تومور استخوان

سرطان استخوان یا تومور استخوان (به انگلیسی: Bone tumor)به رشد نئوپلاسم بافت استخوانی اشاره می‌کند. رشد ناهنجار استخوان می‌تواند بدخیم یا خوش خیم باشد.
طبقه بندی

می‌توان این تومور را به تومورهای ابتدایی که در بافت‌ها و سلول‌های مشتق شده از استخوان بوجود می‌آیند یا تومورهای ثانویه که به استخوان متاستاز میدهند دسته بندی نمود.

تومورهای خوش خیم اولیه مانند : استئوما, استئوئید استئوما, استئوکندروما, استئوبلاستوما, انکندروما, ژیانت سل تومور استخوان, کیست آنوریسمال استخوان, و دیسپلازی فیبروی استخوان.

تومورهای بدخیم اولیه مانند : استئوسارکوما, کندروسارکوما, Ewing's sarcoma, فیبروسارکوما.

تومورهای ثانویه مانند : متاستاز از سرطان سینه ، سرطان ریه و سرطان پروستات.

هاینریش هرتز

هاینریش رودلف هرتز (به آلمانی: Heinrich Rudolf Hertz) (زاده ۱۸۵۷ - درگذشته ۱۸۹۴) در شهر هامبورگ در کشور آلمان به دنیا آمد. به خاطر او هرتز به عنوان یک یکا در دستگاه SI در نظر گرفته شده‌است. او اولین کسی بود که وجود امواج الکترومغناطیسی را ثابت کرد.

پدرش، گوستاو هرتز که از دین یهودیت به مسحیت تغییر دین داده بود، با یک خانم مسیحی به نام آنا الیزابت فِفِرکرن ازدواج کرده بود، که او نیز یک مسیحی بود. مادر او فرزند یک دکتر و پدرش در هامبورگ یک مشاور بود. او در زمانی که در هامبورگ به مدرسه می‌رفت، استعداد زیادی در زمینهٔ علم و یادگیری زبان‌های عربی و سانسکریت نشان داد. او در رشته‌های فیزیک و مهندسی در شهرهای برلین، مونیخ و درسدن به ادامه تحصیل پرداخت. در دانشگاه، او زیر نظر استادانی مانند هلمهولتس تحصیل کرد. در سال ۱۸۸۰ مدرک دکترای خود را گرفت ولی تا سال ۱۸۸۳، هنگامی که خود به منصب استادی فیزیک تئوری در دانشگاه کیل در آمد، به صورت دانشجوی هلمهولتس باقی ماند. در سال ۱۸۸۵ استاد تمام وقت در دانشگاه کارلسروهه شد؛ جایی که امواج الکترو مغناطیسی را کشف کرد.

محتویات

    ۱ هواشناسی
    ۲ درگذشت
    ۳ جستارهای وابسته
    ۴ منابع

هواشناسی

هرتس همیشه علاقهٔ عمیقی به علم هواشناسی داشت که شاید به خاطر ارتباط با ویلهلم ون بزولد (او استاد آزمایشگاه هرتز در دانشگاه صنعتی مونیخ بود) به وجود آمده بوده باشد. به هر صورت او خود کمک قابل توجهی در این زمینه نکرد بجز چند مورد که بیشتر حالت تفریحی داشت و به هلمهولتس در برلین، که شامل تحقیقاتی در زمینه تبخیر مایعات، یک نوع جدید رطوبت سنج می‌شد.
تمبر یادبود هاینریش هرتس - انتشار در ۱۹۵۷ - جمهوری فدرال آلمان

او در ضمن تحقیقات بسیار زیاد خود به مبانی علومی رسید که خود یا آنها را نادیده گرفت یا این نتایج را اشتباه اعلام کرد، ولی همین اکتشافاتی که او آنها را اشتباه قلمداد می‌کرد بعداً به وسیلهٔ دیگران توجیه شد و اکنون بسیار مهم تلقی می‌شوند مانند ساز و کار رادارها و امواج بی سیم و.... خود او در این زمینه گفته‌است که: «من فکر نمی‌کنم که امواج بی سیمی که من کشف کردم هیچ استفادهٔ عملی داشته باشند.» در صورتی که ما امروزه استفادهٔ غیر قابل انکاری را از این امواج می‌کنیم.
درگذشت

او در سال ۱۸۹۲ به بیماری سرطان استخوان مبتلا شد و با اینکه چند بار تحت عمل جراحی قرار گرفت ولی دست آخر در سن ۳۷ سالگی در گذشت. به افتخار او نام یکی از دهانه‌های آتش فشان‌های ماه را که در طرف دیگر ماه است، به نام وی نامیدند.

