اس ام اس موزیک / دانلود آهنگ های جدید

اس ام اس موزیک / دانلود آهنگ های جدید

اس ام اس موزیک / دانلود آهنگ های جدید

اس ام اس موزیک / دانلود آهنگ های جدید

تیم ملی فوتبال انگلستان

تیم ملی فوتبال انگلستان (به انگلیسی : England national football team ) تیم فوتبالی است که از سال ۱۸۷۲ ، نماینده کشور انگلیس در مسابقات بین المللی بوده است. این تیم تحت کنترل اتحادیه فوتبال انگلیس (The Football Association) می باشد و همچنین یکی از عضو های رسمی فیفا و اتحادیه فوتبال اروپا یوفا است. تیم ملی انگلیس نخستین بازی بین المللی خود را در برابر اسکاتلند در شهر پاتریک ، اسکاتلند در سال ۱۸۷۲ انجام داد که این مسابقه نخستین بازی بین المللی در تاریخ فوتبال جهان نیز می باشد که آن بازی با نتیجه ۰-۰ مساوی به پایان رسید.[۱] تیم ملی انگلیس یکی از هشت کشوری است که قهرمان جام جهانی فوتبال شده‌است، این افتخار در سال ۱۹۶۶ که میزبانی آن دوره نیز بر عهدهٔ انگلستان بود برای این تیم به دست آمد. دیگر افتخار این تیم در جام های جهانی ، مقام چهارم در جام جهانی ۱۹۹۰ ایتالیا می باشد.

رقیب سنتی انگلستان تیم اسکاتلند می باشد. رقابت فوتبال بین انگلستان و اسکاتلند از دهه ۱۸۷۰ میلادی آغاز شد اما از دهه ۱۹۶۰ با پایان یافتن بازی های پشت سر هم این دو تیم، رقابت انگلستان با تیم های دیگر مانند آرژانتین و آلمان پررنگ تر شده است. ورزشگاه خانگی این تیم ومبلی لندن می باشد که از سال ۱۹۵۰ به بعد تیم ملی انگلیس بازی های خود را در این ورزشگاه برگزار می کند. در حال حاضر سرمربی این تیم روی هاجسون است که پس از برکناری فابیو کاپلو به این سمت نائل آمده است.
محتویات

    ۱ پوشش رسانه ای مسابقات
    ۲ پوشاک تیم ملی انگلستان
    ۳ ورزشگاه
    ۴ سرودهای ویژه
    ۵ مربیان
        ۵.۱ مربیان گذشته
        ۵.۲ کادر کنونی مربی گری
    ۶ بازیکنان
    ۷ رکوردها
        ۷.۱ بیشترین بازی ملی
        ۷.۲ بیشترین گل ملی
        ۷.۳ بیشترین کاپیتانی
    ۸ نتایج اخیر و برنامه دیدار های آتی
        ۸.۱ نتایج
        ۸.۲ دیدار های آتی
    ۹ رقابتهای ملی
        ۹.۱ جام های جهانی
            ۹.۱.۱ جام جهانی ۱۹۶۶ انگلستان
            ۹.۱.۲ جام جهانی ۱۹۹۰ ایتالیا
        ۹.۲ جام ملت های اروپا
            ۹.۲.۱ جام ملت های ۱۹۶۸ ایتالیا
            ۹.۲.۲ جام ملت های ۱۹۹۶ انگلستان
    ۱۰ افتخارات
    ۱۱ منابع
    ۱۲ پیوند به بیرون

پوشش رسانه ای مسابقات

تمامی رقابتهای تیم ملی انگلیس با گزارش کامل پیش و پس از بازی به صورت زنده از ایستگاه رادیویی بی بی سی ۵ پخش می شود. در پخش تلویزیونی نیز تمامی بازیهای ملی، به صورت رسمی و یا دوستانه،از فصل ۲۰۰۸-۰۹ تا فصل ۲۰۱۷-۱۸ از شبکه آی تی وی به صورت زنده پخش می شود. همچنین شبکه اینترنتی ProLigaTV که مختص به پخش مسابقات فوتبال است ، به مدت شش سال تا سال ۲۰۲۰ بازی ها را در اینترنت به صورت زنده پخش می کند.
برای نخستین بار در تاریخ بازی های تیم ملی انگلیس، بازی آنها در برابر اوکراین در چارچوب رقابتهای مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل تنها از طریق اینترنت پخش گردید. مشترکان این شبکه اینترنتی می توانستند با پرداخت مبلغی از ۴٫۹۹ پوند تا ۱۱٫۹۹ این بازی را به صورت زنده تماشا کنند. برآورد شده است که حدود ۳۰۰٬۰۰۰ مشترک این بازی بودند و بینندگان آن نیز تا مرز ۵۰۰٬۰۰۰ تخمین زده شده اند. [۲]
پوشاک تیم ملی انگلستان
بازه زمانی     سازنده البسه
۱۹۷۴-۱۹۸۴     انگلستان ادمیرال
۱۹۸۴-۲۰۱۳     انگلستان آمبرو
۲۰۱۳- تاکنون     ایالات متحده آمریکا نایک
ورزشگاه
نوشتار اصلی: ورزشگاه ومبلی
نمای داخلی ورزشگاه ومبلی

در پنجاه سال نخست فعالیت تیم ملی انگلیس، به دلیل آنکه این تیم دارای زمین اختصاصی نبود، بازی های آنها در سرتاسر کشور در زمین های کریکت برگزار می شد تا اینکه در سال ۱۹۲۴ با ساخت ورزشگاه ومبلی در لندن بازی های تیم ملی انگلیس به این ورزشگاه منتقل شد. نخستین بازی انجام شده در این ورزشگاه مربوط به بازی دوستانه با تیم ملی اسکاتلند در همین سال می باشد. به مدت ۲۶ سال در این ورزشگاه که در اصل به دلیل برگزاری نمایشگاه پادشاهی انگلیس ساخته شده بود، بازی انجام نپذیرفت تا اینکه سرانجام در سال ۱۹۵۰ ورزشگاه ومبلی به صورت رسمی به عنوان محل برگزاری بازی های رسمی و دوستانه تیم ملی انگلیس انتخاب شد.
در سال ۲۰۰۱ این ورزشگاه برای بازسازی مجدد به صورت کامل تخریب شد. در بین سالهای احداث مجدد ومبلی، مسابقات خانگی تیم ملی انگلیس در ورزشگاه الدترافورد برگزار می شد و اگر این ورزشگاه آماده برگزاری مسابقه نبود، بازی در ورزشگاه خانگی تیم نیوکاسل یعنی سنت جیمز پارک به انجام می رسید. در حال حاضر مالک ورزشگاه ومبلی لندن اتحادیه فوتبال انگلستان می باشد
سرودهای ویژه

تیم ملی انگلیس دارای سرودهای ویژه می باشد که توسط تماشاگران در ورزشگاه ها خوانده می شوند. از معروف ترین این سرودها می توان به سرود، "تا زنده ام، انگلیسی هستم" ، " انگرررلند انگرررلند" و یا سرود " خداوند حافظ ملکه باد" اشاره کرد.
سرود " خداوند حافظ ملکه باد"
برگردان فارسی     متن انگلیسی
عمر ملکه شریف مان دراز باد
خداوند حافظ ملکه باد
هرگز تسلیم مباد
او را پیروز بگردان
شاد و سربلند باد
با عمری طولانی بر ما سلطنت کند
خداوند حافظ ملکه باد     ,Long live our noble Queen
,God save the Queen
 !No surrender
,Send her victorious
,Happy and glorious
 :Long to reign over us
...God save the Queen
مربیان
مربیان گذشته

از آغاز تا کنون ۱۷ سرمربی هدایت تیم ملی انگلیس را برعهده داشته اند. نخستین سرمربی این تیم والتر وینترباتم بود که به مدت ۱۶ سال از ۱۹۴۶ تا ۱۹۶۲ هدایت این تیم را برعهده داشت. آخرین سرمربی برگزیده این تیم نیز هم اکنون روی هاجسون می باشد که از سال ۲۰۱۲ تا کنون هدایت این تیم را برعهده داشته است.

    آمار سرمربیان تیم ملی انگلیس. این آمار تا تاریخ ۱۸ نوامبر ۲۰۱۴ به روز شده است.

#     نام     ملیت     دوران     بازی     برد     تساوی     باخت     درصد پیروزی     مسابقات
۱     والتر وینترباتم     انگلستان     ۱۹۴۶-۱۹۶۲     ۱۳۹     ۷۸     ۳۳     ۲۸     ۵۶٫۱     جام جهانی ۱۹۵۰ - دور گروهی
جام جهانی ۱۹۵۴ - دور یک چهارم نهایی
جام جهانی ۱۹۵۸ - دور گروهی
جام جهانی ۱۹۶۲ - دور یک چهارم نهایی
۲     آلف رمزی     انگلستان     ۱۹۶۳-۱۹۷۴     ۱۱۳     ۶۹     ۲۷     ۱۷     ۶۱٫۱     جام جهانی ۱۹۶۶ - قهرمان
جام ملت های اروپا ۱۹۶۸ - سوم
جام جهانی ۱۹۷۰ - دور یک چهارم نهایی
۳     جو مرکر     انگلستان     ۱۹۷۴     ۷     ۳     ۳     ۱     ۴۲٫۹     __
۴     دان ریوی     انگلستان     ۱۹۷۴-۱۹۷۷     ۲۹     ۱۴     ۸     ۷     ۴۸٫۳     مرحله مقدماتی جام ملت های اروپا ۱۹۷۶ - حذف
۵     ران گیرین وود     انگلستان     ۱۹۷۷-۱۹۸۲     ۵۵     ۳۳     ۱۲     ۱۰     ۶۰٫۰     جام ملت های اروپا ۱۹۸۰ - دور گروهی
جام جهانی ۱۹۸۲ - دور دوم
۶     بابی رابسون     انگلستان     ۱۹۸۲-۱۹۹۰     ۹۵     ۴۷     ۳۰     ۱۸     ۴۹٫۵     جام جهانی ۱۹۸۶ - دور یک چهارم نهایی
جام ملت های اروپا ۱۹۸۸ - دور گروهی
جام جهانی ۱۹۹۰ چهارم
۷     گراهام تیلور     انگلستان     ۱۹۹۰-۱۹۹۳     ۳۸     ۱۸     ۱۳     ۷     ۴۷٫۴     جام ملت های اروپا ۱۹۹۲ - دور گروهی
۸     تری ونبلز     انگلستان     ۱۹۹۴-۱۹۹۶     ۲۳     ۱۱     ۱۱     ۱     ۴۷٫۸     جام ملت های اروپا ۱۹۹۶ - نیمه نهایی
۹     گلن هادل     انگلستان     ۱۹۹۶-۱۹۹۹     ۲۸     ۱۷     ۶     ۵     ۶۰٫۷     جام جهانی ۱۹۹۸ - دور یک هشتم نهایی
۱۰     هاوارد ویلکینسون     انگلستان     ۱۹۹۹-۲۰۰۰     ۲     ۰     ۱     ۱     ۰٫۰     __
۱۱     کوین کیگان     انگلستان     ۱۹۹۹-۲۰۰۰     ۱۸     ۷     ۷     ۴     ۳۸٫۹     جام ملت های اروپا ۲۰۰۰ - دور گروهی
۱۲     پیتر تیلور     انگلستان     ۲۰۰۰     ۱     ۰     ۰     ۱     ۰٫۰     __
۱۳     اسون گوران اریکسون     سوئد     ۲۰۰۱-۲۰۰۶     ۶۷     ۴۰     ۱۷     ۱۰     ۵۹٫۷     جام جهانی ۲۰۰۲ - دور یک چهارم نهایی
جام ملت های اروپا ۲۰۰۴ - دور یک چهارم نهایی
جام جهانی ۲۰۰۶ - دور یک چهارم نهایی
۱۴     استیو مک کلارن     انگلستان     ۲۰۰۶-۲۰۰۷     ۱۸     ۹     ۴     ۵     ۵۰٫۰     مرحله مقدماتی جام ملت های اروپا ۲۰۰۸ - حذف
۱۵     فابیو کاپلو     ایتالیا     ۲۰۰۸-۲۰۱۲     ۴۲     ۲۸     ۸     ۶     ۶۶٫۷     جام جهانی ۲۰۱۰ - دور یک هشتم نهایی
۱۶     استوارت پیرس     انگلستان     ۲۰۱۲     ۱     ۰     ۰     ۱     ۰٫۰     __
۱۷     روی هاجسون     انگلستان     ۲۰۱۲-تا کنون     ۳۷     ۲۱     ۱۱     ۵     ۵۶٫۸     جام ملت های اروپا ۲۰۱۲ - دور یک چهارم نهایی
جام جهانی ۲۰۱۴ - دور گروهی
کادر کنونی مربی گری
نام     سمت
انگلستان روی هاجسون     سرمربی
انگلستان ری لوینگتون     کمک مربی
انگلستان گری نویل     مربی اول تیم
انگلستان دیو واتسون     مربی دروازبانان
انگلستان گری لوین     فیزیوتراپ
بازیکنان

این بازیکنان از سوی روی هاجسون برای بازی مقابل اسلوونی از سری رقابتهای مقدماتی جام ملت ها و بازی تدارکاتی در برابر اسکاتلند به تیم ملی دعوت شده اند.

تعداد مسابقات ملی بازیکنان تا روز ۱۸ نوامبر۲۰۱۴   برابر تیم ملی اسکاتلند به روز شده است.

شماره     جایگاه     بازیکن     تاریخ تولد/سن     بازی‌های ملی     باشگاه
دروازه‌بان‌ها
    دروازه‌بان     جو هارت     ۱۹۸۷ (۲۷ سال)     ۴۸     انگلستان منچستر سیتی
    دروازه‌بان     بن فاستر     ۱۹۸۳ (۳۱ سال)     ۸     انگلستان وست بروم
    دروازه‌بان     فریزر فورستر     ۱۹۸۸ (۲۶ سال)     ۳     انگلستان ساوت همپتون
مدافعان
    مدافع     فیل جگیلکا     ۱۹۸۲ (۳۲ سال)     ۳۴     انگلستان اورتون
    مدافع     گری کیهیل (کاپیتان دوم)     ۱۹۸۵ (۲۸ سال)     ۳۳     انگلستان چلسی
    مدافع     لوک شاو     ۱۹۹۵ (۱۹ سال)     ۴     انگلستان منچستر یونایتد
    مدافع     کیران گیبز     ۱۹۸۹ (۲۵ سال)     ۶     انگلستان آرسنال
    مدافع     ناتانیل کلاین     ۱۹۹۱ (۲۳ سال)     ۲     انگلستان ساوت همپتون
    مدافع     کریس اسمالینگ     ۱۹۸۹ (۲۵ سال)     ۱۵     انگلستان منچستر یونایتد
    مدافع     کالوم چمبرز     ۱۹۹۵ (۱۹ سال)     ۳     انگلستان آرسنال
هافبک‌ها
    هافبک     جیمز میلنر     ۱۹۸۶ (۲۸ سال)     ۵۳     انگلستان منچستر سیتی
    هافبک     جک ویلشر     ۱۹۹۲ (۲۲ سال)     ۲۶     انگلستان آرسنال
    هافبک     الکس اکسلاد-چمبرلین     ۱۹۹۳ (۲۱ سال)     ۲۰     انگلستان آرسنال
    هافبک     جردن هندرسون     ۱۹۹۰ (۲۴ سال)     ۱۸     انگلستان لیورپول
    هافبک     آدام لالانا     ۱۹۸۸ (۲۶ سال)     ۱۳     انگلستان لیورپول
    هافبک     رحیم استرلینگ     ۱۹۹۴ (۱۹ سال)     ۱۳     انگلستان لیورپول
    هافبک     استوارت داونینگ     ۱۹۸۴ (۳۰ سال)     ۳۵     انگلستان وستهام
    هافبک     راس بارکلی     ۱۹۹۳ (۲۰ سال)     ۱۰     انگلستان اورتون
    هافبک     تئو والکات     ۱۹۸۹ (۲۵ سال)     ۳۶     انگلستان آرسنال
مهاجمان
    مهاجم     وین رونی(کاپیتان)     ۱۹۸۵ (۲۹ سال)     ۱۰۱     انگلستان منچستر یونایتد
    مهاجم     دنی ولبک     ۱۹۹۰ (۲۳ سال)     ۳۲     انگلستان آرسنال
    مهاجم     سدو براهینو     ۱۹۹۳ (۲۱ سال)     ۰     انگلستان وست بروم
    مهاجم     ریکی لامبرت     ۱۹۸۲ (۳۲ سال)     ۱۱     انگلستان لیورپول
رکوردها
بیشترین بازی ملی

