قرارداد

قرارداد یا عقد به توافق دو اراده ضروری در جهت ایجاد یک اثر حقوقی را گویند. به عبارت ساده‌تر هرگاه جهت به وجود آمدن یک اثر حقوقی همچون خرید (بیع)، اجاره و نظایر آن، نیاز به تلاقی و تراضی ضروری دو اراده باشد، عقد محقق می‌گردد. با این تعریف ماهیاتی چون وصیت تملیکی، وکالت، هبه و دیگر ماهیاتی که قبول قابل در آن قبول ضروری یا قبول عقدی نیست، از تعریف و شمول عقد خارج می‌شوند.
در قانون ایران

قانونگذار ایران در ماده ۱۸۳ قانون مدنی عقد را چنین تعریف نموده‌است: «عقد عبارت از اینست که دو یا چند نفر در مقابل دو یا چند نفر دیگر تعهد بر امری نمایند و مورد قبول آنها باشد» بر این تعریف ایراداتی شده‌است. از جمله اینکه این تعریف عقود تملیکی را به واسطه حصر عقود به تعهد طرفین در جمله قانونگزار دربر نمی‌گیرد. این ایراد از سوی بزرگان علم حقوق ایران اینگونه پاسخ داده شده‌است که:اگرچه متن این ماده از قانون فرانسه ماخوذ است، اما نویسندگان قانون مدنی ایران با نظر به فقه این ماده را تغییر داده‌اند. فلذا چون در فقه عهد در معنی عقد نیز به کار می‌رود، این ماده همه عقود را در برمی‌گیرد. ایراد دیگر این ماده قانونی استفاده از کلمه نفر است، در حالی که بهتر بود از کلمه شخص استفاده می‌شد تا اشخاص حقوقی را نیز شامل می‌شد.

    جمع عقد، عقود است.
    در مقابل عقد، ایقاع قرار دارد، که ماهیات حقوقی را گویند که با یک اراده ایجاد یا ساقط می‌شوند. همچون طلاق که تنها با اراده مرد واقع می‌شود. مبحث عقد جزء حفوق مدنی به حساب می‌آید.
    عقد به اعتبارات مختلف، تقسیم بندی‌های متفاوتی یافته‌است. از جمله تقسیم عقود به اعتبار موضوع آن، به مالی و غیر مالی و یا تملیکی و عهدی

مؤسسه

مؤسسه به سازمانی گفته می‌شود که برای هدف مشخصی تأسیس شده است. این نام معمولاً به موسسه‌های پژوهشی اطلاق می‌شود. در برخی کشورها موسسه‌های پژوهشی و تحقیقاتی زیرمجموعه‌هایی از دانشگاه‌ها هستند.

سازمان ناسودبر

سازمان‌های ناسودبَر یا غیرانتفاعی سازمان‌های قانونی رسمی هستند، که هدف اصلی آنها پشتیبانی از یک مورد یا موضوع خصوصی یا همگانی است، بدون داشتن مقاصد تجاری در کنار آن.

سازمان‌های غیرانتفاعی ممکن است در بسیاری از زمینه‌ها از جمله، محیط زیست، فعالیت‌های بشر دوستانه، بهداشت، ورزش، هنر، امور نیکوکاری، آموزش، سیاست، مذاهب و غیره فعالیت کنند.

از دیدگاه اساسنامه‌ای، موسسهٔ غیرانتفاعی، موسسه‌ای بدون سهام‌دار است. این بدان معناست که موسسه در صورت تولید سود، به کسی سود سهام نمی‌دهد. هیچ یک از افرادی که در این سازمان کار می‌کنند، به طور خاص از کسب سود توسط این سازمان منتفع نمی‌شوند. همهٔ آنها آدم‌هایی هستند که:

    به صورت موظف و با حقوق‌های مرسوم و تعریف شده و بدون پاداش‌های غیرمرسوم
    به صورت قراردادهای کوچک محدود با دریافتی‌های مشخص و مرسوم
    به صورت داوطلبانه و بدون دریافت هیچ‌گونه درآمد

در این مؤسسه مشغول به کار هستند.

