راه‌ها و راه‌آهن ایران می‌گوید[۴]:

    تبصره: پلیس چند آزاد راه را به طور آزمایشی سرعت مجاز آنها را به ۱۳۰ کیلومتر بر ساعت رساند.

    ماده ۴: ورود و عبور عابرین پیاده و انواع وسائط نقلیه غیرمجاز و عبور دادن دام در آزادراه‌ها و همچنین توقف وسائط نقلیه در خطوط عبور، ممنوع است. هرگاه به جهات مذکور حادثه‌ای واقع شود که منجر به ضرب یا جرح یا قتل یا خسارت مالی شود، در صورتیکه خودرو عیب فنی نداشته باشد و راننده دارای گواهینامه معتبر بوده و در حالت عادی باشد (مصرف نکردن مشروب, قرصهای روانگردان و...)راننده مجاز که وسیله نقلیه او مجاز به حرکت در آزادراه‌ها باشد، نسبت به موارد فوق مسوولیتی نخواهد داشت. ولی در هر حال مکلف است در صورت بروز حادثه وسیله نقلیه را در شانه سمت راست متوقف نموده و مصدوم را با وسیله نقلیه خود یا وسیله دیگر بلافاصله به اولین درمانگاه یا بیمارستان برساند و مراتب را به ماموران انتظامی اطلاع دهد.

تفاوت آزادراه و بزرگراه این است که: ۱)آزادراه شانه خطر دارد ولی بزرگراه نه. ۲)تابلوهای نصب شده در آزادراه آبی رنگ ولی در بزرگراه سبز رنگ هستند. ۳)در آزاد راه تقاطع همسطح وجود ندارد و کلیه تقاطع ها غیر همسطح هستند.

ترابری

ترابری و یا حمل و نقل به جابجایی یا انتقال انسان، حیوان ویا کالا٬ از جایی به جای دیگر گفته می‌شود.[۱] [۲]این واژه از پیشوند پارسی ترا- به معنی فراسو و آنسو، و واژهٔ بری از فعل بردن ساخته شده‌است. پیشوند ترا- از پیشوندهای کهن زبان پارسی است که در پارسی باستان نیزهمین‌گونه کاربرد را داشته‌است و هم‌معنی و همریشه با Trans در انگلیسی است. ترابری از دید واژگانی به معنی بردن به آنسوی دیگر است.*[۱]

محتویات

    ۱ جنبه‌های ترابری
    ۲ شیوه‌های ترابری
    ۳ رده بندی ترابری
    ۴ ترابری و ارتباطات
    ۵ ترابری، فعالیت‌ها، و کاربری زمین
    ۶ ترابری؛ انرژی، و محیط زیست
    ۷ پانویس
    ۸ جستارهای وابسته
    ۹ منابع
    ۱۰ پیوند به بیرون

جنبه‌های ترابری

رشتهٔ ترابری دارای جنبه‌های گوناگونی است. در یک رده‌بندی کلی می‌توان آن را به سه بخش زیرساخت، وسایل نقلیه، و بهره‌برداری بخش نمود. زیرساخت شامل شبکه‌های ترابری (جاده‌ها، خطوط راه‌آهن، راه‌های هوایی، راه‌های آبی، خطوط لولهٔ حمل مواد، و غیره) مورد استفاده و همچنین گره‌ها یا پایانه‌ها (مانند فرودگاه‌ها، ایستگاه‌های راه آهن، ایستگاه اتوبوس، و بندرها) است. وسایل نقلیه عموماً در شبکه‌ها حرکت می‌کنند، مانند خودروها، قطارها، و هواپیماها. بهره‌برداری، دربرگیرندهٔ فعالیتهایی است که کنترل سامانه را انجام می‌دهند (مانند چراغ‌های راهنمایی و شیب‌سنج‌ها، خط گردان‌های راه‌آهن، کنترل شدآمد هوایی، و جز اینها)، و همچنین سیاست‌هایی مانند چگونگی ادارهٔ امور مالی ترابری (مانند استفاده از عوارض جاده‌ای یا مالیات سوخت در ترابری بزرگراهی). در حالت کلی، طراحی شبکه در حوزهٔ مهندسی عمران و برنامه‌ریزی شهری، طراحی وسایل نقلیه در حوزهٔ مهندسی مکانیک و گرایش‌های تخصصی آن، مانند مهندسی دریا و مهندسی هوا-فضا، و بهره‌برداری‌ها نیز معمولاً ویژه‌گرانه (تخصصی) شده‌اند؛ هرچند که ممکن است متعلق به پژوهش بهره‌برداری یا مهندسی سامانه‌ها باشند.
شیوه‌های ترابری