به روز شده تا ۱۸ نوامبر ۲۰۱۴ پس از بازی دوستانه برابر اسکاتلند ،

علامت * "بازیکنی که هنوز بازی می‌کند یا امکان دارد بازی کند."
#     نام     دوران     بازی ملی     گل     پست
۱     پیتر شیلتون     ۱۹۷۰-۱۹۹۰     ۱۲۵     ۰     دروازه بان
۲     دیوید بکهام     ۱۹۹۶-۲۰۰۶     ۱۱۵     ۱۷     هافبک
۳     استیون جرارد     ۲۰۰۰-۲۰۱۴     ۱۱۴     ۲۱     هافبک
۴     بابی مور     ۱۹۶۲-۱۹۷۳     ۱۰۸     ۲     مدافع
۵     اشلی کول     ۲۰۰۱-۲۰۱۴     ۱۰۷     ۰     مدافع
۶     بابی چارلتون     ۱۹۵۸-۱۹۷۰     ۱۰۶     ۴۹     مهاجم
فرانک لمپارد     ۱۹۹۹-۲۰۱۴     ۱۰۶     ۲۹     هافبک
۸     بیلی رایت     ۱۹۴۶-۱۹۵۹     ۱۰۵     ۳     مدافع
۹     وین رونی *     ۲۰۰۳-     ۱۰۱     ۴۶     مهاجم
۱۰     برایان رابسون     ۱۹۸۰-۱۹۹۱     ۹۰     ۲۶     هافبک
بیشترین گل ملی
بابی چارلتون رکورد دار گل ملی در تاریخ تیم ملی انگلیس

بازیکنانی که شمار گلهای زده شان برابر باشد با توجه به تعداد بازی های کمتر در رده بندی بالاتر قرار گرفته اند.
علامت * "بازیکنی که هنوز بازی می‌کند یا امکان دارد بازی کند."
#     نام     دوران     گل     بازی ملی     میانگین
۱     بابی چارلتون     ۱۹۵۸-۱۹۷۰     ۴۹     ۱۰۶     ۰٫۴۶۲۳
۲     گری لینکر     ۱۹۸۴-۱۹۹۲     ۴۸     ۸۰     ۰٫۶۰۰۰
۳     وین رونی *     ۲۰۰۳-     ۴۶     ۱۰۱     ۰٫۴۵۵۴
۴     جیمی گریوس     ۱۹۵۹-۱۹۶۷     ۴۴     ۵۷     ۰٫۷۷۱۹
۵     مایکل اوون     ۱۹۹۸-۲۰۰۸     ۴۰     ۸۹     ۰٫۴۴۹۴
۶     نت لوفتهوس     ۱۹۵۰-۱۹۵۸     ۳۰     ۳۳     ۰٫۹۰۹۰
آلن شیرر     ۱۹۹۲-۲۰۰۰     ۳۰     ۶۳     ۰٫۴۷۶۳
تام فینی     ۱۹۴۶-۱۹۵۸     ۳۰     ۷۶     ۰٫۳۹۴۷
۹     ویویان وودورد     ۱۹۰۳-۱۹۱۱     ۲۹     ۲۳     ۱٫۲۶۹
فرانک لمپارد     ۱۹۹۹-۲۰۱۴     ۲۹     ۱۰۶     ۰٫۲۷۳۵
بیشترین کاپیتانی

تا کنون ۶۹ بازیکن، بازوبند کاپیتانی تیم ملی انگلیس را بر بازو بسته اند. از میان این بازیکنان کاتبرت اوتاوی در تاریخ ۳۰ نوامبر۱۸۷۲ به عنوان نخستین کاپیتان تیم ملی انگلیس بازوبند را بر بازو بست. [۳] هم اکنون وین رونی مهاجم تیم منچستر یونایتد به عنوان شصت و نهمین کاپیتان تیم ملی انگلیس می باشد.همچنین در جام جهانی ۱۹۶۶ که انگلیس قهرمان جهان شد بابی مور اسطوره باشگاه وستهام کاپیتان این تیم بود. ده بازیکنی که بیشترین بار بازوبند کاپیتانی تیم ملی را بر بازو بسته اند بدین صورت می باشند:
#     نام     دوران     شمار بازی های ملی     تعداد کاپیتانی     اولین روز کاپیتانی
۱     بیلی رایت     ۱۹۴۶-۱۹۵۹     ۱۰۵     ۹۰     ۹ اکتبر ۱۹۴۸
۲     بابی مور     ۱۹۶۲-۱۹۷۳     ۱۰۸     ۹۰     ۲۹ مه ۱۹۶۳
۳     برایان رابسون     ۱۹۸۰-۱۹۹۱     ۹۰     ۶۵     ۲۷ نوامبر ۱۹۸۲
۴     دیوید بکهام     ۱۹۹۶-۲۰۰۹     ۱۱۵     ۵۹     ۱۵ نوامبر ۲۰۰۰
۵     استیون جرارد     ۲۰۰۰-۲۰۱۴     ۱۱۴     ۴۰     ۳۱ مارس ۲۰۰۴
۶     آلن شیرر     ۱۹۹۲-۲۰۰۰     ۶۳     ۳۴     ۱ سپتامبر ۱۹۹۶
۷     جان تری     ۲۰۰۳-۲۰۱۲     ۷۲     ۳۴     ۱۶ اوت ۲۰۰۶
۸     کوین کیگان     ۱۹۷۲-۱۹۸۲     ۶۳     ۳۱     ۲۴ مارس ۱۹۷۶
۹     املین هیوز     ۱۹۶۹-۱۹۸۰     ۶۲     ۲۳     ۱۱ مارس ۱۹۷۴
۱۰     باب کرامپتون     ۱۹۰۲-۱۹۱۴     ۴۱     ۲۲     ۲ مارس ۱۹۰۳
نتایج اخیر و برنامه دیدار های آتی
نتایج
۳۰ مه ۲۰۱۴ بازی دوستانه     انگلستان Flag of England.svg     ۰-۳      پرو     لندن, انگلستان     [نمایش]
۴ ژوئن ۲۰۱۴ بازی دوستانه     اکوادور Flag of Ecuador.svg     ۲-۲      انگلستان     میامی, آمریکا     [نمایش]
۷ ژوئن ۲۰۱۴ بازی دوستانه     انگلستان Flag of England.svg     ۰-۰      هندوراس     میامی, آمریکا     [نمایش]
۱۴ ژوئن ۲۰۱۴ جام جهانی ۲۰۱۴     انگلستان Flag of England.svg     ۱ – ۲      ایتالیا     مانائوس, برزیل     [نمایش]
۱۹ ژوئن ۲۰۱۴ جام جهانی ۲۰۱۴     اروگوئه Flag of Uruguay.svg     ۲ – ۱      انگلستان     سائوپائولو, برزیل     [نمایش]
۲۴ ژوئن ۲۰۱۴ جام جهانی ۲۰۱۴     کاستاریکا Flag of Costa Rica.svg     ۰-۰      انگلستان     بلو هوریزونته, برزیل     [نمایش]
۳ سپتامبر ۲۰۱۴ بازی دوستانه     انگلستان Flag of England.svg     ۰-۱      نروژ     لندن, انگلستان     [نمایش]
۸ سپتامبر ۲۰۱۴ مقدماتی جام ملت ها     سوئیس Flag of Switzerland.svg     ۰– ۲      انگلستان     بازل, سوئیس     [نمایش]
۹ اکتبر ۲۰۱۴ مقدماتی جام ملت ها     انگلستان Flag of England.svg     ۰-۵      سن مارینو     لندن, انگلیس     [نمایش]
۱۲ اکتبر ۲۰۱۴ مقدماتی جام ملت ها     استونی Flag of Estonia.svg     ۱-۰      انگلستان     تالین, استونی     [نمایش]
۱۵ نوامبر ۲۰۱۴ مقدماتی جام ملت ها     انگلستان Flag of England.svg     ۳ – ۱      اسلوونی     لندن, انگلیس     [نمایش]
۱۸ نوامبر ۲۰۱۴ بازی دوستانه     اسکاتلند Flag of Scotland.svg     ۱ – ۳      انگلستان     گلاسکو, اسکاتلند     [نمایش]
دیدار های آتی

برنامه بازی های آتی تیم ملی انگلیس تا پایان سال ۲۰۱۵ به شرح زیر می باشد[۴]
۲۷ مارس ۲۰۱۵ مقدماتی جام ملت ها     انگلستان Flag of England.svg     v      لیتوانی     لندن, انگلستان     [نمایش]
۳۱ مارس ۲۰۱۵ بازی دوستانه     ایتالیا Flag of Italy.svg     v      انگلستان     ایتالیا     [نمایش]
۷ ژوئن ۲۰۱۵ بازی دوستانه     جمهوری ایرلند Flag of Ireland.svg     v      انگلستان     دوبلین, ایرلند     [نمایش]
۱۴ ژوئن ۲۰۱۵ مقدماتی جام ملت ها     اسلوونی Flag of Slovenia.svg     v      انگلستان     اسلوونی     [نمایش]
۵ سپتامبر ۲۰۱۵ مقدماتی جام ملت ها     سن مارینو Flag of San Marino.svg     v      انگلستان     سرواله,سان مارینو     [نمایش]
۸ سپتامبر ۲۰۱۵ مقدماتی جام ملت ها     انگلستان Flag of England.svg     v      سوئیس     لندن, انگلستان     [نمایش]
۹ اکتبر ۲۰۱۵ مقدماتی جام ملت ها     انگلستان Flag of England.svg     v      استونی     لندن, انگلستان     [نمایش]
۱۲ اکتبر ۲۰۱۵ مقدماتی جام ملت ها     لیتوانی Flag of Lithuania.svg     v      انگلستان     ویلنیوس, لیتوانی     [نمایش]
۱۷ نوامبر ۲۰۱۵ بازی دوستانه     انگلستان Flag of England.svg     v      فرانسه     لندن, انگلیس     [نمایش]
رقابتهای ملی
جام های جهانی

تیم ملی انگلیس تا کنون ۱۴ بار در مسابقات جام جهانی فوتبال شرکت کرده است. نخستین حضور آنها در جام جهانی ۱۹۵۰ برزیل با سرمربی گری والتر وینترباتم بود که توفیقی در آن مسابقات به دست نیاوردند. آخرین حضور آنها نیز در جام جهانی ۲۰۱۴ برزیل بود که با دو شکست و یک تساوی در همان دور گروهی از جام جهانی حذف شدند. بهترین نتایج این تیم در رقابتهای جام جهانی ۱۹۶۶ بوده است که با میزبانی خودشان به عنوان قهرمانی جهان دست یافتند. همچنین در جام جهانی ۱۹۹۰ ایتالیا با سرمربیگری بابی رابسون به مقام چهارم جهان دست یافتند.
میزبان/ سال     دور     رتبه     بازی     برد     مساوی*     باخت     گ.ز     گ.خ
اروگوئه ۱۹۳۰     راه نیافت
ایتالیا ۱۹۳۴
فرانسه ۱۹۳۸
برزیل ۱۹۵۰     دور گروهی     ۸ ام     ۳     ۱     ۰     ۲     ۲     ۲
سوئیس ۱۹۵۴     یک چهارم     ۶ ام     ۳     ۱     ۱     ۱     ۱     ۸
سوئد ۱۹۵۸     دور گروهی     ۱۱ام     ۴     ۰     ۳     ۱     ۴     ۵
شیلی ۱۹۶۲     یک چهارم     ۸ ام     ۴     ۱     ۱     ۲     ۵     ۶
انگلستان ۱۹۶۶     قهرمان     اول     ۶     ۵     ۱     ۰     ۱۱     ۳
مکزیک ۱۹۷۰     یک چهارم     ۸ ام     ۴     ۲     ۰     ۲     ۴     ۴
آلمان غربی ۱۹۷۴     راه نیافت
آرژانتین ۱۹۷۸
اسپانیا ۱۹۸۲     دور ۲ ام گروهی     ۶ ام     ۵     ۳     ۲     ۰     ۶     ۱
مکزیک ۱۹۸۶     یک چهارم     ۸ ام     ۵     ۲     ۱     ۲     ۷     ۳
ایتالیا ۱۹۹۰     چهارم     ۴ ام     ۷     ۳     ۳     ۱     ۸     ۶
ایالات متحده آمریکا ۱۹۹۴     راه نیافت
فرانسه ۱۹۹۸     یک هشتم     ۹ ام     ۴     ۲     ۱     ۱     ۷     ۴
کره جنوبیژاپن ۲۰۰۲     یک چهارم     ۶ ام     ۵     ۲     ۲     ۱     ۶     ۳
آلمان ۲۰۰۶     یک چهارم     ۷ ام     ۵     ۳     ۲     ۰     ۶     ۲
آفریقای جنوبی ۲۰۱۰     یک هشتم     ۱۳ ام     ۴     ۱     ۲     ۱     ۳     ۵
برزیل ۲۰۱۴     دور گروهی     ۲۶ ام     ۳     ۰     ۱     ۲     ۲     ۴
مجموع     ۱۴ از ۲۰     ۱ عنوان     ۶۲     ۲۶     ۲۰     ۱۶     ۷۹     ۵۶

علامت * بر روی مساوی شامل بازی های هم می باشد که در مراحل حذفی پس از تساوی به ضربات پنالتی کشیده شده اند.
جام جهانی ۱۹۶۶ انگلستان
نوشتار اصلی: جام جهانی فوتبال ۱۹۶۶

برای کسب میزبانی جام جهانی ۱۹۶۶ سه کشور اسپانیا ، فرانسه و انگلستان به رقابت پرداختند که در نهایت در ۲۲ اوت ۱۹۶۰ در مراسمی که در شهر رم برگزار شد کشور انگلیس به عنوان میزبان این این پیکار ها برگزیده شد. نتیجه رای گیری بین اعضای آن زمان فیفا بدین گونه انجام گرفت.

     انگلستان, ۳۴ رای
     آلمان غربی, ۲۷ رای
     اسپانیا پیش از رای گیری انصراف داد

این مسابقات به مدت ۲۰ روز در تاریخ ۱۱ ام تا ۳۰ ام ژوئیه سال ۱۹۶۶ در ۷ شهر لندن دو ورزشگاه ، بیرمنگام ، شفیلد ، منچستر ، ساندرلند ، لیورپول و میدلزبورو برگزار شد.