فائو

فائو یا سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد از سازمان‌های بین‌المللی است که در زمینهٔ توسعهٔ کشاورزی فعالیت دارد. سازمان فائو در سال ۱۹۴۵ توسط ۴۴ کشور عضو سازمان ملل متحد تأسیس شد. این سازمان از مرکز فائو و از طریق شبکه جهانی بالغ بر حدود نود اداره برای گسترش و مدرنیزه کردن کشاورزی، جنگلداری، شیلات و تامین غذای مناسب برای همگان، به کشورهای در حال توسعه کمک می‌کند. هدف این سازمان، بالا بردن سطح زندگی و بهبود تغذیه مردم جهان، توزیع مناسب مواد غذایی در مناطق مختلف جهان و ایجاد امنیت غذایی است. مبارزه با سوءتغذیه با ارائه اطلاعات لازم به کشورهای مختلف؛ از دیگر اهداف فائو است که بازدهی کشاورزی و سطح تغذیه در جهان را افزایش داده است. مقر این سازمان واقع در شهر رم در کشور ایتالیا است.

فائو به اعضایش شامل اتحادیه ارو‍پا و ۱۸۳ کشور خدماتی ارئه می‌دهد و در این راه با هزاران همراه در سرتاسر جهان، از سازمان‌های جامعه مدنی مانند گروه‌های کشاورزان و سازمان‌های بشر دوستانه تا دیگر موسسات ملل متحد، بانک‌های توسعه و بخش خصوصی، همکاری می‌کند.

محتویات

    ۱ اهداف اصلی فائو
    ۲ ‍پیشینه تاریخی فائو
    ۳ مدیریت و امور مالی فائو
    ۴ اصلاحات فائو برای قرن بیست و یکم
    ۵ منابع
    ۶ پیوند به بیرون

اهداف اصلی فائو

چهار هدف اصلی فائو عبارتند از:
۱- مساعدت به کشورهای در حال توسعه با در اختیار گذاشتن امکانات فنی.
۲- کمک به دولت‌ها در جهت تعیین خط مشی و مشاوره در برنامه ریزی.
۳- جمع‌آوری، بررسی و انتشار اطلاعات.

    فعالیت به عنوان محلی برای تبادل نظر و گردهمایی ملت‌های فقیر و غنی با شرایط برابر.

‍پیشینه تاریخی فائو

۱۹۴۳ - در این سال ۴۴ دولت در ویرجینیای ایالات متحده خود را به تاسیس یک سازمان دائمی در زمینه خواربار و کشاورزی متعهد کردند.
۱۹۴۵ - اولین اجلاس فائو در کانادا فائو را به عنوان یک سازمان تخصصی ملل متحد تاسیس کرد.
۱۹۵۱ - مرکز فائو از واشنگتن به رم تغییر یافت.
۱۹۸۱ - اولین روز جهانی غذا، ۱۶ اکتبر ( ۲۴ مهر ) در بیش از ۱۵۰ کشور جهان جشن گرفته شد.
۱۹۸۶ - بهره برداری از «آگروستات»، وسیع‌ترین منبع آمار و اطلاعات کشاورزی جهان، که اکنون فائوستات نام دارد، آغاز شد. به منظور تقویت سازمان‌های فعال در زمینه پیشگیری و کنترل و تا حد امکان ریشه کنی بیماری‌ها و آفات، سیستم پیشگیری اضطراری از بیماری‌ها و آفات گیاهی و جانوری فرامرزی، پی ریزی شد. فائو به منظور تمرکززدایی عملیات و کارآمد ساختن آیین نامه‌ها و کاهش هزینه‌ها، بازسازی قابل ملاحظه‌ای را از زمان تاسیس آغاز کرد.

    از طرف سازمان ملل برای اولین بار به فائو این حق انحصاری داده شد که طی مراحلی به تولیدکنندگان اجازه دهد آب نارگیل را در بطری تحت شرایطی که طعم و خاصیت غذایی آن تغییر نکند تولید کنند. این عمل، موهبت بالقوه ای برای کشورهای در حال توسعه است.