شیوه‌ها، ترکیبی از شبکه‌ها، وسایل نقلیه، و بهره‌برداری، و شامل پیاده رفتن، سامانه خودرو/بزرگراه، ترابری ریلی، و ترابری دریایی (کشتی‌ها، راه‌های آبی، و کنترل شدآمد هوایی) هستند.
رده بندی ترابری

    غیر انسانی: جابجایی با نیروی حیوانات
    هوانوردی
    ترابری کابلی
    ترابری انتقالی
    ترابری با نیروی انسانی
    ترابری پیوندی
    ترابری جاده‌ای موتوری
    ترابری غیرجاده‌ای موتوری
    جابجایی سریع شخصی (شبیه یک سرویس تاکسی خودکار)
    ترابری لوله‌ای
    ترابری ریلی (راه آهن)
    ترابری دریایی
    ترابری فضایی
    ترابری در دیگر گویال‌ها (سیاره‌ها)
    ترابری‌های پیشنهادشده برای آینده

ترابری و ارتباطات

ترابری و ارتباطات جایگزین و مکمل یکدیگرند. با اینکه ممکن است ارتباطات کاملاً پیشرفته بتواند جایگزین ترابری شود و شخص به جای دیدن کسی از نزدیک، به او تلگراف، تلفن، دورنگار یا ایمیل بزند، ثابت شده‌است که این شیوه‌های ارتباطی در واقع در کل ارتباط دوطرفه بهتری را ایجاد می‌کنند. پیشرفت در ترابری بدون ارتباطات غیرممکن است. ارتباطات برای سامانه‌های ترابری پیشرفته حیاتی و ضروری است، از خطوط راه‌آهن دارای یک خط که می‌خواهند در هر دو جهت از آنها قطار عبور کند تا کنترل خطوط هوایی که همواره باید از محل هواپیما در آسمان اطلاع داشته باشد. بنابراین، مشاهده شده‌است که افزایش و پیشرفت یکی، به توسعهٔ بیشتر دیگری می‌انجامد. برای پیاده‌سازی ارتباطلات در حمل و نقل شیوه‌های وسیله نقلیه به زیر ساخت و وسیله نقلیه به وسیله نقلیه وجود دارد. در صورت استاندارد بودن زیرساختهای ارتباطی باید مد نظر قرار گیرد.
ترابری، فعالیت‌ها، و کاربری زمین