هرتز

هرتز یکای سنجش بسامد در سیستم آحاد SI است و برابر است با cycle/s و یا s-۱. این واحد به یاد فیزیکدان آلمانی هاینریش هرتز، هرتز نامیده شده است.

طیف مرئی

طیف مرئی (به انگلیسی: visible spectrum) نام بخشی از طیف الکترمغناطیسی است که با چشم انسان قابل رویت و تشخیص است. طول موج طیف مرئی بین ۳۸۰ تا ۷۵۰ نانومتر[۱] و بسامد آن‌ها بین ۴۰۰ تا ۷۰۰ تراهرتز است.

حساسیت چشم انسان به طول موج‌های مختلف الکترومغناطیسی متفاوت است و چشم انسان به طول موج ۰٫۵۵۵ میکرون بیشترین حساسیت را دارد. حساسیت چشم نسبت به طول موج بسیار حساس است به طوری که در طول موج‌های ۰٫۵۱ میکرون و ۰٫۶۱ میکرون حساسیت چشم به ۵۰٪ حساسیت در ۰٫۵۵۵ میکرون کاهش پیدا می‌کند.[۲]

تشعشعات خورشیدی با طول موج‌هایی کمتر از ۰٫۲۹ میکرون توسط لایهٔ ازن جذب می‌شود و تشعشعاتی که طول موجی بیشتر از ۱٫۴ میکرون دارند توسط بخار آب و گاز کربنیک هوا جذب می‌شوند و به زمین نمی‌رسند. منحنی حساسیت چشم انسان به نور مرئی نشان‌دهندهٔ این حقیقت است که چشم انسان با گذشت زمان با شرایط محیط تطبیق یافته.[۳]

حساسیت چشم به شدت روشنایی نیز بستگی دارد، به طوری که در شدت روشنایی‌های پایین، منحنی حساسیت به اندازهٔ ۵۰ نانومتر به سمت فرابنفش جابجا می‌شود.

طول موج

طول موج به فاصله بین دو قله متوالی موج (یا بین هر دو نقطه تکراری موج که شکل یکسان دارند) گفته می‌شود و آن را با \lambda نشان می‌دهند. برای دو موجی که دارای سرعت یکسان باشند، موجی که دارای فرکانس بالاتری است طول موج کوتاه‌تر دارد و موجی که فرکانس پایین‌تری دارد، طول موج بلندتری دارد.[۱]
طول موج در تابش الکترومغناطیسی

در قسمتی از تابش الکترومغناطیسی که به نور معروف است، طول موج مشخص کننده‌ی رنگ تابش است. با تعیین رنگ، انرژی و طول موج می‌توان یک موج را نسبت به دیگر موج‌ها سنجید. به عنوان مثال طول موج‌های کوتاه در طیف مرئی( 400 تا 700 نانومتر) در ناحیه بین آبی و فوق بنفش قرار می‌گیرد در حالیکه رنگ قرمز دارای طول موج‌های بلندتری می‌باشد. فاصله بین این قله‌های موج آن چنان کوچک است که واحد آن را نانومتر (ده به توان منفی نه) یا میکرون (ده به توان منفی شش) قرار داده اند. تابش الکترومغناطیسی طیف طولانی از طول موج‌های بلند رادیویی تا طول موج‌های کوتاه پرتو ایکس را شامل می‌شود. چون شکل موج با سرعت ثابت c پیش می‌رود، فاصله یک طول موج را در زمان یک دوره تناوب طی می‌کند. هرموج علاوه بر طول موج دارای یک فرکانس میباشد که با واحدهایی مثل(hz،mhz،ghz،khz،thz)اندازه گیری میشود.
حاصلضرب اندازه طول هر موج در بسامد (فرکانس) آن برابر با مقداری ثابت است که «سرعت امواج الکترو مغناطیس » نامیده می شود. میزان این سرعت برای تمام امواج الکترو مغناطیس در خلاء تابع طول موج نیست و برابر با مقدار ثابتی است که سرعت نور نامیده میشود.