مدیریت و امور مالی فائو

فائو از طریق اجلاس کشورهای عضو که هر دو سال یکبار برای بررسی کارکرد سازمان و تصویب بودجه و برنامه دو سال بعد بر‌گزار می‌گردد اداره می‌شود.
اجلاس از میان کشورهای عضو، یک شورای ۴۹ نفره را انتخاب نموده که به عنوان هیئت مدیره موقت سازمان عمل می‌کند. این اعضا در یک دوره سه ساله به صورت چرخشی کار می‌کند. این اجلاس همچنین مدیرکل را برای ریاست سازمان انتخاب می‌نماید.
سازمان فائو از هشت اداره تشکیل می‌شود که عبارتند از: امور اداری و مالی، کشاورزی، اقتصادی و اجتماعی، شیلات، جنگلداری، اطلاعات و مسائل عمومی، توسعه پایدار و همکاریهای فنی.
بیش از ۳۷۰۰ کارمند در فائو مشغول کار هستند (۱۴۰۰ کارمند حرفه‌ای و ۲۳۰۰ کارمند خدمات عمومی) که علاوه بر اداره مرکزی، پنج اداره منطقه‌ای، پنچ اداره محلی، پنج اداره ارتباطی و بیش از ۷۸ سازمان کشوری را اداره می‌کند.
بودجه سازمان در دو زمینه اصلی صرف می‌شود: برنامه دائمی و برنامه منطقه‌ای.
برنامه دائمی مربوط به فعالیت‌های داخلی است، شامل: حمایت از کار عملی، راهنمایی کشورها در زمینه خط مشی و برنامه ریزی و طیف وسیعی از طرح‌های توسعه – بودجه آن از طریق کشورهای عضو و مطابق سطح مقرری اعلام شده توسط اجلاس تامین می‌شود.
برنامه منطقه‌ای که اهداف توسعه فائو را تحقق می‌بخشد برای پروژه‌های مشترک بین دولتهای ملی و دیگر سازمانها مساعدت‌های عمده‌ای فراهم می‌نماید.
اصلاحات فائو برای قرن بیست و یکم

از سال ۱۹۴۴، فائو در جهت تمرکززدایی عملیات و کارآمدتر ساختن آیین نامه‌ها و کاهش هزینه‌ها در معرض مهمترین بازسازی از زمان تاسیس قرار گرفته است. به این ترتیب ۵۰ میلیون دلار صرفه جویی در سال محقق شده است.
نکات برجسته این اصلاحات عبارتند از:
- استفاده بیشتر از کارشناسان کشورهای در حال توسعه و کشورهای در حال گذار.
- ارتباط گسترده با بخش خصوصی و سازمان های غیر دولتی.
- دسترسی الکترونیکی بیشتر به اسناد و بانک اطلاعات فائو.
گزارش «اصلاحات فائو در هزاره جدید» خطوط کلی اقدامات فائو را برای تمرکززدایی سازمانی و توجه به فعالیت در زمینه اولویتهای کلیدی، مشخص می‌کند. در سال ۱۹۹۹ اجلاس «چارچوب استراتژیک پیشبرد برنامه‌های فائو تا سال ۲۰۱۵» را تصویب کرد که طی تبادل نظرهای گسترده میان کشورهای عضو و دیگر سرمایه گذاران فائو وسعت بیشتری یافته و برای برنامه‌ها و طرحهای آینده این سازمان چارچوب قدرتمندی را تدارک می‌بیند.

گلابی

گُلابی، اَمرود،[۲] اَرمود،[۳](فارسی شرقی:امروت و ناک) درختی است گلدار از رده دولپه‌ای‌ها، از خانواده گلسرخیان و از زیر خانواده مالیده(Maloideae) می‌باشد.

در این جنس حدود ۳۰ گونه وجود دارد که بعضی از گونه‌های معروف شامل communis، persica, pyrifolia, syriaca و ussuriensis وجود دارد. گلابی معمولی یا گلابی اروپایی از گونه communis می‌باشد که میوه‌های آبدار با دانه‌های سنگی دارد و اغلب شکل کشیده دارد.

اما انواع دیگری از گلابی وجود دارند که به گلابی آسیایی معروف است که شکل آن‌ها شبیه سیب است. در منابع آلمانی منشا گلابی را درکوههای البرز ذکر کرده‌اند. انواع مختلف گونه وحشی آن در جنگلهای گیلان وجود دارد که به زبان گیلکی اربه خوج و سنگ خوج معروف اند.

گلابی درختی برگریز می‌باشد که در شرایط آب وهوایی مناطق سرد جهان، جایی که زمستان‌های سرد باعث برطرف شدن نیاز سرمایی زمستان آن می‌شود قابل پرورش و کشت است. میوهٔ این گیاه از لحاظ گیاه‌شناسی پوم است و جزء میوه‌های کاذب به شمار می‌آید. میوه گلابی معمولی عمر انباری کوتاهی دارد به همین دلیل باید قبل از رسیدن کامل برداشت شود تا بتوان به راحتی به بازار رساند.