انگلیس در گروه اول بازی ها با تیم های اروگوئه ، فرانسه و مکزیک هم گروه شد که با ۲ برد و یک تساوی به عنوان سر گروه راهی مرحله یک چهارم نهایی شد. آنها در آغاز در ورزشگاه ومبلی لندن با اروگوئه به تساوی بدون گل دست یافتند، سپس به ترتیب مکزیک و فرانسه را با نتایج ۲ بر ۰ در همین ورزشگاه مغلوب کردند. پس از انگلیس، اروگوئه به عنوان تیم دوم جواز حضور در مرحله بعدی را بدست آورد.
تیم     بازی     برد     مساوی     باخت     گ.ز     گ.خ     تفا     امتیاز
 انگلستان     ۳     ۲     ۱     ۰     ۴     ۰     ∞     ۵
 اروگوئه     ۳     ۱     ۲     ۰     ۲     ۱     ۲٫۰۰     ۴
 مکزیک     ۳     ۰     ۲     ۱     ۱     ۳     ۰٫۳۳     ۲
 فرانسه     ۳     ۰     ۱     ۲     ۲     ۵     ۰٫۴۰     ۱

در مرحله یک چهارم نهایی تیم ملی انگلیس باید به مصاف تیم دوم گروه دوم یعنی آرژانتین می رفت که در پایان با حساب ۱-۰ این تیم را از پیش روی برداشت. تک گل این بازی را جف هرست در دقیقه ۷۸ به ثمر رساند. بدین روی تیم ملی انگلیس در مرحله نیمه نهایی باید در برابر پرتغال قرار می گرفت.
در بازی نیمه نهایی که در ورزشگاه ومبلی برگزار شد. تیم انگلیس در یک بازی نزدیک و با درخشش بابی چارلتون توانست با حساب ۲ بر ۱ یاران اوزه بیو را از پیش روی بردارند. هر دو گل انگلیس را بابی چارلتون در دقایق ۳۰ و ۸۰ به ثمر رساند. تک گل پرتغالی ها را نیز اوزه بیو از روی نقطه پنالتی در دقیقه ۸۲ به ثمر رساند. با این حساب تیم ملی انگلیس توانست برای نخستین بار به فینال جام جهانی راه یابد که در آن بازی باید به مصاف تیم آلمان غربی می رفت.
بازی فینال در روز ۳۰ ام اوت در ساعت ۱۵:۰۰ در حضور ۹۶٫۹۲۴ نفر در ورزشگاه ومبلی برگزار شد. این بازی در وقتهای معمول با حساب ۲-۲ مساوی به پایان رسید. اما در وقت اضافه، ضربه بحث برانگیز جف هرست، که به اعتقاد آلمان از خط نگذشته بود را کمک داور بازی گل اعلام کرد تا بازی ۳-۲ به سود انگلیس شود. در ادامه وقتهای اضافی تیم ملی انگلیس گل دیگری را هم به ثمر رساند تا درپایان با شکست آلمان غربی با نتیجه ۴-۲، تنها قهرمانی این تیم در جام جهانی بدست آید.[۵]. جف هرست مهاجم تیم ملی انگلیس و باشگاه وستهام ستاره این بازی بود که با زدن سه گل توانست در این بازی هت تریک کند. وی همچنان تنها بازیکنی است که در تاریخ فینال های جام جهانی توانسته است هت تریک کند.[۶]
۳۰ اوت ۱۹۶۶
۱۵:۰۰ BST
انگلستان Flag of England.svg     ۲-۴ (وقت اضافه)      آلمان غربی
جف هرست گل '۱۸، '۱۰۱، '۱۲۰
مارتین پیترز گل '۷۸     گزارش     هلموت هالر گل '۱۲
ولفگانگ وبر گل '۸۹
ومبلی, لندن
تماشاگران: ۹۶٫۹۲۴
داور: گوتفرید دینست (سوئیس)
جام جهانی ۱۹۹۰ ایتالیا
نوشتار اصلی: جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰

انگلیس در این جام جهانی در سید یک قرار گرفت و پس از مراسم قرعه کشی در گروه ششم با تیمهای ایرلند ، هلند و مصر هم گروه شد. در پایان بازی های این گروه تیم انگلیس به عنوان سرگروه، تیم ملی ایرلند به عنوان تیم دوم و هلند به عنوان یکی از تیمهای برتر سوم راهی مرحله یک هشتم نهایی شدند. انگلیس در ابتدا با ایرلند به تساوی ۱-۱ دست یافت، سپس با هلند بدون گل مساوی شد و در پایان نیز تیم مصر را با نتیجه ۱-۰ از پیش روی برداشت. بهترین گلزن انگلیس در این جام، گری لینکر بود که توانست چهار گل را به ثمر برساند.

    راه پیموده انگلیس در مراحل حذفی جام جهانی[۷]

۲۶ ژوئن ۱۹۹۰
۲۱:۰۰
انگلستان Flag of England.svg     ۰-۱(وقت اضافه)      بلژیک
دیوید پلات گل '۱۱۹     گزارش    
ورزشگاه رناتو دلارا, بولونیا
تماشاگران: ۳۴٫۵۲۰
داور: پیتر میکلسون (دانمارک)
۱ ژوئیه ۱۹۹۰
۲۱:۰۰
کامرون Flag of Cameroon.svg     ۳-۲(وقت اضافه)      انگلستان
امانوئل کوند گل '۶۱ (pen.)
اگونه اکه که گل '۶۵     گزارش     دیوید پلات گل '۲۵
گری لینکر گل '۸۳ (pen.)، '۱۰۵ (pen.)
ورزشگاه سن پائولو, ناپل
تماشاگران: ۵۵٫۲۰۵
داور: ادگاردو کودسل (مکزیک)
۴ ژوئیه ۱۹۹۰
۲۰:۰۰
آلمان غربی Flag of Germany.svg     ۱-۱(وقت اضافه)      انگلستان
آندریاس برمه گل '۶۰     گزارش     گری لینکر گل '۸۰
      پنالتی‌ها      
آندریاس برمه Scored
لوتار ماتیوس Scored
ریدل Scored
اولاف تون Scored     ۳-۴     Scored گری لینکر
Scored پیتر بیردزلی
Scored دیوید پلات
از دست دادن پنالتی استوارت پیرس
از دست دادن پنالتی کریس وادل
ورزشگاه دل آلپی, تورین
تماشاگران: ۶۲٫۶۲۸
داور: ژوزه روبرتو رایت (برزیل)

بازی رده بندی
۷ ژوئیه ۱۹۹۰
۲۰:۰۰
ایتالیا Flag of Italy.svg     ۱-۲      انگلستان
روبرتو باجو گل '۷۱
سالواتوره سکیلاچی گل '۸۶ (pen.)     گزارش     دیوید پلات گل '۸۱
ورزشگاه سن نیکولا, باری
تماشاگران: ۵۱٫۴۲۱
داور: ژوئل کوئینو (فرانسه)

        ترکیب تیم ملی انگلیس در جام جهانی ایتالیا

۲۲ بازیکن توسط بابی رابسون سرمربی انگلیس در این جام جهانی به تیم ملی دعوت شدند.[۸]
#     نام     زاد روز     باشگاه     پست
۱     پیتر شیلتون     ۱۸ سپتامبر ۱۹۴۹     انگلستاندربی کانتی     دروازه بان
۲     گری استیونز     ۲۷ مارس ۱۹۶۳     اسکاتلند گلاسکو رنجرز     مدافع
۳     استوارت پیرس     ۲۴ آوریل ۱۹۶۲     انگلستان ناتینگهام فارست     مدافع
۴     نیل وب     ۳۰ ژوئیه ۱۹۶۳     انگلستان منچستر یونایتد     هافبک
۵     دس واکر     ۲۶ نوامبر ۱۹۶۵     انگلستانناتینگهام فارست     مدافع
۶     تری بوچر     ۲۸ دسامبر ۱۹۵۸     اسکاتلندگلاسکو رنجرز     هافبک
۷     برایان رابسون (کاپیتان)     ۱۱ ژانویه ۱۹۵۷     انگلستان منچستر یونایتد     هافبک
۸     کریس وادل     ۱۴ دسامبر ۱۹۶۰     فرانسه المپیک مارسی     هافبک
۹     پیتر بیردزلی     ۱۸ ژانویه ۱۹۶۱     انگلستانلیورپول     مهاجم
۱۰     گری لینکر     ۳۰ نوامبر ۱۹۶۰     انگلستان تاتنهام هاتسپر     مهاجم
۱۱     جان بارنز     ۷ نوامبر ۱۹۶۳     انگلستان لیورپول     مهاجم
۱۲     پل پارکر     ۴ مارس ۱۹۶۴     انگلستان کیو پی آر     مدافع
۱۳     کریس وودز     ۱۴ نوامبر ۱۹۵۹     اسکاتلندگلاسکو رنجرز     دروازه بان
۱۴     مارک رایت     ۱ اوت ۱۹۶۳     انگلستان دربی کانتی     مدافع
۱۵     تونی دوریگو     ۳۱ دسامبر ۱۹۶۳     انگلستانچلسی     مدافع
۱۶     استیو مک ماهون     ۲۰ اوت ۱۹۶۱     انگلستانلیورپول     هافبک
۱۷     دیوید پلات     ۱۰ ژوئن ۱۹۶۶     انگلستاناستون ویلا     هافبک
۱۸     استیو هودگ     ۲۵ اکتبر ۱۹۶۵     انگلستان ناتینگهام فارست     هافبک
۱۹     پل گسکوین     ۲۷ مه ۹۶۷     انگلستانتاتنهام هاتسپر     هافبک
۲۰     ترور استیون     ۲۱ اکتبر ۱۹۶۳     اسکاتلند گلاسکو رنجرز     هافبک
۲۱     استیو بول     ۲۸ مارس ۱۹۶۵     انگلستانولورهمپتون     مهاجم
۲۲     دیو بیسنت     ۲۰ مارس ۱۹۵۹     انگلستانچلسی     دروازه بان
جام ملت های اروپا

تیم ملی انگلیس تا کنون در ۸ دوره از جام ملت های اروپا حضور داشته است که بهترین رتبه آنها در این پیکارها مقام سومی در ۱۹۶۸ ایتالیا با سرمربی گری آلف رمزی فقید بوده است.
سال/میزبان     دور     مقام     بازی     برد     مساوی*     باخت     گ.ز     گ.خ
فرانسه ۱۹۶۰     راه نیافت     -     -     -     -     -     -     -
اسپانیا ۱۹۶۴     راه نیافت     -     -     -     -     -     -     -
ایتالیا ۱۹۶۸     نیمه نهایی     ۳     ۲     ۱     ۰     ۱     ۲     ۱
بلژیک ۱۹۷۲     راه نیافت     -     -     -     -     -     -     -
یوگسلاوی ۱۹۷۶     راه نیافت     -     -     -     -     -     -     -
ایتالیا ۱۹۸۰     دور گروهی     ۵     ۳     ۱     ۱     ۱     ۳     ۳
فرانسه ۱۹۸۴     راه نیافت     -     -     -     -     -     -     -
آلمان ۱۹۸۸     دور گروهی     ۷     ۳     ۳     ۰     ۳     ۲     ۷
سوئد ۱۹۹۲     دور گروهی     ۷     ۳     ۰     ۲     ۱     ۱     ۲
انگلستان ۱۹۹۶     نیمه نهایی     ۳     ۵     ۲     ۳     ۰     ۸     ۳
بلژیک/هلند ۲۰۰۰     دور گروهی     ۱۱     ۳     ۱     ۰     ۲     ۵     ۶
پرتغال ۲۰۰۴     یک چهارم     ۵     ۴     ۲     ۱     ۱     ۱۰     ۶
اتریش/سوئیس ۲۰۰۸     راه نیافت     -     -     -     -     -     -     -
لهستان/اوکراین ۲۰۱۲     یک چهارم     ۵     ۴     ۲     ۲     ۰     ۵     ۳
مجموع     ۸ از ۱۴     عناوین ۰                        
جام ملت های ۱۹۶۸ ایتالیا
نوشتار اصلی: جام ملت های اروپا ۱۹۶۸

این مسابقات با حضور چهار کشور به صورت تک حذفی برگزار شد که در بازی نخست، انگلیس پس شکست از یوگسلاوی برای کسب مقام سوم به مصاف تیم ملی شوروی رفت که با شکست این تیم به مقام سوم این بازی ها دست یافت.
۵ ژوئن ۱۹۶۸
۲۱:۱۵
یوگسلاوی Flag of SFR Yugoslavia.svg     ۱ – ۰      انگلستان
دراگان دژاجیچ گل '۸۷        
ورزشگاه آرتمیو فرانکی, فلورانس
تماشاگران: ۲۱٬۸۳۴
داور: خوزه ماریا دمنتیس اوریبال (اسپانیا)

بازی رده بندی
۸ ژوئن ۱۹۶۸
۱۶:۴۵
انگلستان Flag of England.svg     ۲ – ۰      اتحاد جماهیر شوروی
بابی چارلتون گل '۳۹
جف هرست گل '۶۳        
ورزشگاه المپیک رم, رم
تماشاگران: ۶۸٬۸۱۷
داور: ایسوان ژولت (مجارستان)
جام ملت های ۱۹۹۶ انگلستان
آلن شیرر ستاه تیم ملی انگلیس در جام ملت های ۱۹۹۶
نوشتار اصلی: جام ملت های اروپا ۱۹۹۶

این مسابقات برای نخستین بار بود که با حضور ۱۶ تیم برگزار می شد. تیم ملی انگلیس با تیم های ملی هلند ، اسکاتلند و سوئیس در گروه اول بازی ها هم گروه شد. آنها نخست در بازی افتتاحیه با تساوی ۱-۱ مقابل سوئیس، بازی ها را آغاز کردند سپس در یک بازی حساس با دو گل آلن شیرر و پل گسکوین با نتیجه ۲-۰ حریف سنتی خود، اسکاتلند را از پیش روی برداشتند و در پایان با برد ۴-۱ تیم پر مهره هلند را از پیش روی برداشتند. با این حساب تیم ملی انگلیس با کسب ۷ امتیاز به عنوان سرگروه به دور یک هشتم نهایی صعود کرد. آنها در این دور باید به مصاف تیم دوم گروه دوم یعنی تیم ملی اسپانیا می رفتند.

در دور یک چهارم نهایی پس تساوی بدون گل با اسپانیا توانستند در ضربات پنالتی با نتیجه ۴ بر ۲ حریف را شکست دهند و با این برد، بر طبق برنامه مسابقات باید به مصاف برنده بازی آلمان در برابر کرواسی می رقتند که آلمان ها با شکست حریف خود، رقیب انگلیسی ها در بازی نیمه نهایی ورزشگاه ومبلی شدند.

در این بازی که در روز ۲۶ ژوئن برگزار شد، انگلیس خیلی زود با گلزنی مهاجم گل زن خود، آلن شیرر در دقیقه ۳ به گل دست یافت که آلمانی ها نیز خیلی زود در دقیقه ۱۶ با گلزنی اشتفان کونتس حساب کار را ۱-۱ مساوی کردند. بازی با همین نتیجه در وقت معمول به پایان رسید. در وقت های اضافی نیز گلی از خط دروازه ها نگذشت تا گل طلایی هم کارساز نباشد و در نهایت بازی به ضربات پنالتی کشیده شود. در ضربات پنالتی آلمان با حساب ۶-۵ انگلستان را از پیش روی برداشتند، تا با حذف میزبان مسابقات، مانع از حضور آنان در فینال جام ملت ها شوند. در پایان این جام، آلن شیرر با ۵ گل عنوان آقای گلی این جام را کسب کرد.[۹]
۲۶ ژوئن ۱۹۹۶
۲۰:۳۰
آلمان Flag of Germany.svg     ۱-۱(وقت اضافه)      انگلستان
اشتفان کونتس گل '۱۶     گزارش     آلن شیرر گل '۳
      پنالتی‌ها      
توماس هسلر Scored
توماس اشترونتس Scored
اشتفان روتر Scored
کریستیان سایگه Scored
اشتفان کونتس Scored
اندریاس مولر Scored     ۵-۶     Scored آلن شیرر
Scored دیوید پلات
Scored استوارت پیرس
Scored پل گسکوین
Scored تدی شرینگهام
از دست دادن پنالتی گریت سوتگیت
ورزشگاه ومبلی, لندن
تماشاگران: ۷۵٫۸۶۲
داور: ساندرو پل (مجارستان)
افتخارات

جام جهانی فوتبال

    قهرمان (۱) = ۱۹۶۶
    چهارم (۱) = ۱۹۹۰

جام ملت های اروپا

    سوم (۱) = ۱۹۶۸
    نیمه نهایی (۱) = ۱۹۹۶

جایزه بازی جوانمردانه

    برنده (۲) = ۱۹۹۰ ، ۱۹۹۸

جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴

جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴ پانزدهمین دوره از این بازی‌های جام جهانی فوتبال بود که در ایالات متحده آمریکا بر‌گزار شد. این مسابقات از تاریخ ۱۷ ژوئن تا ۱۷ ژوئیه ۱۹۹۴ در شهرهای مختلف این کشور بر‌گزار شد. برزیل و ایتالیا فینال این جام را بر‌گزار کردند که پس از تساوی صفر صفر در ۱۲۰ دقیقه کار به ضربات پنالتی کشید و برزیل ۳ بر ۲ پیروز شد. روبرتو باجو از ایتالیا آخرین پنالتی تیم خود را از دست داد.

هریستو استویچکف از بلغارستان و اولگ سالنکو از روسیه با ۶ گل به طور مشترک آقای گل این بازی‌ها بودند.

بر خلاف پیش بینی هایی که انجام شده بود، استقبال بسیار زیادی از این بازیها در آمریکا صورت گرفت. گنجایش بالای ورزشگاههای آمریکا در مقایسه با اروپا و آمریکای لاتین، میانگین تعداد تماشاگران در هر بازی را به بیش از ۶۹ هزار نقر رسانید که این رقم از سال ۱۹۵۰ بی سابقه بود.

این جام جهانی نخستین بار بود که برای برد هر تیم ۳ امتیاز به جای ۲ امتیاز به تیم پیروز تعلق می‌گرفت.

مارادونای افسانه‌ای به دلیل استفاده از داروی لاغر کننده از حضور در این رقابت‌ها بازماند. رویداد دیگر این بود که مدافع تیم ملی کلمبیا آندره اسکوبار در بازیهای دوراول جام جهانی در برابر تیم ملی فوتبال آمریکا، به اشتباه یک گل به خودی زد و منجر به حذف کلمبیا شد. ده روز بعد مورد ضرب گلوله قرار گرفت و به قتل رسید.