یک رابطه و ارتباط مشهور بین انبوهش (تراکم) توسعه و انواع ترابری وجود دارد. تراکم عبارت است از نسبت مساحت فضای طبقه (ساخته شده) به مساحت زمین. طبق قانون شست، انبوهش‌های یک‌ونیم یا کمتر برای اتومبیل‌ها (خودروها) مناسب هستند، و تراکم‌های شش و بیشتر برای قطارها. محدودهٔ تراکم‌های بین حدود دو تا چهار از قواعد قراردادهای ترابری خصوصی یا همگانی خیلی پیروی نمی‌کنند. بسیاری از شهرها دارای این میزان تراکم بوده و از مشکلات ترافیکی رنج می‌برند. جابجایی سریع شخصی ممکن است این خلاء را پر کند. کاربری زمین از فعالیت‌ها پشتیبانی می‌کند. این فعالیت‌ها از لحاظ فضایی از هم فاصله دارند. مردم احتیاج دارند از نقطه‌ای به نقطه‌ای دیگر بروند (به عنوان مثال از خانه به محل کار یا خرید، و بازگشت به خانه). ترابری یک خواسته برآمده است که وجودش برای فعالیت‌هایی که در انتهای سفرها انجام می‌شوند لازم است. بهره‌گیری بهینه از کاربری زمین فاصلهٔ بین فعالیت‌های عادی و روزمره (مانند خانه و خرید آذوقه) را کاهش می‌دهد، و مکان‌های توسعه یافتهٔ دارای تراکم بیشتر را نزدیک خطوط ترابری و مراکز فعالیت قرار می‌دهد. کاربری زمین نامناسب باعث تمرکز فعالیت‌ها (مانند مشاغل) در محل به دور از سایر مقصدها (مانند خانه و خریدگاه‌ها) می‌شود. راه‌هایی برای صرفه‌جویی در تراکم وجود دارد. بسیاری از زمین‌ها می‌توانند کاربری‌های بهتری از کاربری حمل و نقلی داشته باشند. تسهیلات حمل و نقلی به زمین نیاز دارند و در شهرها سطوح آسفالت و سنگفرش شده (شامل خیابان‌ها و پارکینگ‌ها) به راحتی تا بیش از بیست درصد کل کاربری زمین‌ها را دربرمی‌گیرند. یک سامانه ترابری کارا می‌تواند از هدررفتن زمین جلوگیری نماید.
ترابری؛ انرژی، و محیط زیست

ترابری یکی از بخش‌های عمده و اصلی مصرف‌کنندهٔ کارمایه (انرژی) است. بیشتر ترابرها از سوخت‌های هیدروکربنی استفاده می‌کنند. اگر این سوخت‌ها ناقص بسوزند، تولید آلودگی می‌کنند. با وجود اینکه وسایل نقلیه در ایالات متحده نسبت به گذشته به علت مقررات زیست‌بومی آلودگی کمتری ایجاد می‌کنند، اما در عمل این امر به دلیل افزایش تعداد ترابرها (وسایل نقلیه) و میزان استفاده‌ای که از هر یک از آنها می‌شود، بی‌اثر شده‌است. سوخت‌های کم‌آلوده‌کننده می‌توانند آلودگی را کاهش دهند. در حال حاضر معمول‌ترین سوخت کم‌آلوده‌کننده گاز مایع است. هیدروژن نیز یک سوخت کم‌آلوده‌کننده‌است؛ حتی از گاز هم کمتر هوا را آلوده می‌کند.

یک روش دیگر بالا بردن کارایی وسایل نقلیه‌است، که کاهش آلودگی و اتلاف را به‌وسیلهٔ ایجاد کاهش در مصرف کارمایه به همراه دارد. اگر امکان بهره‌گیری از نیروی الکتریسیته در ترابرها وجود داشته باشد، موتورهای الکتریکی بهترین و کاراترین گزینه هستند. راه دیگر تولید کارمایه با استفاده از یاخته‌های سوختی است که کارایی‌شان دو تا پنج برابر موتورهای گرمایشی مرسومی است که در ترابرها وجود دارند. یک روش ترکیبی و بسیار موثر طراحی ترابرهای زمینی به شکلی است که مقاوت هوا در مقابل آن‌ها کم شود، زیرا این وسایل هفتادوپنج درصد از کارمایهٔ خود را صرف غلبه بر مقاومت هوا می‌کنند. روش دیگر بازیافت انرژیی است که در اثر ترمز از دست می‌رود؛ به‌کارگیری این روش نیازمند یک ترابر پیچیده‌تر است.

اقتصاد

اقتصاد به یک نظام اقتصادی در یک منطقه جغرافیایی مشخص اطلاق می‌شود و در برگیرنده تولید، توزیع یا تجارت و مصرف کالاها و خدمات در آن منطقه یا کشور می‌باشد. یک اقتصاد مجموع کل ارزش معاملات میان فعالان اقتصادی نظیر افراد، گروهها، سازمانها و حتی ملتهاست.