گلابی اروپایی را در که در شمال ایران (گیلان)می‌روید،و در زبان گیلکی به آن خوج می‌گویند. که میوه‌ای است سخت با طعم متمایل به ترشی و شیرینی.
خوج

محتویات

    ۱ کشورهای تولیدکننده
    ۲ ارزش خوراکی
    ۳ منابع
        ۳.۱ پیوند به بیرون

کشورهای تولیدکننده
جدول کشورهای تولیدکننده گلابی درسال ۲۰۱۰ میلادی بر اساس آمار فائو (سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد) کشور     تولید)     یادداشت
 چین     15,231,858    
 ایالات متحده آمریکا     738,085    
 ایتالیا     736,646    
 آرژانتین     704,200     F
 اسپانیا     473,400    
 هند     382,000     F
 ترکیه     380,003    
 آفریقای جنوبی     368 495    
 ژاپن     322,900     گلابی آسیایی and گلابی اروپایی
 کره جنوبی     307,820    
Flag of Belgium.svg بلژیک     307,270    
World     22,731,087     A
No symbol = official figure, F = FAO estimate, A = Aggregate (may include official, semi-official, or estimates);

Source: Food And Agricultural Organization of United Nations: Economic And Social Department: The Statistical Division
ارزش خوراکی
گلابی (خام) مواد مغذی در هر ۱۰۰ گرم (۳٫۵ اونس)
انرژی     ۲۴۲ کیلوژول (۵۸ کیلوکالری)
کربوهیدرات‌ها     ۱۵٫۴۶ g
قندها     ۹٫۸۰ g
فیبر     ۳٫۱ g
چربی     ۰ g
پروتئین     ۰٫۳۸ g
تیامین (ویتامین B۱)     ۰٫۰۱۲ میلی‌گرم (۱٪)
ریبوفلاوین (ویتامین B۲)     ۰٫۰۲۵ میلی‌گرم (۲٪)
نیاسین (ویتامین B۳)     ۰٫۱۵۷ میلی‌گرم (۱٪)
ویتامین ب۵ (B5)     ۰٫۰۴۸ میلی‌گرم (۱٪)
ویتامین ب۶     ۰٫۰۲۸ میلی‌گرم (۲٪)
اسید فولیک (ویتامین B9)     ۷ میکروگرم (۲٪)
ویتامین C     ۴٫۳ میلی‌گرم (۷٪)
کلسیم     ۹ میلی‌گرم (۱٪)
آهن     ۰٫۱۷ میلی‌گرم (۱٪)
منیزیوم     ۷ میلی‌گرم (۲٪)
فسفر     ۱۱ میلی‌گرم (۲٪)
پتاسیم     ۱۱۶ میلی‌گرم (۲٪)
روی     ۰٫۱۰ میلی‌گرم (۱٪)
درصدها نسبی‌اند
منبع: پایگاه اطلاعاتی مواد غذایی آمریکا
منابع

سردرود

سَردْرود یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی است که در بخش مرکزی شهرستان تبریز واقع شده است. طبق آخرین سرشماری مرکز آمار ایران که در سال ۱۳۹۰ صورت گرفته‌است، این شهر با جمعیتی بالغ بر ۳۵٬۰۰۰ نفر، قدمتی در حدود سه هزار سال دارد ‍دومین شهر پرجمعیت شهرستان تبریز و یازدهمین شهر پرجمعیت استان آذربایجان شرقی محسوب می‌شود. [۲] نام محلی این شهر، سَردَری و یا "سردره" است.


محتویات

    ۱ دانشگاه ها
    ۲ محصولات کشاورزی
    ۳ جاذبه‌های گردشگری و تفریحی
    ۴ سردرود پایتخت تابلوفرش جهان
    ۵ صنایع
    ۶ موقعیت جغرافیایی
    ۷ جستارهای وابسته
    ۸ منابع

دانشگاه ها

عمده‌ترین مرکز آموزشی و علمی این شهر دانشگاه آزاد اسلامی واحد سردرود می‌باشد. که در حال حاضر بخش ادارای آن در یک ساختمان استیجاری و بخش آموزشی آن در یک مدرسه اداره می‌شود و با احداث محل جدید به آن محل نقل مکان خواهد نمود.
محصولات کشاورزی

این شهر دارای باغ‌های بسیار زیبا و پرمحصول می‌باشد. از جمله محصولات کشاورزی این شهر می‌توان به آلوچه سبز، انگور، سیب و گلابی اشاره نمود.
جاذبه‌های گردشگری و تفریحی

اصلی‌ترین مرکز تفریحی و گردشگری این شهر پارک جنگلی مره خونی است که در قسمتی از باغ‌های سنتی این شهر واقع شده است. با توجه به آب و هوای نسبتاً معتدل و وجود باغ‌های بسیاری در اطراف این شهر، سردرود به یکی از قطب‌های رستوران‌داری در استان تبدیل شده است.