شگفتی ساز بزرگ این رقابتها بلغارستان بود. هریستو استویچکف و تیمش موفق شدند با صعود تا مرحلهٔ یک چهارم نهایی در برابر آلمان، مدافع عنوان قهرمانی قرار بگیرند. در این دیدار هریستو استویچکف موفق به زدن یکی از دو گل تیمش شد و بلغارستان با پیروزی ۲ بر یک به جمع چهار تیم برتر جام پیوست.

محتویات

    ۱ تیم‌های حاضر
    ۲ ورزشگاه‌ها
    ۳ دور مقدماتی
    ۴ قهرمان
    ۵ جستارهای بیرونی و منابع

تیم‌های حاضر
گروه اول

 رومانی  سوئیس  ایالات متحده آمریکا  کلمبیا
   
گروه دوم

 برزیل  سوئد  روسیه  کامرون
   
گروه سوم

 آلمان  اسپانیا  کره جنوبی  بولیوی
   
گروه چهارم

 نیجریه  بلغارستان  آرژانتین  یونان
   
گروه پنجم

 مکزیک  جمهوری ایرلند  ایتالیا  نروژ
   
گروه ششم

 هلند  عربستان سعودی Flag of Belgium.svg بلژیک  مراکش
   
ورزشگاه‌ها
پاسادینا (لس آنجلس)     پونتیاک (میشیگان)     استنفورد (سان فرانسیسکو)
رز بول     پونتیاک سیلوردوم     ورزشگاه استنفورد
ظرفیت: ۹۱٬۷۹۴     ظرفیت: ۷۷٬۵۵۷     ظرفیت: ۸۰٬۹۰۶
Rosebowl.JPG     Pontiacdome.png     Stanstadium view.jpg
شیکاگو     دالاس     بوستون
سلجر فیلد     کاتن بول     ورزشگاه فاکسبرو
ظرفیت: ۶۳٬۱۱۷     ظرفیت: ۶۳٬۹۹۸     ظرفیت: ۵۳٬۶۴۴
Soldier Field Chicago aerial view.jpg     Red River Shootout 2006.jpg     Foxborostade.png
ایست رادرفورد (شهر نیویورک)     ارلندو، فلوریدا     واشنگتن دی.سی.
ورزشگاه جاینتس     سیتروس بول     ورزشگاه آر اف کی
ظرفیت: ۷۵٬۳۳۸     ظرفیت: ۶۱٬۲۱۹     ظرفیت: ۵۳٬۱۴۲
Giants Stadium aerial.jpg     Citrus Bowl aerial view.jpg     RFK Stadium aerial photo, 1988.JPEG
دور مقدماتی

مانند دوره‌های پیشین ۲۴ تیم در این رقابتها حضور یافتند و در شش گروه چهار تیمی به رقابت پرداختند.
کشورهای حاضر در رقابتها

یونان, نیجریه و عربستان برای نخستین بار به این رقابتها راه یافتند که از این سه تیم دو تیم نیجریه و عربستان شگفتی ساز بودند و به ترتیب در گروههای خود به مقام اول و دوم دست یافتند و به دور یک هشتم نهایی صعود کردند.

برای نخستین بار بعد از سالها آلمان غربی و شرقی، یک تیم متحد به جام جهانی فرستادند.

به دلیل عملکرد قوی تیمهای آفریقایی و موفقیت کامرون در دور پیشین، سهمیه آفریقا به سه تیم رسید که نیجریه به همراه مراکش و کامرون راهی این رقابتها شد.

برای نخستین بار تیم انگلیس در جام جهانی حضور نداشت.
قهرمان
 قهرمان جام جهانی ۱۹۹۴
Flag of برزیل
برزیل
چهارمین عنوان

ماریو زاگالو

ماریو زاگالو (به انگلیسی: Mário Zagallo) (زاده ۹ آگوست ۱۹۳۱ برزیل) فوتبالیست سابق تیم ملی فوتبال برزیل و مربی فوتبال می‌باشد.او به‌عنوان بازیکن در جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ و جام جهانی فوتبال ۱۹۶۲ موفق شده با تیم فوتبال برزیل قهرمان جهان شود، همچنین در دو دوره جام جهانی ۱۹۷۰ و ۱۹۹۴ توانسته به‌عنوان سرمربی تیم فوتبال برزیل را قهرمان جام جهانی فوتبال بکند، تیم برزیل با مربی‌گری زاگالو در جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه به عنوان نایب قهرمانی دست یافت.

تیم ملی فوتبال برزیل

تیم ملی فوتبال برزیل (به پرتغالی: Seleção Brasileira) یک تیم فوتبال بین‌المللی است که به نمایندگی از کشور برزیل به میدان می‌رود و زیر نظر فدراسیون فوتبال برزیل فعالیت می‌کند. برزیل موفق‌ترین تیم ملی فوتبال در تاریخ جام جهانی فوتبال با ۵ قهرمانی در سال‌های: ۱۹۵۸، ۱۹۶۲، ۱۹۷۰، ۱۹۹۴ و ۲۰۰۲ بوده است و همچنین موفق‌ترین تیم در جام کنفدراسیون‌ها با چهارقهرمانی می‌باشد. برزیل تنها تیم ملی است که در تمامی جام‌های جهانی بدون هیچ غیبتی حضور داشته‌است.

محتویات

    ۱ افتخارات
        ۱.۱ جام جهانی
        ۱.۲ کوپا آمریکا
        ۱.۳ بازی‌های المپیک تابستانی
    ۲ برخی از بازیکنان سرشناس
    ۳ رکورد بیشترین بازی ملی
    ۴ بازیکنان فعلی
    ۵ مربیان سرشناس
    ۶ جستارهای وابسته
    ۷ منابع

افتخارات
جام جهانی

    قهرمان جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸
    قهرمان جام جهانی فوتبال ۱۹۶۲
    قهرمان جام جهانی فوتبال ۱۹۷۰
    قهرمان جام جهانی فوتبال ۱۹۹۴
    قهرمان جام جهانی فوتبال ۲۰۰۲
    نایب قهرمان جام جهانی فوتبال ۱۹۵۰
    نایب قهرمان جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸
    مقام سوم جام جهانی فوتبال ۱۹۳۸
    مقام سوم جام جهانی فوتبال ۱۹۷۸
    مقام چهارم جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴
    مقام چهارم جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴

کوپا آمریکا

    قهرمان کوپا آمریکا ۱۹۱۹
    قهرمان کوپا آمریکا ۱۹۲۲
    قهرمان کوپا آمریکا ۱۹۴۹
    قهرمان کوپا آمریکا ۱۹۸۹
    قهرمان کوپا آمریکا ۱۹۹۷
    قهرمان کوپا آمریکا ۱۹۹۹
    قهرمان کوپا آمریکا ۲۰۰۴
    قهرمان کوپا آمریکا ۲۰۰۷

بازی‌های المپیک تابستانی

    نایب قهرمان المپیک تابستانی ۱۹۸۴
    نایب قهرمان المپیک تابستانی ۱۹۸۸
    نایب قهرمان المپیک تابستانی ۲۰۱۲
    مقام سوم المپیک تابستانی ۱۹۹۶
    مقام سوم المپیک تابستانی ۲۰۰۸

برخی از بازیکنان سرشناس

    پله
    ژولیو سزار
    روبرتو کارلوس
    رونالدو
    کاکا
    ریوالدو
    گارینشا
    کافو
    رونالدینیو
    زیکو
    کاره کا
    به به تو
    روماریو
    توستاو
    رای
    سوکراتس
    نیمار
    مارسلو
    کلودیو تافارل
    اوسکار
    پاتو
    الوز


رکورد بیشترین بازی ملی
ردیف     نام بازیکن     تعداد بازی     گل زده     نخستین بازی     آخرین بازی
    کافو     ۱۴۲     ۵     ۱۲ سپتامبر ۱۹۹۰     ۱ ژوئیه ۲۰۰۶
    روبرتو کارلوس     ۱۲۵     ۱۱     ۲۶ فوریه ۱۹۹۲     ۱ ژوئیه ۲۰۰۶
    لوسیو     ۱۰۳     ۴     ۱۵ نوامبر ۲۰۰۰     ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۱
    کلودیو تافارل     ۱۰۱     ۰     ۷ ژوئیه ۱۹۸۸     ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۸
    جالما سانتوس     ۹۸     ۳     ۱۰ آوریل ۱۹۵۲     ۹ ژوئن ۱۹۶۸
    رونالدو     ۹۸     ۶۲     ۲۳ مارس ۱۹۹۴     ۷ ژوئن ۲۰۱۱
    گیلمار     ۹۴     ۰     ۱ مارس ۱۹۵۳     ۱۲ ژوئن ۱۹۶۹
    جیلبرتو سیلوا     ۹۳     ۳     ۷ نوامبر ۲۰۰۱     ۲ ژوئیه ۲۰۱۰
    پله     ۹۲     ۷۷     ۷ ژوئیه ۱۹۵۷     ۱۸ ژوئیه ۱۹۷۱
    Rivelino     ۹۲     ۲۶     ۱۶ نوامبر ۱۹۶۵     ژوئن۲۴ ۱۹۷۸
    دونگا     ۹۱     ۶     ۱۹ مه ۱۹۸۷     ژوئیه۱۲ ۱۹۹۸
    دیدا     ۹۱     ۰     ۷ ژوئیه ۱۹۹۵     ۱ ژوئیه ۲۰۰۶
    روبینیو     ۸۹     ۲۵     ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۳     ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۱
    رونالدینیو     ۸۸     ۳۲     ۲۶ ژوئن ۱۹۹۹     ۲۰۱۳
    زی روبرتو     ۸۴     ۶     ۱۲ اوت ۱۹۹۵     ۱ ژوئیه ۲۰۰۶
    کاکا     ۸۲     ۲۷     ۳۱ ژانویه ۲۰۰۲     ۲ ژوئیه ۲۰۱۰
    جرزینیو     ۸۱     ۳۳     ۷ ژوئن ۱۹۶۴     ۳ مارس ۱۹۸۲
    Aldair     ۸۱     ۳     ۱۵ مارس ۱۹۸۹     ۲۸ ژوئن ۲۰۰۰
    Émerson Leão     ۸۰     ۰     ۸ مارس ۱۹۷۰     ۳۰ آوریل ۱۹۸۶
    خوان     ۷۹     ۷     ۱۵ ژوئیه ۲۰۰۱     ۲ ژوئیه ۲۰۱۰
بازیکنان فعلی

بر اساس فهرست ۲۳ نفره بازیکنان دعوت شده به اردوی تیم ملی برزیل برای جام جهانی ۲۰۱۴
ش.     پست     بازیکن     ت‌ت (سن)     بازی     گل     باشگاه
۱     دروازه‌بان     جفرسون     ۲ ژانویهٔ ۱۹۸۳ ‏(۳۱ سال)     ۹     ۰     برزیل بوتافوگو
۱۲     دروازه‌بان     ژولیو سزار     ۳ سپتامبر ۱۹۷۹ ‏(۳۵ سال)     ۷۹     ۰     کانادا تورنتو
۲۲     دروازه‌بان     ویکتور     ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۸۳ ‏(۳۱ سال)     ۶     ۰     برزیل اتلتیکو مینیرو
۲     مدافع     دنی آلوز     ۶ مهٔ ۱۹۸۳ ‏(۳۱ سال)     ۷۴     ۶     اسپانیا بارسلونا
۳     مدافع     تیاگو سیلوا     ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۴ ‏(۳۰ سال)     ۴۵     ۲     فرانسه پاری سن ژرمن (کاپیتان)
۴     مدافع     دیوید لوییز     ۲۲ آوریل ۱۹۸۷ ‏(۲۷ سال)     ۳۵     ۰     انگلستان چلسی
۶     مدافع     مارسلو     ۱۲ مهٔ ۱۹۸۸ ‏(۲۶ سال)     ۳۰     ۴     اسپانیا رئال مادرید
۱۳     مدافع     دانته     ۱۸ اکتبر ۱۹۸۳ ‏(۳۱ سال)     ۱۲     ۲     آلمان بایرن مونیخ
۱۴     مدافع     مکسول     ۲۷ اوت ۱۹۸۱ ‏(۳۳ سال)     ۸     ۰     فرانسه پاری سن ژرمن
۱۵     مدافع     هنریکه     ۱۴ اکتبر ۱۹۸۶ ‏(۲۸ سال)     ۵     ۰     ایتالیا ناپولی
۲۳     مدافع     مایکون     ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۸۱ ‏(۳۳ سال)     ۷۱     ۷     ایتالیا آ. اس. رم
۵     هافبک     فرناندینیو     ۴ مهٔ ۱۹۸۵ ‏(۲۹ سال)     ۶     ۱     انگلستان منچستر سیتی
۸     هافبک     پائولینیو     ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۸۸ ‏(۲۶ سال)     ۲۵     ۵     انگلستان تاتنهام هاتسپر
۱۱     هافبک     اسکار     ۹ سپتامبر ۱۹۹۱ ‏(۲۳ سال)     ۳۰     ۹     انگلستان چلسی
۱۶     هافبک     رامیرس     ۲۴ مارس ۱۹۸۷ ‏(۲۷ سال)     ۴۲     ۴     انگلستان چلسی
۱۷     هافبک     لوئیز گوستاوو     ۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۸۷ ‏(۲۷ سال)     ۱۸     ۱     آلمان وولفسبورگ
۱۸     هافبک     هرنانس     ۲۹ مهٔ ۱۹۸۵ ‏(۲۹ سال)     ۲۴     ۲     ایتالیا اینتر میلان
۱۹     هافبک     ویلیان     ۹ اوت ۱۹۸۸ ‏(۲۶ سال)     ۶     ۲     انگلستان چلسی
۲۰     هافبک     برنارد     ۸ سپتامبر ۱۹۹۲ ‏(۲۲ سال)     ۱۰     ۱     اوکراین شاختار دونتسک
۷     مهاجم     هالک     ۲۵ ژوئیهٔ ۱۹۸۶ ‏(۲۸ سال)     ۳۴     ۹     روسیه زنیت سن پترزبورگ
۹     مهاجم     فرد     ۳ اکتبر ۱۹۸۳ ‏(۳۱ سال)     ۳۲     ۱۶     برزیل فلومیننزه
۱۰     مهاجم     نیمار     ۵ فوریهٔ ۱۹۹۲ ‏(۲۲ سال)     ۴۸     ۳۱     اسپانیا بارسلونا
۲۱     مهاجم     جو     ۲۰ مارس ۱۹۸۷ ‏(۲۷ سال)     ۱۶     ۵     برزیل اتلتیکو مینیرو


مربیان سرشناس

    واندرلی لوگزامبورگو
    کارلوس آلبرتو پریرا
    فیلیپه اسکولاری
    تله سانتانا
    ماریو زاگالو

جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸

جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ مسابقاتی است که در سال ۱۹۵۸ به میزبانی سوئد بر‌گزار شد. ۱۶ تیم در این مسابقات شرکت داشتند. این دوره ششمین دورهٔ جام جهانی فوتبال بود.

محتویات

    ۱ تیم‌های شرکت کننده
        ۱.۱ شیوهٔ امتیازدهی
        ۱.۲ گروه‌بندی
        ۱.۳ نتایج مرحلهٔ گروهی
            ۱.۳.۱ گروه ۱
            ۱.۳.۲ گروه ۲
            ۱.۳.۳ گروه ۳
            ۱.۳.۴ گروه ۴
    ۲ مرحله پایانی
        ۲.۱ یک‌چهارم پایانی
        ۲.۲ نیمه‌پایانی
        ۲.۳ رده‌بندی
        ۲.۴ پایانی
    ۳ تابلوی افتخار
    ۴ منابع

تیم‌های شرکت کننده

در ششمین دورهٔ جام جهانی تیم‌های قاره‌های آمریکای جنوبی، آمریکای شمالی و اروپا شرکت کردند.