یک اقتصاد برآیند کلیه فرایندهایی است که فرهنگ، ارزشها، آموزش، تکامل تکنولوژیکی، تاریخ، سازمان اجتماعی، ساختار سیاسی و سیستمهای قانونی و همینطور جغرافیا و مواهب طبیعی را دربر می‌گیرد. این عوامل زمینه، محتوا و شرایطی را که یک اقتصاد در آن عمل می‌کند را تعیین می‌نمایند. برخی فرهنگها اقتصادهای مولدتری را به وجود می‌آورند و لذا ارزش یا GDP بیشتری را تولید می‌کنند.

محتویات

    ۱ تعاریف
    ۲ دانشهای مرتبط
    ۳ اقتصاد واقعی
    ۴ معیارهای اندازه‌گیری یک اقتصاد
    ۵ مقادیر واقعی و اسمی
    ۶ جایگاه اقتصاد ایران در دنیا و منطقه
    ۷ اقتصاد غیررسمی
    ۸ جستارهای وابسته
    ۹ پانویس
    ۱۰ منابع

تعاریف

فرهنگ لغت آکسفورد اقتصاد را اینگونه تعریف کرده است: ارتباط میان تولید، تجارت و عرضه پول در یک کشور یا منطقه مشخص..[۱] در تعریفی دیگر اقتصاد مجموعه بزرگی از فعالیتهای بهم مرتبط تولیدی و مصرفی دانسته شده که به تعیین چگونگی تخصیص منابع کمیاب کمک می‌رسانند.[۲] اقتصاد همچنین به صورت «شبکه‌ای از تولیدکنندگان، توزیع‌کنندگان و مصرف‌کنندگان کالاها و خدمات در یک مکان، منطقه و یا کشور» تعریف شده است.[۳]
دانشهای مرتبط

امروزه طیفی از حوزه‌های مختلف علوم اجتماعی از جامعه‌شناسی (جامعه‌شناسی اقتصادی) و تاریخ (تاریخ اقتصادی) گرفته تا انسان‌شناسی (انسان‌شناسی اقتصادی) و جغرافیا (جغرافیای اقتصادی) به بررسی و تجزیه و تحلیل جنبه‌های مختلف اقتصادی حیات جمعی انسانها می‌پردازند.
اقتصاد واقعی

با توجه به اهمیت روز به رشد بخش مالی اقتصاد در عصر حاضر، تحلیلگران اصطلاح اقتصاد واقعی (به انگلیسی: real economy) را به کار می‌گیرند تا بخش واقعی اقتصاد را که واقعاً با تولید کالاها و خدمات ارتباط دارد از بخش مالی اقتصاد (یا اقتصاد کاغذی) که مرتبط با خرید و فروش در بازارهای مالی است تفکیک کند.
معیارهای اندازه‌گیری یک اقتصاد

با استفاده از مفاهیم زیر می‌توان معیارها و شاخصهایی را برای شناخت و اندازه‌گیری اقتصاد به دست‌آورد:

    مخارج مصرفی
    نرخ ارز
    تولید ناخالص داخلی
    GDP سرانه
    GNP
    بازار سهام
    نرخ بهره
    بدهی ملی
    نرخ تورم
    بیکاری
    تراز تجاری

مقادیر واقعی و اسمی

از آنجا که در طول زمان قیمتها تغییر می‌کنند برای داشتن نگاه واقعیتری به اقتصاد، اقتصاددانان و آمارگران برخی از معیارهای اندازه‌گیری اقتصاد را بر اساس میزان تورم تعدیل و مقادیراسمی را به مقادیر واقعی تبدیل می‌کنند. به عنوان مثال GDP اسمی معمولاً به GDP واقعی تبدیل می‌شود تا میزان رشد یک اقتصاد محاسبه گردد.
جایگاه اقتصاد ایران در دنیا و منطقه

مقاله اصلی: اقتصاد ایران

در حال حاضر ایران بر اساس فهرست صندوق بین‌المللی پول با توجه به GDP اسمی بیست و یکمین و بر اساس GDP تعدیل شده با شاخص برابری قدرت خرید هفدهمین اقتصاد بزرگ دنیاست. در این رتبه‌بندی و بر اساس معیار اولی به ترتیب کشورهای ترکیه و عربستان سعودی و بر اساس معیار دوم کشور ترکیه بالاتر از ایران قرار می‌گیرند.
اقتصاد غیررسمی