سردرود پایتخت تابلوفرش جهان

سردرود با سابقه طولانی و حجم عمده تولیدات این هنر، سال‌هاست که در بسیاری از جوامع با عنوان پایتخت تابلو فرش ایران و جهان شناخته می‌شود. تابلو فرش‌های دستباف سردرود به دلیل وفور طیف رنگ و ظرافت به کار رفته در آنها از ارزش و مقبولیت بسیاری در سطح جهانی برخوردار است.این تابلو فرش‌ها اغلب در قالب پرتره بافته می‌شوند، نقش‌های هنری، نقاشی، منظره و آیات قرآن دیگر طرح‌های مرسوم به کار رفته در این تابلو فرش‌ها هستند که در واقع با ابتکار و به روز شدن هنرمندان قالیباف، این صنایع بومی نیز با شرایط زندگی روز و سلایق خریداران انطباق پیدا کرده است.هنر بافت تابلو فرش در شهرستان سردرود قدمت ۸۰ ساله دارد به طوریکه ۸۰ درصد از مردم این شهرستان به طور مستقیم یا غیرمستقیم از این هنر کسب درآمد می‌کنند. تابلو فرش در فهرست اثار معنوی میراث فرهنگی کشور ثبت ملی شده است. اولین و تنهاترین اتحادیه صنف تولیدکنندگان تابلو فرش کشور در سال ۹۰ در این شهر ایجاد شد. با توجه به شغلهای جانبی این صنف و گستره فعالیت تولیدکنندگان تابلو فرش این سردرود در این شهر نرخ بی کاری در حد صفر می باشد و در ۱۸ استان کشور برای ۲۶۰ هزار نفر شغل ایجاد کرده است . روزانه بیش از ۵۰۰ قطعه تابلو فرش در طرح و سایز های مختلف به مدیریت کارگاه های متمرکز و غیر متمرکز تولید می شود. گفته می شود در هر خانه این شهر حتما یک دار قالی برای تابلو فرش برپاست.
صنایع

با توجه به قرار گرفتن شهرک صنعتی شهید رجایی در مجاورت این شهر صنایع و کارگاههای کوچک و بزرگ فراوانی در این شهر مشغول بکار می باشند.
موقعیت جغرافیایی

این شهر سابقا در جنوب غربی تبریز واقع بود که با گسترش شهر به آن متصل گردید.

تابلو فرش

تابلو فرش به فرش‌هایی گفته می‌شود که معمولاً جنبه تزیینی دارند. این فرش‌ها همانند تابلو قاب شده و بر روی دیوار نصب می گردد.


محتویات

    ۱ موضوع
        ۱.۱ مناظر طبیعی
        ۱.۲ حیوانات
        ۱.۳ گل
        ۱.۴ اشخاص
        ۱.۵ چهره
        ۱.۶ ترکیبی
        ۱.۷ نقاشی های هنرمندان مشهور جهان
    ۲ سایز های رایج
    ۳ ارزش
    ۴ خاستگاه
    ۵ طراحی نقشه تابلو فرش ها
    ۶ نمایشگاه
    ۷ نگارخانه:
    ۸ منابع
    ۹ جستارهای وابسته

موضوع

از نظر موضوعی شامل تصاویر موبوط به:
مناظر طبیعی

در این نوع از تابلو فرش ها مناظری از درختان،رودخانه، جنگل، گل و مناظری نظیر آن را شامل می شود.
حیوانات

شامل تصاویر طبیعی از حیوانات می باشد.
گل

شامل تصاویر مربوط به دسته گل های تزئینی و طبیعی می باشد.
اشخاص

تصاویری از اشخاص مشهور و نامی جهان را شامل می باشد که اکثراً بصورت تک تابلو فرش و سفارشی بافته می شود.
چهره

تصاویر مربوط به چهره هنرمندان مشهور موسیقی و سینما را شامل می باشد.
ترکیبی

ترکیبی از تصاویر مناظر طبیعی و حیوانات و بنا های تاریخی را شامل می شود.
نقاشی های هنرمندان مشهور جهان

آثار نقاشی هنرمندان نامی ایران و جهان که جزو آثار ماندگار و مشهور جهان هستند را شامل می شود از آثار هنرمندان نقاشی ایرانی می توان به آثار استاد محمود فرشچیان با عنوان مینیاتور اشاره نمود.
سایز های رایج

اکثر این نوع فرش‌ها در اندازه‌های بین ۳۵*۵۰ و ۵۰*۶۰ و ۷۰*۱۰۰ ۸۰*۱۲۰ ۱۰۰*۱۵۰ و ۲۰۰*۳۰۰ سانتی متر بافته می‌شود.
ارزش

با توجه به اندازه و سایز تابلو فرش ها ارزش ریالی این نوع فرشها بسیار بیشتر از فرشهای دیگر است.
خاستگاه