C=λ.ν یا f=c/λ که در آن c سرعت نور در خلا، f فرکانس و λ طول موج است.
جستارهای وابسته

    تابش الکترومغناطیسی
    ثابت پلانک

بیشتر ما موجهای روی دریا را دیده‌ایم. این موجها بیش از آنکه به ساحل برسند، آب دریا را موج دار می‌کنند. به بالاترین نقطه‌های این موجها قله‌ی موج و به پایین‌ترین نقطه‌های آنها دره‌ی موج می‌گویند. فاصله بین یک قله موج تا قله‌ی دیگر را طول موج می‌نامند.

موجهای صدا همه شکلهای انرژی متحرک، از جمله صدا، نور و گرما بصورت موج حرکت می‌کنند. همه‌ی آنها، درست مانند موجهای دریا، طول موجی دارند. برای مثال، وقتی موجهای صدا در هوا حرکت می‌کنند، در فشار هوا تغییر اندکی بوجود می‌آورند. قله‌های موجهای صدا در نقطه هایی واقع می شوند که فشار هوا به بیشترین حد خود می‌رسد. گوشهای ما، تغییر فشار هوا را دریافت می‌کنند و پیامی به مغز می‌فرستند. طول موجهای متفاوت طول موج نیز مانند بسامد (میزان بالا و پایین رفتن موج)، روی ویژگیهایی موج تأثیر می‌گذارد؛ زیرا این دو باهم ارتباط نزدیک دارند. برای مثال، موجهای صدای کم بسامد نسبت به موجهای صدای پر بسامد، طول موج بزرگتری دارند. همچنین طول موج نور سرخ از طول موج نور آبی بزرگتر است. نور بخشی از گستره‌ی موجهای انرژی است که شامل موجهای رادیویی، ریزموجها (مایکروویوها)، پرتوهای فرو سرخ، پرتوهای فرابنفش، پرتوهای ایکس و پرتوهای گاما می‌شود که همه‌ی آنها با سرعت ۳۰۰ هزار کیلومتر بر ثانیه حرکت می‌کنند. همه اینها باهم طیف الکترومغناطیس را تشکیل می‌دهند.

طول موج و بسامد اگر سرعت موج (بر حسب متر بر ثانیه) را بر بسامد آن (بر حسب هرتز) تقسیم کنید، طول موج آن بر حسب متر بدست می‌آید. برای مثال که به سرعت ۳۴۴ متر بر ثانیه حرکت می‌کند و بسامد آن ۶۸۸ هرتز است، طول موجی برابر ۵/۰ متر دارد. طیف الکترومغناطیسی طیف الکترومغناطیسی شامل گستره‌ی بسیار وسیعی از موجهای انرژی است که همه مانند هم حرکت می‌کنند. امواج الکترومغناطیسی طیف بسیار وسیعی از طول موجهای بسیار کوچک تا بسیار بزرگ را در بر می‌گیرند. این امواج را با توجه به اندازه طول موج به هفت دسته مختلف تقسیم‌بندی می‌کنند که شامل امواج گاما با طول موجهایی کوچکتر از سانتیمتر تا امواج رادیویی با طول موج بزرگتر از ۱۰ سانتیمتر را شامل می‌شوند. همانطور که در شکل بالا ملاحظه می‌شود محدوده امواج نوری که قابل دیدن توسط چشم انسان می‌باشند، محدوده بسیار کوچکی از این طیف گسترده است. با حرکت از سمت امواج رادیویی به سمت امواج گاما، همزمان با کاهش طول موج، فرکانس آن و در نتیجه انرژی موج افزایش می‌یابد. چون بخشهای گوناگون طیف، طول موجهای متفاوتی دارند، ویژگیهای آنها نیز متفاوت است. برای مثال موجهای نوری را می‌توانیم ببینیم، و پرتو ایکس بخشی از طیف است که از اجسام جامد، مانند پوست‌ها، عبور می‌کنند.