مقاله اصلی: اقتصاد غیررسمی

اقتصاد غیررسمی فعالیتهای اقتصادی را شامل می‌شود که - برخلاف اقتصاد رسمی - نه مالیات می‌پردازند و نه تحت نظارت دولت انجام می‌گیرند. بنابراین اقتصاد غیررسمی در محاسبات مربوط به تولید ناخالص ملی نمی‌آیند. اگرچه غالباً اقتصاد غیررسمی با مباحث مربوط به کشورهای در حال توسعه پیوند خورده است، تمامی نظامهای اقتصادی به درجاتی افتصاد غیررسمی را شامل می‌شوند.

کارآفرین

کارآفرین (به انگلیسی: Entrepreneur)، فردی است که با صرف زمان و انرژی لازم، منابع، نیروی کار، مواد اولیه و سایر دارایی‌ها را به گونه‌ای هماهنگ می‌سازد که ارزش آن‌ها و یا محصولات حاصل از آن‌ها نسبت به حالت اوّلیه‌اش افزایش یابد (ایجاد ارزش افزوده کند). کارآفرینان با مهارتی که در تشخیص فرصت‌ها و موقعیت‌ها و ایجاد حرکت در جهت توسعهٔ این موقعیت‌ها دارند، پیشگامان حقیقی تغییر در اقتصاد و تحولات اجتماعی محسوب می‌شوند.

ریچارد کانتیلون

ریچارد کانتیلون (به ایرلندی: Richard Cantillon) (دهه ۱۶۸۰ – مه ۱۷۳۴) اقتصاد دان ایرلندی و نویسنده کتاب گذری بر اقتصاد عمومی در دهه ۱۶۸۰ میلادی (سال نامعلوم) در جنوب غربی ایرلند در منطقه‌ای به نام کِری به دنیا آمد. اقتصاد عمومی کتابی است که توسط ویلیام استنلی جِوُنز اقتصاد دان بریتانیایی تعبیر «مهد اقتصاد سیاسی» را به خود اختصاص داده‌است. با وجود این که اطلاعات زیادی درباره او موجود نیست، با این حال ریچارد کانتیلون به عنوان یک بازرگان و بانک دار خیلی جوان در میان اقتصاد دانان مشهور است. پیشرفت این اقتصاد دان زیرک ناشی از روابط کاری و سیاسی بود که او با خویشاوندانش داشت، البته در این میان شخصی به نام جیمز بریجز در موفقیت او سهم زیادی داشته‌است. نخستین بار ریچارد کانتیلون اصطلاحات کارآفرین و کارآفرینی را تشریح و تعریف کرد. ریچارد کانتیلون کارآفرین را فردی خطر پذیر می‌داند که کالا را با قیمت معلوم خریداری می‌کند و با قیمت نامعلوم می‌فروشد.

کارآفرینی

کارآفرینی (به انگلیسی: Entrepreneurship) به فرایند خلق ارزش جدید (مادی یا معنوی) از طریق یک تلاش متعهدانه با در نظر گرفتن ریسک‌های ناشی از آن اطلاق می‌شود.[۱]

محتویات

    ۱ خصوصیات بارز کارآفرینان
    ۲ جنسیت
    ۳ جستارهای وابسته
    ۴ منابع
    ۵ پیوند به بیرون

خصوصیات بارز کارآفرینان

۱. رویا: کارآفرینان برای آینده کسب و کار خود دارای چشم انداز می‌باشند و مهمتر از آن دارای توانایی پیاده‌سازی رویاهای خود هستند.

۲. قاطعیت: وقت تلف نمی‌کنند، سریع تصمیم گیری می‌کنند. تردستی آنها عامل کلیدی موفقیت شان است.

۳. عملگرا: موقع تصمیم گیری، به سریعترین روش ممکن، تصمیم گیری و اجرا می‌کنند.