آمریکای جنوبی

    آرژانتین
    برزیل
    پاراگوئه

آمریکای شمالی، مرکزی و کشورهای حوزهٔ دریای کاراییب

    مکزیک

اروپا

    آلمان غربی
    اتریش
    اسکاتلند
    انگلستان
    ایرلند شمالی
    چکسلواکی
    سوئد
    شوروی
    فرانسه
    مجارستان
    ولز
    یوگسلاوی

شیوهٔ امتیازدهی

بازی‌ها به صورت لیگی بر‌گزار می‌شد، هر تیم با تمام تیم‌های دیگر گروه خود بازی می‌کرد. برای هر برد ۲ امتیاز، برای تساوی ۱ امتیاز و برای باخت صفر امتیاز به تیم‌ها داده می‌شد. از هر گروه دو تیم بالا می‌آمد.
گروه‌بندی

این بازی‌ها در چهار گروه چهار تیمی بر‌گزار شد. در گروه‌های ۳ و ۴ به دلیل یکسان بودن امتیاز تیم‌های ولز - مجارستان و انگلستان – شوروی برای گزینش تیم دوم بازی‌های گزینشی بر‌گزار شد.
نتایج مرحلهٔ گروهی

در جداول زیر:

    امتیاز = مجموع امتیازهای بدست آمده
    بازی = مجموع بازی‌های انجام شده
    برد = مجموعه تعداد بردها
    تساوی = مجموع تعداد تساوی‌ها
    باخت = مجموع تعداد باخت‌ها
    گل زده = مجموع تعداد گلهای به‌ثمر رسیده
    گل خورده = مجموع تعداد گلهای خورده
    تفاضل = تفاضل گل (گل زده - گل خورده)

گروه ۱
تیم     امتیاز     بازی     برد     مساوی     باخت     گل زده     گل خورده     تفاضل گل
آلمان غربی     ۵     ۳     ۲     ۱     ۰     ۸     ۵     ۳+
ایرلند شمالی     ۳     ۳     ۱     ۱     ۱     ۴     ۵     -۱
چکسلواکی     ۲     ۳     ۱     ۰     ۲     ۸     ۵     +۳
آرژانتین     ۲     ۳     ۱     ۰     ۲     ۵     ۸     -۵

    آلمان غربی ۳ – ۱ آرژانتین
    ایرلند شمالی ۱ – ۰ چکسلواکی
    آلمان غربی ۳ – ۲ چکسلواکی
    آرژانتین ۳ – ۱ ایرلند شمالی
    آلمان غربی ۲ – ۲ ایرلند شمالی
    چکسلواکی ۶ – ۱ آرژانتین

گروه ۲
تیم     امتیاز     بازی     برد     مساوی     باخت     گل زده     گل خورده     تفاضل گل
فرانسه     ۴     ۳     ۲     ۰     ۱     ۱۱     ۷     +۴
یوگسلاوی     ۴     ۳     ۱     ۲     ۰     ۷     ۶     +۱
پاراگوئه     ۳     ۳     ۱     ۱     ۱     ۹     ۱۲     -۳
اسکاتلند     ۱     ۳     ۰     ۱     ۲     ۴     ۶     -۲

    فرانسه ۷ – ۳ پاراگوئه
    یوگسلاوی ۱ – ۱ اسکاتلند
    یوگسلاوی ۳ – ۲ فرانسه
    پاراگوئه ۳ – ۲ اسکاتلند
    فرانسه ۲ – ۱ اسکاتلند
    یوگسلاوی ۳ – ۳ پاراگوئه

گروه ۳
تیم     امتیاز     بازی     برد     مساوی     باخت     گل زده     گل خورده     تفاضل گل
سوئد     ۵     ۳     ۲     ۱     ۰     ۵     ۱     +۴
ولز     ۳     ۳     ۰     ۳     ۰     ۲     ۲     ۰
مجارستان     ۳     ۳     ۱     ۱     ۱     ۶     ۳     +۳
مکزیک     ۱     ۳     ۰     ۱     ۲     ۱     ۸     -۷

    سوئد ۳ – ۰ مکزیک
    مجارستان ۱ – ۱ ولز
    ولز ۱ – ۱ مکزیک
    سوئد ۲ – ۱ مجارستان
    مجارستان ۴ – ۰ مکزیک
    سوئد ۰ – ۰ ولز
    ولز ۲ – ۱ مجارستان (بازی گزینشی تیم دوم)

گروه ۴
تیم     امتیاز     بازی     برد     مساوی     باخت     گل زده     گل خورده     تفاضل گل
برزیل     ۵     ۳     ۲     ۱     ۰     ۵     ۰     +۵
شوروی     ۳     ۳     ۱     ۱     ۱     ۴     ۴     ۰
انگلستان     ۳     ۳     ۰     ۳     ۰     ۴     ۴     ۰
اتریش     ۱     ۳     ۰     ۱     ۲     ۲     ۷     -۵

    انگلستان ۲ – ۲ شوروی
    برزیل ۳ – ۰ اتریش
    انگلستان ۰ – ۰ برزیل
    شوروی ۲ – ۰ اتریش
    برزیل ۲ – ۰ شوروی
    انگلستان ۲ – ۲ اتریش
    شوروی ۱ – ۰ انگلستان (بازی گزینشی تیم دوم)

مرحله پایانی
یک‌چهارم پایانی

    فرانسه ۴ – ۰ ایرلند شمالی
    آلمان غربی ۱ – ۰ یوگسلاوی
    سوئد ۲ – ۰ شوروی
    برزیل ۱ – ۰ ولز

نیمه‌پایانی

    برزیل ۵ – ۲ فرانسه
    سوئد ۳ – ۱ آلمان غربی

رده‌بندی

    فرانسه 50 – ۳ آلمان غربی

پایانی

استکهلم - ۲۹ ژوئیه ۱۹۵۸

    برزیل ۵ – ۲ سوئد
    بازیکنان برزیل: گیلمار؛ جالما سانتوس، نیلتون سانتوس؛ اورلاندو، بلینی (کاپیتان)، زیتو؛ دیدی، گارینشا، واوا، پله، زاگالو
    بازیکنان سوئد: اسونسون؛ برگمارک، آکسبوم؛ بوئریرسون، گوستاوسون، پارلیاگ؛ هامرین، گرن، سیمونسون، لیدهولم (کاپیتان)، اسکوگلوند

گل: ۲ واوا، ۲ پله، زاگالو (برزیل) – لیدهولم، سیمونسون (سوئد)

داور: گویگو (فرانسه)

تماشاگر: ۵۵۰۰۰ نفر
تابلوی افتخار

    بهترین خط حمله: فرانسه (۲۳ گل)
    بهترین خط دفاع: برزیل (۴ گل)
    همهٔ تماشاگران: ۸۶۸۰۰۰ نفر
    بهترین بازیکن: ریموند کوپا (فرانسه)

 قهرمان جام جهانی ۱۹۵۸ سوئد
Flag of برزیل
برزیل
یکمین عنوان

تیم ملی فوتبال ولز

تیم ملی فوتبال ولز نماینده کشور ولز در مسابقات بین‌المللی و اروپایی است که زیر نظر فدراسیون فوتبال ولز فعالیت می‌کند.

اولین بازی رسمی این تیم در ۲۶ مارس ۱۸۷۶ میلادی در برابر تیم ملی فوتبال اسکاتلند برگزار شده است، تیم ملی ولز در ۲ ژوئیه ۱۹۱۰ عضو فیفا و ۱۸ آوریل ۱۹۵۴ به عضویت یوفا درآمده است.[۱]

تیم ملی ولز تاکنون فقط در جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ حضور داشته است و تا مرحله یک چهارم نهایی نیز صعود کرده است.

گری اسپید

گری اندرو اسپید[۱] (به انگلیسی: Gary Speed) (زاده ۸ سپتامبر ۱۹۶۹[۱] - درگذشته ۲۷ نوامبر ۲۰۱۱[۲][۳]) بازیکن سابق فوتبال اهل ولز است.

اسپید سابقه بازی در تیم‌های لیدز یونایتد، اورتون،[۴] نیوکاسل یونایتد،[۴] بولتون[۴] و شفیلد یونایتد و سابقه مربی‌گری در باشگاه شفیلد یونایتد و تیم ملی فوتبال ولز را دارد. وی همچنین ۸۵ بازی و ۷ گل ملی در کارنامه دارد.

گری اسپید در ۲۷ نوامبر ۲۰۱۱ در حالی که سرمربی‌گری تیم ملی فوتبال ولز را به عهده داشت در خانه خود در شهر هانتینگتون خودکشی کرد.

گل‌ها (فرانسه)

گُل‌ها یا مردمان سرزمین گل (به فرانسوی: Peuples Gaulois) مردمانی بودند که در سرزمین گل در باختر اروپا (فرانسه کنونی، بلژیک، سویس باختری، بخش‌هایی از هلند و کرانه باختری رود راین در آلمان) می‌زیستند.آنها مردمانی از نژاد سلتی به شمار میرفتند که در آغاز در سرزمین یاد شده بسر میبردند اما در روزگار روی کار آمدن رومیان در همه جای اروپا پراکنده شدند. گل‌ها به زبان گالیک سخن می‌گفتند. کانون گرد آمدنشان در فرانسه و پس از آن در بخشی از شمال ایتالیا و آنگاه شمال کوهای آلپ بود.

گلها نزدیک به سال ۳۹۰ پیش از زایش مسیح به رم تاختند. در ۲۸۱ پیش از زایش مسیح شمار بسیاری از گلهای خاوری به تراس در شمال یونان کوچ کردند.

یکی از سردسته‌های بزرگ گل به نام برنوس که ارتشی بزرگ را رهبری می‌نمود برآن شد تا به پرستشگاه آپولون در دلفی دست درازی کند اما گفته می‌شود که تندر ی را که همان زمان رخ داد نشانی از یک هشدار آپولون دانسته و از این کار خودداری کرده است. در همین زمان ۱۰هزار تن از سلتی‌ها با برده‌هایشان به تراس کوچیدند. سه دسته از ایشان به خواهش نیکومدس یکم شاه بیتونیه از تراس گذشتند و به آسیای کوچک رفتند. نیکومدس برای نبرد با برادرش به نیروهای ایشان نیاز داشت. اینان سرانجام در کاپادوکیه و فریجیه در آناتولی میانی جای گرفتند که سبب شد از آن پس این سرزمین به گالاتیا نامور شود.
ریشه واژه گُل

واژه گُل (در انگلیسی gaul) برابر Gallia و Gallus، Gallicus در زبان لاتین است. این همانندی شاید یک پیشامد باشد. به هر روی انگلیسی زبانان واژه‌های Gaule و Gaulois را از زبان فرانسه وام گرفتند. ریشه این واژگان از *walha- در زبان آلمانی می‌باشد که واژه ایست به چم(معنا) ناژرمن (کسی که ژرمن نیست مانند سلتیها و رومیان).این نام در واژگانی مانند ویلز(wales) نمود پیدا کرده است. W در زبان آلمانی بر پایه بنیان دستوریی که از زبان فرانسه بجای مانده به gu / g دگرش می‌یابد مانند guerre = war, garde = ward. آمیزش au پیش از al نیز در این زبان نمودار است. برای نمونه cheval ~ chevaux، از این رو سخت می‌توان پذیرفت که Gaulle از واژه لاتینی Gallia به زبان انگلیسی راه یافته باشد چرا که واج g در انگلیسی j خواهد شد(مانند gamba> jambe) و آمیزش au ناشدنی است.

ایل-دو-فرانس

ناحیه ایل-دو-فرانس (به فرانسوی: Île-de-France) در شمال کشور فرانسه قرار دارد و یکی از بیست و شش ناحیه این کشور است. این ناحیه شامل هشت شهرستان است ولی به دلیل اهمیت پاریس، ایل-دو-فرانس همچنان معنی "پاریس متروپولیتن" را در اذهان تداعی می‌کند.

محتویات

    ۱ جغرافیا
    ۲ تاریخ
    ۳ زیرنویس
    ۴ منابع

جغرافیا

مساحت کل این ناحیه ۱۲۰۷۲ km² (کیلومتر مربع) است

جمعیت کل ان تا سال ۲۰۰۸ میلادی به ۱۱٬۶۵۹٬۲۴۰ نفر می‌رسد که % ۲۹ جمعیت کل کشور فرانسه را تشکیل می‌دهد.

دارای ۸ شهرستان می‌باشد که عبارت‌اند از:

    پاریس Paris
    اسون Essonne
    او-دو-سن Hauts-de-Seine
    سن-سن-دونی Seine-Saint-Denis

   

    سن-ا-مارن Seine-et-Marne
    ول دو مرن Val-de-Marne
    وال دوآز Val-d'Oise
    ایولین Yvelines

   
تاریخ

این ناحیه در قرن دهم میلادی از مناطق زیر سلطه پادشاهان فرانسه بنام کاپتی‌ها[۹] بوده است.

در قرن پنجم میلادی ایل-دو-فرانس محل اقامت قوم فرانک بوده.

فرانک‌ها از نژاد ژرمنیک[۱۰] بوده که به این قسمت از کشور گول کوچ کرده بودند.

ارژانتوی

شهر ارژانتوی (به فرانسوی: Argenteuil) در شهرستان ولدوآز در ناحیه ایل-دو-فرانس با جمعیت ۱۰۲٬۶۸۳ نفر[۱] در کشور فرانسه واقع شده است

ژرژ براک

ژرژ براک (به فرانسوی: Georges Braque) ‏ (۱۹۶۳-۱۸۸۲) نقاش، مجسمه ساز و چاپگر فرانسوی، وی از پیشگامان هنر مدرن و یکی از بنیان گذاران جنبش کوبیسم به شمار می‌آید. آثار فووها درسالن پاییز (۱۹۰۵) او را سخت تحت تأثیر قرار داد. اثرپذیری از فوویسم را در منظره‌هایی که او با تکه رنگ های خالص نقاشی کرده است، به روشنی می توان بازشناخت.) بندرگاه آنتورپ- ۱۹۰۶) براک این منظره ها را نخستین آثار مورد علاقه ی خود به شمار می‌آورد. او در ایجاد بافت های مرمرین و چوبین روی بوم، بر پیکاسو مقدم بود.

براک و پیکاسو با ژرف نگری در ساختمان اشیاء تفسیری نو از واقعیتی مرئی عرضه کردند و نمونه ای برای تحولات بعدی نقاشی و پیکره سازی خلق کردند که در آن ها انضباط بصری در قیاس با کارهای پیشین، تخفیف یافته است. کیفیت هایی که آثار کوبیست براک را از آثار کوبیست پیکاسو در مقایسه با کارهای پیشین او متمایز می‌کرد -از جمله خصلت نقاشانه- در برخی از آثار این دوره آشکارتر می‌شوند. (گیتار و پارچ آب ۱۹۲۷)

این مرحله از هنر پالایش یافته ی براک، مفهوم زیبایی «کلاسیکی» را بر اساس تعادل و نظم در قالبی نو ارائه می‌دهند.

محتویات

    ۱ 'زندگی نامه'
        ۱.۱ اوایل زندگی و آثار
        ۱.۲ فوویسم
        ۱.۳ سزان
        ۱.۴ مراحل تکاملی در کار براک (۰۹-۱۹۰۸)
        ۱.۵ براک وپیکاسو [۴]
            ۱.۵.۱ از کوبیسم نخستین تا اوج کوبیسم(۱۹۱۲-۱۹۰۹)
            ۱.۵.۲ کوبیسم متأخر
            ۱.۵.۳ جنگ جهانی اول
        ۱.۶ دهه های ۲۰ و ۳۰
        ۱.۷ سالن ها، کارگاه ها و پرنده ها
    ۲ آثار شناسی
    ۳ 'نقل قول ها'
    ۴ پانویس
    ۵ منابع
    ۶ جستارهای وابسته
    ۷ پیوند به بیرون

'زندگی نامه'
اوایل زندگی و آثار

براک در ۳۰ می ۱۸۸۲ در ارژانتوی، شهری نه چندان دور از پاریس به دنیا آمد. امروزه آرژاتویی از طریق امدادهای شهری تغذیه می شود اما در زمان کودکی براک به عنوان شهر کوچکی که امپرسیونیست ها در آن نقاشی می کردند، به یاد آورده می شود.

کلود مونه که در دهه ی ۱۸۷۰ در آن جا زندگی می کرد، تصاویری از ارژانتوی آن زمان که در بدو تبدیل شدن به روستایی صنعتی بود اما همچنان با رودخانه ای که با قایق ها خال خال شده بود و سواحل سرزنده اش به یاد آورده می شد، نقاشی کرده است.گوستاو کالیبو معمار نیروی دریای پاریسی که از امپرسیونیست ها حمایت می کرد، آثار آنان را جمع آوری و گاهی همراه آنان نقاشی می کرد، زمانی که خانواده براک در آنجا زندگی می کردند خانه ای ساخت و براک آن را به عنوان نقطه عطفی به یاد می آورد. وقتی براک هشت ساله بود، خانواده اش به لو اور (Le Havre) نقل مکان کردند.این شهر بندری هم امپرسیونیست ها را با محتوای اصلی تغذیه می کرد.