کاربرد امواج، طول موجهای متفاوت موجهای رادیویی در فرستنده‌های رادیویی کار می‌کنند. موجهای رادیویی با بسامد بسیار زیاد (UAF) مربوط به موجهای تلویزیون هستند. ریزموجهای بلندتر در رادار به کار می‌روند. ریزموجهای کوتاه در اجاق مایکروویو به کار می‌روند. پرتوهای فروسرخ در دوربینهای حساس به گرما به کار می‌روند. نور مرئی از سرخ تا بنفش برای رؤیت به رنگهای مختلف و پرتوهای فرابنفش در تختهای مخصوص حمام آفتاب به کار می‌روند. پرتوهای ایکس برای نگاه کردن به درون اجسام بکار می‌روند و از پرتوهای گاما برای آشکارسازی ترک در فلز به کار می‌رود. پلیس‌ها اغلب برای تشخیص سرعت خودروها از رادار استفاده می‌کنند. موجهای رادار که از تفنگی شلیک می‌شوند، به وسیله‌ی نقلیه‌ای که در حال حرکت است می‌خورند و بر می‌گردند. بسامد موج برگشتی سرعت وسیله‌ی نقلیه را مشخص می‌کند.

آینه

آینه، وسیله‌ای است که به علت صافی و بازتاب بالایش، بر رویهٔ خود، تصویر اجسام را نشان می‌دهد. پرتوهای نور بازتابیده از رویهٔ یک آینه در نقطه‌ای به نام نقطه کانونی آینه به هم می‌رسد. بسته به دوری جسم تا آینه و نوع آینه، فاصله نقطه کانونی آینه از آن متفاوت است.

محتویات

    ۱ تاریخچه
    ۲ گونه‌ها
    ۳ ساخت
    ۴ کاربردها
    ۵ آینه در ادبیات فارسی
    ۶ پیوند به بیرون
    ۷ منابع
    ۸ جستارهای وابسته

تاریخچه

کهن‌ترین نشانه‌های آینه مربوط به ۶۰۰۰ پیش از میلاد است که در آناتولی (در ترکیه) یافت شده‌است. پس از آن در ۴۰۰۰ پ. م. می‌توان تمدن‌های میانرودان را نام برد. در مصر باستان کهن‌ترین نشانه از آینه به حدود ۳۰۰۰ پ. م. باز می‌گردد. نمونه‌ای دیگر از وجود آینه به حدود ۳۰۰۰ سال پیش در ایران می‌رسد که یعنی در زمان هخامنشیان که آن‌ها با صیقل دادن سنگها و فلزات، آنها را به آینه‌هایی شفاف تبدیل می‌کردند که آثار آن در تالار آینهٔ تخت جمشید باقی مانده‌است. آینه‌های صیقل شده در آمریکای جنوبی و مرکزی به ۲۰۰۰ پیش از میلاد باز می‌گردد. در چین آینه‌های برنجی به ۲۰۰۰ پیش از میلاد باز می‌گردد. آینه‌های روکش شده از فلز در صیدای لبنان در سدهٔ یکم پس از میلاد یافت شده‌است. آینه‌های شیشه‌ای با روکشی از ورقهٔ طلا در نوشته‌های پلینی مهتر در کتاب «تاریخ طبیعی (پلینی)» در سال ۷۷ پس از میلاد نوشته شده‌است.

در سدهٔ ۱۲ میلادی شیشه در فراوری آینه، به شکل گسترده به کار گرفته شد و نخستین آینه‌های شیشه‌ای که با ورقه‌هایی پوشیده از سرب به بازار عرضه می‌شدند بوجود آمدند. زمانی بعد ماهیت سمی بودن سرب آشکار گردید و به همین دلیل استفاده از مخلوط جیوه و قلع بجای سرب آغاز شد. این تغییر و دگرش‌ها باعث شدند که ونیز که در آن زمان محل تولید اینگونه آینه‌ها بود به یک قطب اقتصادی تبدیل شود. با وجود این، اختراع و فراوری آینه را نباید جزو نیازهای نخست و تنها در حد یک ابزار شخصی پنداشت، امروزه کاربردهای دانشی آینه‌ها بسیار بیشتر از کاربردهای نخستین و نمایی آنها هستند.