۴. اراده : نسبت به مشارکت و اجرای کار متعهد هستند. آنها به ندرت جا می‌زنند، حتی زمانی که با موانع غیرقابل عبور مواجه‌اند.

۵. فداکاری : آنها خودرا وقف کسب و کار خود کرده‌اند، گاهی بخاطر این توجه، هزینه روابط خود را با دوستان و خانواده را نیز می‌پردازند. آنها خستگی ناپذیرند، ۱۲ساعت در روز و ۷روز هفته، کاری غیر معمولی نیست که کارآفرین در حال تلاش برای بدست آوردن کسب و کار خود در زندگی انجام می‌دهند.

۶. از خود گذشتگی : کارآفرینان عاشق آنچه که آنها انجام می‌دهند، هستند. این عشق است که آنها را حفظ می‌کند و ترک کار را برایشان دشوار؛ و این عشق به محصول و خدمات است که آنها را بسیار موفق در ارائه کارشان می‌کند.

۷. جزئیات : گفته شده است که شیطان مقیم جزئیات است. هرچند گاهی اینطور نیست، اما کارآفرین خود را در ورای جزئیات قرار می‌دهد.

۸. سرنوشت : آنها می‌خواهند مسئول سرنوشت خود باشند تا وابسته به یک کارفرما.

۹. پول : پولدار شدن لزوماً محرک کارآفرینان نیست؛ میزان درآمد سنگ ترازوی آنان است. کارآفرینان عقیده دارند اگر موفق باشند، پاداش نیز خواهند داشت.

۱۰. پخش کردن: کارآفرینان میدانند که کسب و کار خود توسط کدام کارمندان کلیدی به موفقیت خواهد رسید.[۲][۳]
جنسیت

هرچند جنسیت کارآفرینان در اکثر کشورها را مردان تشکیل می‌دهند لیکن لازم بذکر است در کشورهای آلمان، روسیه، مالزی، ونزوئلا تعداد زنان با اختلاف ناچیزی کمتر از مردان می‌باشد. این درحالی است که در کشورهای تونگا، برزیل و گواتامالا تعداد زنان کارآفرین بیشتر از مردان) بوده است؛ در ایران حدود ۴۰ درصد کارآفرینان زنان بوده‌اند.

فرانک زاپا

فرانک وینسنت زاپا (به انگلیسی: Frank Vincent Zappa) (بیست و یک دسامبر ۱۹۴۰، بالتیمور، مریلند، ایالات متحده آمریکا - ۴ دسامبر ۱۹۹۳، لس‌آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا) آهنگساز، نوازنده گیتار الکتریک و کارگردان فیلم آمریکایی بود. که حضوری بیش از ۳۰ ساله در حرفه خود داشت. زاپا در سبکهای مختلفی از جمله راک، جز، و musique concrète آهنگسازی کرده است. او همچنین فیلم و میوزیک ویدیو کارگردانی کرده و تعدادی کاور برای آلبومهای موسیقی نیز طراحی نموده است. زاپا در طول فعالیتش بیش از ۶۰ آلبوم در پوشش گروه The Mothers of Invention و یا فعالیت سولو و تک نفره خود منتشر کرده که از معروفترین آنها می‌شود به موش‌های داغ (۱۹۶۹)، آپوستراف (') (۱۹۷۴) و یک سایز به اندازه همه (۱۹۷۵) اشاره نمود.

در سال ۱۹۵۶ که زاپا به دبیرستان Antilope Valley می‌رفت، برای یک گروه کوچک «ریتم و بلوز» به نام The Blackouts درامز می‌نواخت. از جمله پرسنلِ این گروه کوچک باید به نام یوسلید جیمز شِروود معروف به «موتورهد» اشاره کرد؛ کسی که بعدها در بسیاری از کارهای زاپا همکاری کرده و به یکی از پرسنل فعّال و همیشگی او بدل شد.