براک تأکید می کند که گذراندن سال های کودکیش در مکان هایی که با هنر پیشرفته ارتباط نزدیکی دارند در آنچه که او"احساس برای نقاشی"می نامد، سهیم بوده است.گرچه به نظر بعید می آید که امپرسیونیست های نوظهور لطف چندانی در خانواده ی براک که دستی در نقاشی داشتند،یافته باشند.خلق هنر به طور واضح، وظیفه ی جدی و مشروع به شمار می رفت. هم پدر و هم پدربزرگ براک هر دو نقاشانی آماتور بودند.پدر براک منظره هایی به شیوه ژان باتیست کامیل کورو می کشید که با موفقیت کافی برای نمایش هر از چند گاه آنها در سالن حزب محافظه کار هنرمندان فراهم می شد. پسرش او را در سفرهای نقاشی یکشنبه همراهی می کرد و هنگام نقاشی کردن او را تماشا می کرد. تحصیل رسمی براک ناچیز بود، او در سال های پایانی زندگی اش اظهار می کند که در حدود سن دوازده سالگی با کپی کردن تصاویر روزنامه محبوب "جیل بلاس"، که پدرش هم در آن اشتراک داشت به خودش نقاشی یاد داده است. براک جوان به خصوص طراحی های پر حرکت تئوفیل استاینلن و هنری تولوز لوترک را دوست می داشت و پوستر های آرت نووی آن زمان مجذوبش می کردند و شبانه طراحی های دلخواه لوترک را از دیوار می کنده است. خانواده ی براک علاقه ی او به هنر را تشویق کردند و به او دوچرخه ای هدیه دادند و اجازه دادند که با پول توجیبی اش جعبه رنگی بخرد.

وقتی که همچنان در دبیرستان بود، در کلاس های عصرانه ی مدرسه هنر های زیبا شرکت کرد، که تفاوت اندک آن را با کلاس های عادی طراحی مدرسه که او را بی حوصله می کرد را یادآور می شود. تاریخ دوستی براک با رائول دافی که ظاهراً تنها پسر دیگری در لواور بود که برای نقاشی کردن تلاش می کرد به آن زمان بر می گردد. برادر بزرگتر دافی به براک فلوت یاد می داد.
فوویسم
La-ciotat-harbor-1906.jpg!Blog.jpg

اثرپذیری از فوویسم را در منظره‌هایی که او با تکه رنگ‌های خالص نقاشی کرده‌است به روشنی می‌توان بازشناخت. براک این منظره‌ها را نخستین آثار علاقهٔ خود به شمار می‌آورد.انرژی و شدت تصاویر فوو ها براک را هیجان زده کرده بود، با این وجود با موفقیت آشکار به خلق آثار به شیوه تونال و سرد نقاشی های نورماندی ادامه داد وقتی در بهار 1906 هفت تابلو از مناظر، طبیعت بیجان ها و یک برهنه را با این شیوه به سالن مستقل ها ارائه داد، همه پذیرفته و آویزان شدند.این اولین نمایشگاه براک بود و قابل درک می بود اگر نقاش جوان، هیجان داوران را به عنوان تشویقی برای ادامه دادن سبکی که شروع کرده بود، قبول کند. اما برعکس، او این برنامه را به عنوان جمع بندی یک دوره به شمار آورد، نه شروع آن.

براک به طور واضح برای گونه ای تغییر آماده بود و حتی دیدن آثار ماتیس، درن، دافی، فریس و دیگر اعضای فووها در همجواری نزدیک آثار خودش در سالن مستقل ها نارضایتی اش را متبلور کرد و او را در تغییر دستیابی اش به صورت افراطی به تفکر واداشت.
سزان

می گویند کوبیسم از نقاشی سزان نشأت گرفته و متضمن بازنمایی اشیا از زوایای مختلف است. نقاشی های کوبیستی به راستی در مواردی نقاشی های رنگ روغن و آبرنگ های سزان را تداعی می کنند که در آن ها گویی سطوح مختلف اشیا به وسیله ضرب قلم های درشت و مجاور هم نمایانده شده اند. سزان به براک چگونگی زنده کردن هیجان و اندازه روی بوم را بدون نیاز به تصویر کردن جزء به جزء توده ها نشان داد.ولی سزان می خواست نقش مایه هایش را شفاف و بی ابهام بازنمایی کند و به وجود مادی آن ها، و فضاهای بین آن ها، ارزش درخورشان را بدهد. او به استثنای مواردی نادرف ساعت ها نقش مایه اش را اتود می کرد تا بتواند آن را روی بومش جفت و جور کند. پیکاسو و براک برای موضوعات تابلو هایشان چنین وسواسی نداشتند. گویی آن ها بیش از شور و احساس، از روی تفنن، سوژه هایشان را می پرداختند و توجهشان بر گویش تصویری شان متمرکز بود. اما هر چه به اواخر ۱۹۰۹ نزدیک می شویم، براک به دنبال پیکاسو به اهمیت فضای بین توده ها بیشتر از خود توده ها علاقه نشان می دهد. در آن چه او "این راهی که کسی پیش می گیرد تا به سمت شیء برود"می نامد.

اگر براک به آن سبک نقاشی کردن ادامه می داد، هم اکنون به عنوان یکی از مهم ترین اعضای نسل خودش به شمار می آمد. اما همانطور که براک حداقل ده سال پس از اولین نمایشگاهش با کان وایلر در دفترچه یادداشتش می نویسد:"نباید چیزی را که آرزوی خلقش را داری تقلید کنی."براک آثار سزان را در سال ۱۹۰۸ تقلید نمی کرد.بیشتر از آن سعی در بازآفریدن صادقانه ی آن چه که در طبیعت می دید داشت، اما به خاطر اتفاقات بعدی او احساس می کند که باید فاصله خودش را با استاد منتخبش بیشتر کند.
مراحل تکاملی در کار براک (۰۹-۱۹۰۸)

در پاییز ۱۹۰۸، هنگامی که براک از استاک به پاریس برگشت مجموعه ای از آخرین منظره های خود را به سالن پاییز عرضه کرد که هیئت داوران آن ها را رد کردند. لذا وی در ماه نوامبر این آثار و چند پرده ی دیگر را در گالری کان وایلر به نمایش گذاشت و به همین مناسبت بود که لوئی ووسل[۱]، در مقاله ای در ژیل بلا[۲] برای اولین بار به روش کار او در تبدیل«همه چیز، منظره، فیگور، و خانه ها، به خطوط هندسی و مکعب» اشاره کرد.چند ماه بعد همین منتقد، ضمن نوشته ای درباره ی نقاشی هایی که براک در ماه مارس ۱۹۰۹ در «سالن مستقلین» به نمایش گذاشت، از «شگفتی های کوبیک»[۳] او سخن به میان آورد. و به این ترتیب شیوه ی جدید نقاشی در نزد مردم به کوبیسم شهرت یافت.

پیشرفت براک به سوی کوبیسم از منظره های سزان گونه ی استاک به بعد پیشرفتی مداوم و سریع بود، اما در حالی که پیکاسو فرم ها و حجم ها را با سادگی ابتدایی شان نشان می داد و مکان فضایی شان را هموار می نمود تا از عقب رفتن و عمق یافتن آن جلوگیری کندَ، براک اشیاء را در سطح تابلو به گونه ای ارائه می کرد که عمق فضای پیرامون آن ها مبهم می شد. او هنوز آن قدر آمادگی نداشت که بدون توسل به پرسپکتیو با مشکل نمایش فضا درآویزد. با این همه او نیز همچون پیکاسو می دانست که این امر موکول به زمانی می شد که آن ها بتوانند هر شیئی را چنان بنمایانند که مجسمه گونه و قابل لمس جلوه کند. براک یک بار کفت:«این کافی نیست که مردم را به دیدن چیزی که کشیده ایم وادار کنیم؛ آدم باید بتواند آن ها را به لمس کردن وادارد.» لذا در این هنگام جدل میان آن دو واقعیتی که تکامل کوبیسم بدان ها وابسته بود- یعنی واقعیت فضایی اشیاء و واقعیت سطح هموار تابلو- درگرفته بود.

در اینجا نگاه به «درختان سبز در استاک» (۱۹۰۸)[4] اثر رائول دوفی ، که مدتی از تابستان را در کنار براک کار کرد، می تواند مفید باشد. زیرا دوفی، شاید به خاطر آن که بیشتر تحت تأثیر ماتیس بود تا سزان، نسبت به واقعیت گرایی تمایلی نداشته، و برخلاف براک و واقعیتی فضایی یا ملموس رغبت نشان نداده است. این ترکیب بندی دوفی مرکب از فرم های طبیعی خلاصه شده است که با حالت تزیینی در فضایی کم عمق جا گرفته اند: لذا تأثیر حاصله را می توان با یک پرده دیوارکوب مقایسه کرد. حال آن که براک و پیکاسو در نقاشی های خود علاقه ی مشترکی به نمایش دروس واقعیت نشان می دادند و این به طور گسترده ای آثار آن ها را از آثار دوستانشان متمایز می کرد[7 و 8] نکته قابل توجه این که دوفی لاس زدن با کوبیسم را در همین جا متوقف کرد.
براک وپیکاسو [۴]

اولین بار گیوم آپولینر بود که ژرژ براک را به کارگاه پیکاسو برد. آپولینر با سمت ها و مشاغل مختلفش به عنوان روزنامه نگار، منتقد هنری، سخنگو و مدیر نمایشگاه، دارای نفوذ و تأثیر بسیاری بود و نیز با هنرمندان بی شماری در پاریس و خارج از پاریس روابط دوستانه ای داشت. بنابراین برای وی کار ساده ای بود که براک جوان را به پیکاسو، که انقلابی را بنیان نهاده بود، معرفی کند.احتمالاً اواخر نوامبر یا اوایل دسامبر سال ۱۹۰۷ بود که براک با همراهی آپولینر به کارگاه پیکاسو رفت. در آن زمان، پیکاسو به تازگی کار بر روی تابلوی دوشیزگان آوینیون را به پایان برده بود و تابلوی سه زن (Trois Femmes) را آغاز کرده بود. واکنش ژرژ براک نسبت به تابلوی دوشیزگان آوینیون پیکاسو غیرعادی بود. به گفته ی فرنانده اولیویه، همسر پیکاسو در آن زمان، براک بعد ار دیدن این تابلو با هیجان گفت: «ظاهراًشما با تابلوهایتان می خواهید در ما احساسی را برانگیزید که گویی مجبور به بلعیدن طناب یا نوشیدن نفت سفید شده ایم.» براک در خود فرو رفته بود و در ابتدا این طور به نظر می رسید که قادر نیست با چیزی که دیده بود رابطه برقرار کند.

این حالت می باید به سرعت تغییر کرده باشد، زیرا از آن زمان به بعد نقاشی های براک حکایت از یک دانش و درک عمیق از آخرین تابلوهای پیکاسو داشت. همچنین یک رابطه دوستانه نزدیک، به سرعت بین این دو نقاش شکل گرفت. در مراحل اولیه این رابطه، براک موضوعات جدیدی در کارش وارد می کرد. او در سال ۱۹۰۸ تابلوی برهنه ی بزرگ(Grand nu)، یکی از معدود زنان برهنه اش را خلق کرد که با ابعاد ۱۴۰*۱۰۰ سانتی متری اش —بنابراین از این لحاظ قابل مقایسه با تابلوی بزرگ دوشیزگان آوینیون پیکاسو بود— یکی از تابلو های عظیم براک به شمار می رفت.

وقتی در ۱۹۰۷ دیدارهای این دو جوان نقاش بیشتر شد، تحت تأثیر الهامات متفاوتی قرار داشتند.همچنان که براک در جنوب بررسی های جزء به جزء و زیبایی شناسانه اش از قلمروی سزان را تقویت می بخشید، پیکاسو اشیای آفریقایی موزه قوم نگاری تروکادرو را کشف می کرد و شروع به کشیدن بدن های برهنه ای با صورت های ماسک مانند و آناتومی های عجیبی از زوایا و برآمدگی ها کرد.

به دلیل تبادل نظریات بسیار عمیق و ارتباط دوستانه ای که میان این دو هنرمند بود، ویژگی های مشترک بسیاری در کار آن ها وجود داشت که طبیعتاًهم دوره های آنان نیز، گاهی اوقات به طور انتقادی، این امر را مشاهده کرده بودند. بنابراین تابلویی که براک در سال ۱۹۰۸ از یک زن برهنه ترسیم کرد و برایش غیر معمول بود، شباهت های قابل توجهی با تابلوی دوشیزگان آوینیون پیکاسو دارد. دانیل-هنری کان وایلر، معرفی کننده هر دو هنرمند، شاهد این بود که در زمستان سال۹-۱۹۰۸«کار مشارکتی و هم زمان این دو هنرمند»آغاز شد. کان وایلر در اثر موفقش، «طلوع کوبیسم»، در سال ۱۹۲۰ نوشت:

    «هر دوی این هنرمندان از بانیان بزرگ کوبیست هستند. همکاری این دو در توسعه این هنر جدید بسیار به یکدیگر وابسته است به طوری که اغلب به سختی می توان آن ها را از هم تشخیص داد. خارج از عالم دوستی، بحث های برادرانه ای بین آن ها به وجود می آمد که باعث پیشرفت در نحوه ی بیان جدیدی می شد و گاهی این و گاهی آن دیگری اول اقدام به استفاده عملی در کارهایش می کرد. این اعتبار مدیون هر دوی آن هاست. هر کدام از آن ها در جای خود، هنرمندان بزرگ و قابل تحسینی هستند.»

پابلو پیکاسو و ژرژ براک کمابیش هر روز با یکدیگر ملاقات داشتند و عقایدشان را در مورد مسائل هنری

عمیقاًبا هم در میان می گذاشتند. پیکاسو خاطر نشان می سازد: «تقریباًهر شب یا من برای دیدن براک به کارگاهش می رفتم یا او نزد من می آمد. ما هر دو باید آن چه را دیگری در طول روز انجام داده بود، می دیدیم.» ارتباط آن ها همراه با اعتماد کامل بود. بحث های فشرده ی میان این دو هنرمند به طور خاص زمانی آشکار می شد که آن ها در طول ماه های تابستان و معمولاً در مکان های مختلفی خارج از پاریس به اقامت فصلی می پرداختند. فقط در این دوران بود که آن ها به ارتباط مکاتبه ای اکتفا می کردند و امروزه این مکاتبات، یا حداقل گزیده ای از آن ها، ما را به تاریخچه دوستی شان نزدیک تر می کند. برای مثال، در سپتامبر سال ۱۹۱۲ ، ژرژ براک در نامه ای به تاجر آثارش، کان وایلر شکایت می کند که: «عزیمت پیکاسو خلاء بزرگی را ایجاد کرده است.» پیکاسو نیز برای دوست نزدیک اش دلتنگی می کرد؛در ماه مه سال ۱۹۱۲ وی به براک اینگونه نوشت: «اما من دلتنگ هستم. کجاست آن پیاده روی ها و احساساتمان؟ من نمی‌توانم در نوشته ها بحث هایمان را در مورد هنر پیش ببرم.» در اوایل سال ۱۹۱۳ وقتی براک در نامه ای به پیکاسو می نویسد: «خیلی بد است که تو نمی‌توانی تلفنی با شهر سره ارتباط داشته باشی - این جا چه بحث های شیرینی در مورد هنر انجام می دهیم»، پیکاسو متوجه می شود که گفتگوهای پرشوری را با دوست هنرمندش براک از دست داده است.

نزدیکی این دو هنرمند منجر به این شد که موضوعات مورد انتخاب آن ها، بدون هماهنگی قبلی، همه یکسان باشد. بنابراین براک و پیکاسو در زمستان سال های ۹-۱۹۰۸ خودشان را سرگرم موضوع طبیعت بیجان کردند و به همین دلیل نیز - در مقایسه با آبتنی کنندگان سزان- به سراغ یکی از موضوعات ابتدایی پل سزان رفتند. در اینجا باتید یه این نکته توجه داشت که ژرژ براک در گذشته عمدتاً با ترسیم مناظر سروکار داشت، در حالی که پیکاسو با هیئت انسانی رابطه احساسی برقرار می کرد.