داشنمندان از مدتها پیش ویژگی‌های آینه‌های تخت و کوژ و کاو (محدب و مقعر) را می‌شناختند و حتا با بهره از آنها برای متمرکز کردن نور آفتاب وسایلی را برای به آتش کشیدن اجسام اختراع کرده بودند. حتا در این مورد افسانه‌ای وجود دارد که می‌گویند ارشمیدس دانشمند نامدار سدهٔ سوم پیش از میلاد بوسیله شبکه‌ای از اینگونه آینه‌ها، کشتیهای بادبانی مهاجمان رومی را به آتش می‌کشیده‌است، تا اینکه فرمانروای روم سرانجام در شب موفق به تسخیر شهر «سیراکوز» می‌گردد. آینهٔ بر آمده یک آینهٔ قدیمی است
گونه‌ها

آینه‌ها بر پایهٔ ساختار به گونه‌های زیر بخش می‌شوند:

    آینه‌های تخت
        آینه‌های شیشه‌ای
        آینه‌های فلزی
        آینه‌های لایه گذاری شده
    آینه‌های کروی
        آینهٔ کاو یا مقعر
        آینهٔ کوژ یا محدب
    آینه‌های شلجمی (در چراغ خودروها)
    آینه‌های توان بالا (کاربرد در آزمایش و محاسبات)

آینه‌ها بر پایهٔ جنس به گونه‌های زیر بخش می‌شوند:

    آینه‌های شیشه‌ای
    آینه‌های فلزی
    آینه‌های مایع

ساخت

بیشتر آینه‌ها با افزودن روکش بازتابنده به یک صفحه مناسب (معمولاً شیشه) ساخته می‌شوند. در بیشتر آینه‌ها این صفحه به دلیل آسانی ساخت، شفافیت، سختی، و توانایی داشتن رویهٔ صاف، شیشه است. روکش بازتابنده معمولاً به پشت آینه افزوده می‌شود تا از فرسایش و آسیب‌های ناگهانی در پناه بماند.

این لایه شکل داده می‌شود، صیقل داده می‌شود و پاک می‌شود تا سپس روکش شود. آینه‌های شیشه‌ای بیش‌تر با نقره یا آلومنیوم به همراه مجموعه‌ای از دیگر روکش‌ها، روکش می‌شوند.

۱-کلرید قلع (II) ۲-نقره ۳- اکتیواتور (فعال‌سازهای) شیمیایی 4- مس ۵- رنگ

کلرید قلع (II) نخست افزوده می‌شود، چراکه نقره نمی‌تواند به شیشه بچسبد. فعال‌سازها باعث سختی قلع/نقره می‌شوند. مس برای ماندگاری و دیرپایی افزوده می‌شود. رنگ (بیش‌تر موارد سبز) در پشت آینه از خراش‌ها و آسیب‌های ناگهانی جلوگیری می‌کند.

در برخی کاربردها، به ویژه آن‌ها که هزینه اهمیت دارد و یا به دیرپایی بسیار نیازمندند، آینه‌ها از یک مادهٔ توپر مانند فلز صیقل‌زده، ساخته می‌شوند.

برای کاربردهای فنی مانند آینه‌های لیزری، روکش بازتابنده بیش‌تر به روش نشست مکنده به روی رویهٔ بیرونی لایه روکش می‌شود. این کار از بازتاب دوباره و از جذب نور در آینه جلوگیری می‌کند. آینه‌های فنی ارزان‌تر، از روکش نقره، آلومنیوم یا طلا بهره می‌برند (طلا بیش‌تر برای آینه‌های فروسرخ) و بازتاب‌های ۹۰-۹۵٪ را تا هنگامی که نو هستند، بدست می‌آورند. یک روکش محافظ ممکن است برای جلوگیری از اکسید شدن لایهٔ بازتابنده افزوده شود. کاربردهایی که به بازتاب بیش‌تر و یا ماندگاری بیش‌تر نیازمندند، از روکش ترابرقی بهره می‌برند، که می‌تواند بازتاب‌هایی به اندازهٔ ۹۹٫۹۹۹٪ را در یک بازهٔ کوچک از طول‌موج‌ها بدست آورد.
کاربردها

از جمله کاربردهای آینه‌ها می‌توان موارد زیر را نام برد:

    تلسکوپ‌ها: شاید مهم‌ترین کاربرد آینه در تلسکوپ‌ها بوده باشد، که باعث شد دید آدمی فراتر از زمین رود.
    سامانه‌های رادار و روش‌های پیچیدهٔ هواپیمایی
    میکروسکوپ‌ها
    ابزارآلات پزشکی
    در خودروها جهت افزایش میدان دید.
    در دوربین‌های شکاری
    در عینک‌های مختلف
    تلسکوبهای زیردریایی
    در لیزرها برای تشدید و یکسو کردن شعاعهای نور

آینه در ادبیات فارسی

گاهی در ادبیات عرفانی آینه به دل شخص مؤمن اشاره دارد، آن‌گاه که، از زنگارها و تیرگی‌های ناشی از حرص، حسد، عجب، و خودبینی پاک و صیقلی شده باشد.[نیازمند منبع]

شعری از حافظ:
عکس روی تو که در آینهٔ جام افتاد         عارف از خندهٔ می‌در طمع خام افتاد
حسن روی تو به یک جلوه که در آینه کرد         این همه نقش در آیینهٔ اوهام افتاد
این همه عکس می‌ونقش نگارین که نمود         یک فروغ رخ ساقیست که در جام افتاد

کما (نورشناسی)

اگر شبکه‌ای منظم از نقاط نورانی داشته باشیم، این بیراهش، تصویر نقاطی را که از محور اپتیکی دورتر هستند، بصورت قطرات اشک یا بشکل دنباله دارهایی بزرگ تر نشان می‌دهد. به این بیراهش، بیراهش اشک یا بیراهش کما می‌گویند. نام انگلیسی آن از واژه COMET بمعنای ستاره دنباله دار گرفته شده است.

در یک سامانه نوری و یا الکترونی این نقص ناشی از المان اپتیکی است که در صورت غیر صفر بودن زاویه پرتو ورودی با محور اصلی عدسی، پرتو پس از خروج از عدسی روی صفحه‌ای عمود بر محور فرعی تصویری نامتقارن ایجاد می‌کند. در عدسی‌هایی که بیراهش کروی آنها رفع شده باشد، بیراهش اشک نیز تا حد زیادی بر طرف می‌شود. در حقیقت بیراهش اشک همان بیراهش کروی است که از قرار گرفتن نقطه نورانی در خارج از محور اصلی حاصل می‌شود. خود بیراهش اشک به دو نوع مثبت و منفی تقسیم می‌شود.

تاری نامتقارن

بیراهش تاری نامتقارن یا آستیگماتیسم یکی از نواقص سامانه های اپتیکی است که در آن پرتوهای نشر یافته در دو صفحه عمود بر هم، نقاط کانونی متفاوتی را تجربه می کنند.

ابیراهی نوری

بیراهش نوری،[۱] یا کج نمایی نوری یا ابیراهی اپتیکی[۲] عبارت است از تغییر شکل و نقصان در ویژگیهای تصویری یک سامانهٔ نوری و یا الکترونی؛ برای مثال در عدسیها و آیینه‌ها.

تمام عدسی‌ها، آینه‌ها، منشورها و به طور کلی تمام دستگاه‌های که از یک یا چند مورد از آنها استفاده می‌کنند ایده آل نبوده و دارای خطا یا بیراهش هستند. این نقصان برای نور تکرنگ در یک المان اپتیکی شامل بیراهش کروی، بیراهش اشک، تاری نامتقارن، انحنای میدان، اعوجاج و ... می‌باشد که به این موارد بیراهش هندسی می‌گویند. نور مرکب علاوه بر موارد مذکور بیراهش رنگی نیز ایجاد می‌کند.

میکروسکوپ الکترونی

میکروسکوپ الکترونی به دسته‌ای از میکروسکوپ‌ها گفته می‌شود که از اشعه الکترونی برای تصویرسازی استفاده می‌کنند.

محتویات

    ۱ تاریخچه
    ۲ قوی‌ترین میکروسکوپ الکترونی
    ۳ انواع
    ۴ جستارهای وابسته
    ۵ پانویس

تاریخچه

میکروسکوپ الکترونی توسط فیزیک‌دان مجارستانی لیو زیلارد اختراع و ثبت شد. با این حال در سال ۱۹۳۱ ارنست رسکا فیزیک‌دان آلمانی و ماکس نول مهندس برق نمونه میکروسکوپ الکترونی را با قدرت ۴۰۰ برابر بزرگ‌نمایی ساختند. دو سال بعد در ۱۹۳۳ رسکا یک میکروسکوپ الکترونی با قدرت بزرگ‌نمایی بیش از بزرگ‌نمایی قابل حصول از یک میکروسکوپ نوری ساخت. رینولد رودنبرگ مدیر علمی زیمنس-شوکرت ورک اختراع میکروسکوپ الکترونی را در ۱۹۳۱ ثبت کرد. بیماری خانواده مهندس برق را مجبور به ساخت یک میکروسکوپ الکتروستاتیکی کرد، زیرا او می خواست ویروس فلج اطفال را ببیند.