زاپا یک نوازندهٔ خودآموخته بود و تاثیرپذیری بسیارش از سبکهای مختلف موسیقی باعث می‌شد آثارش را بتوان به سختی طبقه بندی کرد و در یک سبک خاص قرار داد. او در آلبوم آغازین خود "دمدمی مزاج!" با وام گرفتن از معیارهای عمومی راک اند رول و تلفیق آنها با بداهه نوازی‌های دستچین شده اثری متفاوت و آوانگارد ارائه دادن. زاپا در آلبومهای بعدی بیشتر تحت تاثیر موسیقی اکسپریمنتال و الکتریک قرار گرفت اما همچنان زیربنای آثارش به سبکهای جز، راک و کلاسیک اختصاص می‌یافت. اشعار زاپا هم اغلب نگاهی نماگرایانه ، انتقاد آمیز و اغلب طنز آمیز به مسائل اجتماعی، سیاسی و جنبش‌های زمان خود بودند. او منتقد سرسخت جریان آموزشی دوره خود و مخالف مذاهب سازمان یافته بود و در مقابل از آزادی بیان، سیستم آموزشی نیمه شخصی، مشارکت سیاسی و لغو سانسور حمایت می‌کرد.

فرانک در سن هجده سالگی به گیتار دلبستگی یافت و نخستین گیتار زندگی اش را در سال ۱۹۵۷ هدیه گرفت. او بی آنکه از کسی کمک بگیرد، در نواختن گیتار چیرگیِ فراوان پیدا کرد. سپس، همه وقت خود صرفِ آموختنِ موسیقی سمفونی کرد و به آهنگسازی پرداخت. او در گفتگویی با مجله Rockwell چنین می‌گوید: «بیشتر آهنگسازها کار خود را با گوش دادن به آلبوم‌های پیشکسوتان و الهام گرفتن از آن‌ها یاد می‌گیرند، ولی آن زمان که ما شروع به کار کردیم فقط چاک بری را داشتیم.»

حوالی سال ۱۹۶۳ فرانک زاپا به لس انجلس رفت؛ وی در سال ۱۹۶۴ کار خود را با تشکیل گروه‌هایی بلوز-راک همچون Captain Glasspack،Muthers،Soul Giants، و His Magic Mufflers پی گرفت؛ گروهی که نامش اندکی بعد، به مادرز آو اینونشن (مادران نوآوری) تبدیل شد.

در واقع، آنچه سبب آوازه منحصربه‌فردِ گروه فرانک زاپا و مادرز آو اینونشن می‌شد، اجراهای زنده و نمایشی آنها بود، و همین عامل نیز بی گمان زاپا را به عنوان یکی از نخستین غول‌های موسیقی پاپ مطرح کرد.

فرانک زاپا در طول سه دهه فعالیت حرفه‌ای با بسیاری از نوازندگان و موزیسین‌های سرشناس دوران خود همکاری کرد و آلبوم‌های متنوع بسیاری را در سبک‌های مختلف موسیقی منتشر نمود.

در ۴ دسامبرِ سال ۱۹۹۳، زاپا سرانجام پس از سه سال دست-و-پنجه نرم کردن با بیماریِ سرطان درگذشت و در بوستان-گورستانِ یادمان‌های دهکده وست وود لس انجلس به خاک سپرده شد.

محتویات

    ۱ سیاست
    ۲ ترانه‌شناسی
    ۳ منابع
    ۴ پیوند به بیرون

سیاست

فرنک زاپا در توصیف دیدگاه‌های سیا خود، خود را «محافظه کاری عملی»،[۱] یا مستقل طبقه بندی کرد. او دوستدار دولت محدود و مالیات‌های کم بود؛ ولی همچنین می‌گفت که موافق دفاع ملی، تأمین اجتماعی و دیگر برنامه‌های فدرال است، ولی فقط اگر دریافت کنندگان چنان برنامه‌هایی مشتاق آنها باشند و قادر باشند پولش را پرداخت کنند.[۱] او دوستدار سرمایه داری، کارافرینی، و کسب و کار مستقل بود و می‌گفت موسیقیدانان می‌توانند از کسب و کار خود بیشتر دریافت کنند تا از جمع آوری حق‌العمل.[۲] او با کمونیسم مخالف بود و می‌گفت «نظامی که اجازه مالکیت را ندهد یک طراحی ناقص مهلک است.»[۱] برخی از ترانه‌ها مناظرات عمومی و مصاحبه‌های او در دههٔ ۱۹۸۰ منتقد جمهوریخواهان و سیاستهایشان، پرزیدنت رونالد ریگان، تلونجلیسم، و راست مذهبی بود و هشدار می‌داد دولت آمریکا در خطر تبدیل شدن به یک تئوکراسی فاشیستی است.