خاستگاه این نوع فرش‌ها شهر سردرود یکی از شهرهای شهرستان تبریز در استان آذربایجان شرقی ایران است که بعنوان پایتخت تابلوفرش جهان لقب گرفته‌است.
طراحی نقشه تابلو فرش ها

پیشتر جهت بافت تابلو فرش ها از نقشه های کاغذی استفاده می شد. بدین صورت که پس از انتخاب یک تصویر جهت بافت، تصویر مورد نظر به تناسب اندازه تابلو توسط نقاش یا با استفاده از دستگاههای چاپ تصاویر بر روی کاغذ چاپ می شد و با تقسیم بندی شطرنجی کاغذ چاپ شده، توسط بافنده بافته می شد. ولی با پیشرفت تکنولوژی و با استفاده از کامپیوتر و الگوریتمهای پردازش تصاویر بیتی، تصاویر مربوط به تابلو فرشها توسط نرم افزار های خاص آن به کدهایی با دو پارامتر موقعیت مکانی بر روی تصویر و رنگ هر نقطه ،‌ تبدیل می شوند که به این نوع نقشه ها اصطلاحاً نقشه های کامپیوتری گفته می شود.
نمایشگاه

شهریور هر سال نمایشگاه بین المللی تهران محل برگزاری نمایشگاه فرش و تابلو فرش دست بافت ایران می باشد

طراحی صحنه

آرایه‌گری[۱] یا دکوراسیون در زبانزد و اصطلاح نمایشنامه و سینما، فن آراستن و تزیین صحنه نمایش یا صحنهٔ بازی در سینما است.[۲] اگرچه در میان عامه به نادرست گاهی این واژه به جای دکور و به منظور بیان چگونگی چیدمان و آرایش وسایل در خانه به کار می‌رود. دکوراسیون به اجزا و کالایی گفته می‌شود که باعث زیبایی محل مورد نظر می‌شود.

در دکوراسیون داخلی به عنوان مثال برای خانه می‌توان از وسایلی مثل تابلوفرش یا هر کالای دیگری که به زیبایی محل کمک کند، استفاده کرد. هنر دکوراسیون کار سخت و حرفه‌ای است که امروزه در دانشگاه‌ها به عنوان یک شغل تدریس و آموزش داده می‌شود.

برنامه تلویزیونی

برنامه تلویزیونی به محتوای پخش شده از طریق تلویزیون گفته می‌شود. این محتوای کلی می‌تواند تنها در یک برنامه ارایه شود و پایان یابد و یا به صورت مجموعه‌ای از برنامه‌ها از تلویزیون پخش گردد.
میزگرد تلویزیونی گفت و گو، سیمای خراسان رضوی

محتویات

    ۱ مراحل تولید
    ۲ عوامل
    ۳ نقش صدا
    ۴ پانویس
    ۵ منابع

مراحل تولید

    ایده ی اولیه: بررسی این که چگونه می‌توان موضوعی را به صورت دلخواه گسترش و نشان داد و مواد و مطالب برنامه را در کجا می‌توان یافت. در این مرحله هم‌چنین اطلاعاتی درمورد شیوهٔ استفاده از مطالب (از نگاه حقوق اجرایی، تالیف و ...) جمع‌آوری می‌شود و هزینه‌های برنامه ارزیابی می‌گردد. علاوه بر این عوامل مورد نیاز هم درنظر گرفته می‌شوند.
    پژوهش: در این مرحله اطلاعات لازم جمع‌آوری می‌گردد.
    تهیهٔ متن: این متن اولیه، عناوین فرعی برنامه، شیوهٔ کلی اجرای برنامه و گفت‌وگوها، گزارشها و تفسیرها را مشخص می‌کند.
    بررسی و ارزیابی: متن اولیه جهت تنظیم ارتباطات و مرتب کردن موضوع‌ها، صحنهها و ردیف اجرای برنامه مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. هم‌چنین مدت زمان احتمالی برنامه، دکور یا محل تصویربرداری لازم، مواد و مطالب کمکی لازم که از منابع تصویری دیگر باید تامین شود در این مرحله بررسی می شود.
    طراحی و برنامه‌ریزی اولیه: کارگردان در دیدار و تبادل نظر با عوامل اصلی تیم تولید قالب پیشنهادی برنامه را ارزیابی می‌کند.
    متن نهایی: احتمالا متن بازنگری شده تهیه می‌گردد و در مورد روش و نحوه تولید، اطلاعات نهایی در متن گنجانده می‌گردد. فهرست کردن نام شرکت‌کنندگان و برای برنامه‌های داستانی که نیاز به بازیگر دارد، انتخاب بازیگران؛ در این مرحله صورت می‌گیرد.
    جلسات هماهنگی/برنامه‌ریزی‌های فنی تولید: در این مرحله پس از ادای توضیحات کارگردان پیرامون تمام برنامه، کارشناسان نظرات خود را بیان می‌کنند. تیم تولید، طراحی و ارزیابی عملیات فنی را آغاز می‌کند.
    اقدام برای عقد قراردادها و آغاز رسمی کار: به دنبال این هماهنگی‌ها و پس از تایید مسئولان، کارشناسان آغاز به استخدام با افراد لازم می‌کنند.
    آماده‌سازی متن برای تمرین: تصویرنامه با تمام جزئیات اجرای برنامه و حرکات دوربین‌ها آماده می‌شود، ترفندها و جلوه‌های مخصوص تصویری لازم تعیین می‌گردد. در برنامه‌های نمایشی، راهنمایی‌های بیش‌تری در مورد زمان و مکان اجرای صحنه داده می‌شود ( ازجمله نور روز، عصر، اتاق نشیمن و ...)برای سامان دادن به روال عمومی تولید، تمرینات اولیه برای آشنایی گروه با برنامه انجام می‌گردد.