در سال ۱۹۳۲ ارنست لابک از زیمنس و هلسک آن را ساخت و عکس هایی از نمونه اولیه میکروسکوپ الکترونی با استفاده از مفاهیم شرح داده شده دربرنامه های ثبت شده رادنبرگ به دست آورد. ۵ سال بعد در ۱۹۳۷ شرکت تامین مالی کار ارنست رسکا و بودو بوریس ، و استخدام هلموت روسکا (برادر ارنست) به منظور توسعه برنامه های کاربردی برای میکروسکوپ ، خصوصاً با نمونه های زیستی تاسیس شد. همچنین در ۱۹۳۷ مانفرد ون آردن پیشگام ساخت میکروسکوپ اسکن الکترونی شد . نخستین تلاش عملی برای ساخت میکروسکوپ الکترونی در سال ۱۹۳۸ ،در دانشگاه تورنتو ، بدست الی فرانکلین بورتون ودانشجویان سیسیل ، جیمز هیلر، و آلبرت پرباس انجام گرفت و نخستین سری تجاری میکروسکوپ انتقال الکترونی در سال ۱۹۳۹ محصول زیمنس بود . اگرچه همزمان با میکروسکوپ های الکترونی دارای دو میلیون قدرت بزرگنمایی ، به عنوان ابزار علمی هم چنان آن ها بر اساس نمونه ی رسکا باقی‌ماندند .
قوی‌ترین میکروسکوپ الکترونی

قوی‌ترین میکروسکوپ الکترونی دنیا با نام پیکو در سال ۲۰۰۹ در مدرسه عالی فنی آخن در آلمان ساخته شده و توان نمایش ذراتی به اندازه ۵۰ پیکومتر (پنج صدم نانومتر) و تصاویری از اجزای اتم و حرکت اتم‌ها را دارد. این میکروسکوپ دو برابر دقیق‌تر از میکروسکوپی‌ست که سال قبل در دانشگاه برکلی ساخته شده بود.[۱]
انواع

    میکروسکوپ الکترونی پویشی
    میکروسکوپ الکترونی عبوری

طرح‌نگار الکترونی

طرح نگار الکترونی

لیتوگرافی یا طرح نگاری الکترونی در اوایل دهه ۱۹۶۰ میلادی تقریباً هم همان زمان با طرح نگاری نوری ابداع شد. طرح نگار الکترونی از میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) منشعب شده و بسیار شبیه آن است. این روش تنها با کشف پلیمر حساس به الکترون معروف به پلی(متیل متاکریلات) (PMMA)، امکان پذیر شد؛ تابش الکترون به پلی(متیل متاکریلات)، همانند تابش نور به پلیمر واسط در طرح نگار نوری است. ساخت طرح نانومتری بواسطه طرح نگاری الکترونی بسیار زودتر از طرح نگاری نوری انجام شد. از آنجا که پرتو الکترونی بسیار باریک فراهم گشت، طرح نگاری الکترونی با پلی(متیل متاکریلات) بسیار زود توانست وضوح تصویر بسیار بالاتری از آنچه که در آن زمان برای طرح نگاری نوری یک رویا بود دست یابد. در اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی، طرح نگاری الکترونی توانست طرح‌های ۶۰ نانومتری ایجاد کند. در حال حاضر، طرح نگاری الکترونی بهمراه پلیمرهای واسط مخصوص و فرایندهای شیمیایی مربوطه می‌تواند طرح‌های کمتر از ۱۰ نانومتر ایجاد کند. بر خلاف طرح نگار نوری، در این روش از ماسک استفاده نمی‌شود به همین دلیل سرعت بسیار پایین تری نسبت به طرح نگار نوری دارد.