مریلند

مریلند (به انگلیسی: Maryland) ایالتی است در شمال شرقی ایالات متحده آمریکا و یکی از ایالت‌های ساحلی اقیانوس اطلس آمریکا. پایتخت آن آناپولیس و شهر مهم آن بالتیمور است. بخش عمده ای از جمعیت این ایالت در کلان‌شهر بالتیمور-واشنگتن متمرکز شده اند.

محتویات

    ۱ نام
    ۲ پیشینه
    ۳ جغرافیا
    ۴ اقتصاد
    ۵ مراکز علمی
    ۶ مشاهیر
    ۷ نگارخانه
    ۸ جستارهای وابسته
    ۹ منابع
    ۱۰ پیوند به بیرون

نام

نام این ایالت به افتخار ملکه فرانسوی تبار انگلستان هنریتا ماریا، همسر چارلز اول (شاه انگلیس) گذاشته شده است.
پیشینه

مریلند از سیزده ایالت اولیه مستعمره آمریکا در زمان حکمرانی انگلستان می‌باشد. پایتخت آن، آناپولیس، امروزه محل یکی از بزرگ‌ترین دانشگاه‌های افسری ایالات متحده آمریکا به نام آکادمی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است. کمپ دیوید نیز در این ایالت قرار دارد. شهر واشنگتن دی سی پایتخت ایالات متحده امریکا در زمین اهدایی از ایالت مریلند بنا گردیده است.
جغرافیا

مریلند آب و هوایی گرم در تابستان، و سرد اما مرطوب در زمستان دارد.
اقتصاد

در سال ۲۰۱۲، این ایالت تولید ناخالص داخلی برابر با ۳۴۴,۳۷۳ میلیارد دلار داشت، که قابل مقایسه با تولید ناخالص داخلی کشور ونزوئلا (۳۸۱,۲۸۶ میلیارد دلار) بود.[۲]

از لحاظ صنعت این ایالت از پیشرفته‌ترین ایالات آمریکا محسوب می‌شود.[۳] موسسات ملی بهداشت ایالات متحده آمریکا (NIH)، موسسه پزشکی هاورد هیوز، و شرکت لاکهید مارتین در این ایالت قرار دارند.

ایالت مریلند همچنین میزبان بالاترین نسبت جمعیتی میلیونرها در کشور آمریکا است.[۴] ایالت مریلند همچنین بالاتزین متوسط درامد خانوار را در میان ایالتهای امریکا دارد, که از این حیث به عنوان ثروتمند ترین ایالت این کشور به شمار میرود.
مراکز علمی
آزادراه هریسبورگ-بالتیمور در شمال این ایالت.

مریلند دارای مراکز علمی بسیار غنی است. در علوم فضایی، ناسا یک پایگاه فضایی بنام مرکز پرواز فضایی گادرد در مریلند دارد، و امروزه مریلند تبدیل به یک قطب مهم در علوم زیست-فناوری گردیده.

دو دانشگاه جانز هاپکینز و دانشگاه مریلند در کالج پارک در این ایالت دارای شهرت جهانی هستند.
مشاهیر
پل‌های عبوری از روی خلیج چساپیک در مریلند. مریلند یک ایالت صنعتی است.

از افراد مشهور این سرزمین می‌توان مایکل فلپس، نانسی پلوسی، تورگود مارشال، ادوارد ویتن، و فرانک زاپا را نام برد.

دانشگاه کاتولیک آمریکا

دانشگاه کاتولیک آمریکا (به انگلیسی: The Catholic University of America) دانشگاهی خصوصی و معتبر واقع در شهر واشنگتن دی سی در آمریکا می‌باشد.