اتاق فرمان در یک برنامۀ تلویزیونی

    تمرینات ابتدایی در سالن تمرین: در این مرحله، به طور معمول تمرین بازیگران، شرکت کنندگان در برنامه، خط گفتار، حرکات صحنه و توافق‌های اساسی برای برابری حرکات بازیگران با وسایل فنی، در سالن تمرین و قبل از رفتن به استودیو انجام می‌گیرد.
    تهیهٔ تصویرنامه برای تمرین: این نوشته متنی است که به طور کامل آماده شده و با افزودن جزئیات اضافی به متن تمرینی به دست می‌آید. همچنین تمام جزئیات فنی لازم را دربرمی‌گیرد.
    بررسی‌ها و ملاحظات فنی: در جلسهٔ تمرین نهایی و پیش از ورود به استودیو، کارشناسان و متخصصان فنی (ازجمله تصویربرداران و عوامل نور و صدا و ...) برای آشنا شدن با حرکات مجریان و بازیگران و نحوهٔ اجرای حرکات، کنترل و رفع مشکلات احتمالی، در محل تمرین حاضر می‌شوند.
    آماده سازی استودیو: صحنه‌پردازی و صحنه‌آرایی، نورپردازی، چیدن وسایل و آماده سازی دوربین‌ها و لوازم صدابرداری و کنترل دستگاه‌های ضبط و پخش در این مرحله انجام می‌شود.
    تمرین با دوربین: در این مرحله تمرین عوامل برنامه درحضور دوربین فیلم‌برداری انجام می‌گیرد و کارگردان راهنمایی‌های لازم را انجام می‌دهد.
    ضبط: برنامه ضبط می‌گردد که این کار ممکن است در بخش‌های کوتاه یا به طور کامل در یک برداشت انجام شود. در برنامه‌های زندهٔ تلویزیونی، علاوه بر ضبط برنامه، پخش هم‌زمان آن نیز صورت می‌گیرد.
    تدوین تصاویر کپی شده: کارگردان و تدوین‌گر، تمام نسخه‌های برنامهٔ ضبط شده را برای شناسایی نماهای مختلف مورد نیاز آن نگاه می‌کنند. سپس با گزارش‌های منشی صحنه، کارگردان درمورد انتخاب نماهای مناسب، ردیف کردن نماها و آماده‌سازی انواع جلوه‌های لازم، تصمیم می‌گیرد.
    تدوین تصاویر اصلی: بر اساس رمزهای تعیین شده و نسخهٔ تدوین شدهٔ اولیه، نماهای مختلف از یک یا چند نوار، به طور مرتب و پشت‌سرهم، با کیفیت بالا روی نوار اصلی برای فرستادن به واحد پخش، ضبط می‌گردد. هنگام تهیهٔ این نسخه، هر نوع اصلاح در تصویر (از نظر رنگ) و صدا (از نظر ایجاد طنین لازم و ضروری) صورت می‌گیرد. هم‌چنین دراین مرحله است که عناوین، آثار صوتی ویژه، موسیقی زمینه، تمهیدات و جلوه‌های تصویری و غیره به نوار افزوده می‌شود.
    بازبینی پایانی: نوار کامل‌شدهٔ برنامه بازبینی و کنترل می‌شود و اگر بدون اشکال بود، تایید می‌گردد. در این مرحله زمان پخش برنامه به توافق و تصویب می‌سد و نوار روند مراحل پخش را آغاز می‌کند.
    انتقال: از نوار تولید شده، یک یا دو نسخهٔ کامل برای بایگانی و پخش تهیه می‌گردد.