مواجهه با مجسمه های آفریقایی در حدود سال ۱۹۰۶، و نمایش مجموعه آثار سزان در سال ۱۹۰۷ عوامل اصلی سوق دادن ژرژ براک و پابلو پیکاسو به ابداع کوبیسم بین سالیان ۱۹۰۷ و ۱۹۱۴ است.[۵]این دو هنرمند در دو مرحله تحولی، نقاشی را از پیوندهای قبلی اش به واقعیت بیرونی می رهانند و پیش نیازهای نظری و هنری یک هنر خودسامان را به وجود می آورند.
از کوبیسم نخستین تا اوج کوبیسم(۱۹۱۲-۱۹۰۹)

نخستین بار در کارهای پیکاسو و براک، به ویزه در نقاشی های حدود سال های ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۱ آن هاست که شکل نمایی [یا فیگوراسیون] در برابر انتزاع [یا آبستراکسیون] قرار می گیرد و تقابل آن ها، نظرها را به خود جلب می کند. این آثار عنوان کوبیسم تحلیلی [یا آنالیتیک] را می یابند، و هر چند این اصطلاح [به لحاظ معنا] مانند بسیاری از برچسب های کوتاه شده ی دیگر گمراه کننده است،ارجاع و اشاره به آن دوره یا سبک آثار پدید آمده را تسهیل می کند.(روش های تشریح و تجزیه و تحلیل عقلانی، نا متکی به مشهودات خود آثار، معنای مستتر در این اصطلاح است.)

در مرحله نخست کوبیسم، براک و پیکاسو رهیافت ساختاری سزان را فارغ از شیوه رنگ پردازی اش برمی گیرند و با محدود کردن خویش به رنگسایه قهوه ای و اخرایی و سبز و خاکستری بیشتر بر فرم کارشان تأکید می ورزند. آنان از طریق تجزیه ی موزون جسم و فضا به تراشه های کوبیستی گام به گام شکل چیزها را ساخت گشایی می کنند و نوعی ساختار بلورآسای مستقل از شیء می آفرینند، چنان که نقاشی هایشان خوانایی تصویری مرسوم را از دست می دهند و به شکل بندی های صوری خودسامان تبدیل می شوند.

دوشیزگان آوینیون نوعی پیوند و همکاری بین پیکاسو و براک به وجود آورده بود. آن ها مدتی در یک محل با هم زندگی می کردند، معاشر و همدم یکدیگر بودند و کارهای یکدیگر را با دقت از نظر می گذراندند.با وجود آنکه مشرب و مزاجی کاملاً متفاوت از یکدیگر داشتند، ولی حتی امروز هم دشوار بتوانیم از روی ظاهر تابلوهایی که در آن سال ها کشیده اند، تشخیص بدهیم که کدامشان پدیدآورده ی کدام یک از آن ها بوده اند.براک بعد ها گفت که آن ها «همچون دو کوهنوردی بودند که طنابی آن دو را به هم متصل می کرد.» موضوعات تابلوهای کوبیست تحلیلی ان ها تقریباً همیشه موضوعات داخل آتلیه بودند:بیشترشان نقش اشیاء [یا طبیعت بیجان] و گاه مدل های نشسته در میان اشیاء. عناوینی که تابلو ها را با آن ها می شناسیم، فروشندگان تابلوها ، به قصد سهوت ارجاع به آن ها و نیز کمک به مخاطبان، انتخاب می کردند.اشیاء واحد یا مشابه، تکی و گروهی، بارها و بارها در نقاشی های آن ها تکرار می شوند. از جمله نمونه های اولیه ی نقاشی این دوره ی آن ها، گیتار و آکاردئون (۱۹۰۸) ، کار براک است که شاید نخستین کار از مجموعه ی تابلوهای نقش اشیاء آن ها از آلات موسیقی باشد(شکل 43). هر دو چندین ساز موسیقی داشتند، ولی این تابلو چنین می نمایاند که براک آن را به کمک تخیل خویش، و نه از روی مجموعه ای از اشیاء که روی میز بدین منظور چیده شده باشند، کشیده است. بنابراین، این تابلو از روی دانش نقاش، و نه دیده های او، کشیده شده است، و این دانش، بدون شک آشنایی با نقاشی طبیعت بیجان قرن هجدهم فرانسه و بازتاب آن در نقوش برجسته ی کنده کاری و قالب گیری تزیینی را شامل می شده است که وجه مشخصه ی تزیینات داخلی باب روز روکوکو بودند.بطور کلی می توان گفت که پیکاسو و براک نقاشی های کوبیستی شان را بدون نگاه به مدل می کشیدند.

از زمانی که براک و پیکاسو نیروهای خود را یک کاسه کردند و به قول براک، «به دو کوهنورد که با طناب به یکدیگر متصل شده اند» شباهت پیدا کردند، تکامل کوبیسم در واقع بیان نوعی بده بستان منظم میان طبایع مختلف آن ها بود. هر دو می کوشیدند تا کیفیات شخصی کار خود را بالا ببرند آن را بهتر کنند و به خاطر سبک کوبیسم به یک نوع گمنامی دوجانبه تن در دهند، و این از اکراهی که در آن روزها از امضاء کارهای خود داشتند مشهود است. به همین دلیل ما نمی‌توانیم تفکیک آشکاری میان سهم آن ها قائل شویم — حداقل تا پیش از سال ۱۹۱۴ — و یا اهمیت نسبی یکی را بر دیگری ارزیابی کنیم. با این حال، امروز که به آثار ایشان نگاه می کنیم،نقاشی های آن دو خیلی کمتر از آن فاقد شخصیت جلوه می کنند که احتمالاً خود گمان می کردند؛و چشم مجرب به طور غریزی میان آن ها فرق خواهد گذاشت. لذا به طور کلی، کافی است بگوییم در حالی که نقاشی های پیکاسو به طرزی کاملاً آشکار خطی تر و خشک تر، و از حیث بیان بی واسطه تر، و حتی از جهت تصور مجسمه گونه تر هستند،آثار براک نقاشی نماتر، تغزلی تر،ملایم تر، و منسجم ترند.


تأثیر اتحاد این دو مرد به زودی در کار براک، مخصوصاً در دو طبیعت بیجان عالی «ویولن و پیانو» و «پیانو و ماندولین» که در زمستان ۱۰-۱۹۰۹ ترسیم شده اند، ظاهر شد. در اینجا براک به پیکاسو نزدیک شده و در تجزیه و تحلیل فرم ها شهامت بیشتری از خود نشان داده است، به نحوی که تراش بندی های او استادانه نر شده و او تداوم خطوط محیطی را از میان برده و حجم را از طریق مجموعه ای از مکعب های درهم بافته ارائه کرده است. مع‌هذا اشیاء ارائه شده خوانا و روشن باقی‌مانده اند. اهمیت این پاره پاره کردن را براک بعداً روشن کرد و گفت این کار وسیله ای است برای نزدیک تر شدن به اشیاء «در محدوده ای که نقاشی اجازه می دهد» و همچنین وسیله ای است برای ارائه ی «فضا و حرکت در فضا». به عبارت دیگر،این طریقه ای بود برای تلفیق دانش او از نظم سه بعدی طبیعت با این اعتقادش که نظم تصویری معادل آن نباید به حریم سطح دوبعدی تابلو تجاوز کند. اما تذکر این نکته هم اهمیت دارد که نه در کار براک و نه در کار پیکاسو، در فرایند تجزیه و تحلیل کوبیستی هیچگونه محاسبه ی ریاضی قبلی در کار نبود. تجزیه تحلیل آن ها از فرم، که عبارت بود از ترکیب وجوه مختلف یک شیء به طوری که چشم بتواند حجم کلی آن را دریابد، برخی از نویسندگان را به اشتباه انداخته است و آن ها این تجزیه و تحلیل را متضمن اشاره ای به«بعد چهارم» یا بعد زمان، دانسته اند.چنین تعبیری به یقین نادرست است.[۶] باید گفت که چنین تعبیری شاید در مورد کارهای کوبیستی دوشان و یا آثار برخی از فوتوریست ها صادق باشد، ولی در مورد براک و پیکاسو به هیچ روی مصداق ندارد.زیرا نه براک و نه پیکاسو، خود یا بیننده آثارشان را در حال قدم زدن در اطراف، یا در میان اشیایی که ارائه می نمودند مجسم نمی‌کردند.غرض آنها این بود که تراش های مختلف یک فرم، همزمان، به صورت عناصری دیده شوند و موجودیت بیابند که در روی یک سطح هموار قرار گرفته اند؛سطحی که نمی‌خواهند هیچ گونه توهمی از فضا ارائه نماید، مع‌هذا نوعی نمایش در فضا در آن هست.درست است که این دو هنرمند در حذف وحدت موضع ناظر ، نقطه گریز، تابش نور،و خط افق از سزان پای فراتر می نهند، اما تجزیه فضا و اشیا نتیجه ی بازنمایی همزمان زوایا و دیدگاه های مختلف نیست و ناشی از ملاحظاتی است یکسر متفاوت.این عمل در واقع پیش شرط تعیین کننده ی «سنکوب» یا تغییر جای اصلی صفحه ی تصویر است که از طریق آن براک و پیکاسو قلمرو جدیدی را در نقاشی مشخص می کنند که جَز بعدها در حوزه ی موسیقی نشان داد.

دو طبیعت بیجان براک که ذکرش گذشت [۷]، و «زن نشسته»ی پیکاسو، مرحله ای را نشان می دهد که در آن تکامل تکنیک تراش بندی— که آنها به مدد آن می توانستند حجم را نشان بدهند و فضا را قابل لمس گردانند— باعث شد که دو هنرمند متوجه شوند می باید در مورد استفاده از رنگ ونور تصمیم بگیرند.در این سه تابلو هر دوی آنها از رنگ های محدود ولی متنوع سبز، اُکر، و خاکستری استفاده کرده و قسمت های مختلف اشیاء را از زوایای مختلف نور داده اند.به عبارت دیگر به رنگ واقعی اشیاء اتنایی ننموده و خاص تصویری خود را به فرم ونور تحمیل کرده اند. براک حتی با رفتار طعنه آمیزش با میخی که در بالای تابلو ترسیم شده و پالتی از آن آویزان است بر ناهماهنگی های حاصله و ابداعات سبک شناختی کوبیسم تأکید کرده است.چرا که این میخ را به صورتی کاملاً چشم فریب و طبیعت گرایانه کشیده و با سایه ای صحیح و به جا تکمیل اش نموده و بدینوسیله به تضاد میان روش ابداعی خود و روش چشم فریب و آشنای نمایش واقعیت اشاره کرده است.باری، تکنیک تراش بندی ترکیب پیچیده ای از سطوح ایجاد می کرد که در تراز های مختلف با راستاهای گوناگونی قرار می گرفتند.اضافه بر این سطوح، براک شبکه ای از سطوح کوچک در هم رفته را نیز به کار می گرفت تا به اشیاء و فضای پیرامون آن ها یگانگی بدهد. اینجا بود که برای هر دو هنرمند مسأله تفکیک سطوح از یکدیگر جنبه ای اساسی پیدا کرد. انجام این کار با کنتراست های رنگ های قوی ممکن بود ساختمان ظریف فضایی را در هم بریزد. و اگر به نور متوصل می شدند با مسائل اصلاح رنگ و سائیدگی فرم مواجه می شدند. بنابرین براک وپیکاسو ضمن بذل توجه به نمایش اشیاء و تکمیل سیستم یادداشت برداری فضایی کوبیسم، از نقش نور کاستند و رنگ های مورد استفاده ی خود را به رنگ های خنثای خاکستری و اکر محدود کردند.

نیت اساسی براک و پیکاسو از ابداع کوبیسم صرفاً این نبود که بیشترین اطلاعات ضروری را درباره ی فیگورها یا اشیاء به بیننده بدهند، بلکه می خواستند واقعیت بصری را به صورت هنری غیر تقلیدی و متکی به خود هرچه کاملتر باز بیافرینند. آن ها هنوز نظام یادداشت برداری جامعی به وجود نیاورده بودند، پس مشکل بعدی شان ساختن چنین نظامی بود. در این مرحله، کوبیسم، به ویژه در کار پیکاسو، به مرز تجرید کامل رسید، زیرا در اواسط ۱۹۱۰ در حالی که توجه‌شان به این جنبه معطوف شده بود— همچنان که یک بار دیگر در ۱۹۱۱ این موضوع تکرار شد— براک و پیکاسو برای مدتی پذیرفتند که محتوای عینی تابلوهاشان(که تا آن زمان آشکار بود) از زیر ترکیب مسلطی از خطوط و سطوح تنها به صورتی خفیف خود را نشان بدهد (نوازنده کلارینت، ۱۹۱۱ پیکاسو). در این جا به پیچیده ترین لحظه ی «اوج» کوبیسم می رسیم؛ مرحله ای که به «سربسته» مشهور شده است. اما این صفت سربسته که معنای کیپ یا غیر قابل نفوذ و درنیافتنی را دارد کاملاً نامناسب است البته یک چشم ناآزموده ممکن است در ابتدا در فهم این نقاشی ها دچار اشکال شود، اما تفسیر و تعبیر آن ها شدنی است. کافی است این نکته را بدانیم که در آثار این مرحله، خطوط و سطوح، جنبه ها و بخش های مختلفی از بدن یا اشیاء را نشان می دهند و از زوایایی می گذرند که،گر چه گاه با واقعیت های طبیعی مطابقت دارند، اساساً از ملاحضات فضایی و ضرورت تصویری تبعیت می کنند. و ما می توانیم میزان تمایل به حفظ رابطه با واقعیت را، که محرک این دو هنرمند کوبیست بود، از روی تلاش هایی که برای جلوگیری از غیر تصویری، و تجریدی شدن نقاشی هایشان به عمل می آوردند اندازه گیری کنیم. زیرا این دو، مجموعه ای از علائم اختصاری اختراع کرده بودند که آن ها را، مثل علائم هیروگیلیفی، به آثار خود وترد می کردند تا به کمک شان خصوصیات ویژه را قابل تشخیص نمایند و برای ساختمان کل ترکیب بندی مفتاحی به دست بدهند. بنابراین در«تک چهره کان وایلر»[۲۳]، که در پاییز ۱۹۱۰ کشیده شده است، پیکاسو زحمت بسیاری متحمل گردید، و ساخت مسطح نقاشی خود را، با ترسیم جزئیات توصیفی نظیر چشم، بینی، موی شانه خورده، زنجیر ساعت جیبی، دست های به هم قلاب شده، و اشیاء طبیعت بیجان کنار و پشت سر مدل، تشریح کرده است.

براک و پیکاسو در فاصله تابستان ۱۹۱۰ تا بهار ۱۹۱۲ بارها به مرز هنر تصویری رسیدند، هرچند که براک هرگز به قدرت پیکاسو به تجرید کامل نزدیک نشد. البته، هر بار، هر دو هنرمند دوباره خود را یافتند. اما باید دید که چرا این مسأله پیش می آمد. ظاهراً جواب این است که براک و پیکاسو هرقدر بیشتر عناصر واقعی را به آثار خود وارد می کردند(پیکاسو،«لیوان آبجو،بطری، بادبزن و ادوات موسیقی روی پیانو» ۱۱-۱۹۱۰ ، و براک «طبیعت بیجان با تاس و پیپ»۱۹۱۱) به همان نسبت بیشتر پی می بردند که وضوح ساختمان فضای آثارشان به واسطه ی جزئیات توصیفی، شلوغی های فرمی و بازی پیچیده ی نور سایه مبهم می شود. مع‌هذا هر زمان علیه این ابهام واکنش نشان دادند و آن را از میان بردارند دریافتند که از واقعیت ملموس به دور افتاده اند.