    در برنامه‌های ساده تر، این مراحل گوناگون تولید، خلاصه یا حذف می‌گردد. برای مثال در یک مصاحبهٔ سادهٔ تلویزیونی مراحل ۲ و ۶ و ۹ و ۱۰ و ۱۲ و ۱۶ ضروری نیست.[۱]

عوامل

برای ساخت یک برنامهٔ تلویزیونی افراد مختلفی مشارکت دارند که مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:

    کارگردان
    تهیه کننده: سازمان دهنده، تامین‌کنندهٔ مالی و سرپرست برنامه از ابتدا تا انتها
    پژوهشگر: تحقیقات مربوط به موضوع را انجام می‌دهد
    نویسنده: متن برنامه را تهیه می‌کند
    مدیر فیلمبرداری: مسئولیت هماهنگی عوامل و گروه فیلمبرداری و نورپردازی را برعهده دارد
    صدابردار: کیفیت صدا را کنترل می‌کند و به وسیله گروه صدا برداری همراهی می‌شود
    طراح صحنه و لباس: طراح صحنه به طراحی دکور برنامه و یا طراحی صحنه‌ای که قرار است فیلمبرداری شود می‌پردازد. علاوه بر این، در تولید برنامه‌های بزرگ تلویزیونی، لباس‌های مورد نیاز مجریان، بازیگران یا... را یا از انبار اجاره می‌کنند و یا پس از طراحی توسط طراح لباس طبق نیازهای برنامه، آن را می‌دوزند.

نقش صدا

در برنامهٔ تلویزیونی، صدا تنها همراهی کنندهٔ تصویر نیست، بلکه قدرت و توانمندی تاثیرگذاری را از طریق موسیقی یا جلوه‌های صوتی، به تصویر می‌بخشد.

    توصیف تصویر
    تفسیر و تشریح تصویر
    بهبود معنای تصویر
    قدرت بخشیدن به مفهوم تصویر
    غنا بخشیدن به جذبهٔ تصویر

جیم باکر

جیمز اورسن "جیم" باکر (به انگلیسی: James Orsen "Jim" Bakker) (زاده ۱ فوریه ۱۹۴۰) از تلی وانجلیست‌های آمریکایی.

او در شبکه پی تی ال مجری برنامه ساعت بشارت انجیل کهن (time Gospel Hour) است. دادگاه شهر شارلوت ایالت کارولینای شمالی در ۶ اکتبر ۱۹۸۹ کلاهبردار تشخیص داد و او را متهم به سوء استفاده از برنامه تلویزیونی اش کرد و وی را محکوم به زندان کرد.

مسیحیت انجیلی

مسیحیت انجیلی (به انگلیسی: Evangelicalism) شاخه‌ای از پروتستانتیسم با گستردگی جهانی است که رستگاری را برپایه جوهر انجیل٬ توسط ایمان به تاوان عیسی مسیح می‌پندارد.[۱][۲] این آیین نخستین‌بار در بریتانیا در دهه ۱۷۳۰ پایه‌گذاری شد [۳] و در آمریکا طی متدیسم و بیداری بزرگ در سده‌های ۱۸ و ۱۹ محبوبیت یافت. پیتیسم٬ تسینتسندرف٬ پرسبیتری و پوریتن‌ها٬ فلسفه مسیحیت انجیلی را تحت تأثیر قرار داده‌اند.

این مذهب چهار اعتقاد اساسی دارد[۴]:

    لزوم ایمان آوردن شخصی (تولد دوباره)
    اعتقاد بالا به سندیت کتاب مقدس
    اعتقاد گسترده به نجات و آمرزش نهایی توسط عیسی [۵]
    تلاش گسترده برای آموزش و گسترش انجیل

به مبلغان انجیل، مُبَشّران یا مژده‌دهندگان Evangelist می‌گویند. شعار مژده‌دهندگان بازگشت به انجیل و تغییر جامعه با تحول فرهنگی است، تا از این راه در آمریکا حکومتی بر مبنای بنیادهای انجیل به وجود آورند. به مژده‌دهندگانی که از تلویزیون برنامه‌های تبلیغی خود را پخش می‌کنند کشیش تلویزیونی Televangelist گفته می‌شود.

برخی از مشهورترین مژده‌دهندگان عبارت‌اند از: پت رابرتسون، جیمی سواگارت، جیم باکر و جری فال ول.