طی تابستان ۱۹۱۱ ، یعنی زمانی که براک و پیکاسو به اتفاق در سِرِه واقع در پیرنه کار می کردند، سرانجام راه واضح نشان دادن اشیاء را یافتند،و شروع به ساختن ترکیب بندی هایی کردند که متراکم تر و فشرده تر، اما واضح تر، بودند. آن ها از نوعی داربست خطی (که به وضوح در دو اثر حکاکی یعنی «شیشه مارک» و «فوکس» (۳۸-۳۷) مربوط به ۱۲-۱۹۱۱ دیده می شود) برای نشان دادن فواصل و انسجام بخشیدن به ترکیب بندی استفاده می کردند، و وظیفه ایجاد حجم و پر کردن فاصله زمینه تا پلان اول تابلو را نیز به عهده ی مجموعه ای از سطوح و مکعب ها، که بر روی آن ها جزئیات واقع گرایانه ترسیم می شد، می کذاشتند[۳۵-۲۶-۲۵-۱۷].استفاده از بوم بیضی شکل هم از مشخصات این مرحله از نقاشی های کوبیست است.براک می گفت این کار امکان«دوباره کشف کردن معنای خطوط عمودی و افقی» را به او داد. اما دلیل دیگری که براک و پیکاسو بوم های بیضی شکل را قابل استفاده دانستند این بود که این بوم ها هیچ گوشه ای نداشت که در آن جا نمایش فضا بخواهد مبهم شود و این کیفیت به آن ها کمک می کرد تا حواس خود را به موضوع معطوف نمایند و ساخت تصویری متراکم تری به وجود بیاورند. خصوصیات دیگر این مرحله ضربه های مقطع قلمویی است که این دو به کار می بردند تا نوعی ضربان و تپش نوری ایجاد کنند، سطوح را از یکدیگر متمایز نمایند، و سطح تابلو را پر ارتعاش تر و ملموس تر گردانند. تمام این ابتکار ها را می توان در طبیعت بیجان هایی نظیر «ویلن و شمعدان»[۳۳] براک (۱۹۱۰) و«طبیعت بیجان با کلارینت» پیکاسو(۱۹۱۱) مشاهده کرد. اما از این هم بیشتر می توان آن ها در ترکیب بندی های فیگوری نظیر«مردی در حال دود کردن پیپ» اثر پیکاسو و یا در «پرتقالی ها»ی براک - هر دو متعلق به سال ۱۹۱۱ - ملاحظه نمود. این پرده دومی احتمالاً نخستین پرده ای بود که در آن حروف استنسیل ظاهر شد. این ابتکار- که استفاده ی غیر منتظره ای از مصالح نقاش ساختمانی بود- قطعاً حاصل قریحه براک بود. در یک طبیعت بیجان مربوط به اوایل سال ۱۹۱۰ از براک، روزنامه ای ظاهر می شود که عنوان آن پیداست، اما در اینجا حروف مذکور صرفاً به تشخیص هویت فرم کمک می کند و هیچ نقش ساختمانی ندارد. به هر حال، از تابستان ۱۹۱۱ به بعد براک و تقریباً بلافاصله پیکاسو، کلمات، حروف، و علامت ها را به عنوان یک عنصر فعال تصویری به آثار خود داخل کردند. یعنی، عناصر مذکور را نه تنها اضافات تزیینی در نظر نمی‌گرفتند بلکه،آن ها را متناسب با موضوع تابلو انتخاب کمی کردند تا به واقع گرایی تابلو کمک کنند. اما این عناصر در عین حال به نحو متناقضی، اختلاف میان واقعیت و نقاشی را نشان می دادند و از این لحاظ با آن میخ «چشم فریب» طبیعت بیجان ۱۹۰۹ براک نقش قابل مقایسه ای داشتند. به عقیده براک حروف روزنامه ای مجموعه ای از «فرم ها (بودند) که نمی شد شکل آن ها را تغییر داد، و چون به خودی خود مسطح بودند، در فضا نبودند، و بنابراین حضور آن ها در تصویر امکان تفکیک میان اشیاء مستقر در فضا را از اشیایی که در فضا نبودند فراهم می کرد.» به عبارت دیگر حروف روزنامه ای بر ماهیت دوبعدی سطح نقاشی شده تأکید می کرد اما به صورت یک Repoussoir برعکس عمل می نمود و محتوای عینی را وامی داشت تا به صورت ضمنی فضا و فاصله را تداعی نمایند.

با تحولات دیگری که در نیمه نخست سال ۱۹۱۲ در نقاشی براک و پیکاسو رخ داد، زبان «اوج» کوبیسم به کامل ترین بیان خود رسید و اندکی بعد دو هنرمند به دوره کاملاً جدیدی از پیشرفت قدم گذاشتند که همان مرحله ی « متأخر» کوبیسم می باشد. لذا سال ۱۹۱۲ پایان یک تحول طولانی و آغاز یک تحول دیگر را مشخص می دارد.
کوبیسم متأخر
جنگ جهانی اول

با آغاز جنگ جهانی اول، براک به ارتش فرانسه فراخوانده می شود. کیفیت آثار پیکاسو، محروم شده از تأثر برانگیزاننده و انضباط بخش براک رو به ضعف می گذارد. او با هم وطن اش، خوان گریس، که پنج سال از او کوچکتر است بیش از پیش دم خور می شود و متأثر از نقاشی دو بعدی و به شدت هندسی گریس(ت ۱۰۴) از سال ۱۹۱۶ سبک تزیینی و معماری وار کوبیسم متأخرش را پدید می آورد که نقطه اوج و فرجام آن سال ۱۹۲۱ و خلق دو نقاشی با عنوان سه نوازنده است (ت۱۰۵). سپس مسیری را که تا این برهه در پیش گرفته بود وا می نهد تا در عرصه جدید طبع آزماید که حاصلش نقاشی های نئو کلاسیک اوست.

براک و پیکاسو آثار مهم کوبیستی خود را بین سالیان ۱۹۰۷ و ۱۹۱۴ می آفرینند. با برپایی چند کارنما، نام کوبیسم به زودی در تمامی شهرهای بزرگ اروپا بر سر زبان ها می افتد. هنرمندان بیشماری به این سبک جدید روی می آورند، ولی درست همان طور که معاصران سزان، گوگن و وان گوگ از اهمیت انقلاب تصویری پدید آمده به دست این هنرمندان درک درستی نداشتند، مقلدان براک و پیکاسو هم اهمکیت سبک آنان را به درستی درنمی یابند. گروه «تقسیم طلایی»، دلونه و فرانتس مارک، فوتوریست های ایتالیا، ورتیسیست های انگلیس، و کوبیست - فوتوریست های روسیه همگی ویژگی های ظاهری کوبیسم را برمی گیرند،اما هم چنان به نگرشی آرمان گرایانه و مغایر با مسائل تصویری کوبیسم وفادارند.[۸]
دهه های ۲۰ و ۳۰

همگامی نزدیک براک و پیکاسو، زمانی که به خاطر بروز جنگ براک به جبهه رفت، ناگهان به پایان رسید. به این ترتیب تداوم تکامل تصویری براک، برخلاف تکامل پیکاسو، به مدت سه سال دچار وقفه گردید. و هنگامی که مجدداً به نقاشی پرداخت به ناچار می باید راه خود را به تنهایی می یافت، و مسلماً این مستلزم صرف وقت بود. اما سرانجام شخصیت یگانه ی براک، که پیش تر در نقاشی های ۱۴-۱۹۱۳ خود را نشان داده بود، در مجموعه ی پرشکوهی از نقاشی ها،که در فاصله تابستان ۱۹۱۷ و ۱۹۲۱ کشیده شدند، به طور کامل تجلی کرد. به دنبال مختصری تجربه تازه با «کاغذ چسبها» به مقیاس وسیعتر، و پس از ترسیم یک فیگور تمام قد («نوازنده ی گیتار» ۱۸-۱۹۱۷) بهخ شیوه ی مغلق و بسیار پیچیده ی کوبیسم ترکیبی، براک در تابلوهای «کوبیست»ی نظیر «گیتار» [۲۴۹] (۱۹۱۸) و «طبیعت بیجان با ادوات موسیقی»[۲۴۸] (۱۹۱۸) به روش آزادانه و استادانه ای در ارائه ی فرم و فضا دست یافت. براک در پی آن نبود که کار خود را از مرحله ای که قبلاً رها کرده بود دنبال کند، او همچنین، برخلاف پیکاسو، ارزش های طبیعت گرایی را دوباره نمی‌آموزد. براک صرفاً شیوه ی کوبیست ترکیبی پیشین خود را اصلاح می کرد تا آن را با برداشت جدید خویش از واقعیت حسی تر سازگار نماید. لذا کار با فرم های مشخص تر، آزادتر و ملموس تر (گرچه مسطح شده) را آغاز کرد و رنگ های همسازتر و تنوعات بافتی لطیف تری را به کار گرفت. در حالی که اصولاً در سال های پیش از ۱۹۱۴، براک مسائل فرم و فضا را با روش عقلانی حل کرده و تنها در چند ماه آخر پیش از بسیج نظامی خود به ارزش های تزیینی و حسی اجازه ی خودنمایی در آثار خویش را داده بود، در فاصله سال های ۱۹۱۸ تا ۱۹+۲۱ ارزش های مذکور نزد او اعتبار عمده ای یافتند. همچون پیکاسو، براک نیز، گرچه با روش هایی کاملاً متفاوت و شخصی، می کوشید شیوه ی کوبیست متأخر خود را انسانی و آراسته کند.[۹] از مشخصات کار او در این زمان آرامش، نرمی، ملایمت و هماهنگی است؛ گرچه فرم های او آزادانه تر از پیش اند و از نرمشی درخور توجه برخوردار هستند، و گرچه بیش از پیش با ظواهر طبیعی مطابقت دارند مع‌هذا از حیث تصور گوبیستی اند. خلاصه آن که، براک در این نقاشی های کوبیست متأخر می کوشید تا بیننده را در برابر تجربه ای ملموس از واقعیت، و نه یک تجربه ی بصری یا ذهنی، قرار بدهد. این وظیفه ای بود که براک برای تکامل کوبیسم متأخر از حیث بیانی بر عهده گرفت، و طی ده سال بعدی در مجموعه ای از طبیعت بیجان های دلپذیر، متعادل و تغزلی آن را به مرحله ی اجرا درآورد.
سالن ها، کارگاه ها و پرنده ها

آخرین دستنوشته ی دفترچه براک در نسخه ی ۱۹۴۸ ذکر می کند: "همچنان که پیرتر می شوید، هنر و زندگی یکی می شوند.

در بالای صفحه طراحی از فنجان، لیمو با تکه ای بریده شده از آن و یک چاقو-که ظواهر عادی آداب آشنای محلی اند و موضوعات نقاشی های بیشمار طبیعت بیجان را تشکیل می دهند-دیده می شد. براک بیشتر و بیشتر چگونگی جداناپذیری هنر و زندگی روزانه اش را آشکار می ساخت.استودیو، سالن و هراز گاهی تراس و اتاق های اطراف، روزمرگی و مضمون عکس هایش را تعریف می کند. تصاویر او راهنمایی هایی به بیوگرافی نیستند، در صورتی که در مورد پیکاسو اغلب چنین است، اما همچنانکه در مورد نقاشی های پل سزان از مکان ها و اشیای خاص، اثاثیه و محیط های کما بیش دورگیری شده، از حیاتی به ظاهر آرام شده آگاه شدیم، در مورد براک نیز آگاه می شویم.

در تلاش های ناچیز براک، طبیعت گرایی ملایمی حکم فرماست. بنابر این ما این نقش مایه ها را بدون آزمایش ادراک علیه ابتکار درک می کنیم. اما زمانی که او در بهترین شرایط است، ما موضوع را فراموش و به روی آنچه انجام شده، به چگونگی انتقالش توسط زیرکی هنرمند تمرکز می کنیم.

سالن ها، فضاهای داخلی محلی، طبیعت بیجان، کارگاه، میز های بیلیارد و صندلی های باغ که چرخه ی عظیم نقاشی های سال های رشد براک را تشکیل می دهند، از یک سو به سادگی رونق حال و هوای خودمانی روزهای نخستین کوبیسم را نشان می دهند. (تنها مورد استثناء تصاویر پرنده هاست که براک در آخرین سال های حیاتش مورد توجه قرار می دهد. اما گویا پرنده ها هم از پنجره کارگاه وارد شده اند.)تصاویر به عمد تکرار و محدود شده برای براک تازه نیستند.اما به نظر میل به کار کردن در سری های منسجم با تصاویر و فضاهای داخلی عظیم سال های ۷-۱۹۳۶ شروع شد. تصاویر فشرده شده ی خارق العاده مانند "زن روی سه پایه" یا "دو نفر" که در آنها سالن و کارگاه ها در هم می آمیزند.
آثار شناسی

    Grandmother-s-friend-1900.jpg!Blog.jpg

    Grandmother-s-friend-1900
    Antwerp-harbor-1905.jpg!Blog.jpg

    Antwerp-harbor-1905
    Ship-at-le-havre-1905.jpg!Blog.jpg

    Ship-at-le-havre-1905
    Estaque-the-harbour-1906.jpg!Blog.jpg

    Estaque-the-harbour-1906

    La-ciotat-harbor-1906
    Port-of-antwerp-1906.jpg!Blog.jpg

    Port-of-antwerp-1906
    The-estaque-1906.jpg!Blog.jpg

    The-estaque-1906

'نقل قول ها'

کلمات قصار براک که به ظاهر با عجله در حواشی نقاشی هایش یادداشت شده اند هم بر استقلال کوبیسم-ایجاد واقعیتی تصویری-و هم بر موقعیت آن به عنوان شکلی از بازنمایی تاکید دارد.برای نخستین بار پیر روردی[۱۰]این نظریه ها را جمع آوری کردو در نشریه خود،نور-سود[۱۱]، پاریس،1917 به چاپ رسانید.

    1. رشد در هنر نه در بسط که در شناخت حدود آن است.
    2. حدود روش به کار گرفته شده ی سبک را تعیین می کند، شکل جدید را به وجود می آورد و به سمت خلق کردن سوق میدهد.
    3. جذابیت و قدرت نقاشی های کودکان اغلب از شیوه های محدودی که به کار می گیرند ناشی می شود. برعکس، انحطاط هنری نتیجه بسط است.
    4. روش های نو، موضوعات نو.
    5. موضوع هدف نیست؟یکدستی تازه است، تغزلی که یکسره از روش به کار گرفته شده نشأت می گیرد.
    6. تفکر نقاش به شکل رنگ و شکل است.
    7. هدف، بازآفرینی واقعیتی داستان گونه نیست بلکه آفرینش واقعیتی تصویری است.
    8. نقاشی شیوه ی از بازنمایی است.
    9. نباید آنچه را در آرزوی خلق آن هستیم تقلید کنیم.
    10. کسی از ظاهر تقلید نمی‌کند، ظاهر آن چیزی است که به دست می آید.
    11. نقاشی برای اینکه تقلید محض باشد باید از آنچه که در ظاهر به چشم می آید جلوه ای انتزاعی به وجود آورد.
    12. کار از روی طبیعت بداهه سازی است.باید از فرمولی همه منظوره که علاوه بر واقعیت برای تفسیر هنر های دیگر نیز مناسب است و به جای خلق، تنها به ایجاد سبک،یا به بیانی دقیق تر به شیوه پردازی[۱۲] می انجامد بر حذر بود.
    13. هنر هایی که به واسطه خلوص شان تأثیر می گذارند هرگز هنر هایی چند منظوره نبوده اند. مجسمه های یونانی و انحطاط شان در میان سایر انواع هنر این نکته را به ما می آموزاند.
    14. حواس از شکل می اندازد، ذهن شکل می بخشد.باید برای تکامل ذهن کار کنید. هیچ قطعیتی وجود ندارد، مگر در آنچه ذهن درک می کند.
    15. نقاشی که سعی در ایجاد یک دایره دارد تنها یک حلقه به وجود می آورد.ممکن است ظاهر آن او را راضی کند امّا او در شک خواهد بود.پرگار اطمینان را به او بازمی گرداند.در نقاشی من کلاژها به من نوعی اطمینان بخشیده اند.
    16. نقاشی های سه بعدنما[۱۳] ناشی از اتفاقی داستان گونه هستند که به واسطه سادگی واقعیت ها تأثیر خود را می گذارند.
    17. کلاژها، چوب مصنوعی-و عناصر دیگری با طبیعت مشابه-که در برخی از نقاشی هایم از آنها استفاده کرده ام نیز به واسطه سادگی واقعیات تأثیر می گذارند و همین نکته موجب شده مردم آنها را با نقاشی های سه بعد نما که درست برعکس آنها هستند اشتباه بگیرند.آنها هم واقعیاتی ساده اند امّا ذهن، آن ها را خلق کرده است و به این ترتیب یکی از دلایل موجه ایجاد شکلی جدید در فضا هستند.
    18. اصالت از احساسات کنترل شده ناشی می شود.
    19. احساس ها نباید با لرزشی که ناشیاز هیجان است کشیده شوند.احساس ها چیزی اضافه شده یا تقلید شده نیستند؛ احساس ها جوانه اند و اثر، گل آ جوانه.
    20. قانونی که احساس ها را اصلاح میکند، بسیار دوست دارم.